Jezus sprak de gelijkenis van het zaad uit. De zaaier die zaad zaait en dat in verschillende types bodem valt, met verschillende types omstandigheden, waardoor er ook een verschil is in de mate waarin het kan gedijen.
De uitleg van deze gelijkenis gaf Jezus aan de discipelen, niet aan het volk. Het volk moest het doen met de uitspraak "wie oren heeft die hore". Met andere woorden, er zit een diepere betekenis in, het is een oproep aan mensen om zélf de parallel ooit te trekken met hun realiteit.
De reden om het aan de discipelen wel uit te leggen en het volk in het ongewisse te laten over de betekenis, was dat de discipelen al wisten over de verborgenheden van het Koninkrijk der hemelen. En dus hadden mensen die Jezus voor het eerst zagen op Zijn tochten door Israël die kennis nog niet in die mate. Toch vond Jezus het niet echt belangrijk als men niet meteeen de moraal van het verhaal snapte. Men werd verondersteld er dus zelf wat mee te doen. Hoe? Via het onderbewuste!
Als men het niet meteen bewust snapt, en Jezus ziet er toch nut in om het te vertellen, dan kan ik geen andere conclusie trekken dan dat Jezus mensen tot in hun onderbewuste ergens op aanspreekt. Als het niet voor niks is geweest dat Jezus dat gezegd heeft. Dat geeft meteen ook aan dat als Jezus vanuit dit soort kennis opereert (over het onderbewuste en de werking van associatie), dat Zijn diplomatiek gewicht dus zonder meer hoog is. Tel daarbij op de wonderen, de manier waarop Jezus i.t.t. alle andere profeten niet altijd "in de derde persoon" over God spreekt maar alsof Hij het zelf is.
Het gaat toch maar over een zaadje? Wat zou dat je nou confronteren met wat je in de weg kan staan w.b.t. het geloof? En dus triggert het (via associatie) juist NIET al die zaken die mensen confronteren met hun weerstand tegen het geloof. Mensen staan dus wagenwijd open voor het verhaaltje en nemen het onverkracht en onverminkt tot zich, en kan het achter de linies zijn heilzame werk verrichten. Achter het gewone bewustzijn, als materiaal wat je kunt associëren met een situatie uit de realiteit.
Daarom vond Jezus het dus niet zo belangrijk als men het niet meteen snapte. Hij zaaide zelf juist een zaadje... De reden om in een gelijkenis te spreken was juist omdat mensen het ziende niet zien, en horende niet horen (met hun gewone bewustzijn dus). Jezus wist dit juist!! Jezus werkt dan overduidelijk via het onderbewuste en via associatie en omzeilt mensen hun opgebouwde bewuste weerstand die te aards of materialistisch is geconditioneerd.
Discipelen wordt het in Johannes vlak voor de opstanding van Jezus afgeraden om in gelijkenissen te spreken. Wat ook weer aangeeft dat Jezus beter dan de discipelen in staat was ze op maat af te leveren aan het onderbewuste. Net als dat de discipelen niet in staat waren om de meest hardnekkige duivelen uit te drijven als gevolg van hoe ver ze waren met hun eigen mate van geloof. Mensen moeten er zélf ook mede in geloven, net als bij de genezingen. En zo ook met de gelijkenissen, zélf hun parallellen trekken.
Ik heb dus niet het idee dat alles uit de bijbel voor onze oortjes bestemd was. Maar we hebben het wel zo gekregen in deze tijd. In feite, hoe meer we van de bijbel krijgen voorgekauwd aan betekenissen, hoe meer hetgene wat wij er zelf aan bijdragen zal zijn om er juist wat mee te DOEN.
Groetjes, Divinespark
