stukjes uit het begin v/h boek besproken:
quote:
http://www.das-wort.com/2...s_vervalst_hieronymus.pdf„Verwildering“
„Het feit, dat de nieuwtestamentaire tekst
in de periode van zijn ontwikkeling sterke
veranderingen heeft ondergaan, ten dele
een formele verwildering is toegeschreven,
kan slechts de onwetendheid
loochenen.“ (De theoloog Jülicher)
„Een chaos“
„De originele tekst verdwijnt steeds meer;
men merkt de steeds taltijker wordende
tegenstellingen tussen de geschriften van
verschillende overleveringen en tracht ze
met elkaar in overeenstemming te brengen:
het resultaat is een chaos.“ (De theologen Hoskyns en Daveyl)
Leuk dat 2 of 3 theologen dit denken. Maar wat zegt het? Een slecht teken, als iemand z'n boekje probeert autoriteit te geven door een paar bronnen te citeren die verder niemand kent.
Verder is het jammergenoeg ook nog eens onwaar. Er zijn immers geen bewijzen van sterke veranderingen. Dat is speculatie op basis van het feit dat veel moderne theologen niet kunnen geloven, dat de tekst zoals we die nu hebben, ook zo opgeschreven is (op wat overschrijffoutjes na). Dat deze theoloog dit poneert als bewezen en de andere positie als 'onwetendheid' is ofwel heel naïef van hem, of gewoon leugenachtig.
Idem voor de suggestie (gepresenteerd als waarheid) dat 'de tekst steeds meer verdwijnt'. Het grappige is namelijk, dat we iets van 96% van de
orriginele bijbeltekst helemaal zeker weten (voor zover 'zeker weten' kan bestaan). Op een paar procent is er wat twijfel over de precieze bewoordingen, maar
niet over de inhoud van de boodschap. Er zijn wat passages, waarbij we gewoon niet weten welke letter de auteur nu opgeschreven heeft, omdat er 2 varianten (dus één met een spelfout) in omloop zijn, en in enkele gevallen is een woordje verdubbeld of weggevallen of toegevoegd.
quote:
„Tot in de 18de eeuw beweerde men het
origineel van het Marcus-evangelie te
bezitten en wel zowel in Venetië als in
Praag; en beide originelen in het Latijn,
wat geen evangelist ooit gebruikt heeft.
In werkelijkheid existeert geen enkel
origineel, bleef er geen nieuwtestamentair,
noch een bijbels boek überhaupt in
zijn oorspronkelijke taal behouden.
jahoor, de eerste stroman wordt opgeworpen en verbrand. Het is altijd makkelijk om tegen karikaturen te vechten, want die zijn zo stupide dat iedereen ziet dat ze niet waar kunnen zijn.
quote:
Maar ook de eerste afschriften zijn niet beschikbaar.
Er bestaan slechts afschriften
van afschriften van afschriften.
dit weten we dus niet. Manuscripten bleven nogal lang in gebruik. De codex Vaticanus uit begin 4e eeuw kan heel goed een afschrift zijn van een manuscript uit de eerste eeuw. Verder zijn er manuscripten gevonden die gedateerd zijn op eind eerste/begin 2e eeuw.
quote:
De huidige tekst van het Nieuwe Testament
is een gemengde tekst, dat wil zeggen,
hij werd uit de verschillendste overleveringen
samengelapt. ...De tekst van het
‚boek der boeken‘, tegenwoordig in meer
dan 1100 talen en dialecten verspreid, is
dus enorm corrupt.“
Karl Heinz Deschner: Abermals krähte der Hahn
ach ja, de huidige tekst zoals we die kennen is inderdaad samengesteld. En het mooie is, dat dat de
gangbare wetenschappelijke praktijk is bij elk oud manuscript waar we meer dan één exemplaar van hebben. Dit is dus een argument wat de onwetende leek angst moet aanpraten m.b.t. de bijbel, maar dat is een nogal leugenachtige taktiek.
Wat de standaardprocedure is bij oude teksten met meerdere exemplaren, is nauwkeurig vergelijken, en proberen de overschrijffouten te detecteren. Even een klein experimentje. Ik vind een zestal bronnen met de volgende zinnen:
"Even een experimentje"
"Even een klein experiment"
"Even een klein experimentje"
"Even een klein experiment"
"Eventjes een klein experimentje"
"Even een klein experimentje"
Als ik nu concludeer dat de orriginele zin waarschijnlijk iets was als: "Even een klein experimentje", ben ik dan bezig met:
"uit de verschillendste overleveringen
samengelapt" en is mijn reconstructie dan
"dus enorm corrupt"? Ik mag hopen dat duidelijk is, dat wat Karl Heinz Deschner en anderen die een dergelijk argument bezigen, hopeloos oneerlijk zijn en de wetenschappelijke praktijk verdraaien.
quote:
Wist u?
• Hieronymus ontving in het jaar 383
van paus Damascus I de opdracht
voor het tot stand brengen van een
eenvormige Latijnse bijbeltekst.
so far so good. Hieronymus kreeg opdracht om te doen wat ik net ook al demonstreerde. De overschrijffoutjes en vergissingen eruit filteren.
quote:
• Hieronymus veranderde de evangeliën
op ongeveer 3500 plaatsen.
Interessant. Hoe weten we dit? Heeft de auteur van dit boekje ergens in een stoffige kast een exemplaar van de
orriginele evangelien liggen om te vergelijken? Lijkt me sterk, want hij zegt eerst dat die er niet zijn. Deze opmerking
ruikt dus niet zo fris. Frappant is ook, dat
op dit moment ongeveer 3500 griekstalige manuscripten en papyrii bekend zijn.
quote:
• Hieronymus schreef ook, dat nog
geen twee teksten in langere alinea‘s
overeenstemmen en dat er net
zoveel tekstvormen als afschriften
bestaan, dat „moeilijk de waarheid is
aan te treffen“ is, waar de ene tekst
van de andere afwijkt.
mag iemand niet een beetje overdrijving als stijlfiguur gebruiken? En verder, twee teksten stemmen al niet overeen, als
1 letter in beide manuscripten verschilt. Vind je het gek dat in een tijd dat
alles met de hand moest worden gedaan, er wel eens een lettertje verkeerd ging? En dan is het idd lastig, om altijd te weten te komen welke letter nu bedoeld was. Gelukkig verandert één lettertje de boodschap niet. Verder had Hieronymus de taak op zich genomen om orde in de latijnse vertalingen aan te brengen, dus z'n commentaar zou ook nog op de verschillende (foute) latijnse vertalingen in omloop kunnen gaan. Ik heb dit citaat nog niet kunnen vinden, maar wel zijn inleiding op de vertaling van de evangelien (
hier).
quote:
• Het Nieuwe Testament bestaat uit
niet minder dan 800 evangelie-handschriften
uit de 2e tot de 13e eeuw.
Het aantal afwijkingen en verscheidenheden
in de ca. 1500 meer of
minder volledig behouden teksten is
enorm.
Als je meerekent dat daarbij elke verkeerde letter meetelt, kom je al snel aan een groot aantal. In mijn "een klein experimentje" voorbeeld zaten ook talloze verschillen. Betekent dat dat je die boodschap niet kon lezen, en niet met vrijwel 100% zekerheid kon zeggen, wat de oorspronkelijke tekst was, die ik met kleine weizigingen ge
copy-pasted had?
Enig idee overigens hoe dit met geschriften zit die niet in de bijbel zitten? Klassieke werken zoals die van Ovidius, Livius, Plato, etc?
Veeeeeeel beroerder. De bijbel is het boek met de meeste bronnen. De tweede plek wordt ingenomen door de Illias, met
10 keer zo weinig manuscripten die ook nog eens meer van elkaar verschillen. Elk ander boek naast de Illias en de Bijbel heeft nog weer veel minder bronnen. Van werken van Tacitus hebben we soms maar 1 of 2 documenten, die ook nog eens niet ouder zijn dan de
middeleeuwen. De suggestie die dus gewekt wordt, is hypocriet, want de auteur is niet bereid de consequenties van z'n suggestie ook toe te passen op de rest van de geschiedenis - waar dan vrijwel
niks van overblijft, omdat die veel minder bronnen heeft dan de bijbel.
quote:
• Er bestaat geen enkel handschrift,
dat overeenkomt met de andere.
Theologen tellen 50 000 tot 100 000
varianten.
• Men kent 4680 Griekse handschriften
van het Nieuwe Testament, waarvan
er geen twee dezelfde tekst hebben.
gegooi met getallen, maar dit zegt allemaal niks, als je bedenkt dat het in vrijwel alle gevallen gaat om letters die verschillen (bv. in de uitgangen van werkwoorden, vervoegingen, etc) en een enkele keer om een weglating van een woord, of een verdubbeling bij het overschrijven.
Het enige wat relevant is, is of de inhoud daardoor onbegrijpelijk wordt. En daar wordt niks over gezegd - alleen gesuggereerd - simpelweg, omdat ze daar niks over
kunnen zeggen, omdat de inhoud juist wel duidelijk is, ondanks de afwijkingen hier en daar. Zoals in mijn kleine experimentje, hoeven foutjes in het overschrijven niet te betekenen dat de boodschap onbegrijpelijk wordt.
quote:
• Desondanks houdt de katholieke
kerk vast aan haar mening, dat het
Oude Testament zowel als het
Nieuwe Testament „ware woorden
van God“ zouden zijn. Ook voor de
evangelische kerk is zij de „enige
rechter, regel en richtsnoer“
Niet 'desondanks', omdat er helemaal geen probleem is. De boodschap is 100% helder (omdat er geen afwijkingen zijn die de boodschap veranderen) en zelfs de tekst is voor bijna 100% zeker, omdat we met een beetje kritisch lezen (zoals in het kleine experimentje) met zeer grote zekerheid de orriginele tekst kunnen reconstrueren.
Het ironische is zelfs, dat de opsteller van deze 'wist je dat' puntjes er impliciet van uit gaat, dat we wijzigingen kunnen herkennen. Hij zegt dat Hieronymus (Jerome) wijzigingen aanbracht, etc.
de bio van Jerome slaan we maar even over. Dat kan ook met wikipedia
quote:
Toen Hieronymus rond het jaar 370 van
paus Damascus de opdracht kreeg, alle
voorhandene evangelieteksten opnieuw
in het Latijn te vertalen en tot een groot
geschrift (bijbel) te ordenen, was hij
vertwijfeld: geen twee teksten hadden
een langere overeenstemming. Alles
week van elkaar af.
Hieronymus schreef aan de paus:
„Ook zij, die kwaad over mij spreken
moeten bevestigen, dat ... in afwijkingen
niet de waarheid aan te treffen is *. Als
men zich op de Latijnse tekt zou kunnen
verlaten, wilt u mij dan a.u.b. zeggen:
welke? Er zijn toch bijna zoveel
tekstvormen** als er afschriften zijn.“
(..)
In een vooruitziende blik, schrijft Hieronymus
aan de paus:
„Zal men ooit een mens vinden ..., die mij
niet, zogauw hij deze band (bijbel) in de
hand neemt ..., luidkeels voor een vervalser
en religie-schender uitmaakt,
omdat ik de stoutmoedigheid had, het
een en ander aan de oude boeken toe te
voegen, te veranderen of te verbeteren?“
In het voorwoord staat (helaas in het engels):
"... You urge me to revise the
old Latin version, and, as it were, to sit in judgment on the copies of the Scriptures which are now scattered throughout the whole world;
and, inasmuch as they differ from one another, you would have me decide which of them agree with the Greek original. The labour is one of love, but at the same time both perilous and presumptuous; for in judging others I must be content to be judged by all;
and how can I dare to change the language of the world in its hoary old age, and carry it back to the early days of its infancy? Is there a man, learned or unlearned, who will not, when he takes the volume into his hands, and perceives that what he reads does not suit his settled tastes, break out immediately into violent language, and call me a forger and a profane person for having the audacity to add anything to the ancient books, or to make any changes or corrections therein? Now there are two consoling reflections which enable me to bear the odium– in the first place, the command is given by you who are the supreme bishop; and secondly,
even on the showing of those who revile us, readings at variance with the early copies cannot be right. For if we are to pin our faith to the Latin texts, it is for our opponents to tell us which; for there are almost as many forms of texts as there are copies. If, on the other hand, we are to glean the truth from a comparison of many, why not go back to the original Greek and correct the mistakes introduced by inaccurate translators, and the blundering alterations of confident but ignorant critics, and, further, all that has been inserted or changed by copyists more asleep than awake? (..) I am now speaking of the New Testament. This was undoubtedly composed in Greek, with the exception of the work of Matthew the Apostle, who was the first to commit to writing the Gospel of Christ, and who published his work in Judaea in Hebrew characters. We must confess that as we have it
in our language it is marked by discrepancies, and now that the stream is distributed into different channels we must go back to the fountainhead. (..) and it was useless to correct the New [Testament],
for versions of Scripture which already exist in the languages of many nations show that their additions are false. I therefore promise in this short Preface the four Gospels only, which are to be taken in the following order, Matthew, Mark, Luke, John, as they have been revised by a comparison of the Greek manuscripts. Only early ones have been used. But to avoid any great divergences from the Latin which we are accustomed to read, I have used my pen with some restraint, and while I have corrected only such passages as seemed to convey a different meaning, I have allowed the rest to remain as they are."
Jerome zegt dus iets heel anders. De
Latijnse vertalingen van de orriginele griekse teksten, verschillen nogal veel, en hij heeft de taak uit te zoeken welke latijnse vertalingen correct zijn en welke niet. En hij geeft ook aan hoe: vergelijken met zo oud mogelijke documenten. Verder geeft hij aan, dat hij het probleem ziet, dat mensen zo gewend zijn geraakt aan hun (foute) vertaling, dat ze hem zullen beschimpen, omdat hij de durf heeft gehad om foute vertalingen te corrigeren. Als ik dus Jerome's eigen woorden lees, zie ik de aantijgingen uit het boekje niet terug. Die auteur heeft gewoon wat citaten uit hun verband gelicht, om Jerome in een kwaad daglicht te stellen
.
dat even voor nu. Ik was niet van plan om het hele boek te behandelen, maar sta open voor verzoeken. Maar de meeste onzin is makkelijk zelf te ontmaskeren. Zodra je de suggesties en aantijgingen vergelijkt met hoe het met andere oude bronnen gaat, vallen ze door de mand.
