Ik speel piano
. Erg leuk.
Mijn broer speelde iets eerder dan mij piano en zijn lerares had op een bladzijde in zijn schrift een hand getekend. De duim was 1, de wijsvinger 2, etc. Dat stond voor de vingerzetting van bepaalde noten. En in de makkelijke boekjes stond bij elke noot een cijfer, zodat je wist met welke vinger je die toets moest aanslaan.
Ik had wel klokkenspelles gehad (een jaar), dus ik wist waar de C, de D etc zat. En ik kon noten lezen.
Dus met behulp van de vingerzetting en die kennis van welke toets welke noot is, heb ik mezelf piano leren spelen. Dat heb ik een jaar gedaan en toen vroegen mijn ouders of ik op les wilde. Ja, graag! Ik had een aardige lerares die na 3 jaar ermee stopte. Toen heb ik verschillende leraren gehad, tot ik terecht kwam bij iemand die me aansprak. Hij was christelijk gereformeerd en speelde ook E&Rliederen. Dat vond ik zo geweldig en dat wilde ik ook leren: leren spelen op gitaarakkoorden. Hij heeft me dingen verteld die ik inmiddels al zelf had ontdekt, dus dat schoot niet op. Maar daarnaast speelde ik ook nog steeds klassieke muziek, zoals Jesu, Joy of men's desiring (van Bach). Schitterend!
Ik ben vorig jaar (na 9 jaar les) gestopt met spelen. Ik vond het niet leuk meer: je lesje oefenen en die laten horen. Terwijl ik het spelen zelf geweldig vond. Ik heb een tijd heel weinig gespeeld, maar tegenwoordig speel ik weer ontzettend veel. Vooral Opwekking. Geweldig! Ik ben veel vrijer geworden in mijn spel en ik heb er veel plezier in. Verder improviseer ik een hoop en ik probeer nieuwe technieken uit. Ja, spelenderwijs leer ik
.
Waarom piano? Omdat je daarmee veel dynamiek kan bepalen en het is een muziekinstrument met meerdere klanken tegelijk. (bij een fluit hoor je maar één klank).
Oh ja, ik vraag voor mijn komende verjaardag ook een gitaar, zodat ik op mijn studentenkamertje zometeen (àls ik op kamers ga...) ook verder kan musiceren.
We hadden thuis al een oefengitaartje en daar kan ik vrij veel op spelen, maar mijn broer heeft die meegenomen naar zijn studentenkamer en die komt voorlopig ook niet terug
.
Weet je, je kan gewoon je agressie eruit rammen, of juist je verdriet, je blijdschap. En dat op elk moment van de dag...
Je hoeft niet eerst je sportkleding aan te doen, of wat dan ook.
