Om niet een verkeerde indruk te wekken heb ik mijzelf hier even geintroduceerd om duidelijk te maken dat ik Primair bezig ben met een zoektocht naar Gods Liefde en zijn Gerechtigheid zoals beschreven in het door God geinspireerd woord. Dat ik mijn hoofdoel/motief:
Waarom kom ik hier op dit forum. (even wat over mijzelf)Dus hier mijn eerst post. Het is een tussenresultaat met een voorlopige conclusie om een idee te geven wat een mogelijke eindconclusie zou kunnen worden en niet als definitief moet worden beschouwd. Ik plaats vooral omdat ik maar al te graag schriftkritisch commentaar hoop te krijgen. Ik beschrijf ook dwalingen om te laten zien dat het echt een zoektocht is en omdat het wat zegt over mijn verlangen en dat is dat alle mensen worden gered maar zoals zal blijken heb ik sterk het vermoeden dat dit bijbels niet houdbaar is: “Ze zullen weggaan; ‘zij naar de eeuwige straf en de rechtvaardigen naar eeuwig leven’!” (Mt 25:46 NB). Ik vermoed dat dit te verklaren is omdat er mensen zijn die simpelweg niet meer te bekeren zijn. Maar goed, tot zover de intro. Dit is mijn bijbelstudie over dit onderwerp:
[size=20]
Redding[/size]
InleidingRedding. Het meest beladen onderwerp. Op het eerste gezicht lijkt de bijbel hier tegenstrijdig antwoord op te geven met al dan niet eeuwig lijden en alle mensen die worden gered of weer niet.
Vooraf wil ik melden dat ik bij de komende gedeeltes gebruik heb gemaakt van online grondteksten parallel met het KJV:
http://www.studylight.org/isb/. De Griekse woorden die ik vetgedrukt heb komen zowel in de textus receptus voor als in de Nestle Aland dus zowel de alexandrische als de byzantijnse geschriften (grondteksten). Er zou dus uitsluitend kunnen worden gediscussieerd over de betekenis van deze woorden.
Alle mensen worden gered In de bijbel zijn meerdere teksten die direct danwel indirect aangeven dat alle mensen gered zouden worden.
De bijbel leert ons dat: “opdat in de naam van Jezus alle knie zich zal buigen van hemelingen, aardbewoners en onderaardsen, en alle tong zal belijden: Jezus Christus is Heer!, tot glorie van God de Vader.” (Flp 2:10-11 NB). Dit is tevens een aanhaling van jesaja: “ik heb bij mijzelf gezworen, uit mijn mond is in rechtvaardigheid uitgegaan een woord dat niet zal terugkeren: dat voor mij zich zal buigen alle knie, zal zweren alle tong,–” (Jes 45:23 NB). Met dit in het achterhoofd lezen we wat Paulus zegt: “Daarom maak ik u bekend dat niemand die door de Geest van God spreekt zegt ‘vervloekt is Jezus’, en dat niemand kan zeggen ‘Heer is Jezus’ dan door de heilige Geest.” (1Co 12:3 NB). In beginsel ga ik ervanuit dat dit niet strookt met de praktijk maar laten we vooral bijbels blijven. God liegt niet (Tit 1:2) en dus moeten we concluderen dat allen uiteindelijk de Heilige geest hebben en dus allen wedergeboren en gered zijn.
De volgende tekst die dit onderschrijft is geschreven door Paulus: “Dus zoals dan door een overtreding van één het voor alle mensen tot veroordeling is gekomen, zo komt het ook door een rechtvaardiging door één voor alle mensen tot rechtvaardiging ten leven.” (Ro 5:18 NB). Er wordt hier specifiek gesproken over “alle mensen” zodat het onmiskenbaar is dat hier niet louter de gelovigen mee bedoeld worden. Eenzelfde uitspraak vinden we in Johannes
Paulus geeft nog een tekst die dit onderschrijft: “Want daarom zwoegen en strijden wij, omdat wij onze hoop hebben gevestigd op een levende God, die de redder is van alle mensen, in het bijzonder (KJV) (kan ook als het meest of bovenal zijn) van zij die trouw zijn in geloof.” (1Ti 4:10 NB/KJV). Als christus een redder is van alle mensen dan zou het zeer onlogisch zijn als hij ook niet alle mensen redt. Deze tekst is extra sterk omdat er bij staat “in het bijzonder voor zij die trouw zijn in geloof” omdat dat onderschrijft dat alle mensen ook echt alle mensen is. Over de vertaling van “malista” zou je nog kunnen discussiëren. De NAS gebruikt uitsluitend in het bijzonder. Het meest lijkt in deze ook een rare vertaling in die zin dat een ziel gered wordt of niet. Daar zijn geen gradaties in. In het bijzonder kan nog worden uitgelegd als niet geoordeeld worden.
Voor wie denkt dat alles onthuld is. Er is meerDe bijbel leert ons dat dingen verborgen zijn alleen dat we het toendertijd nog niet aankonden [Joh 16:10-14]. Het is Gods Eer om dingen een zaak verborgen te houden [Spr 25:2] en eens zal al hetgeen verborgen is onthuld worden [Luc 12:2]. Het zal een veelomvattend weten zijn [Dan 12:4].
Definitie van leven en doodWie Christus niet heeft aangenomen is voor God dood en wie de zoon aanneemt gaat over van de dood naar het leven [Joh 5:24]. Wie Christus niet heeft het leven niet: “en dit is het getuigenis, dat God ons eeuwig leven heeft gegeven, en dit leven te vinden is in zijn Zoon; wie de Zoon heeft, heeft het leven; wie de Zoon van God niet heeft, heeft het leven niet.” (1Jo 5:11-12 NB) Geloof in Christus is dus noodzakelijk om voor God levend te zijn [Joh 3:36]. We zijn dood omdat de zonde ons scheid van God.
Waarom dacht ik dat er reïncarnatie was (Dwaaleer)?Aan de vruchten herkent men de boom [mat 12:33, Luc 6:44] en als we kijken naar het boeddhisme dan is deze godsdienst als enige godsdienst ter wereld vredelievend bij ontstaan, ontwikkeling, huidige toestand en einddoel. Dit is een sterke Bijbelse aanwijzing dat het hart van het boeddhisme (reïncarnatie en kastenstelsel) van God = Jahweh zijn. Tevens weten we dat Het koninkrijk der hemelen is als een bakker die zijn gist verdeelde over drie maten meel [Mat 13:33]. Echter is er ook nog Heb 9:27 die niet onweerlegbaar is zoals hieronder beschreven maar ik kies er momenteel voor om dit als sluitend bijbel bewijs aan te voeren tegen reïncarnatie: “En voorzover het de mensen beschikt is eenmaal te sterven, met daarna een oordeel, zo zal ook de Christus die zich eenmaal heeft geofferd om de zonden van velen op zich te nemen, zich andermaal zonder zonde laten zien aan hen die hem verwachten, om hen te redden.” (Heb 9:27-28 NB). Dit doe ik mede omdat de gelijkenis ook wordt gemaakt met Jezus en van Jezus weten we dat Hij Als persoon terug zal komen op de wolken (Op 1:7) en dus niet nog zoveel malen zal reïncarneren.
Een mogelijke ontkrachting die in het licht van het voorgaande geen stand houdt is:
Er wordt gesproken over een oordeel. De uitkomst van dit oordeel kan van alles zijn. Dat staat niet verder gedefinieerd. Er kan bedoel worden dat er na het sterven meteen oordeel is wat niet uitsluit dat de cyclus zich mag herhalen. In alle vertalingen wordt gesproken over het oordeel als ware het het laatste oordeel. Letterlijk staat er: Meta de touto krisiv wat letterlijk is but after this judgement. Dit is dus niet noodzakelijkerwijs het laatste oordeel. Dit oordeel zou scheiding van ziel en geest kunnen omdat het het woord dat Jezus sprak zal oordelen Heb 4:12 impliceert: Want het woord Gods is levend en krachtig en scherper dan enig tweesnijdend zwaard en het dringt door, zó diep, dat het vaneenscheidt ziel en geest, gewrichten en merg, en het schift overleggingen en gedachten des harten; Dit impliceert mogelijk een scheiding van ziel en geest. In Jesaja vinden we hier ook een aanwijzing voor omdat er een gesproken wordt over schimmen die dus mogelijk afgesneden en dus levenloze geesten zouden kunnen zijn. Tevens kan krisiv ook scheiding betekenen in de context van Heb 9:27 die we net hebben besproken. Je zou dus kunnen redeneren dat de ziel terugkeert naar de aarde en een nieuwe geest en daarmee een nieuwe kans krijgt en de afgesneden geest achterblijft op?
Aarde mogelijk. Dit is zuiver speculatief maar dat zouden dan weer de demonen kunnen zijn. De engelen van de satan zijn immers geboeid en geketend in het dodenrijk (Jds 1:6-7 NB, 2Pe 2:4 NB)
Bijbels gezien zit de mens denk ik (zwak onderbouwd) op de volgende manier in mekaar:
Ziel bevattende het hart:
• karakter (Nature)
• emoties
• Gods wetten zijn erin geschreven (in het hart; Jeremia = bijbel; deze besluiten welke keuzes er gemaakt worden en hoe de geest beschreven/herschreven wordt)
• verlangens
• lijden
Geest
• geweten (toetst alle acties maar maakt niet de besluiten maar is een soort adviesorgaan en het legt bloot de schuilhoeken van het hart (
))
• wijsheid
• geheugen
• denken?
Lichaam
Stoffelijk omhulsel dat de ziel/geest slaafs volgt
Ik ken ook een filosofische theorie die tabla rasa heet, welke suggereert dat we is met een lege geest beginnen die langzaam beschreven wordt. Als we het in dit licht zien mag de geest vergaan zonder dat God lijden onbeloond laat. Als dus de ziel blijft terugkomen totdat deze bij Christus is en dan voor eeuwig met de geest in een verheerlijkt lichaam komt neemt God de verantwoordelijkheid voor al het lijden en beloont hij al het lijden van de mens en gaat geen ziel verloren. Dus op deze manier worden niet alle mensen zoals gedefinieerd door mensen gered maar wel in Gods ogen.
Het zou heel mooi zijn vooral omdat dit aanleiding zou zijn voor de theorie dat alle mensen gered zouden worden: het net zolang reïncarneren totdat de mens tot geloof komt (mens is in essentie ziel is dan de aanname wat hierna verder onderbouwd wordt). Echter beschouw ik dit nu als een dwaalleer van mijzelf en moet ik onderkennen dat ik gedwaald heb maar de genade en de barmhartigheid van God heeft mij weer op het rechte spoor gezet. Daarom wil ik bij deze God danken dat hij mij op het pad heeft gezet van bekering hiervan. Amen!
De ongelovige is veroordeeldOm te beginnen moet ik opmerken dat het schrift een onderscheid maakt tussen een geoordeeld (Krino; oud grieks) of veroordeeld (katakrino; oud grieks) worden. In het King James wordt hier niet altijd de juiste vertaling gegeven en het is ook een essentieel verschil. Veroordeeld ofwel katakrino (vetgedrukt) betekent dat iemand schuldig is bevonden (geoordeeld) en straf verdiend en ertoe veroordeeld is die straf te ondergaan (dat is veroordeeld). Een christen wordt ook geoordeeld maar is gevrijwaard van veroordeling omdat Christus is gestorven voor onze zonden. Duidelijk wordt dat als iemand niet geloofd dat hij zeker veroordeeld wordt:“wie zal geloven en zich laat dopen zal worden gered, maar wie niet gelooft zal worden veroordeeld (katakriqhsetai) ;” (Mr 16:16 NB)
Dit schriftgedeelte is onomwonden en niet voor anderszins uitleg vatbaar en impliceert veroordeling ofwel straf voor ongelovigen. Opvallend is wel dat geloven en dopen in een adem genoemd worden wat impliceert dat ze nauw met elkaar verbonden zijn
We worden geoordeeld (naar onze werken)Alle mensen worden geoordeeld op grond hetgeen ze in hun leven hebben gedaan dat wordt duidelijk uit het schrift. To judge oftewel oordelen is heeft als basis krino (vetgedrukt) en komt op de volgende plaatsen voor:
“18 wie in hem gelooft wordt niet geoordeeld (
krinetai); wie niet gelooft is reeds geoordeeld (
kekritai), omdat hij niet geloofd heeft in de naam van de eniggeboren Zoon van God!– 19 en dit is het oordeel (
krisis) 9: dat het licht in de wereld is gekomen en de mensen de duisternis meer hebben liefgehad dan het licht,– want hun werken zijn boos;” (Joh 3:18-19 NB).
Opvallend is dat zowel het KJV als de naardense bijbel dit als veroordeeld vertalen maar de ISBE zegt dat de woorden als basis krino ofwel oordelen hebben dus heb ik dit zelf aangepast naar geoordeeld. Hieruit blijkt overigens dat wie geloven niet geoordeeld wordt wat niet in tegenspraak met de komende teksten
“46 ik ben als licht tot de wereld gekomen opdat ieder die in mijn gelooft niet in de duisternis blijft; 47 ook als iemand mijn uitspraken hoort en niet bewaart oordeel (
krinw) ik hem niet; want ik ben niet gekomen om de wereld te oordelen (
krinw) maar om de wereld te redden; 48 wie mij afwijst en mijn uitspraken niet aanneemt heeft er al één die oordeelt (
krinonta): het woord dat ik heb gesproken, dat zal hem oordelen (
krinei) ten laatsten dage,” (Joh 12:46-48 NB)
“Want allen moeten wij verschijnen voor de rechterstoel van de Christus, opdat ieder zal meekrijgen (
komishtai) voor wat hij in het lichaam verricht heeft, hetzij goed hetzij kwaad.” (2Co 5:10 NB)
“Want al wat gedaan wordt zal God doen komen in het gericht over al het verborgene,– hetzij goed hetzij kwaad.” (Pre 12:14 NB)
Komishtai wordt vertaald als ontvangen maar een juiste vertaling kan ook zijn “zorg dragen voor” oftwel rechtzetten wat hij of aan schade heeft aangericht in zijn lichaam. Natuurlijk is dit ook in positieve zin
“Maar zij zullen rekenschap moeten afleggen aan hem die gereed staat om te oordelen (
krinai) levenden en doden.” (1Pe 4:5 NB)
Lot van ongelovigen/goddelozen is vernietiging/doodHet Griekse woord voor vernietiging ofwel destruction (KJV) is apoleia. Het ISBE omschrijft het ook als de vernietiging die bestaat uit eeuwige ellende in de hel maar als ik de betekenissen lees lijkt mij dit een typisch theologische interpretatie en is het simpelweg vernietiging:
http://www.studylight.org/lex/grk/view.cgi?number=684. Dit is ook de enig mogelijke uitleg als we dit willen rijmen met de dood die volgt voor goddelozen zoals ook uit ondersteunende teksten zal blijken. Het King James vertaald het ook als destruction. Het werkwoord to destroy ofwel vernietigen is appollumi. Noemenswaardig is ook dat het SV en NBG en NBV het woord verderf gebruiken wat ongetwijfeld wordt bedoeld als eeuwig lijden in de hel. Apothnesko betekent dood. De strongs (online) geven ook weer aan dat het eeuwig lijden in de hel kan zijn maar gek genoeg vertaalt de SV en het NBG en het NBV dit ook als dood. Als ze dus theologisch voor eeuwig lijden in de hel zijn dan hadden ze consequent moeten zijn. Hetzelfde geldt voor Thanatos wat dood van het lichaam betekent. Ook hier geven de strongs ook aan eeuwig lijden in de hel maar ook hier vertalen de SV en het NBG en het NBV het als dood.
Deze woorden komen voor in de volgende schiftgedeelten:
“18 Want er wandelen velen van wie ik u veelvuldig heb gezegd, en nu zeg ik het ook wenend, dat zij de vijanden zijn van het kruis van de Christus; 19 hun einde is vernietiging (
apoleia), hun god is de buik en hun glorie ligt in hun schande; zij zinnen op de aardse zaken.” (Flp 3:18-19 NB)
“vreest niet voor hen die het lichaam doden, maar de ziel niet vermogen te doden; maar vreest eerder Hem die bij machte is én ziel én lichaam te vernietigen (
apollumi) in de hel (
gehenna);” (Mt 10:28 NB)
“laat allebei samen groeien tot aan de oogst; op het moment van de oogst zal ik tot wie oogsten zeggen: leest eerst het raaigras bijeen en bindt het in bundels om het te verbranden (
Katakaio), maar brengt de tarwe samen in mijn schuur!” (Mt 13:30 NB)
“dus heb ik u gezegd dat u in uw zonden uw dood (apothnesko) tegemoet gaat; want als ge niet gelooft dat Ik–ben het is, gaat ge in uw zonden uw dood (
apothnesko) tegemoet!” (Joh 8:24 NB)
“14 En de dood en het dodenrijk werden in de poel van het vuur geworpen. Dit is de tweede dood (
Thanatos), de poel van het vuur. 15 En indien iemand niet gevonden werd ‘opgeschreven in het boek des levens’, werd hij geworpen in de poel van het vuur.” (Opb 20:14-15 NB)
Lot van ongelovigen/goddelozen is (eeuwig) lijden[b/]
Er zijn teksten die eeuwig lijden impliceren voor alle Goddelozen of alleen de duivel, de leugenprofeet en het beest.
“41 Dan zal hij ook tot die van links zeggen: gaat heen, weg van mij, vervloekten, naar het eeuwige vuur dat bereid is voor de duivel en zijn engelen! 42 want ik leed honger en ge hebt mij niet te eten gegeven, ik leed dorst en ge hebt mij niet laten drinken, 43 ik was een vreemdeling en ge hebt me niet in uw samenkomst gebracht, ik was naakt en ge hebt me niet iets omgeworpen, ziek, onder bewaking, en ge hebt niet naar me omgezien! 44 Dan zullen ook zij antwoorden en zeggen: heer, wánneer hebben we u hongerig gezien of dorstig, als vreemdeling of naakt, ziek of onder bewaking, en hebben we u niet onze diensten bewezen? 45 Dan zal hij hun antwoorden en zeggen zeker is het, zeg ik u: zoveel ge niet hebt gedaan aan een van dezen, de geringsten, hebt ge het niet gedaan aan mij! 46 Ze zullen weggaan; ‘zij naar de eeuwige (aionos) straf en de rechtvaardigen naar eeuwig leven’!” (Mt 25:41-46 NB)
Over het woordje eeuwig is nogal wat discussie omdat er in Mat 25 aionos wordt gebruikt. Aion is tijdperk en dus zeggen alverzoeners dan zal aionos ook wel aion zijn maar uit veler contexten blijkt het toch echt om een eeuwigheid te gaan:
http://www.apologetique.o.../Bijb_theol/DB_eeuwig.htm
Zodoende moet ik helaas concluderen dat mat 25 toch echt een eeuwige straf impliceert.
“En de duivel, die hen misleidde, werd geworpen in de poel van vuur en zwavel, waar ook het beest en de leugenprofeet is, en zij zullen gekweld (bazanizo) worden dag en nacht tot in de eeuwen der eeuwen.” (Opb 20:10 NB)
Bazanizo is tot torture ofwel kwellen/pijnigen/martelen en spreekt duidelijke taal en niet echt voor anderszins uitleg vatbaar.
De schrijver van Hebreeen spreekt over een eeuwig oordeel maar dat is iets anders als veroordeling zoals we eerder onderscheiden hebben: “van een leer over onderdompelingen, oplegging van handen, opstanding van doden en eeuwig oordeel.” (Heb 6:2 NB)
Luc 16 beschrijft wel een staat van lijden van een ongelovige in het dodenrijk (Hades) en is opvallend omdat er namen worden gebruikt wat niet gebruikelijk is voor een gelijkenis wat impliceert dat het geen gelijkenis is. Er wordt gesproken over een onoverbrugbare barrière van de hemel naar het dodenrijk (Luc 16:26) voor de mensen die er verblijven maar dat zegt niks over God die niet mensen zou kunnen overplaatsen van de een in de ander. Dit kan dus tijdelijk of eeuwig lijden zijn.
Dan is er nog het verhaal van de man die bij de koning om kwijtschelding van zijn schulden kwam vragen maar die uiteindelijk niet kreeg omdat hij anderen hun schuld niet vergaf. Hij werd gestraft totdat hij boete daarvoor had gedaan. Dit impliceert een tijdelijk lijden maar ook dat als wij niet vergeven dat we ook niet vergeven worden. Ik ben al tijden opzoek naar waar deze gelijkenis staat en erger me dood dat ik hem niet meer kan vinden. Wie kan mij hierbij helpen?
Waar blijven de goddelozen en de gevallen engelen?
En er zijn veel aanwijzingen over het verblijf van goddelozen en de engelen van de duivel in de duisternis die mijns inziens symbool staat voor het dodenrijk als tijdelijk verblijf tot de dag des oordeels wat heel duidelijk wordt gemaakt door Judas “6 En engelen die hun begin niet hebben bewaard maar de hun eigen behuizing verlieten, heeft hij bewaard voor het oordeel van een grote dag, met altijddurende banden onder donkerheid. 7 Zoals Sodom en Gomorra en de steden om hen heen, die op gelijke wijze als zij hebben gehoereerd en achter ander vlees zijn aangegaan, er nu bij liggen als een teken, en het vonnis ondergaan van eeuwig vuur.” (Jds 1:6-7 NB) en uit Petrus: “Want als God engelen die zondigden niet heeft gespaard, maar ze in de afgrond heeft gesmeten en prijsgegeven aan holen vol duisternis om vastgehouden te worden voor een oordeel,” (2Pe 2:4 NB). Petrus bevestigd dit: “maar dat de hemelen en de aarde van nu, door hetzelfde woord als een schat voor het vuur worden opgespaard, bewaard voor een dag van oordeel en ondergang van de goddeloze mensen.” (2Pe 3:7 NB).
Maar vergis je niet want deze duisternis ofwel dodenrijk is niet alleen voor de engelen en de onderstaande teksten maken dat zeer onweerlegbaar:
“dan weet de Heer vromen aan beproeving te ontrukken, en onrechtvaardigen voor een dag van oordeel vast te houden om bestraft te worden,–” (2Pe 2:9 NB)
“Zij zijn bronnen zonder water, mistflarden door een stormwind voortgedreven, voor wie het donker van de duisternis wordt bewaard.” (2Pe 2:17 NB)
“Zíj zijn de schandvlekken op uw liefdemalen waar zij onbevreesd meefeesten, zichzelf vetmesten, als waterloze wolken door windvlagen voorbijgejaagd, vruchteloze bomen in de herfst, dubbel gestorven, ontworteld, woeste golven van een zee die hun eigen schandes laten schuimen, dwalende sterren, voor wie het donker van het duister voor een eeuwigheid wordt bewaard.” (Jds 1:12-13 NB)
Wat is de eeuwigheid?
Als we de teksten nauwkeuriger gaan bekijken moeten we beginnen met te bedenken voor wie de bijbel is geschreven. De bijbel is voor mensen. De eeuwigheid zoals beschreven is een logisch gezien een eeuwigheid voor mensen. God heeft voor de mens de dimensie tijd geschapen en die eindigt op de dag des oordeels en dan is tijd niet meer relevant. Een mogelijke verklaring voor die ene tekst die rechtstreeks eeuwig lijden impliceert voor mensen (Mat 25:41) is dat dit stopt op de dag des oordeels. Dit strookt met op 20:14 waarin staat dat de dood en het dodenrijk in de poel des verderfs worden gegooid en dat de tweede dood is. Dit zou ook verklaren dat er voor de duivel lijden is in eeuwigheden tot eeuwigheden (Op 20:10). Echter denk ik dat ik deze definitie in mijn uiteindelijke theorie niet nodig zal hebben omdat Mat 25 een heenwijzing is naar het laatste oordeel en zoals zal blijken is er mogelijk wel eeuwig lijden voor mensen maar dan in de zin van eeuwige afsnijding van god omdat ze zich niet willen bekeren.
Opmerkelijke tekst
Petrus stelt zich de vraag wat er met mensen gebeurd die niet gehoorzamen aan het evangelie. Hij stelt niet dat ze reddeloos verloren zijn en dat allen geoordeeld worden te beginnen met de gelovigen: “En ‘als de rechtvaardige met moeite wordt gered, waar zal dan de goddeloze en zondaar verschijnen?’.” (1Pe 4:18 NB)
Wat is de tweede dood zoals in Op 20:10?
We hebben helemaal in het begin geconcludeerd dat de mens als het ware dood geboren wordt niet gelovende in de heilige naam van onze messias. Wat is dan de tweede dood als ze toch al dood zijn. Hier zijn twee opties voor. Men zou kunnen redeneren dat de tweede dood totale vernietiging is van de mens maar er is een alternatief. Het kan ook een tweede afsnijding van God kunnen zijn. Het totaal afgesneden worden van God en geplaatst worden in een wereld/omgeving waar God in het geheel niet is. Zijn goddeloze dan verbonden met god? Jazeker want het schrift leert ons: “één God en Vader van allen, die is over allen en door allen en in allen.” (Efe 4:6 NB). Zogezegd een sterk argument alleen lezen we de context dan blijkt duidelijk dat het uitsluitend betrekking heeft op de gelovigen. Dit is dus een ongeldig argument. En toch blijkt uit het oude testament dat God ook goddelozen gebruikt en dat er dus een zekere verbondenheid/invloed is op goddelozen en het ontbreken daarvan zou ik zeerzeker als dood willen omschrijven daar de mens dan is overgeleverd aan de begeerten de vlezes: “Het is duidelijk wat allemaal de werken van het vlees zijn: ontucht, zedeloosheid, bandeloosheid, beeldenverering, toverij, vijandschappen, twist, na-ijver, woede uitbarstingen, uitingen van zelfzucht, tweedrachten, partijschappen, aanvallen van afgunst, dronkenschappen, orgiën en dergelijke dingen,– waarvan ik u voorzeg –zoals ik voorheen gezegd heb– dat zij die dergelijke dingen bedrijven het koninkrijk Gods niet zullen beërven!” (Ga 5:19-21 NB) Stel je voor een wereld vol mensen overgeleverd aan de begeerten des vlezes. EEN WARE HEL die als hij op zijn vrije loop gelaten wordt resulteert in mensen in wie geen enkel spoor van de vruchten van de geest zijn: “Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, betrouwbaarheid, zachtmoedigheid, zelfbeheersing; tegen dergelijke dingen is geen wet.” (Ga 5:22-23 NB). Het compleet verteren van de vruchten van de geest zou zondermeer ook gedefinieerd kunnen worden als het verderf waar de SV en NBG en NBV over spreken. Dan immers is een mens waarlijk dood. Hij heeft niks meer van God en is buiten elke redding om compleet verloren.
Kan niet geloven worden vergeven?
Jezus spreekt over vergeving van zonden in deze wereld en in de komende wereld: “daarom zeg ik u: elke zonde en lastering zal de mensen worden vergeven, maar een lastering van de Geest zal niet worden vergeven; en al wie een woord zegt ten nadele van de mensenzoon, het zal hem worden vergeven; maar al wie iets zegt ten nadele van de heilige Geest, dat zal hem niet vergeven worden, niet in deze wereldtijd en niet in de toekomstige!” (Mt 12:31-32 NB)
Kennelijk worden ook in de komende wereld zonden vergeven die hier op aarde niet vergeven worden en de enige die ik kan bedenken dat dat het geloven is in Gods enige zoon wat weer je zou kunnen rijmen met wat Johannes zegt: “en wanneer hij komt zal hij de wereld overtuigen van zonde, van gerechtigheid en oordeel. Van zonde: dat ze niet in mij geloven;” (Joh 16:8-9 NB). Laten we even 2 teksten naast mekaar leggen uit het oude en het nieuwe testament: “Haat wekt ruzie op,– maar liefde bedekt alle misstappen (Pesha`).” (Spr 10:12 NB)
“Houdt vóór alle dingen de liefde tot elkander innig, omdat ‘liefde een menigte zonden (Hamartia) bedekt’.” (1Pe 4:8 NB). Ik wilde dus argumenteren dat onder het nieuwe verbond de enige zonde die op aarde niet wordt vergeven is het niet geloven in Jezus Christus als messias. Echter als we naar de grondtekst kijken blijkt dat er in het OT niet Chatta'ah ofwel zonde maar Pescha’ wordt gebruikt ofwel misstappen of rebellie en dus beargumenteerd de criticus terecht dat er meer zonden zijn dan louter misstappen of rebbelie. Wat hier ook tegenin te brengen is, is het feit dat het verschil ook kan worden verklaart door het feit dat onder het nieuwe verbond er uitstorting is van de Heilige geest welke niet hier en niet in de komende wereld wordt vergeven zoals we reeds lazen maar de heilige geest was er al wel in de OT tijd, getuige de geestvervulde profeten, dus naar ik aanneem ook zonde tegen de heilige geest. Dus ondanks de ontkrachting van het tweede argument blijft het eerste staan en is dit geen steekhoudend argument om te zeggen dat de enige zonde die in dit leven niet wordt vergeven is de zonde van niet geloven. Het oogt wel logisch maar ik kan het dus niet bijbels hard maken door het gebruik van Pescha’ ipv Chatta’ah.
Hoe zit het met mensen voor de komst van christus?
Ik heb mij hier nog onvoldoende in verdiept maar teksten die ik mee ga nemen zijn:
“die ons gered heeft en heeft geroepen met een heilige roeping, niet naar onze werken maar naar eigen voorbestemming en genade, die ons in Christus Jezus eeuwige tijden eerder is gegeven maar nu is verschenen door de verschijning van onze redder, Christus Jezus, die de dood werkeloos heeft gemaakt en door de evangelieverkondiging leven en onvergankelijkheid heeft laten oplichten,–” (2Ti 1:9-10 NB)
Is God verantwoordelijk voor het lijden?
God heeft de Duivel gemaakt en de boom van Goed en kwaad en is daarmee deels verantwoordelijk voor al het lijden. Hij wist immers alle consequenties nog voordat de eerste mens op aarde kwam. De mens heeft in den beginne een vrije wil maar dit wordt een geknechte wil naarmate men opgroeit daar alle keuzes beïnvloed worden door omgevingen en ervaringen en het derhalve nooit een objectieve keus is en daarmee heeft God indirect invloed op alle keuzes.
Theorie
Er zijn nu meerdere theorieën mogelijk. Ikzelf heb voor ogen tijdelijk lijden voor goddelozen tot de dag des oordeels gelijk Luc 16 al geloof ik niet dat dit de gehele tijd tot aan het oordeel is maar dat ze een deel van die tijd in het stof slapen gelijk staat geschreven: “velen van hen die slapen in het stof van de rode grond,– zullen ontwaken,– dezen tot leven in eeuwigheid en die voor hoon en huiver in eeuwigheid; ••” (Da 12:2 NB). Dan volgt een oordeel en scheiding en veroordeling op grond van dat oordeel (Mar 16:16). Ik geloof dat dit gepaard gaat met de beloofde nieuwe schepping van hemel en aarde gelijk geschreven staat: “Daarom, geliefden, haast u nu ge dat alles verwacht, om onbevlekt en onberispelijk in vrede door hem gevonden te worden.” (2Pe 3:14 NB). Er zullen dan mensen zijn die het nieuwe Jeruzalem binnen mogen komen dat geschapen is tezamen met de nieuwe hemel en aarde (Het zou ook kunnen zijn dat de schepping van een nieuwe hemel en aarde later gebeurd) (Opb 21:9-27 NB). De goddelozen die hun kleren niet wassen mogen dus niet binnen maar leven nog wel gelijk geschreven staat: “ik ben de alfa en de omega, de eerste en de laatste, het begin en het einde; zalig zij die hun gewaden wassen, opdat zij macht hebben over het geboomte des levens en door de poorten de stad binnenkomen; buiten zijn de honden, de tovenaars en de hoeren, de moordenaars en de afgodendienaars, en een ieder die leugen liefheeft en doet;” (Opb 22:13-15 NB). Nu de hamvraag. Zijn zij die buiten de stad zijn reddeloos verloren? Zijn misschien sommigen verloren omdat ze niet meer te bekeren? Leert Math 25:41 (eeuwig lijden voor goddelozen) ons dat er kennelijk mensen zijn die zich niet laten bekeren en de duisternis meer lief hebben dan het licht? Valt voor hun het definitieve oordeel dat ze de duisternis meer liefhebben en daarom voor eeuwig gedoemd zijn en veroordeeld tot duisternis gelijk geschreven staat: “en dit is het oordeel: dat het licht in de wereld is gekomen en de mensen de duisternis meer hebben liefgehad dan het licht,– want hun werken zijn boos;” (Joh 3:19 NB). Overeenkomstig de harde woorden van Paulus: “Of weet ge niet dat wie onrecht doen Gods koninkrijk niet zullen beërven? Dwaalt niet!– geen hoereerders, geen beeldenvereerders, geen overspeligen, geen schandknapen, geen knapenschenders, geen dieven, geen graaiers, geen dronkaards, geen lasteraars en geen uitbuiters zullen een koninkrijk van God beërven.” (1Co 6:9-10 NB). Als we de bijbel als god geïnspireerd woord zien van kaft tot kaft moet op deze vragen met Ja beantwoord worden behoudens de vraag of allen die buiten de stad verblijven reddeloos verloren zijn maar voordat ik dat verder ga uitwerken met argumenten als geloof is genade en liefde boven alles ben ik na 8 uur achter elkaar werken hoognodig toe aan een pauze en wil ik dolgraag eerst mijn argumenten aan de tand van kritiek onderwerpen op Refoweb.
Teksten die ik nog ga meenemen zijn oa:
“Dan vléiden ze hem met hun mónd, ––belógen hem mét hun tóng; maar hun hárt was niet blijvend bíj hem, ––ze gelóofden niet in zíjn verbónd. Maar hij, hij bleef barmhartig, verzoende onrecht, stortte hen niet in ‘t verderf maar telkens heeft hij zijn wóede gekéerd, ––niet ál zijn grámschap gewékt; hij bedacht: zij zijn vlées–en–blóed, ––een ademtocht die héengaat én niet ómkeert. Hoe vaak hebben ze in de woestíjn hem verbítterd, ––in de wíldernis hém gegríefd;” (Ps 78:36-40 NB)
“want het oordeel is onbarmhartig tegen wie geen barmhartigheid heeft gedaan; barmhartigheid kan roemen tegen het oordeel in.” (Jak 2:13 NB)
“In kracht daarvan is hij heengegaan en heeft hij ook gepredikt tot de geesten in de gevangenis, zij die eens zich niet lieten overtuigen, toen de lankmoedigheid van God bleef wachten, in de dagen dat Noach de ark in gereedheid bracht, waarin weinigen, dat is acht zielen, door het water heen werden gered.” (1Pe 3:19-20 NB)
“Want als wij moedwillig zondigen nadat wij de kennis van de waarheid aangenomen hebben, is er geen offerdier voor zonden meer over, maar een of andere vreselijke verwachting van een oordeel, en de ijver van een vuur dat de tegenstanders gaat verteren.” (Heb 10:26-27 NB)
“Ontfermt u over wie twijfelen; redt hen, rukt ze uit het vuur; maar ontfermt u over anderen in vrees, en háát het kleed dat door het vlees bevlekt is.” (Jds 1:22-23 NB)
overige mee te nemen teksten en overwegingen staan op mijn website voor wie echt geïnteresseerd is: http://www.liefdevervultd...0redding%20versie%201.doc
