quote:
gescheidevischje schreef op 13 mei 2007 om 05:27:[...]
We hebben nu gezien waar gods liefde zich in kan uiten maar wat wil god nu eigenlijk??: “De Heere vertraagt de belofte niet, maar is lankmoedig over ons, niet willende, dat enigen verloren gaan, maar dat zij allen tot bekering komen.” (2Pe 3:9 SVV). Dat is Gods wil. Zelfs de grootste zondaar mag weten dat god wil dat hij tot bekering komt en dat god hem dan als zijn kind aanneemt opdat in vervulling gaat: “want: al wie de naam des Heren aanroept, zal behouden worden.” (Ro 10:13 NBG51). Dat is liefde en al het voorgaande zal god aanwenden om dat doel te bereiken. God zal alles in het werk stellen om een mens te redden. Dat is zijn primaire wil want als een mens zich bekeert wordt hij gered. Een niet christen zag het volgende al in: “Als een mens gerechtigheid als primair doel heeft in zijn leven dan gaat hij voorbij aan ware liefde” Zo is het ook met God.
Ik wil even op dit stukje reageren. Ik ben het met je eens dat dit Gods wil is, maar tegelijk is dit volgens mij niet volledig. We moeten namelijk goed onderscheiden in wat de Bijbel leert en daarin leren we dat God een hoger doel heeft dan het verlossen dan mensen. Daarmee bedoel ik niet een compleet ander doel, maar ik bedoel dat het verlossen van mensen bijdraagt aan dat hogere doel. John Piper heeft dat in zijn boek
Verlangen naar God als volgt geformuleerd:
Gods hoogste doel"Het hoogste doel van God is God verheerlijken en voor eeuwig van zichzelf te genieten."
Toen ik dit voor het eerst las, dacht ik: Huh?! Is dat niet heel egoïstisch? Waar is de Liefde van God? Maar ik ben toch verder gaan lezen in Verlangen naar God. John Piper legt uit dat als God niet zichzelf zou verheerlijken en niet van zichzelf zou genieten Hij geen God meer zou zijn. En dat zou verschrikkelijk voor ons zijn. Waarom? Omdat God het meest Waardeerbare is van het hele universum! Als God zichzelf niet zou verheerlijken, maar iets anders, dan zou Hij afgoderij plegen. God is volmaakt blij, gelukkig met zichzelf.
John Piper laat dan zien dat God zich verheugt in (1) zijn heerlijkheid, (2) de heerlijkheid van zijn Zoon en (3) de heerlijkheid van zijn werk.
De heerlijkheid van God is lastig te omschrijven. Een poging is: Gods heerlijkheid is de schoonheid van zijn veelvuldige volmaaktheden. Daar vallen al die dingen die in de openingspost staan dus onder. Dat samen, de schoonheid daarvan, is Gods heerlijkheid. En Gods uiteindelijke doel is het handhaven en tonen van die heerlijkheid. God heeft die heerlijkheid oneindig lief. Je kunt ook zeggen: God heeft zichzelf oneindig lief.
Is dit raar? Is dit goed van God? Kijk er eens zo naar: Het zou niet juist van God zijn als Hij iets anders meer zou waarderen dan hetgeen het meest waardeerbaar is. Nu is God zelf het hoogste Waardeerbare. Dus vindt God oneindige vreugde in zichzelf.
Nu is Christus, de Zoon van God, 'de afstraling zijner heerlijkheid en de afdruk van zijn wezen' (Heb 1:3 NBG), en 'het beeld van de onzichtbare God' (Kol 1:15 NBG). Als God dus zijn Zoon ziet, ziet Hij een exacte representatie van zichzelf! Daarom kun je ook zeggen dat God zich verheugt in zijn Zoon - wat Hij ook doet, zoals we lezen in bijv. Mat 3:17: 'Deze is mijn Zoon, de geliefde, in wie Ik mijn welbehagen heb.' De Vader is oneindig gelukkig als Hij zijn Zoon ziet. Hij heeft Hem oneindig lief.
In de schepping is God in de openbaarheid getreden met zijn heerlijkheid. De volheid van de vreugde van God wil namelijk overstromen. Het wil zichzelf delen. Hier zien we Gods liefde voor ons in beeld komen. God houdt ervan de heerlijkheid die wordt gereflecteerd in zijn werken te aanschouwen. Dat betreft dus de schepping en zijn verlossingswerk.
Hoe is dit liefde?Hoe is dit nu goed voor ons? Want God is liefde, toch? John Piper laat zien dat juist dit hoogste doel van God - dat Hij verheerlijkt wordt - liefde is. Hij stelt:
"This is love, because in pursuing the praise of his name in the hearts of his people, he commands the very thing that completes our joy. "
("Dit is liefde, omdat in het nastreven van het prijzen van zijn naam in de harten van zijn mensen, Hij precies datgene beveelt wat onze vreugde compleet maakt.")
God is dus zowel uit op zijn eer, als onze vreugde. Dat is één doel. Vreugde in Hem, welteverstaan. En die vreugde is de meest diepe vreugde voorstelbaar, omdat het vreugde is in Hem, in Wie de meeste en diepste vreugde te vinden is. Dat is dus Gods liefde. Liefde is dat je uit bent op het geluk van de ander. God doet dat op een ongelooflijke manier, maar daarvoor '
moet' Hij wel oneindige vreugde vinden in zichzelf. Zou Hij dat niet doen, dan is er geen hoop voor ons.
Over de wil van GodHierboven heb ik dus weergegeven wat Gods allerhoogste doel is. Gods verlossingswerk is ook een geweldig doel, maar uiteindelijk dus een sub-doel van dit hoogste doel. Waarom? Omdat - als het goed is - wij God zullen eren en prijzen en verheerlijken om zijn verlossingswerk. Dat lezen we bijv. in Efeze 1:
5 In liefde heeft Hij ons tevoren ertoe bestemd als zonen van Hem te worden aangenomen door Jezus Christus, naar het welbehagen van zijn wil, 6
tot lof van de heerlijkheid zijner genade, waarmede Hij ons begenadigd heeft in de Geliefde. (...)
11 in Hem, in wie wij ook het erfdeel ontvangen hebben, waartoe wij tevoren bestemd waren krachtens het voornemen van Hem, die in alles werkt naar de raad van zijn wil, 12 opdat wij zouden zijn
tot lof zijner heerlijkheid (...)
13 (...) in Hem zijt gij, toen gij gelovig werdt, ook verzegeld met de heilige Geest der belofte, 14 die een onderpand is van onze erfenis, tot verlossing van het volk, dat Hij Zich verworven heeft,
tot lof zijner heerlijkheid.Als een refrein komt het telkens terug: God heeft ons uitgekozen, voorbestemd, verlost 'tot lof van de heerlijkheid van zijn genade'. Hij wil (en Hij is het waard!) geprezen worden. Het gaat om zijn heerlijkheid, zijn naam, zijn eer. Tegelijk gaat dat niet zonder onze vreugde. Hoe zouden we Hem prijzen als we niet geweldig onder de indruk zouden zijn van Wie Hij is? Van wat Hij gedaan heeft in zijn Zoon Jezus Christus?
Het is goed om dit te zien, want als het gaat om de wil van God, leert de Bijbel ons naast datgene wat in 2 Petr 3:9 staat, ook dat uiteindelijk God het is die mensen uitkiest om te gaan geloven, en aan anderen voorbijgaat. Er zijn zogezegd twee 'willen' van God, die overigens niet in tegenspraak zijn. De ene wordt zijn 'geopenbaarde wil' genoemd, de andere zijn 'verborgen, souvereine wil'. (Ook wel 'raad des bevels' en 'raad des besluits' genoemd). Jonathan Edwards vergeleek dit met 2 lenzen: een voor dichtbij en een voor veraf.
God kan door de lens voor dichtbij gebeurtenissen zien, die Hij - op zichzelf bezien - niet wil. Ze druisen in tegen zijn goede geboden. Hij keurt ze af en is daarover vertoornd.
Tegelijk kan God door de lens voor veraf kijken en deze gebeurtenissen toch willen, omdat Hij overziet dat het uiteindelijk bijdraagt aan zijn hoogste doel.
We zien dit in de Bijbel bij Jozef in Egypte. De daden van de broers worden duidelijk verkeerd genoemd. Toch lezen we dat Jozef zegt: 'Gij hebt wel kwaad tegen mij gedacht, maar God heeft dat ten goede gedacht, ten einde te doen, zoals heden het geval is: een groot volk in het leven te behouden.' (Gen 50:20 NBG). Let er overigens op dat God dit kwaad op het moment dat het werd 'gedacht' al ten goede 'dacht'. God overziet alles en laat zonde toe, om het te gebruiken in zijn grote plan met als doel: de heerlijkheid van zijn Naam. Lees in dit verband ook Psalm 105:16-22:
Toen Hij hongersnood opriep over het land
en alle staf des broods verbrak,
zond Hij een man voor hen uit:
Jozef werd als slaaf verkocht;
men knelde zijn voeten in boeien,
hij kwam in de ijzers
tot de tijd, dat zijn woord uitkwam,
de uitspraak des HEREN hem in het gelijk stelde.
De koning zond heen en liet hem los,
de heerser der volken maakte hem vrij;
hij stelde hem tot heer over zijn huis,
tot heerser over al zijn bezit,
om zijn vorsten te binden naar zijn goeddunken,
en zijn oudsten leerde hij wijsheid.
Let erop dat God souverein is:
Hij riep de hongersnood over het land...
Hij zond Jozef voor hen uit. "Maar dat deden de broers toch?" Ja, maar God bestuurde het zo! Verbazingwekkend!
Hoe anders kunnen we de dood van Jezus verklaren? Allerlei zondige gebeurtenissen gingen eraan vooraf. Mensen als Judas, Pilatus, Herodus, de Joodse leiders etc. handelden allemaal verkeerd en de Bijbel is duidelijk: God wilde dat niet. Hij verbiedt het in zijn Woord onschuldigen te veroordelen. Toch wilde God wel dat zijn Zoon stierf: 'Maar het behaagde de HERE hem te verbrijzelen. Hij maakte hem ziek.' (Jes 53:10), en: 'Want inderdaad zijn in deze stad vergaderd tegen uw heilige knecht Jezus, die Gij gezalfd hebt, Herodes zowel als Pontius Pilatus met de heidenen en de volken van Israël, 28 om te doen al wat uw hand en uw raad tevoren bepaald had, dat geschieden zou.' (Hand 4:27-28). Verbazingwekkende teksten.
(Het boek van John Piper is ook in het engels
online te lezen), in het Nederlands is het verkrijgbaar onder de titel 'Verlangen naar God'.
