quote:
dsWim schreef op 01 oktober 2006 om 12:55:Het verlangen naar volwassen-doop van gedoopten komt naar mijn indruk eerder voort uit de behoefte aan top-ervaringen in onze belevingscultuur en uit de behoefte aan bevestiging van de eigen keuzes voor God in onze twijfelcultuur.
Kan alleen voor mezelf spreken... ik ben gedoopt én gevormd in de RKK. Van de priester die in onze parochie diende (is inmiddels ook alweer zo'n 30 jaar geleden, hoor) leerden we op school bij godsdienstles dat God niet bestaat... en dat kwam ons eerlijk gezegd wel goed uit... ik weet nog wel dat we een gereformeerd meisje in de klas hadden die steevast met deze man in discussie ging, zij was de enige die tegengas gaf, met de bijbel vooral. De rest vond het best.
Toen ik jaren later, inmiddels getrouwd en twee kindjes, het evangelie hoorde en het aanvaardde als goed nieuws voor mij persoonlijk, maw geloofde dat God Zijn Lam had geofferd, ook voor mij, heb ik me laten (over)dopen... (de man die ons dat goede nieuws vertelde kwam zelf in de pinkstergemeente, dus...). En werkelijk waar ben ik nog altijd blij die stap te hebben gezet.
Inmiddels jaren verder knaagt aan mij het verlangen om terug te keren naar de RKK, mede ook door de oppervlakkigheid in het "pinkstergebeuren", maar juist die overdoop is een struikelblok geworden, of was het altijd al, maar dat wist ik niet.