Bemoeizucht vanuit de bijbel.

[pupurin1]

Ik zie de topics over homo's en abortus.
En ik wordt daar van binnen kwaad over, er wordt in mijn optiek een beeld weergegeven, vanuit de bijbel, alsof je dan een misdadiger bent. Terwijl liefde juist zo mooi is, ook tussen een meisje en een meijes of een jongen en een jongen.

Mijn vraag aan alle christenen, is jullie geloof niet gewoon een excuus voor bemoeizucht?

[Nunc]

quote:

pupurin1 schreef op 15 maart 2007 om 12:22:
Ik zie de topics over homo's en abortus.
En ik wordt daar van binnen kwaad over, er wordt in mijn optiek een beeld weergegeven, vanuit de bijbel, alsof je dan een misdadiger bent. Terwijl liefde juist zo mooi is, ook tussen een meisje en een meijes of een jongen en een jongen.

Mijn vraag aan alle christenen, is jullie geloof niet gewoon een excuus voor bemoeizucht?

dus wat jou betreft is het niet erg om je kinderen te vermoorden (waar bemoeien de buren, de politie en anderen zich toch mee, wat een bemoeizucht!) ?  

Christenen zien abortus als moord omdat ze er vanuit gaan dat óók een ongeboren kind al leeft, dus het is niet gek dat ze zich ermee 'bemoeien', omdat ze zich zorgen maken over dertig duizend moorden per jaar op ongeboren kinderen.

[St. Ignatius]

Misschien ligt het aan mij, maar ik zie het verband tussen abortus en liefde ook niet. En ja, ik vind abortus misdadig. (zie verder ook wat Nunc zegt)

[Nunc]

quote:

St. Ignatius schreef op 15 maart 2007 om 12:49:
Misschien ligt het aan mij, maar ik zie het verband tussen abortus en liefde ook niet. En ja, ik vind abortus misdadig. (zie verder ook wat Nunc zegt)

ik denk dat pupurin1 meerdere losse onderwerpen aankaart. Aan de ene kant abortus (waarop ik reageerde) maar aan de andere kant bv. ook homosexualiteit.

Wat dat tweede betreft, ik weet niet of christenen een verbod daarop zouden moeten opleggen aan anderen. Het is een zonde, maar wel eentje die alleen die mensen zelf aangaat. Bij abortus ligt dat heel anders, aangezien daar een onschuldig slachtoffer valt.

[josef]

geloof een excuus voor bemoeizucht...

ik denk het niet.
veel christenen vinden abortus inderdaad een vorm van moord, je dood een levend mens.

en wat homofilie betreft: volgens mij zien veel christenen in de verschillen tussen man en vrouw de Hand van een Maker die daar een bedoeling mee had.

Maar wat heeft dat met bemoeizucht te maken??
Volgens mij discusieren christenen erover omdat ze zoeken naar wat God wil. En soms vinden ze het moeilijk, omdat ze ook zien dat de liefde tussen 2 meisjes of 2 jongens er mooi uit kan zien.

[Riemer Lap]

Pupurin, kan het zo zijn dat je gewoon anti elke vorm van christenen bent, je niet echt wilt of kunt verdiepen in hun geloof en alleen maar op wat jij ziet en hoe jij het beleefd reageert en daarmee eigenlijk niets bereikt?

Als je jouw vraag anders formuleert zou je mogelijk nog een gesprek kunnen voeren maar je gooit van alles op één bult. (is overigens ook in andere draden wel het geval.)

Je zou ook de vraag zo kunnen stellen ('t is maar een voorbeeld):
Zien jullie de liefde tussen twee mensen als een gift van God? Hoe zie je dat dan als het om twee mensen van gelijk geslacht gaat?

Of: als binnen jullie geloof iemand ongewenst zwanger is en zij wil het kind weghalen, hoe zien jullie dat dan?


Dan stel je vragen waar anders op gereageerd kan en zal worden dan nu het geval  is met deze vraag van jou:

quote:

Mijn vraag aan alle christenen, is jullie geloof niet gewoon een excuus voor bemoeizucht?

[franje]

Toen onze dochter op haar 16e zwanger was en niet voor abortus koos kregen we vaak te horen uit onze woonomgeving `waarom geen abortus`? Over bemoeizucht gesproken.
En wat zijn we ( en zij als ouders ) blij met dit kindje, nu inmiddels 5 jaar oud.
We hebben op deze manier al veel mensen in onze straat laten zien hoe goed het ook kan gaan met een tienerzwangerschap.

[Laodicea]

quote:

pupurin1 schreef op 15 maart 2007 om 12:22:
Mijn vraag aan alle christenen, is jullie geloof niet gewoon een excuus voor bemoeizucht?

Christenen zijn communautaristisch ingesteld, en bemoeien zich grosso modo meer met de eigen groep, maar atheisten daarentegen willen altijd alles voor anderen bepalen. Kijk maar eens naar onderwijs. Wij hebben onze eigen scholen, maar atheisten wilden dat iedereen persé naar de openbare school gingen. Daar zijn nog wel vel meer voorbeelden van te geven.

[Zijnkind]

Het is een blinde vlek voor niet gelovigen dat ook zij bemoeizuchtig hun mening doorgedrukken. Onder het mom dat ze zogenaamd neutraal zijn...

Ik merk het voortdurend. Voorbeeldje, Mijn (niet gelovige)homo collega begrijpt niet waarom we de zittende ambtenaren van burgelijke stand (dus niet nieuwe banen) willen beschermen door ze een uitzonderingspositie te geven ivm gewetensbezwaren. Terwijl er genoeg alternatieven zijn voor trouwende homo's. Tegelijkertijd heeft hij wel begrip voor een soldaat die weigerde naar afghanistan te gaan. Dan hoeft opeens een ambtenaar niet perse de wet te volgen. Hoe inconsequent kun je zijn...

Maar ja, het beeld is nu eenmaal dat alleen gelovigen dingen willen opleggen en dus zijn het ook alleen maar gelovigen die dingen opleggen...simpel toch? Geert Wilders is er succesvol mee gebleken.

[elle]

Wat ikzelf idioot vind is dat veel (huis)artsen abortus als enige optie voor een tienerzwangerschap zien. Ze zullen het altijd aankaarten, al geeft het meisje aan het te willen houden. Dat is pas bemoeizucht!

[diak2b]

quote:

pupurin1 schreef op 15 maart 2007 om 12:22:
Ik zie de topics over homo's en abortus.
En ik wordt daar van binnen kwaad over, er wordt in mijn optiek een beeld weergegeven, vanuit de bijbel, alsof je dan een misdadiger bent. Terwijl liefde juist zo mooi is, ook tussen een meisje en een meijes of een jongen en een jongen.

Mijn vraag aan alle christenen, is jullie geloof niet gewoon een excuus voor bemoeizucht?

Wat abortus met leifde te maken heeft weet ik niet, maar "alsof" lijkt me het verkeerde woord. Abortus is een misdaad.

[Innuendo]

quote:

franje schreef op 15 maart 2007 om 15:17:
Toen onze dochter op haar 16e zwanger was en niet voor abortus koos kregen we vaak te horen uit onze woonomgeving `waarom geen abortus`? Over bemoeizucht gesproken.
En wat zijn we ( en zij als ouders ) blij met dit kindje, nu inmiddels 5 jaar oud.
We hebben op deze manier al veel mensen in onze straat laten zien hoe goed het ook kan gaan met een tienerzwangerschap.

Toen mijn dochter zwanger was heeft zij een abortus overwogen, naar achteraf bleek, op aandringen van de vader met wie ze verder geen relatie had.
Ik ben zelf tegen abortus, maar heb mijn menig daarover voor me gehouden, ik wilde haar niet onnodig extra belasten met een schuldgevoel - mocht ze voor die abortus kiezen.
Uiteindelijk heeft ze toch anders beslist, en ben ik nu opa van een schitterende kleindochter.
Maar zij moest de keuze maken en er mee dealen, niet ik.
Wie ben ik dan om haar ongevraagd lastig te vallen met mijn mening?
Anders is het als ze die had gevraagd, maar dat heeft ze dus niet gedaan.

[Riemer Lap]

quote:

diak2b schreef op 15 maart 2007 om 23:07:

Wat abortus met leifde te maken heeft weet ik niet

Abortus is een vorm van liefde: liefde voor jezelf, je eigen ik en je eigen leven kunnen leiden en gevolgen van een keuze gewoon weg laten halen.
(let wel: niets ten nadele van hen die gedwongen zijn tot abortus!)
Abortus is m.i. ook moord, het is het vernietigen van leven en vaak (zie ook www.vbok.nl) een keuze uit wanhoop.
Er zijn betere oplossingen en het zijn niet alleen de christenen die dat aanhangen.
Een deel van de VBOK achterban is geen christen.
Mijn huisarts is beslist geen christen maar reikt bij ongewenste zwangerschappen info aan van de VBOK omdat "weghalen" vaak lijkt te resulteren in negatieve gevolgen voor de moeder.

[Innuendo]

Ik denk er nog regelmatig aan, als ik mijn kleindochter op schoot heb en wij het heel gezellig hebben met elkaar.
Dat ze er bijna niet was geweest omdat haar vader mijn dochter onder druk heeft gezet naar een abortuskliniek te gaan.
Dan moet ik héél snel mijn gedachten op iets anders richten.

Maar deze kleine meid gaat het nog zwaar krijgen met een vader en grootouders die haar bestaan negeren en verzwijgen.
Nee dit kleine grietje is er nog niet, dat gaat haar nog veel pijn doen later.
Ze is nu nog te jong om het allemaal te beseffen, we laten haar nog maar zoveel mogelijk genieten van alle leuke dingen waar een peuter van kan genieten.

Elk weekend is ze bij ons thuis en hebben wij het reuze gezellig met haar, ze heeft hier gewoon haar eigen plekje, haar spulletjes en ze draait dan helemaal met ons gezin.
Straks gaat ze in de weekends ook gewoon mee naar de camping.

[Priscilla en Aquila]

quote:

Innuendo schreef op 15 maart 2007 om 23:41:
[...]

Toen mijn dochter zwanger was heeft zij een abortus overwogen, naar achteraf bleek, op aandringen van de vader met wie ze verder geen relatie had.
Ik ben zelf tegen abortus, maar heb mijn menig daarover voor me gehouden, ik wilde haar niet onnodig extra belasten met een schuldgevoel - mocht ze voor die abortus kiezen.
Uiteindelijk heeft ze toch anders beslist, en ben ik nu opa van een schitterende kleindochter.
Maar zij moest de keuze maken en er mee dealen, niet ik.
Wie ben ik dan om haar ongevraagd lastig te vallen met mijn mening?
Anders is het als ze die had gevraagd, maar dat heeft ze dus niet gedaan.

Heb je haar wel opeen of andere manier hulp aangeboden? Of dat ook 'pas' aangegeven op het moment van een eventuele vraag?
NB als je de foto's ziet zou je daarmee dit aan alle jonge meiden duidelijk willen maken dat het kind het waard is om te laten komen. Ook voor henzelf.

[Priscilla en Aquila]

quote:

elle schreef op 15 maart 2007 om 17:03:
Wat ikzelf idioot vind is dat veel (huis)artsen abortus als enige optie voor een tienerzwangerschap zien. Ze zullen het altijd aankaarten, al geeft het meisje aan het te willen houden. Dat is pas bemoeizucht!

Of ze geven toe dat ze geen hulp hebben aangeboden dan de mogelijkheid van een abortus...... Alleen een folder in de hand drukken  waar de FIOM in wordt genoemd is m.i. toch niet echt genoeg.
Belangrijk criterium voor de arts was dat er contact was met volwassenen.....
Dat was echter een veel oudere vriendin die al twee abortussen achter de rug had.
En verder was het financiele plaatje zo moeilijk dat dat ook wel een heel belangrijke factor wordt.

[Innuendo]

@Priscilla en Aquila:

Voor ons kwam de zwangerschap ook tamelijk onverwachts natuurlijk.
Onze dochter woonde al niet meer thuis, en de zwangerschap was niet gepland want ze had geen vaste relatie.
Uiteraard hebben wij haar duidelijk gemaakt dat waar wij haar kunnen helpen,  dat ook zouden doen.
Zo is ons kleinkind elk weekend bij ons zodat onze dochter de weekenden voor zichzelf heeft om bij te tanken, of om zich een keertje te ontspannen.
Ze is nog jong hè.
Verder staan we altijd klaar als er wat is, bijvoorbeeld ziekenhuisopname of als ze gewoon vragen heeft of om praktische hulp verlegen zit.
En de eerlijkheid gebied mij om te zeggen dat ik het ook voor mezelf doe hoor, het is prachtig om dit allemaal weer opnieuw mee te mogen maken, het zien opgroeien van je nageslacht.
Mijn vrouw en ik kunnen ongelooflijk van haar genieten, en zij van ons gelukkig.
Ik snap alleen die vader en zijn ouders niet - aan de andere kant, misschien kan onze kleindochter dergelijke mensen maar beter kwijt dan rijk zijn ook.

[Priscilla en Aquila]

quote:

Innuendo schreef op 16 maart 2007 om 09:18:
@Priscilla en Aquila:

Voor ons kwam de zwangerschap ook tamelijk onverwachts natuurlijk.
Onze dochter woonde al niet meer thuis, en de zwangerschap was niet gepland want ze had geen vaste relatie.
Uiteraard hebben wij haar duidelijk gemaakt dat waar wij haar kunnen helpen,  dat ook zouden doen.
Zo is ons kleinkind elk weekend bij ons zodat onze dochter de weekenden voor zichzelf heeft om bij te tanken, of om zich een keertje te ontspannen.
Ze is nog jong hè.
Verder staan we altijd klaar als er wat is, bijvoorbeeld ziekenhuisopname of als ze gewoon vragen heeft of om praktische hulp verlegen zit.
En de eerlijkheid gebied mij om te zeggen dat ik het ook voor mezelf doe hoor, het is prachtig om dit allemaal weer opnieuw mee te mogen maken, het zien opgroeien van je nageslacht.
Mijn vrouw en ik kunnen ongelooflijk van haar genieten, en zij van ons gelukkig.

Geweldig dat jullie de kans krijgen om je dochter bij te staan en van je kleindochter kunnen genieten.

quote:

Ik snap alleen die vader en zijn ouders niet - aan de andere kant, misschien kan onze kleindochter dergelijke mensen maar beter kwijt dan rijk zijn ook.

Er wordt vaak gekozen voor de makkelijkste weg waarbij er niet teveel problemen op je weg komen.
Je kunt zelfs tot op zekere hoogte je dochter hulp aanbieden maar doe het dan helemaal en niet half zodat ze op grond daarvan geen andere mogelijkheid zien.

[elle]

quote:

okidoki schreef op 16 maart 2007 om 00:28:
(...)
Mijn huisarts is beslist geen christen maar reikt bij ongewenste zwangerschappen info aan van de VBOK omdat "weghalen" vaak lijkt te resulteren in negatieve gevolgen voor de moeder.

Bijzonder! Tov, zo'n huisarts.
Ik word soms een beetje cynisch van mijn collega's, dat is zeker. Misschien overdrijf ik.

[Innuendo]

quote:

Priscilla en Aquila schreef op 16 maart 2007 om 10:04

Je kunt zelfs tot op zekere hoogte je dochter hulp aanbieden maar doe het dan helemaal en niet half zodat ze op grond daarvan geen andere mogelijkheid zien.

Ik snap niet goed wat je hier bedoelt... grijs

[Priscilla en Aquila]

quote:

Innuendo schreef op 16 maart 2007 om 10:39:
[...]


Ik snap niet goed wat je hier bedoelt... grijs

Je geeft aan dat je zijn ouders en hem niet begrijpt; er zijn ook ouders die wel hulp aanbieden maar dan in zoverre dat het stel toch geen andere mogelijkheid zien dan het plegen van abortus omdat ze teveel op zichzelf aangewezen worden: je hebt geen geld - je mag bij ons in wonen maar denk niet dat we altijd kunnen oppassen.... je jeugd is voorbij...
Het al 200 euro in de maand kwijt zijn aan luiers kan dan de doorslag geven tot de keus voor abortus. (Heb het dan over een meisje wat nog thuis woonde)

[Innuendo]

Ow zo, dank voor je uitleg.

Nee, wat ik aan die vader en zijn ouders niet begrijp, is dat zij afstand hebben genomen van hun (klein)dochter.
De (nog thuiswonende) vader heeft zijn ouders zelfs nooit geïnformeerd dat hij vader werd/was.
Nu is het nog steeds een familie-geheim, en dat vat ik dus niet.
Dat doet pijn, en ik denk dat het mijn kleindochter later nog veel meer pijn gaat doen als ze dit te horen gaat krijgen.
Ik ben daar best verbitterd over.

[elle]

Da's best moeilijk.
Op een gegeven moment krijg je vragen. Hoe ga je daar mee om? Probeer je de bitterheid te verbergen? Of is die schoonfamilie dat gewoon niet waard? Laat je het over aan je dochter? Wat is wijsheid?
Sterkte daarmee.

[pupurin1]

Je zou het kunnen verwoorden wat je voelt in een brief, dan geef je een ander ook de kans om af te wachten en goed te bedenken wat te antwoorden

[Innuendo]

quote:

elle schreef op 16 maart 2007 om 11:20:
Da's best moeilijk.
Op een gegeven moment krijg je vragen. Hoe ga je daar mee om? Probeer je de bitterheid te verbergen? Of is die schoonfamilie dat gewoon niet waard? Laat je het over aan je dochter? Wat is wijsheid?
Sterkte daarmee.

Dank je wel.

Hoe ik daarmee omga?
Voornamelijk mijn gevoelens daarover proberen weg te drukken, maar dat gaat moeizaam.
Want elke keer als ik mijn kleindochter in de ogen kijk, komen er vragen in mij op.
En soms krijgt die schoonfamilie het plotseling op hun heupen, en willen ze op bezoek bij mijn dochter en kleindochter.
Dan vinden zij opeens dat ze familie zijn, om daarna weer in hun eigen leven te verdwijnen en maanden niets meer van zich te laten horen.
Ik vind dit niet goed, ik denk dat die mensen een keer een keuze moeten maken.
Of ze accepteren het kindje volledig, met alle consequenties van dien, dus ze verstoppen haar ook niet meer, voor niemand.
Of als ze dat niet kunnen, verdwijnen ze voorgoed uit haar leven - en wel snel.
Zij is nu ruim twee en half jaar.

En de leugens moeten ook stoppen.
Laats waren zij bij mijn dochter thuis, en een broer van die vader belt op.
Zegt zijn moeder doodleuk dat ze bij een collega op bezoek is - waar mijn dochter bij is!
Die broer wist namelijk nog niet van het bestaan van zijn nichtje af, terwijl hij wel bij zijn ouders woont.
Ik vind het gewoon bizar allemaal.

[elle]

Klinkt alsof je de confrontatie met die lui moet aangaan.
Niet op een boze manier, maar leg uit dat jij het moeilijk vind om hun gedrag te accepteren, en dat het dus moeilijk is om je houding tov je kleindochter te bepalen. Als zij 2.5 jaar is, is het onderhand tijd voor duidelijkheid en familie die de consequenties onder ogen durft te zien. Dat geldt ook voor jou: als de schoonfamilie besluit om hun verantwoordelijkheid te gaan dragen, zul jij ze moeten accepteren. Dat vraagt van jou dat je je boosheid op een goede manier onder woorden weet te brengen, zodat dat niet tussen jullie in blijft staan.
Lastig hoor.

[Innuendo]

Ga er maar van uit Elle, dat ik bij mijn handelen altijd het belang van mijn kleindochter voorop stel.
Natuurlijk, die lui hebben bij mij geen greintje sympathie meer.
Maar mocht het in het belang van mijn kleindochter blijken zijn dat er een goed contact is, dan zou ik mijn eigen gevoelens opzij zetten en me daar voor inzetten.
Maar een gezin wat zo van leugens, geheimen en bedrog aan elkaar hangt, ik denk niet dat mijn kleindochter daar wat goeds van kan verwachten.
Liegen tegen je eigen zoon waar je bent om te kunnen verzwijgen dat hij een nichtje heeft.
Kan een mens nog lager gaan?
Het trieste is dat deze jongen het nieuws over zijn nichtje, uiteindelijk van een kennis te horen heeft gekregen in het uitgaanscircuit.
Lekker hè?
Nee, ik ben bang dat deze mensen mijn kleindochter alleen nog maar meer kunnen kwetsen.
Nog even en dan gaan de vragen komen, moeilijk hoor.
Wat zeg je in zo’n geval tegen een jong kind?

[Innuendo]

Maar goed, ff on topic.

Ik ben dus zelf tegen abortus, maar zal nooit ongevraagd mijn mening aan mijn dochter hebben gegeven hierover.
Dit is een zaak van de direct betrokkenen.
Ik kan me dan ook mateloos ergeren aan mensen die ongevraagd roepen dat abortus moord is, dat is hun mening.
Verder vind ik het tamelijk huichelachtig en goedkoop van de vader, dat hij wel mijn dochter onder druk heeft gezet om abortus te plegen, maar verder op geen enkele wijze zijn verantwoording heeft genomen.
Het enige wat meneer ooit heeft willen doen, zijn de eventuele kosten voor een abortus voor zijn rekening nemen.

[Innuendo]

quote:

pupurin1 schreef op 16 maart 2007 om 11:47:
Je zou het kunnen verwoorden wat je voelt in een brief, dan geef je een ander ook de kans om af te wachten en goed te bedenken wat te antwoorden

Een goede suggestie.
Ik denk alleen dat het daarvoor nu te laat is, een jaar geleden had dit nog gekunt, daarbij zijn wij natuurlijk slechts de grootouders.
Mijn dochter bepaalt of en zo ja, welke rol deze mensen zouden kunnen vervullen.
Wij kunnen haar slechts ondersteunen bij de beslissing die zij hierin neemt.

[Innuendo]

Soms denk ik wel eens, zou ik niet eens een bezoekje aan een dienst van de gemeente waar die andere grootouders zijn aangesloten brengen?
Samen met onze gemeenschappelijke kleindochter?
Ik heb echt wel eens op het punt gestaan om....
Maar wat heeft mijn kleindochter daarmee te winnen?
Nog een klein halfjaar en dan wordt ze alweer drie jaar.
Ik ben benieuwd of ik die mensen dan tegenkom op kleindochters verjaardag.
Onderhand hoop ik eigenlijk dat ze mijn kleinkind maar laten voor wat ze is, dat het beter is zo.
Voorlopig.

[Riemer Lap]

quote:

Innuendo schreef op 02 mei 2007 om 19:08:
Soms denk ik wel eens, zou ik niet eens een bezoekje aan een dienst van de gemeente waar die andere grootouders zijn aangesloten brengen?
Samen met onze gemeenschappelijke kleindochter?
Ik heb echt wel eens op het punt gestaan om....
Maar wat heeft mijn kleindochter daarmee te winnen?
Nog een klein halfjaar en dan wordt ze alweer drie jaar.
Ik ben benieuwd of ik die mensen dan tegenkom op kleindochters verjaardag.
Onderhand hoop ik eigenlijk dat ze mijn kleinkind maar laten voor wat ze is, dat het beter is zo.
Voorlopig.

zijn het christenen? Dan zou ik hen toch aanspreken op wat er gebeurd is, niet belerend maar broederlijk. Naar de weg van Mattheus?

[Innuendo]

[edit: dubbel gepost]

[Innuendo]

Beetje raar wanneer ik als niet-christen deze mensen met een bijbelcitaat om de oren zou gaan slaan.

Maar goed, vandaag weer een heerlijke dag gehad met die kleine meid.
Wat doe je als opa met een peuter van nog geen 3 jaar?
Hele simpele dingen...
Samen op de bank hangen en naar tekenfilms kijken, legpuzzels maken (is ze verslaafd aan) voorlezen, een overheerlijk ijsje eten, elkaar plagen, hele verhalen aanhoren (waar haalt ze het allemaal vandaan, die moet later schrijfster worden)....

Ik zeg wel eens tegen mijn vrouw: als ik christen zou zijn, zou ik onze kleindochter toch echt een Godsgeschenk vinden hoor.
Hoe ironisch dat mensen die een God van liefde en genade aanhangen - hun eigen prachtige kleinkind verloochenen voor hun medekerkgangers, zelfs voor hun medegezinsleden!
Schaamte schaamte schaamte....waarom?