Ik vrees dat het ingewikkelder ligt maar simpeler is in de uitvoering.
Je kunt als materialistisch iemand heel veel weten van allerlei oorzaak en gevolg van gedrag, en procedures hoe je een systeem opzet waarin mensen met elkaar samenleven. Geen enkele ervan is perfect.
Je kunt als spiritueel of religieus iemand allerlei goeie gevoelens hebben bij wat je zelf inderdaad denkt dat de goeie bedoelingen zijn. Echter ook hier, als je allerlei eigen meningen gaat fabriceren en die eerder navolgt dan wat er door God of Jezus is opgedragen, dan lijkt het net inderdaad alsof mensen alleen datgene doen wat ze zelf begrijpen als ze zich er NIET aan houden.
Het is niet echt arrogant, maar men doet niet verder dan de eigen ervaring lang is. Het is ook niet hypocriet, als mensen écht niet beter weten dan stap 2 waar er nog 10 verdere mogelijk zijn. Het kán kortzichtig zijn.... God weet het beter.
Om elke twijfel weg te nemen zou er dus iets moeten worden bedacht dat de Bijbel als een soort gebruiksaanwijzing uitvoert, waarbij emotionele gevoelens die er tegen zijn opzij gezet zouden worden. Zoals het stenigen van weerbarstige kinderen en zo. Dat is nogal een opgaaf. Ik denk dat ook weinig mensen het inzicht in huis hebben om dit te doen. Verder maakt het het nog gecompliceerder als Jezus bínnen het kader van het Oudtestamentische van de Wet des Heren, ook nog eens het ene gebod belangrijker vindt dan het andere, alsof het in strijd met elkaar zou kunnen zijn of het een boven het ander is binnen Gods wil.
Mijn vraag is dan ook aan jou: is het van jou wel terecht dat je dit soort dilemma's dus bij de mens neerlegt als verantwoordelijke?
Groetjes Wouter
