quote:
puntgewijs:
Fase I
Een eigen dor geloofsleven
Een geloofsleven vanuit gewoonte en traditie
Onbestemde eenzaamheid in de gemeente
Teleurstelling in jezelf en anderen
Een Boodschap die niet overkomt op de een of andere manier
Het missen van "iets"ondefinieerbaars
Het aangeven van pijnpunten en het niet ervaren van verbetering
De eigen verantwoordelijkheid meer en meer ontlopen
Fase II
Geloofscrisis
Depressie en somberheid
Onverwerkte problemen en het geven van de schuld aan God
Een steeds donkerder beeld van God, geestelijke leegheid en dorheid
Fase III
Wisseling van de wacht, andere gemeente
Herhaling van fase I en II
Fase IV
Per "ongeluk" een keer een evangelische gemeente bezocht
Echtheid gevonden
Ontroering, verdriet en berouw
Aandacht en herkenning en erkenning
Ontdekkingstocht naar dat enthousiaste geloofsleven
Echtheid ontdekken, maar ook ontrafelen
Theologisch vergelijken
Theologisch besluiten
Keuze maken
Lidmaatschap
Fase V
Inbedding in de gemeente
Zicht krijgen op sterkte maar ook zwakte
Herwaardering voor bepaalde aspecten van het gereformeerde georganiseerde
Ijking van de theologie, verstand en gevoelsaspecten
Vorming en relativering van voorgaande proces
Het vinden van je geestelijke rustpunt, met de nodige waardering voor het verleden
Het besef dat alles relatief is aan beide kanten van de lijn
Fase VI
Het af en toe weer bezoeken van de oude gemeente
Geen behoefte aan terugkeer
Wel het erkennen vanuit liefde en relativering naar mijn oude kerkgenoten, broeders en zusters
Samengevat
de theologie was niet het eerste aspect, maar wel het eigen geloofsleven en gebrek aan echtheid, warmte, betrokkenheid, identificatie. Dan de eigen crisis, daarna de ontdekkingstocht, de aankomst en de vorming, besluitend met definitieve beeldvorming, theologische vraagstukken en standpunten.
Een stuk herwaardering en nuancering over het verleden en een verlangen naar de toekomst.
Centraal in dit proces staat God die je bij het nekvel pakt door het werk van de HG die iets met "je doet".
Los van het theologisceh aspect (dat even met nadruk) zou terugkeer mogelijk zijn. Maar het lijkt me eerlijk gezegd eng om terug te keren naar een omgeving die me niet heeft verwarmd. Even los van het feit of ik zelf de verwarming laag of bijna uit heb gezet of de ander het gas afgesloten

Op een gegeven moment heb je associaties die dat proces in de weg staan.
Maar één advies: Doe niet krampachtig, werk toe naar wat je van de ander kunt leren en behoud waar jezelf goed in bent. En dat is genoeg. Denk in norm en niet in vorm, sluit aan bij communicatiestijlen van deze tijd, geef het de tijd en het komt goed.
Gods woord is niet afhankelijk van het voertuig, maar dat betekent niet dat er in de auto geen moderniteit mag zitten.