Afvallig

[Victor]

Een eenvoudige vraag:
Vroeger geloofde ik (ik was katholiek). Op mijn twaalfde is dat een beetje overgegaan door allerlei akelige omstandigheden. Nu merk ik dat iets aan het christendom mij toch weer aantrekt, vooral omdat ik het met andere ogen bekijk.
Ik vraag mij af of het mogelijk is dat ik ooit weer kan geloven wat ik vroeger vaarwel heb gezegd, uit een soort woede. In de Hebreeën brief staat immers dat dat niet mogelijk is. als alles dan toch waar is, kan ik dan nog wel gered worden?

[Pooh]

quote:

Alle tollenaars en zondaars kwamen hem opzoeken om naar hem te luisteren. Maar zowel de Farizeeën als de schriftgeleerden zeiden morrend tegen elkaar: ‘Die man ontvangt zondaars en eet met hen.’ Jezus vertelde hun toen deze gelijkenis: ‘Als iemand van u honderd schapen heeft waarvan er één verloren is geraakt, laat hij dan niet de negenennegentig andere in de woestijn achter om naar het verdwaalde dier op zoek te gaan tot hij het gevonden heeft? En als hij het gevonden heeft, legt hij het vol vreugde op zijn schouders en gaat hij naar huis. Daar roept hij zijn vrienden en buren bijeen en zegt tegen hen: “Deel in mijn vreugde, want ik heb het schaap gevonden dat verdwaald was.” Ik zeg u: zo zal er in de hemel meer vreugde zijn over één zondaar die tot inkeer komt dan over negenennegentig rechtvaardigen die geen inkeer nodig hebben.
En als een vrouw tien drachmen heeft en er één verliest, steekt ze toch de lamp aan, veegt het hele huis schoon en zoekt ze alles af tot ze het muntstuk gevonden heeft? En als ze het gevonden heeft, roept ze haar vriendinnen en buren bijeen en zegt: “Deel in mijn vreugde, want ik heb de drachme gevonden die ik kwijt was.” Zo, zeg ik u, heerst er ook vreugde onder de engelen van God over één zondaar die tot inkeer komt.’
Vervolgens zei hij:  ‘Iemand had twee zonen. De jongste van hen zei tegen zijn vader: “Vader, geef mij het deel van uw bezit waarop ik recht heb.” De vader verdeelde zijn vermogen onder hen.  Na enkele dagen verzilverde de jongste zoon zijn bezit en reisde af naar een ver land, waar hij een losbandig leven leidde en zijn vermogen verkwistte. Toen hij alles had uitgegeven, werd dat land getroffen door een zware hongersnood, en begon hij gebrek te lijden. Hij vroeg om werk bij een van de inwoners van dat land, die hem op het veld zijn varkens liet hoeden. Hij had graag zijn maag willen vullen met de peulen die de varkens te eten kregen, maar niemand gaf ze hem. Toen kwam hij tot zichzelf en dacht: De dagloners van mijn vader hebben eten in overvloed, en ik kom hier om van de honger. Ik zal naar mijn vader gaan en tegen hem zeggen: “Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen u, ik ben het niet meer waard uw zoon genoemd te worden; behandel mij als een van uw dagloners.” Hij vertrok meteen en ging op weg naar zijn vader.
Zijn vader zag hem in de verte al aankomen. Hij kreeg medelijden en rende op zijn zoon af, viel hem om de hals en kuste hem. “Vader,” zei zijn zoon tegen hem, “ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen u, ik ben het niet meer waard uw zoon genoemd te worden.” Maar de vader zei tegen zijn knechten: “Haal vlug het mooiste gewaad en trek het hem aan, doe hem een ring aan zijn vinger en geef hem sandalen. Breng het gemeste kalf en slacht het. Laten we eten en feestvieren, want deze zoon van mij was dood en is weer tot leven gekomen, hij was verloren en is teruggevonden.” En ze begonnen feest te vieren.
De oudste zoon was op het veld. Toen hij naar huis ging en al dichtbij was, hoorde hij muziek en gedans. Hij riep een van de knechten bij zich en vroeg wat dat te betekenen had. De knecht zei tegen hem: “Uw broer is thuisgekomen, en uw vader heeft het gemeste kalf geslacht omdat hij hem gezond en wel heeft teruggekregen.” Hij werd woedend en wilde niet naar binnen gaan, maar zijn vader kwam naar buiten en trachtte hem te bedaren. Hij zei tegen zijn vader: “Al jarenlang werk ik voor u en nooit ben ik u ongehoorzaam geweest als u mij iets opdroeg, en u hebt mij zelfs nooit een geitenbokje gegeven om met mijn vrienden feest te vieren. Maar nu die zoon van u is thuisgekomen die uw vermogen heeft verkwanseld aan de hoeren, hebt u voor hem het gemeste kalf geslacht.” Zijn vader zei tegen hem: “Mijn jongen, jij bent altijd bij me, en alles wat van mij is, is van jou. Maar we konden toch niet anders dan feestvieren en blij zijn, want je broer was dood en is weer tot leven gekomen. Hij was verloren en is teruggevonden.”’

[diak2b]

quote:

Victor schreef op 31 januari 2007 om 16:19:
Een eenvoudige vraag:
Vroeger geloofde ik (ik was katholiek). Op mijn twaalfde is dat een beetje overgegaan door allerlei akelige omstandigheden. Nu merk ik dat iets aan het christendom mij toch weer aantrekt, vooral omdat ik het met andere ogen bekijk.
Ik vraag mij af of het mogelijk is dat ik ooit weer kan geloven wat ik vroeger vaarwel heb gezegd, uit een soort woede. In de Hebreeën brief staat immers dat dat niet mogelijk is. als alles dan toch waar is, kan ik dan nog wel gered worden?

Ja hoor.

[Victor]

En hoe weet ik dat deze God de ware is en niet Allah of Buddha?

[Ulysses]

quote:

Victor schreef op 31 januari 2007 om 17:33:
En hoe weet ik dat deze God de ware is en niet Allah of Buddha?

Vraag het Hem zelf.

[grondig christelijk]

quote:

Victor schreef op 31 januari 2007 om 17:33:
En hoe weet ik dat deze God de ware is en niet Allah of Buddha?

begin met het loslaten van het denken in hokjes. Probeer dan:

te ontdekken welke dagelijkse terugkerende riten / handelingen je voor Allah en Buddha moet doen, wel je vrijblijvend mag doen en wat je niet hoeft.

als je dat ontdekt hebt, probeer dan te ontdekken welke dagelijkse verplichtingen en riten / handelingen je voor Jezus Christus moet doen, wel je vrijblijvend mag doen en wat je niet hoeft.

als je zover bent vraag je dan af wat Allah en Buddha voor jou persoonlijk hebben gedaan.
als je dat weet vraag je dan dan af wat Jezus Christus voor de mensen wilde doen.

[Victor]

Ik heb me al wel enigszins in verschillende religies verdiept. Het christendom spreekt me waarschijnlijk het meest aan, omdat Christus als enige daadwerkelijk bewezen heeft ons lief te hebben (d.i. als hij niet het product is van prachtige fabels). Dat is ook zijn aantrekkingskracht. Maar als iets mij prettig in de oren klinkt, betekent dat natuurlijk niet dat dat de waarheid is. Misschien is het juist wel te mooi om waar te zijn.
Ik kan mijzelf niet dwingen iets te geloven omdat ik het mooi vind, terwijl het me tegelijkertijd onwaarschijnlijk in de oren klinkt.

[Nunc]

quote:

Victor schreef op 31 januari 2007 om 19:45:
Ik heb me al wel enigszins in verschillende religies verdiept. Het christendom spreekt me waarschijnlijk het meest aan, omdat Christus als enige daadwerkelijk bewezen heeft ons lief te hebben (d.i. als hij niet het product is van prachtige fabels). Dat is ook zijn aantrekkingskracht. Maar als iets mij prettig in de oren klinkt, betekent dat natuurlijk niet dat dat de waarheid is. Misschien is het juist wel te mooi om waar te zijn.
Ik kan mijzelf niet dwingen iets te geloven omdat ik het mooi vind, terwijl het me tegelijkertijd onwaarschijnlijk in de oren klinkt.

Het christendom kan dan wellicht 'onwaarschijnlijk in de oren klinken', maar het is wel gewoon op feiten gebaseerd. Lees het volgende artikel eens: The Impossible Faith.

[diak2b]

quote:

Victor schreef op 31 januari 2007 om 19:45:
Ik heb me al wel enigszins in verschillende religies verdiept. Het christendom spreekt me waarschijnlijk het meest aan, omdat Christus als enige daadwerkelijk bewezen heeft ons lief te hebben (d.i. als hij niet het product is van prachtige fabels). Dat is ook zijn aantrekkingskracht. Maar als iets mij prettig in de oren klinkt, betekent dat natuurlijk niet dat dat de waarheid is. Misschien is het juist wel te mooi om waar te zijn.
Ik kan mijzelf niet dwingen iets te geloven omdat ik het mooi vind, terwijl het me tegelijkertijd onwaarschijnlijk in de oren klinkt.

Gelukkig maar, het vergif van de post-moderniteit heeft je nog niet helemaal doordrongen. Maar ik kan je uit ervaring melden, je kan jezelf wel er toe brengen iets te geloven, terwijl het je onwaarscjhijnlijk in de oren klinkt, omdat je weet dat het waar is. Kost soms best enige moeite, maar het kan hoor.

[E-line]

quote:

Victor schreef op 31 januari 2007 om 16:19:
Een eenvoudige vraag:
Vroeger geloofde ik (ik was katholiek). Op mijn twaalfde is dat een beetje overgegaan door allerlei akelige omstandigheden. Nu merk ik dat iets aan het christendom mij toch weer aantrekt, vooral omdat ik het met andere ogen bekijk.
Ik vraag mij af of het mogelijk is dat ik ooit weer kan geloven wat ik vroeger vaarwel heb gezegd, uit een soort woede. In de Hebreeën brief staat immers dat dat niet mogelijk is. als alles dan toch waar is, kan ik dan nog wel gered worden?

Je bedoelt waarschijnlijk deze tekst:

quote:

Hebreeën 6:
4 Want wie ooit door het licht beschenen is, geproefd heeft van de hemelse gave en deel gekregen heeft aan de heilige Geest, 5 wie het weldadig woord van God en de kracht van de komende wereld ervaren heeft 6 en vervolgens afvallig is geworden, kan onmogelijk een tweede maal worden bekeerd, omdat zo iemand voor zichzelf de Zoon van God opnieuw kruisigt en aan bespotting blootstelt. 7 Land dat de overvloedige regen opneemt, en nuttige gewassen oplevert aan wie het bewerken, ontvangt Gods zegen, 8 maar land dat dorens en distels voortbrengt, is waardeloos en rijp voor vervloeking; het zal uiteindelijk in vlammen opgaan.

Bij dit gedeelte moet je je drie dingen bedenken:
1. héb jij inderdaad 'geproefd van de hemelse gave en deelgekregen aan de heilige Geest'?
2. Dit gedeelte is geschreven aan christenen. Het is bedoeld om hen te waarschuwen niet achter te blijven, en niet alleen bij de basis te blijven steken, maar verder te groeien in geloof. Zou het voor iemand die wil beginnen te geloven een oproep zijn om maar te stoppen? Lijkt me sterk... God wil niet dat je verloren gaat, maar dat je behouden wordt.
3. Maar die tekst dan? Kijk eens naar de 'oude' vertaling:

quote:

Want het is onmogelijk, degenen, die eens verlicht zijn geweest, van de hemelse gave genoten hebben en deel gekregen hebben aan de heilige Geest, 5 en het goede woord Gods en de krachten der toekomende eeuw gesmaakt hebben, 6 en daarna afgevallen zijn, weder opnieuw tot bekering te brengen, daar zij wat hen betreft de Zoon van God opnieuw kruisigen en tot een bespotting maken.

Hier zie je dat het onmogelijk is zoiemand tot bekering te brengen. Dat is geschreven aan mensen. Niet een voorschrift waaraan God Zich zou moeten houden. Het lijkt een antwoord op de vraag: 'moeten wij ook evangeliseren onder afvalligen, oudgelovigen, die zich radicaal van het geloof hebben afgekeerd?'. En daarop is het antwoord 'nee'. Het is energieverspilling. Maar gelukkig kan God werken waar wij niets meer kunnen doen. En zo te horen ben jij daar een bewijs van

[thijs14]

quote:

Victor schreef op 31 januari 2007 om 19:45:
Ik heb me al wel enigszins in verschillende religies verdiept. Het christendom spreekt me waarschijnlijk het meest aan, omdat Christus als enige daadwerkelijk bewezen heeft ons lief te hebben (d.i. als hij niet het product is van prachtige fabels). Dat is ook zijn aantrekkingskracht. Maar als iets mij prettig in de oren klinkt, betekent dat natuurlijk niet dat dat de waarheid is. Misschien is het juist wel te mooi om waar te zijn.
Ik kan mijzelf niet dwingen iets te geloven omdat ik het mooi vind, terwijl het me tegelijkertijd onwaarschijnlijk in de oren klinkt.

Eigenlijk is het Christendom niet zo makkelijk hoor.
Want waar moet je met zoveel toeweiding met God bezig zijn?
En vaste rituelen zijn niet genoeg! (En moet met hart en ziel voor God gebeuren )

Overigens ik heb alle hoop op een goed verloop.
Ik hoop dat je, je weg vind wat die ook moge zijn
En dat je hier nu bent is (on)gewoon gaaf

[2m11]

quote:

Victor schreef op 31 januari 2007 om 16:19:
Een eenvoudige vraag:
Vroeger geloofde ik (ik was katholiek). Op mijn twaalfde is dat een beetje overgegaan door allerlei akelige omstandigheden. Nu merk ik dat iets aan het christendom mij toch weer aantrekt, vooral omdat ik het met andere ogen bekijk.
Ik vraag mij af of het mogelijk is dat ik ooit weer kan geloven wat ik vroeger vaarwel heb gezegd, uit een soort woede. In de Hebreeën brief staat immers dat dat niet mogelijk is. als alles dan toch waar is, kan ik dan nog wel gered worden?

Hoi Victor

Ga heel persoonlijk naar de Heer en vraag Hem aan jou bekend te maken.

Modbreak:

Gedeelte verwijderd wegens disrespect

 En verwacht niet dat wanneer je bid, dat er dan sterren gaan fonkelen of een heel bijzonder gevoel krijgt, want geloof houdt in vertrouwen op hetgeen wat je niet kunt zien! Welkom broeder  

[Victor]

Dit alles is erg verhelderend. Wel vind ik de cartoon over katholieken wat pijnlijk. Mijn moeder is een toegewijde katholieke vrouw. Zij aanbidt zowel Christus als Maria. Ik hoop dat Christus geduld met haar zal hebben als zij inderdaad ooit zo voor hem komt te staan. Of mariaverering afgodenarij is, weet ik niet, want als zij de moeder van Jezus is, die volgens jullie toch aan God gelijk staat, dan is zij theoretisch ook de moeder van God. Maar misschien redeneer ik niet goed. Mijn opvoeding maakt me natuurlijk enigszins subjectief.

Ik zal geen fonkelende sterren verwachten. Wel hoop ik dat de leegte in mijn binnenste wordt opgevuld, met iets wat eeuwig is.

Verder vind ik het bijzonder om te merken dat jullie de tijd hebben genomen om me het een en ander uit te leggen.

Ik weet voor mijzelf wel dat ik geen katholiek meer ben. Daarvoor ben ik in mijn leven veel te veel bijbelteksten tegengekomen. Mijn fout was misschien dat ik het katholicisme niet meteen heb vervangen door

[diak2b]

quote:

Victor schreef op 01 februari 2007 om 18:25:
Dit alles is erg verhelderend. Wel vind ik de cartoon over katholieken wat pijnlijk. Mijn moeder is een toegewijde katholieke vrouw. Zij aanbidt zowel Christus als Maria.

Misschien dat je dat eens zou moeten navragen. Ik vermoed dat je moeder, als toegewijde katholiek, je graag het verschil tussen het aanbidden van Christus, en het vereren van Maria wil uitleggen.

quote:

Ik hoop dat Christus geduld met haar zal hebben als zij inderdaad ooit zo voor hem komt te staan. Of mariaverering afgodenarij is, weet ik niet, want als zij de moeder van Jezus is, die volgens jullie toch aan God gelijk staat, dan is zij theoretisch ook de moeder van God. Maar misschien redeneer ik niet goed. Mijn opvoeding maakt me natuurlijk enigszins subjectief.

Je redeneert op zich wel goed, maar je zit overduidelijk met een tekort aan kennis.

quote:

Ik weet voor mijzelf wel dat ik geen katholiek meer ben. Daarvoor ben ik in mijn leven veel te veel bijbelteksten tegengekomen. Mijn fout was misschien dat ik het katholicisme niet meteen heb vervangen door

Ik waag, gezien wat je hier vertelde, ernstig te betwijfelen of je het katholieke geloof voldoende kent, om dit soort conclusies te trekken. Maar laat je daardoor niet tegenhouden natuurlijk.

[Laodicea]

Beste Victor, misschien een aardig idee om deze site eens door te spitten?

[2m11]

quote:

Victor schreef op 01 februari 2007 om 18:25:
Dit alles is erg verhelderend. Wel vind ik de cartoon over katholieken wat pijnlijk.

God is rechtvaardig, bij de plaatjes staan Bijbelverzen die je kunt opzoeken. Als de Bijbel niet het onfeilbare Woord is, wat blijft er dan over.

quote:

Mijn moeder is een toegewijde katholieke vrouw. Zij aanbidt zowel Christus als Maria. Ik hoop dat Christus geduld met haar zal hebben als zij inderdaad ooit zo voor hem komt te staan.

Niet om flauw te doen, maar jij hebt de mogelijkheid om je moeder ertoe in te laten zien, dat de leer die ze aanhangt bniet overeenkomstig de Bijbel is, en als je dat naast je neerlegt uit vrees misschien een hok vol herrie te krijgen, dan ben je medeplichtig aan het feit dat ze onwetend in het dodenrijk belandt. Dit klinkt misschien hard, maar zoals de strip het weergaf, is het ook daadwerkelijk. Als God had gewild dat niemand verloren ging, dan had Hij Zijn Zoon ook niet hoeven te sturen, want de Weg naar de Vader, is niet door de moeder van de Zoon, maar enkel en alleen door de Zoon.

quote:

Of mariaverering afgodenarij is, weet ik niet, want als zij de moeder van Jezus is, die volgens jullie toch aan God gelijk staat, dan is zij theoretisch ook de moeder van God. Maar misschien redeneer ik niet goed. Mijn opvoeding maakt me natuurlijk enigszins subjectief.

Als jij meent dat velen wegen tot God leiden, anders door de Zoon, kun je naderhand niet zeggen: "Ich habe est nicht gewusst?" Het traktaat kun je bij de andere traktaten vinden op mijn website, dus zoek de teksten erbij op. Je bent vrij in je keuze!

quote:

Ik zal geen fonkelende sterren verwachten. Wel hoop ik dat de leegte in mijn binnenste wordt opgevuld, met iets wat eeuwig is.

Dat zal Hij zeker, maar aan jou is het te kiezen.

quote:

Ik weet voor mijzelf wel dat ik geen katholiek meer ben. Daarvoor ben ik in mijn leven veel te veel bijbelteksten tegengekomen. Mijn fout was misschien dat ik het katholicisme niet meteen heb vervangen door

Er is geen man overboord, we leven nog steeds in de genadetijd, er zal een tijd komen dat je niet zo gemakkelijk als nu zult kunnen kiezen, die tijd heet de grote verdrukking waar de satan er hoogstpersoonlijk voor zal zorgen dat je hoofd eraf gaat als jij het waagt om voor God te kiezen. Dat is geen bangmakerij maar gewoon realiteit.

[vrolijke]

Hallo "Victor",

Jij schrijft:
"Ik heb me al wel enigszins in verschillende religies verdiept."

Dit wil ik sterk in twijfel trekken.
want : "En hoe weet ik dat deze God de ware is en niet Allah of Buddha?"

een heel klein beetje weten over buddhisme is genoeg om te weten dat Buddha geen god ist. (En ook nooit beweerd heeft er een te zijn).

[Liudger]

Persoonlijk zou ik zeggen, forceer het allemaal niet. Neem het allemaal rustig tot je, en probeer eerst maar eens kalm kennis te maken met Jezus van Nazareth, zoals hij uit de Bijbel op je afkomt. En welke Christen-stroming het bij het rechtere eind heeft, zou ik nog voor even later bewaren.

[nellie]

Weet je, God is stapelgek op je!
Hij wil je Vader zijn.

Als jij dat toestaat, zal Hij je geven wat je nodig hebt
(pas op: niet wat je nodig meent te hebben!).

Leer Hem kennen door te bidden en in Zijn Woord (de Bijbel) te lezen,
en je zal merken dat het heerlijk te vertoeven is bij de meest liefdevolle Vader en vriend.

Lees over Zijn liefde in Johannes 17. Het gebed van Jezus voor ieder van ons, vlak voordat Hij ging sterven. Prachtig...

De Here zij met jou wanneer je dit leest.

[Zijnkind]

Ik hoop dat je God inderdaad mag vinden. En dat wij als gelovigen daarbij niet in de weg staan maar een hulp kunnen zijn. In elke religie vind je wel meerdere stromingen en visies. En het christendom is bepaald niet uniek in het onderling bestrijden van elkaar. Helaas. Maar laat je daardoor niet afleiden.

Ik zou zeggen, praat met God. Bidden hoeft echt niet in prachtige formules of een specifieke houding. God kent je allang. Hij weet als Vader wel ongeveer wat Hij van Zijn kinderen kan verwachten. Dus maak jezelf het niet te moeilijk en come as you are.

Wat betreft het onderzoeken van andere religies en stromingen is al het nodige advies gegeven. Onderzoek alles en behoudt het goede.

[Victor]

Ik voel me ineens heel onwetend als ik de reacties lees. U weet er allemaal duidelijk meer van dan ikzelf. Ik denk dat het nuttig is geweest dat ik op dit forum ben gekomen.
Nu ga ik diep nadenken over de adviezen en kijken of ik dan de liefde van God zal kunnen rijmen met de ellende in de wereld.

[Laodicea]

quote:

Victor schreef op 03 februari 2007 om 13:26:
Ik voel me ineens heel onwetend als ik de reacties lees. U weet er allemaal duidelijk meer van dan ikzelf. Ik denk dat het nuttig is geweest dat ik op dit forum ben gekomen.
Nu ga ik diep nadenken over de adviezen en kijken of ik dan de liefde van God zal kunnen rijmen met de ellende in de wereld.

Misschien kan dit artikeltje helpen?

http://www.apologetique.o...ie/God/TWM_God_lijden.htm

[elle]

Dit boekje is ook wel een aardige opstarter, gaat onder meer over de vraag naar het lijden: Brieven van een scepticus.

[Victor]

Ja, duidelijk artikel. Zo had ik het nog niet bekeken. Nu nog de brieven lezen

[aerandir]

quote:

Victor schreef op 31 januari 2007 om 16:19:
Een eenvoudige vraag:
Vroeger geloofde ik (ik was katholiek). Op mijn twaalfde is dat een beetje overgegaan door allerlei akelige omstandigheden. Nu merk ik dat iets aan het christendom mij toch weer aantrekt, vooral omdat ik het met andere ogen bekijk.
Ik vraag mij af of het mogelijk is dat ik ooit weer kan geloven wat ik vroeger vaarwel heb gezegd, uit een soort woede. In de Hebreeën brief staat immers dat dat niet mogelijk is. als alles dan toch waar is, kan ik dan nog wel gered worden?

natuurlijk kan je gered worden.... misschien moet je juis gered worden.... i rest my case

[Aafke]

quote:

2m11 schreef op 01 februari 2007 om 19:10:
Niet om flauw te doen, maar jij hebt de mogelijkheid om je moeder ertoe in te laten zien, dat de leer die ze aanhangt niet overeenkomstig de Bijbel is, en als je dat naast je neerlegt uit vrees misschien een hok vol herrie te krijgen, dan ben je medeplichtig aan het feit dat ze onwetend in het dodenrijk belandt. Dit klinkt misschien hard, maar zoals de strip het weergaf, is het ook daadwerkelijk. Als God had gewild dat niemand verloren ging, dan had Hij Zijn Zoon ook niet hoeven te sturen, want de Weg naar de Vader, is niet door de moeder van de Zoon, maar enkel en alleen door de Zoon.

Niet om flauw te doen, maar misschien heb jij het wel hartstikke mis.. misschien klets jij uit onwetendheid wel uit je nek. Verdiep je eerst eens in de geloofsfeiten (over Maria) van de RKK, wat de RKK werkelijk leert voordat je iemand denkt te moeten vermanen.

quote:

Er is geen man overboord, we leven nog steeds in de genadetijd, er zal een tijd komen dat je niet zo gemakkelijk als nu zult kunnen kiezen, die tijd heet de grote verdrukking waar de satan er hoogstpersoonlijk voor zal zorgen dat je hoofd eraf gaat als jij het waagt om voor God te kiezen. Dat is geen bangmakerij maar gewoon realiteit.

Oh heerlijk, de bedelingenleer. Waar lees jij in de Bijbel dat je naar believen mag hakken en plakken in de H. Schrift om te verkrijgen wat je graag wilt zien..?

En geen bangmakerij.. hoezo, je doet niet anders. Moet je natuurlijk allemaal zelf weten maar angst is een slechte raadgever. En geloven uit angst is iets anders dan Liefdesrelatie die de Vader op het oog heeft.

Victor, ik wens je veel geluk in je zoektocht naar God..!
Ken je de gelijkenis van de verloren zoon..?

De gelijkenis van de verloren zoon
11 En Hij zeide: Iemand had twee zonen. 12 De jongste van hen zeide tot zijn vader: Vader, geef mij het deel van ons vermogen, dat mij toekomt. En hij verdeelde het bezit onder hen. 13 En weinige dagen later maakte de jongste zoon alles te gelde en ging op reis naar een ver land, waar hij zijn vermogen verkwistte in een leven van overdaad. 14 Toen hij er alles doorgebracht had, kwam er een zware hongersnood over dat land en hij begon gebrek te lijden. 15 En hij trok er op uit en drong zich op aan een der burgers van dat land en die zond hem naar het veld om zijn varkens te hoeden. 16 En hij begeerde zijn buik te vullen met de schillen, die de varkens aten, doch niemand gaf ze hem. 17 Toen kwam hij tot zichzelf en zeide: Hoeveel dagloners van mijn vader hebben brood in overvloed en ik kom hier om van de honger. 18 Ik zal opstaan en naar mijn vader gaan en tot hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en voor u, 19 ik ben niet meer waard uw zoon te heten; stel mij gelijk met een uwer dagloners. 20 En hij stond op en keerde naar zijn vader terug. En toen hij nog veraf was, zag zijn vader hem en werd met ontferming bewogen. En hij liep hem tegemoet, viel hem om de hals en kuste hem. 21 En de zoon zeide tot hem: Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en voor u, ik ben niet meer waard uw zoon te heten. 22 Maar de vader zeide tot zijn slaven: Brengt vlug het beste kleed hier en trekt het hem aan en doet hem een ring aan zijn hand en schoenen aan zijn voeten. 23 En haalt het gemeste kalf en slacht het, en laten wij een feestmaal hebben, 24 want mijn zoon hier was dood en is weer levend geworden, hij was verloren en is gevonden. En zij begonnen feest te vieren. 25 Zijn oudste zoon was op het land, en toen hij dicht bij huis kwam, hoorde hij muziek en dans. 26 En hij riep een van de knechts tot zich en vroeg, wat er te doen was. 27 Deze zeide tot hem: Uw broeder is gekomen en uw vader heeft het gemeste kalf laten slachten, omdat hij hem gezond en wel terug heeft. 28 Maar hij werd boos en wilde niet naar binnen gaan. Toen kwam zijn vader naar buiten en drong bij hem aan. 29 Maar hij antwoordde en zeide tot zijn vader: Zie, zovele jaren ben ik al in uw dienst en nooit heb ik uw gebod overtreden, maar mij hebt gij nooit een geitebokje gegeven om met mijn vrienden feest te vieren. 30 Doch nu die zoon van u gekomen is, die uw bezit heeft opgemaakt met slechte vrouwen, hebt gij voor hem het gemeste kalf laten slachten. 31 Doch hij zeide tot hem: Kind, gij zijt altijd bij mij en al het mijne is het uwe. 32 Wij moesten feestvieren en vrolijk zijn, want uw broeder hier was dood en is levend geworden, hij was verloren en is gevonden. Lukas 15