quote:
tomp schreef op 15 mei 2007 om 19:35:Bedankt allemaal voor jullie eerlijke reacties. Dat doet me goed, dat er serieus op ingegaan wordt.
@diak2b: Bedankt voor je uitgebreide blik in jouw leven. Zo'n onderzoek voel ik ook nog wel wat voor. Gewoon stap voor stap al de fundamenten onderzoeken. Het probleem is wel dat veel van die fundamenten voor een leek nauwelijks te boordelen zijn. Ik zie daar wel wat praktische bezwaren. Ik heb het boek "Bewijs genoeg" destijds gelezen en daarbij had ik ook dat gevoel van oncontroleerbaarheid. Hoe kan ik dit nu beoordelen?
Als "Bewijs genoeg" is wat ik denk dat het is, is het niet iets dat erg fundamenteel is, maar is het vooral nuttig voor mensen die toch al christelijk gelovig zijn en daar graag iets bij hebben dat niemand als bewijs zou accepteren behalve zijzelf.
Nee, als je staat waar jij staat, als ik je tenminste goed verstaan heb, dan heb je iets anders nodig. Vergeet God maar gewoon even, vergeet ook de Bijbel maar even. De fundamenten die ik bedoel, die ik zelf onderzocht, zijn de fundamenten onder je huidige overtuiging. Nogmaals, voorzover ik je goed versta. Ik wil niets op je projecteren, dus corrigeer me maar als ik het fout inschat. Maar mijn inschatting is dat je ontdekt hebt dat het gereformeerde denken uit je jeugd eigenlijk altijd veel te goed beschermd is gebeleven, nooit echt voldoende werd uitgedaagd, en nu het is uitgedaagd had je niets in handen om het overeind te houden.
één - nul voor het materialisme.
Het lastige van een materialistisch wereldbeeld is dat het tegenwoordig evenmin uitgedaagd wordt, als vroeger het christelijk wereldbeeld. Je kan dus makkelijk een heel leven leiden zonder dat het zelfs maar in je opkomt dat het ook maar een benadering is, ook maar een filosofisch stelsel dat geen absolute fundering kent, net zo min als het Christendom.
Ik vermoed (maar doe ongetwijfeld mensen onrecht, mijn excuus daarvoor) dat degenen die je adviseren contact met God te zoeken nooit echt ervaren hebben wat jij ervaart, en "verlatenheid door God" oid verwarren met "geloofsverlies". Natuurlijk, als er geen God is, dan is contact zoeken met God een onmogelijkheid. Het heeft imho ook geen spatje zin om pogingen te doen je te overtuigen van de juistheid van je verloren geloof, daar zal ik ook zeker geen poging toe doen (alleen al, omdat ik het ook niet geloof
)
Wat ik je, 20 jaar na verlies van mijn eigen geloof, wel graag zou meegeven, ik gaf het al aan, is dat je je heimwee nooit helemaal kwijt raakt. Misschien dat dat je nog woede geeft of gaf, dat je het je geloof gaat kwalijk nemen dat je nu heimwee voelt, of misschien dat je dat gevoel prima leert wegduwen, maar iets als heimwee blijft toch. Ik denk dat je jezelf moet gunnen om te blijven zoeken naar de waarheid. Onderzoek je nieuwe geloof, niet de prachtige opstallen, maar de fundamenten. Je zal drijfzand ontdekken. Maar is dat niet beter dan nog een keer een flink deel van je leven iets geloven dat onwaar bleek te zijn?
Je hebt stevige fundamenten nodig, vóór je het huis van de waarheid gaat bouwen. Trek niet in een bestaand huis, voor je de fundamenten hebt gecontroleerd.
