Mensen, de sfeer in dit topic spreekt me niet erg aan. We zijn hier niet op dit forum gekomen om elkaar af te zeiken. Waarom dan wel? Dat is een interessante vraag, misschien wel het onderwerp van de komende pagina's van dit topic.
Wat ik vervolgens wil zeggen is: hoi Aafke!
On-topic: Second Life spreekt me niet echt aan. Ik denk dat dat komt omdat fantasie en werkelijkheid elkaar dan (te) dicht raken, maar tegelijk dat SL ook weer veel te veel dingen uit de werkelijkheid mist. Uiteraard is dit de visie van een buitenstaander.
SL en een forum zijn te vergelijken in die zin dat men in beide kan opgaan, het ware leven verwaarlozend. Dat heeft er mee te maken dat je wel degelijk contact hebt met andere mensen, achter andere schermen. Ondertussen zit je echter nog wel in je eentje achter je schermpje. Daarom vind ik eigenlijk: hoe abstracter, hoe beter. Dit forum is abstract; je kunt je slechts in bepaalde mate identificeren met je alter ego. Bij SL is het bijna de bedoeling een kopie te zijn van het ware leven (vandaar de naam). Net als bij een forum, maar dan in extremere mate biedt SL mensen de mogelijkheid een personage naar hun eigen welbevinden te vormen. Sommigen maken hier in zo'n mate gebruik van dat ze hun ware leven kunnen verontachtzamen t.b.v. die digitale, waar alles beter lijkt te gaan. Dit lijkt mij één van de reële gevaren van SL: verslaving.
Dat neemt echter niet weg dat bij gezond gebruik SL erg nuttig kan zijn, bijvoorbeeld als evangelisatiemiddel. Het kent echter zijn beperkingen:
- SL is beperkt toegankelijk; slechts voor degenen die beschikken over een internetverbinding (met een bepaalde snelheid?)
- De mogelijkheid om je anders voor te doen dan je werkelijk bent is alleen maar toegenomen.
- Zo ook de mogelijkheid om anoniem allerlei dingen te doen.
- SL kent geen ervaringen als ziekte, ongeluk of rampen.
- SL is westers tot en met.
Inzake het vierde puntje: deze zaken kunnen uiteraard wel een rol spelen. Dit is dan bij de gratie van de
keuze van diegenen die het overkomen is. Ieder mens kent zijn ervaringen, maar of je die een rol laat spelen is vers twee. Het grootste gevaar zit 'm dus in de ontkenning van de eigen werkelijkheid, zoals je die op je bordje krijgt en de omarming van een schijnwereld, waar je kunt zijn en zeggen wat je maar wilt.
