Ik ben geen vrouw, dus je kan mijn reactie gelukkig volledig negeren. Maar mocht je er iets aan hebben, toch wat dingen die mij opvallen, mogelijk dat je er iets mee kan.
quote:
brokenmen schreef op 12 januari 2007 om 01:20:De afgelopen weken waren voor mij emotioneel zwaar, vooral de perioden dat ik alleen was of in de kerk zat. Mijn gedachten waren chaotisch en gingen door mijn hele verleden, vooral veel terug naar een vrouw waarvan ik zielsveel hou.
Waarom hou je zielsveel van die vrouw? Uit wat je beschrijft komt naar voren dat je haar nauwelijks tot niet kende, dat je nauwelijks tot geen contact had. Haar zelfmoord kwam, als ik je goed lees, als een complete verassing. Van wie hou je precies zo zielsveel? Van die vrouw, of van je eigen droombeeld, geprojecteerd op die vrouw? Ik vraag dat ook hierom:
quote:
ik was in die tijd behoorlijk verslaafd aan porno.
Ik heb er niet voor doorgeleerd, maar volgens mij is porno, en de aantrekkelijkheid van porno, er vooral in gelegen dat mensen worden geobjectiveerd, worden gereduceerd tot een tweedimensionaal plaatje warain ze volledig dinestbaar worden gemaakt aan de fantasie van de gebruiker. Juist omdat je zelf deze zaken in één verhaal in verband brengt, lijkt me dat het minimaal het onderzoeken waard is, of een aantal op het oog wat losstaande zaken in je leven zich rond hetzelfde patroon bewegen.
quote:
De keren dat we elkaar ontmoet hebben, zag ik in haar ogen dat ze mij ook leuk vond
Hoewel ik niet je vermogen non-verbale communicatie te verstaan wil onderschatten, is er ook een andere mogelijkheid. In het patroon waarover ik het hiervoor had, past ook dat je in je projecties zo ver gaat, dat de ander niet alleen acteur of object wordt, maar dat je jezelf zelfs gaat wijsmaken dat de ander daadwerkelijk denkt, voelt, ervaart wat jij wil dat die ander denkt, voelt, ervaart. Als je zo weinig contact met iemand hebt als je lijkt te zeggen, maar je kan wel iemands diepere emoties uit haar ogen aflezen, dan kan dat natuurlijk. Maar enige mate van projectie zou me niet verbazen.
quote:
de vrouw van wie ik zielsveel hou zit daar nog steeds, me ervan bewust zijnd dat ik haar nooit meer zal ontmoeten tijdens mijn leven.
Los van de vraag of dat die vrouw is, of jouw projectie, geef je hiermee wel al een antwoord op je vraag lijkt me.
quote:
De relatie duurde erg kort (geloof niet langer als een maand), na een tijdje werd zij steeds terug getrokkener en mijn pogingen om daar met haar over te praten leverden niks op. Ik voelde me gefrustreerd en machteloos en uiteindelijk heb ik om duidelijkheid gevraagd en gevraagd of ze wel met me verder wilde en gelijk maakte ze duidelijk dat zij dat niet meer zag zitten. Diep in mijn hart had ik gehoopt er een weg was om verder te gaan.
En opnieuw, een extreem korte relatie, binnen een maand mislukt die al. In hoeverre had je werkelijk een relatie, en in hoeverre was zij instrumenteel voor je eigen projecties? Je hele verhaal is doorspekt van het gegeven dat je je hart volledig hebt gereserveerd voor een vrouw die je idealiseert, hoe kan het dan anders dan dat deze relatie gedoemd was?
quote:
Ik voelde me afgewezen
En opnieuw: past dat in een patroon? Als je de ander reduceert tot een object dienstbaar aan je eigen projecties, dan valt afwijzing hard. De ander heeft immers helemaal niet het "recht" om je af te wijzen, om anders te zijn dan je eigen projecties voorschrijven. Reden voor zelfonderzoek, om je af te vragen wat je eigen aandeel is, is er dan niet. De ander is immers hoe dan ook fout. En moet dus gestraft worden. En jawel:
quote:
ook kon ik daarna niet meer goed met haar omgaan en heb ik haar in het begin veel genegeerd en niet altijd de mooiste dingen over haar gezegd tegen anderen.
En in plaats van je af te vragen waar je mee bezig bent, ben je slachtoffer van externe omstandigheden. Niet omdat jij je wellicht niet al te geweldig hebt gedragen, maar omdat je slachtoffer bent van pijn en verdriet gedraag je je, zo te lezen, tamelijk kleinzielig naar degene met wie je krap een maand een relatie dacht te hebben. Immers:
quote:
De confrontatie met mijn eigen hart was me teveel, de pijn en het verdriet om de vrouw die niet meer is kwam weer volop naar boven.
En zelfs als je begrip toont, zoek je dat begrip in externe factoren, niet in jezelf:
quote:
Achteraf kan ik goed begrijpen dat ze het heeft uitgemaakt, ik was een stuk ouder als haar en zij had nog ruimte nodig om verder te ontwikkelen en zat met haar opleiding niet helemaal op de juiste plek.
of, voorzover het uit jezelf komt, is dat toch weer die droomvrouw, die je hart beheerst, en dus eigenlijk ook extern is:
quote:
Daarnaast draag ik een pijnlijk verleden met me mee, waarover ik nooit spraakzaam ben geweest
Wat ik nogal een tekenende opmerking vind is deze:
quote:
De afgelopen weken dacht ik weer vaak aan de vrouw die nu in de hemel is
Zelfmoord is niet bepaald een daad die er om bekend staat dat ze vooraf gaat aan een hemel-gang, maar misschien denk jij daar anders over. Er is echter ook de mogelijkheid dat je hiermee opnieuw laat zien hoe je een vrouw, die je zo te lezen maar nauwelijks kende, idealiseert en tegelijk draagster maakt van alles wat je aan negatiefs overkomt, met name met vrouwen.
quote:
Mijn pijn en verdriet verdwenen en ik voelde weer verlangen naar haar en het gevoel dat zij de vrouw is die ik verlang
"de vrouw die ik verlang", het is close-reading, dat erken ik onmiddelijk, maar er spreekt een bezitsdrang uit, een opeisen van iets, iets waar je recht op hebt?
quote:
alleen door mijn gedrag nadat het uit is gegaan heeft voor een breuk tussen ons gezorgd.
Alleen dat gedrag, of misschien ook het gedrag dat aan de breuk bijdroeg?
quote:
Deze week heb ik haar een mail gestuurd waarin ik gevraagd heb om vergeving voor mijn gedrag (ze woont nu eenmaal niet meer om de deur en als ik bij haar langs zou gaan denk ik dat ze er niet om staat te springen om me te ontvangen). Ik heb nog geen antwoord terugontvangen. Ik verwacht zeker niet dat wij nu binnenkort snel weer een relatie hebben, haar vertrouwen in mij is simpelweg weg. Ik vraag me af wat kan ik doen om de vriendschap te herstellen? Hoe win ik haar vertrouwen terug? Wil ze zo en zo nog wel vriendschappelijk contact met mij? Eerlijk gezegd heb ik geen flauw idee meer wat ik hiermee aanmoet.
Daarom mijn vraag aan vrouwen op dit forum, hoe win ik het vertrouwen terug van een vrouw?
Wat me opvalt, buiten wat ik al noemde, is dat je alleen over jezelf praat, jouw wensen, jouw verlangens. Wat wil zij? Schiet jij iets op met haar vergeving, of jij? Schiet zij er iets mee op om door jou benaderd te worden? Waarom moet jij haar vertrouwen terugwinnen, als zij blijkbaar niet wil reageren>?
