quote:
Liudger schreef op 09 december 2006 om 18:45:Kun je het ermee eens zijn dat het zin heeft om de discussie of homo-praxis (dus niet - orientatie) zondig is of niet, te scheiden van de discussie hoe je met een homo-praktiserende broeder of zuster zou moeten omgaan?
Persoonlijk lijkt het mij moeilijk om die te scheiden. Homoseksualiteit is iemand zijn
wezen. Het scheiden van: of iemand nu seks heeft binnen een homoseksuele realatie
of bij zelfbevrediging denkt aan iemand van het zelfde geslacht, lijkt mij een discussie
of een gesprek een heel eng pad insturen. Iemand ze wezen kan je niet scheiden denk
ik. Je gaat ook te risco lopen dingen te veel gaan classificeren, van wat mag wel en wat
mag niet.
Persoonlijk denk ik dat mensen te veel op het uiterlijke plaatje zijn gericht. Een homo-
seksuele broeder of zuster die alleen woont loopt ook het gevaar om een sekskontakt
aan te gaan. Net zo goed als iemand die in homoseksuele platonische relatie leeft, dit
gevaar op zijn pad kan tegen komen. Ja de relatie zal misschien wat meer zichtbaar zijn
voor de kerk en een een homoseksuele vrijgezel niet.
Hoe je met een homoseksuele broeder om kan gaan hangt van vele faceten af die twee
kanten op werken. Hoe stelt de niet homoseksuele broeder of zuster zich op tegen over
de Homoseksuele broeder of zuster en vica versa. Is de homoseksuele broeder of zuster
er overtuigt van dat hij of zij misschien niet naar Gods wil leeft, of vica versa. Is hij/zij
van goede wil, maar valt hij/zij af ten toe van het pad af.
Er zijn m.i. te veel facetten om ze te kunnen scheiden. Vandaar mijn mening om eerst
met een broeder of zuster in gesprek te raken en praten over zijn/ haar relatie tot God.
Mensen willen dingen soms te snel voor God rechtzetten.
De kerk(mens) mag ook een mening hebben. Het zijn wel de mensen die opmoeten
passen niet te snel te oordelen. "broedelijk"vermanen is iets anders dan dreigen met
de tucht of op te leggen. Mensen willen ook nog wel eens vergeten dat de tuch voor
de kerkraad is en het broederlijk vermanen voor de leden onderling.
E.a. loopt wat door elkaar, jij stelt niet de simpelste vragen, maar dit zet mij wel wel
aan tot nadenken.
quote:
Persoonlijk denk ik dat je homoseksuele mensen het voordeel van de twijfel moet ge-
ven en hun moet durven vertrouwen op hun woord als ze bv zeggen dat ze platonisch
samenleven. Die mensen hebben tenslotte als eerste hun eigen verantwoording tegen
over.
Nogmaals, er zijn ook homoseksuele broeder of zusters die met de bijbel(teksten in de
hand zeggen dat hoe zij leven dat hun dat wel voor God kunnen verantwoorden.
Daar om is het zo belangrijk eerst met mensen in gesprek te raken en niet altijd over dat
etiket te willen spreken. Soms moet je ook God te tijd geven om mensen hun hart te
bewerken. Vandaar ook mijn eerder opmerking vraag mensen een hoe zij, hun relatie
tot God zien. Dan hoef je ook niet over stekels heen te reiken, en voorkomt ook dat men-
sen denken ....."daar gaan ze weer", en dat mensen hun deur sluiten voor een gesprek.
quote:
Liudger schreef op 09 december 2006 om 18:45:Dat je in principe iemand op zonde aan moet kunnen spreken, zonder dat dat opgevat wordt alsof de aanspreker in zijn geheel een betere persoon is dan de aangesprokene? Veroordeling van de zonde is niet veroordeling van de zondaar?
Nu word het gesprek al warmer....
Niet iedereen heeft dit talent helaas om mensen goed aan te kunnen spreken, mensen
willen zo graag voor God spreken en mensen bekeren.Soms vergeten zij dan wel dat
zij enkel en alleen mogen dienen als Godswerktuig. Een mens vermag niets zonder God.
Het is God die de harten van mensen bewerkt. Laat de mensen dan God ook de ruimte
geven om Harten te bewerken.
Mensen willen vaak te snel resultaat van hun gesprek zien.! Wat als God nu in al zijn
wijsheid en rechtvaardigheid besloten heeft een hart pas over 10 jaar te openen of mis-
schien wel helemaal niet?
* HJ gaat nu eerst even eten een kerstboom optuigen die hij net langs heeft
zien schuifelen. 