quote:
Mellon schreef op 05 maart 2007 om 13:54:Een gesprek met een ongelovige kennis bracht ons op het onderwerp van de uitverkiezing, met name zoals de leer door Calvijn is beschreven. Diegene vroeg me: "Waarop schept God mensen als ze bij voorbaat al verworpen zijn? Het staat immers al vast door de uitverkiezing? Waarom zou God zo sadistisch zijn?"
Nu vond ik de vraag wel wat ongenuanceerd. Het doel van de uitverkiezing is niet dat God verworpen mensen schept. Maar ik moest heel hard nadenken over hoe het ook weer zat met die leer. Het is lang geleden dat ik op cathechisatie zat!
Augustinus schreef ook al over de uitverkiezing, namelijk dat God niet verplicht is zijn genade aan wie dan ook maar uit te delen. Hij geeft het wel aan bepaalde mensen, niet aan anderen. Bij Calvijn ging het om het verklaren van het feit dat sommige mensen wel en andere niet geloven (volgens McGrath, Christelijke Theologie). Ook is de uitverkiezingsleer geen intrinsiek christelijk leer. Dit alles plaatst de uitverkiezingsleer wel enigszins in perspectief.
Hoe zouden jullie antwoorden op de bovenstaande vraag? (niet de titel, maar die vraag van mijn kennis)
Wat is uiteindelijk het doel van de uitverkiezing? Het kan niet anders zijn dan dat God de eer krijgt! Het gaat -juist in de uitverkiezing- om zijn eer en heerlijkheid. Het is goed dat in het oog te houden. Zo is God, zo werkt Hij. 'Niet om uwentwil doe Ik het, o huis Israëls, maar om mijn heilige naam' (Ezechiël 36:22). Dit blijkt ook uit Efeze 1:3-4 'Gezegend zij de God en Vader van onze Here Jezus Christus (...). Hij heeft ons immers in [Christus] uitverkoren voor de grondlegging der wereld (...) tot lof van de heerlijkheid zijner genade' (vers 3,4,6).
Dit is misschien wel hét leerstuk waardoor wij mensen het duidelijkst voelen dat we voor ons behoud compleet afhankelijk zijn van Iemand anders, namelijk van God. En dat druist tegen ons, postmoderne mensen (met een gevoel van onafhankelijk en het idee dat we rechten hebben) in. De uitverkiezing laat namelijk zien dat Gods genade soevereine genade is. Hij is volledig vrij in zijn uitdelen van de genade. Een uitverkorene kan dan ook nooit en te nimmer zeggen dat God hem uitverkoren heeft op grond van iets dat God van tevoren al bij hem zag. Dat is sowieso iets dat wij niet kunnen bevatten. De keus die God maakt doet Hij op grond van Zichzelf, niet op grond van iets buiten Hem. Wij kunnen dat eenvoudigweg niet, omdat onze keuzes altijd direct of indirect zijn gebaseerd op of beïnvloed door input van buitenaf.
Bedenk dat dit voor een gelovige geweldig troostrijk is: je zekerheid wat betreft je behoud ligt uiteindelijk in God zelf; rotsvast dus. Zo ben je dus altijd weer op Hem gericht en krijgt Hij de eer.
Om antwoord te geven op de vraag van jouw kennis vind ik lastig. Maar ik denk dat je uiteindelijk ook hier moet uitkomen bij Gods eer en heerlijkheid. Ik zou willen wijzen op het waarom van het lijden en sterven van Jezus Christus. Hij was van eeuwigheid al voorbestemd om te lijden en te sterven.
Waarom zouden er anders in Hém mensen zijn uitverkoren al voor de grondlegging der wereld (Efeze 1:4)?
Waarom heeft God anders mensen in Christus Jezus genade gegeven vóór eeuwige tijden (2 Tim 1:9)?
Waarom anders was Christus 'als een onberispelijk en vlekkeloos lam (...) van tevoren gekend, voor de grondlegging der wereld, doch is bij het einde der tijden geopenbaard ter wille van u' (1 Pet 1:20)?
Ook Openbaring 13:8 wijst in die richting: Het Lam dat geslacht is sedert de grondlegging der wereld (NBG vertaling). Het was Gods bedoeling en dat was zo zeker dat het is alsof Hij van toen af aan al geslacht was.
Dus de andere vraag die we moeten stellen is: Waarom koos God - in de eeuwigheid voor de grondlegging van de wereld - voor deze weg? Zijn eigen zoon - de onvoorstelbaar Geliefde - offeren, laten lijden en sterven? Welk doel diende dat? Met dat alles in het vooruitzicht (om het zo te zeggen) had God (naar onze mening) toch beter alles maar kunnen laten zoals het is? Met eerbied gezegd: Gewoon eeuwig met zijn Drieën blijven?
Er is denk ik uiteindelijk maar één antwoord mogelijk: In Zijn wijsheid heeft God dit gewild en zo besloten. Het is Gods welbehagen. God heeft zichzelf willen openbaren in zijn Zoon Jezus Christus. Zo toont God zijn heerlijkheid.
Is dit een bevredigend antwoord? Waarschijnlijk niet. Maar God geeft ons geen ander antwoord: 'Ik immers ben God, en er is geen ander, God, en niemand is Mij gelijk; Ik, die van den beginne de afloop verkondig en vanouds wat nog niet geschied is; die zeg: Mijn raadsbesluit zal volbracht worden en Ik zal al mijn welbehagen doen;' (Jesaja 46:9-10). Laten we buigen voor Hém!
Uiteindelijk zul je altijd weer bij Christus moeten uitkomen: in Hem leer je God kennen, zie je dat God rechtvaardig is, barmhartig, goedertieren, en trouw, maar bovenal liefde.
