Auteur Topic: de zinvraag (gelezen 15068 keer)

moniekstrijdveen · « **Gepost op:** september 10, 2007, 06:02:11 pm »

hallo

ik ben moniek en ik moet voor levensbeschouwing een onderzoek doen of de zinvraag van het leven 'in' of 'uit' is? Mijn mening hierover is dat de vraag altijd wel in is, en altijd in zal blijven. Ik denk dat je minstens één keer in de week wel na denkt over je leven, dus of het zin heeft.

Nu wil ik aan jullie vragen om deze vraag te beantwoorden. In je antwoord zou je kunnen betrekken of je vaak over het leven nadenkt, of je denkt dat het zin heeft om over deze vraag na te denken, of je met anderen over je leven praat. Hopelijk begrijpen jullie wat ik bedoel en kunnen jullie mij helpen met mijn onderzoek. Als je hierop reageert geef dan als het kan wel een goede reden, en niet alleen een ja of een nee.

Alvast bedankt

Keimpe · « **Reactie #1 Gepost op:** september 10, 2007, 10:51:35 pm »

okee, dus eigenlijk is de vraag zelf dus 'heeft het leven zin?'

ik wil wel helpen, dus hier gaat'ie:

heeft het leven zin? ja. maar dan wel het chrístelijk leven. omdat je dan voor God leeft. om even een bijbeltekst erbij te betrekken: (Matteüs 16)

quote: Matteüs_16:
25 Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen, maar wie zijn leven verliest omwille van mij, zal het behouden. 26 Wat heeft een mens eraan de hele wereld te winnen als hij er het leven bij inschiet? Wat zou een mens niet overhebben voor zijn leven? 27 Wanneer de Mensenzoon komt, in gezelschap van zijn engelen en bekleed met de stralende luister van zijn Vader, dan zal hij iedereen naar zijn daden belonen.

verder denk ik wel over het leven (lees: mijn leven) na, omdat je je toch moet redden in deze wereld, en al je gaven en talenten moet gebruiken die je hebt omwille van anderen, dus ik probeer wel een goed leven te leiden, ook al lukt het niet zoals ik gepland had.
zodoende praat ik er ook met anderen over, van 'wat ben jij van plan' tot 'wat wil je worden' en 'wat heb je bereikt'. snap je?

en als je echt gaat kijken of er nagedacht word over je eigen leven dan denk ik meteen van 'ja' want sommigen mensen leven voor hun werk, sommigen werken voor hun leven, sommigen zijn altijd bezig met óverleven.... de een is er meer mee bezig dan de ander...

ik denk zelfs dat het niet maar 1 keer per wéék is dat je nadenkt over je leven, maar wel minstens 1x per dag! omdat je met elke gedachte, elke (kleine) handeling een klein beetje roer geeft aan je leven... alles wat je nu doet/laat/leert/begeert/etc. heeft gevolgen voor later... niet allemaal even grote gevolgen, soms ook miniscuul. soms blijken miniscule dingen ook ineens toch groot te zijn, dus je weet het nooit.
maar ik dwaal af...

dus om kort te zijn. ja. nadenken over het leven is 'in' iedereen doet het elke dag, bewust of onbewust.

ik hoop dat je wat aan dit antwoord hebt!

Riemer Lap · « **Reactie #2 Gepost op:** september 11, 2007, 12:15:51 am »

De zin van het leven....
Ach, wat is de zin van ons bestaan?
Vandaag heb ik de crematie bijgewoond van een oude vriend, een soulmate zeg maar.
Uren heb ik met hem nagedacht over de zin van het leven en bij zijn heengaan (hij koos ervoor om zelf het leven eindig te maken) denk ik nog steeds over de zin van ons zijn.
De mens kan alleen zin hebben in het oog van zijn Schepper.
Al het andere is zinloos denk ik.
Mijn oude vriend heeft de wereld bereisd, de grote filosofen bestudeerd, o.a. Ghandi gesproken. En steeds om te ontdekken wie hij dan wel niet moest zijn.
Hij heeft niet mogen ontdekken, zijn leven werd eindig in de overgang naar een andere droomwereld.

Bij zijn afscheid liet hij een mededeling achter dat hij "leed aan het leven en zijn geluk ging zoeken in Droomland."
Zoals hij ooit tegen mij zei: "Wij bestaan slechts bij de droom van het hogere" waarbij hij aansloot bij de grote denker Democritus.
Het hogere was een strijdpunt tussen ons.
Ik noem dat God, hij noemde dat "alles" en "het grote" of "ene".

Nadenken over de zin van het leven?
Elke dag weer, elke dag bepaald worden bij wie God voor mij is en wie ik voor Hem ben.
Dat heeft niets met dromen te maken maar met besef dat ik ben bij de gratie van God.
Zelfs de dood van deze vriend bepaald mij bij dit ene: er is Een die mij zinvol maakt.
Ik kan daar niets aan bijdragen dan slechts te zijn in Zijn Naam.

diak2b · « **Reactie #3 Gepost op:** september 11, 2007, 12:47:19 am »

quote:
moniekstrijdveen schreef op 10 september 2007 om 18:02:
Ik denk dat je minstens één keer in de week wel na denkt over je leven, dus of het zin heeft.

Nooit. Wat heeft het voor zin om na te denken of mijn leven zin heeft? Feit is dat ik leef, of daar nu een zin achter zit of niet, verandert er niets aan. Als het God heeft behaagd mij het leven te geven, wat ben ik dan voor ondankbare vlerk als ik daar een doel, een zin, een betekenis in wil leggen?

elle · « **Reactie #4 Gepost op:** september 11, 2007, 10:25:37 am »

[chargeer-mode]
Ik denk dat de vraag naar de zin van het leven lange tijd taboe is geweest.
Vroeger bepaalde de kerk wat zinvol was, en wat niet. God was zin, en alles dat God behaagde was zinvol. Tot op het moment dat de wetenschap steeds meer dingen beweerde die niet strookten met wat de kerk zei leek iedereen daarmee tevreden. Met de komst van de wetenschap kwam er ruimte voor twijfel aan de kerk, en zelfs twijfel aan God. Evengoed duurde het nog eeuwen voordat dit resulteerde in een atheistische maatschappij waarin 'zin' had afgedaan. 'Zin' werd niet relevant geacht, alles was evolutie en moleculen en toeval. Dat was de moderne mens, de moderne maatschappij. Wetenschap ging het antwoord op alles verzorgen. Alles leek maakbaar en religie en zingeving was voor domme en zwakke mensen.
Tot men er achter kwam dat alles helemaal niet maakbaar was. Ook de wetenschap bleek niet overal een antwoord op te hebben. Dus zijn veel mensen van nu, de post-moderne mens, op zoek naar een ander antwoord naar de zin van het leven. Dat zie je terug in de maatschappij van vandaag: geloven mag weer, mits je elkaar vrij laat te geloven wat men wil.
[/chargeer-mode]

Maar iedereen weet natuurlijk dat het antwoord op de ultime vraag naar het leven, het universum en alles gewoon '42' is. Don't panic. En neem altijd een handdoek mee.

mirt · « **Reactie #5 Gepost op:** september 11, 2007, 11:29:33 am »

Ik vind trouwens dat een gelovige zich best mag afvragen wat de zin van het leven, zijn leven is. Prediker deed het toch ook? Ik denk dat God ons zo gemaakt heeft dat wij er niet omheen kunnen regelmatig met die vraag bezig te zijn.

Dit is nog geen persoonlijk antwoord, maar daar heb ik even geen tijd voor.

Els · « **Reactie #6 Gepost op:** september 11, 2007, 01:05:35 pm »

De zin van het leven... eigenlijk denk ik daar nooit zo bij na.
Ik weet dat God mij heeft gewild in dit leven, hier en nu. En ik leef dat leven "gewoon" samen met de mensen om me heen. Ik leef en geloof in Hem die mij het leven heeft gegeven.

dingo · « **Reactie #7 Gepost op:** september 11, 2007, 04:44:34 pm »

De zin van het leven. Er zijn wel tijden geweest dat ik me daar drukker over maakte dan nu, zo in de trant van voegt het feit dat ik hier rondloop ook maar iets toe aan een betere wereld of wat dan ook. Het bestuderen van Prediker heeft dat veranderd, een leven zonder God is zinloos of lucht en leegte zoals de NBV zegt. Tegenwoordig houd ik me als motto aan Prediker 7:15 Dit heb ik in mijn leeg bestaan gezien: een rechtvaardig mens gaat aan zijn rechtvaardigheid ten onder, een onrechtvaardig mens leeft lang ondanks zijn slechte daden. 16 Wees daarom niet al te rechtvaardig en meet jezelf geen overdreven wijsheid aan. Waarom zou je jezelf te gronde richten? 17 Maar gedraag je ook niet al te onrechtvaardig en wees niet overmatig dwaas. Waarom zou je sterven voor je tijd? 18 Houd het ene vast en laat het andere niet los. Dat is het beste, want wie ontzag voor God heeft, ontsnapt aan al te veel rechtvaardigheid en ook aan al te veel onrechtvaardigheid.

Vast niet radicaal genoeg volgens sommige mensen maar ervaring leert dat al die grijstinten er niet voor niets zijn.

Divinespark · « **Reactie #8 Gepost op:** september 11, 2007, 06:22:56 pm »

Prediker deed veel onderzoek in het aardse en het gevoel erbij en kwam er achter dat veel van wat hij observeerde cyclisch is, of danwel wat je tegenwoordig zou noemen "what goes up must come down". Bijvoorbeeld rijkdom die je zelf hebt vergaard en die de generatie na je kan verbrassen zodat die weer verdwijnt als sneeuw voor de zon.
Maar de troost is dat Prediker uitsluitend over aardse zaken gaat en dus alleen maar daar conclusies over heeft getrokken.

Het leven zelf heeft juist een niet-aardse of niet-materiële oorsprong.
Prediker wijst dus de ijdelheid aan van het aardse of materialistische.
En wijst waar je NIET naar de zin van het leven hoort te zoeken.
Het LIJKT alleen maar pessimistisch en negatief.

Cyclische gedachten heb je ook als je koortsdroomt.
Materie beweegt ook in cirkeltjes, ook cycli.
Hoe kleiner het cirkeltje, hoe groter de beperking, hoe sterker de kromming.
Terwijl de bedoeling juist rechtheid is.
Maak de Here een rechte weg door de wildernis.

Ziekte is een beperkte toestand.
Satan staat in verband met ziekte.
Satan is iemand die het aardse alsmaar promoot (en misschien niet beter weet).
Materie beweegt in cirkeltjes. De kromming is dus des te sterker hoe aardser, hoe beperkter. En hoe ernstiger de ziekte, hoe eerder het lichaam naar de aarde zal terugkeren.

Het valt me op dat wat de bijbel afkeurt telkens te maken heeft met materialisme.
Afgoderij, belialskinderen, beperking van het inlevingsvermogen naar een ander.
Daar kun je beter geen slaaf van zijn want dan gaat je geest in de beperking, als die zich daar te zeer afhankelijk van opstelt.
Onze bedoeling is juist namens God het beheren van het aardse en niet het slaaf er van zijn. Dat is een element van wezenlijk belang bij de zin van het leven, of onze missie hier.
Hoe? Zie de Wet des Heren in combinatie met Jezus' nadere uitleg of de prioriteiten die Hij daarin stelt.

Je komt er juist niet erg achter wat de zin van het leven is door er veel over na te denken met aardse zaken alleen want het aardse is juist cyclisch of "what goes up must come down".

Als je iets doet wat je interesseert of motiveert, ben je juist niet aan het nadenken over de zin van het leven. Dan ben je je liefde al aan het geven of aan het vormgeven. Voor de vérre manier van denken, de niet-kortzichtige, zie de bijbel, want daar staat alles in.

Groetjes Divinespark

Keimpe · « **Reactie #9 Gepost op:** september 11, 2007, 11:39:59 pm »

quote:
Divinespark schreef op 11 september 2007 om 18:22:
....
....
Je komt er juist niet erg achter wat de zin van het leven is door er veel over na te denken met aardse zaken alleen want het aardse is juist cyclisch of "what goes up must come down".

Als je iets doet wat je interesseert of motiveert, ben je juist niet aan het nadenken over de zin van het leven. Dan ben je je liefde al aan het geven of aan het vormgeven. Voor de vérre manier van denken, de niet-kortzichtige, zie de bijbel, want daar staat alles in.

dat is de vraag ook niet, óf je erachter komt wát de zin van het leven werkelijk is, maar of je over 'de zin van het leven' nadenkt....

ik denk dat je de werkelijke zin van het leven in de hemel vind

om Herman Finkers te citeren: 'Voor mij heeft het alles te maken met religie: de zin van het leven ligt buiten dat wat je hier ziet en meemaakt ..'

moniekstrijdveen · « **Reactie #10 Gepost op:** september 13, 2007, 04:56:07 pm »

bedankt al voor al deze reacties. Maar de vraag is niet echt of het leven zin heeft. Het gaat erom of je vaak over het leven nadenkt, dus of je vaak met de zinvraag bezig bent?

Geeft dus antwoord als het kan op deze vragen:
- hoe vaak denk ik over mijn leven na
- voegt het iets toe aan mijn leven als ik er overna denk?
- hebben vakken zoals levensbeschouwing en filosofie invloed op de frequentie waarmee ik over mijn leven nadenk?
- denken bepaalde groepen vaker over het leven na dan andere groepen, bv het verschil tussen jongeren en ouderen?

groetjes moniek

diak2b · « **Reactie #11 Gepost op:** september 13, 2007, 05:01:36 pm »

quote:
moniekstrijdveen schreef op 13 september 2007 om 16:56:
bedankt al voor al deze reacties. Maar de vraag is niet echt of het leven zin heeft. Het gaat erom of je vaak over het leven nadenkt, dus of je vaak met de zinvraag bezig bent?

Volgens mij gaf ik daar al antwoord op, maar met alle plezier nog een keer:

quote:

Geeft dus antwoord als het kan op deze vragen:
- hoe vaak denk ik over mijn leven na

Gegeven je hoofdvraag neem ik aan dat je bedoelt "over de zin van mijn leven". Over mijn leven, in praktische zin, denk ik vrijwel constant na. Iedere afspraak in mijn agenda, iedere keuze die ik maak, heeft immers invloed op mijn leven. Maar over de zin van mijn leven: nooit. Vind ik volstrekt irrelevant namelijk.

quote:
- voegt het iets toe aan mijn leven als ik er overna denk?

Niets.

quote:
- hebben vakken zoals levensbeschouwing en filosofie invloed op de frequentie waarmee ik over mijn leven nadenk?

Nee.

quote:
- denken bepaalde groepen vaker over het leven na dan andere groepen, bv het verschil tussen jongeren en ouderen?

Dat zou je beter aan een onderzoeker vragen die daar onderzoek naar heeft verricht, dan aan toevallige voorbijgangers.

elle · « **Reactie #12 Gepost op:** september 13, 2007, 05:47:32 pm »

quote:
moniekstrijdveen schreef op 13 september 2007 om 16:56:
bedankt al voor al deze reacties. Maar de vraag is niet echt of het leven zin heeft. Het gaat erom of je vaak over het leven nadenkt, dus of je vaak met de zinvraag bezig bent?

Geeft dus antwoord als het kan op deze vragen:
- hoe vaak denk ik over mijn leven na

Bijna elke dag. Het is alleen lastig te onderscheiden van aanverwandte vragen zoals: heeft mijn leven zin. Doe ik 'het' goed. De vraag of 'het leven' in algemene termen 'zin' heeft, is iets anders als mijn persoonlijke zingeving.

quote:
- voegt het iets toe aan mijn leven als ik er overna denk?

Meestal niet. Meestal frustreert het vooral.

quote:
- hebben vakken zoals levensbeschouwing en filosofie invloed op de frequentie waarmee ik over mijn leven nadenk?

Nee, meestal vormt de frequentie waarmee ik over zingevingsvragen nadenk aanleiding tot het volgen van een levensbeschouwelijke cursussen.

quote:
- denken bepaalde groepen vaker over het leven na dan andere groepen, bv het verschil tussen jongeren en ouderen?

Geen idee.

Riemer Lap · « **Reactie #13 Gepost op:** september 13, 2007, 08:10:00 pm »

quote:
moniekstrijdveen schreef op 13 september 2007 om 16:56:
bedankt al voor al deze reacties. Maar de vraag is niet echt of het leven zin heeft. Het gaat erom of je vaak over het leven nadenkt, dus of je vaak met de zinvraag bezig bent?

Geeft dus antwoord als het kan op deze vragen:
- hoe vaak denk ik over mijn leven na

Dagelijks

quote:
- voegt het iets toe aan mijn leven als ik er overna denk?

Kan ik niet beoordelen, wel is het goed m.i. voor mij om elke dag even stil te staan bij mezelf.

quote:
- hebben vakken zoals levensbeschouwing en filosofie invloed op de frequentie waarmee ik over mijn leven nadenk?

Dat ligt ten zeerste aan de docent, de methode, de te bespreken filosoof, de stroming etc. etc.

quote:
- denken bepaalde groepen vaker over het leven na dan andere groepen, bv het verschil tussen jongeren en ouderen?

Geen idee, ik ben niet "bepaalde groepen" en kan niet voor een ander spreken.

dingo · « **Reactie #14 Gepost op:** september 13, 2007, 09:26:47 pm »

quote:
moniekstrijdveen schreef op 13 september 2007 om 16:56:
bedankt al voor al deze reacties. Maar de vraag is niet echt of het leven zin heeft. Het gaat erom of je vaak over het leven nadenkt, dus of je vaak met de zinvraag bezig bent?

Geeft dus antwoord als het kan op deze vragen:
- hoe vaak denk ik over mijn leven na

weinig, zoals ik in m'n vorige post al aangaf

quote:
- voegt het iets toe aan mijn leven als ik er overna denk?

nee

quote:
- hebben vakken zoals levensbeschouwing en filosofie invloed op de frequentie waarmee ik over mijn leven nadenk?

nee, levensbeschouwing was om bij te komen na het weekend en filosofie om te kijken in hoeveel tijd je de leraar over de rooie kon krijgen.
[q]
- denken bepaalde groepen vaker over het leven na dan andere groepen, bv het verschil tussen jongeren en ouderen?

groetjes moniek[/quote]
geen idee

Els · « **Reactie #15 Gepost op:** september 13, 2007, 11:12:13 pm »

quote:
moniekstrijdveen schreef op 13 september 2007 om 16:56:
bedankt al voor al deze reacties. Maar de vraag is niet echt of het leven zin heeft. Het gaat erom of je vaak over het leven nadenkt, dus of je vaak met de zinvraag bezig bent?

Geeft dus antwoord als het kan op deze vragen:
- hoe vaak denk ik over mijn leven na

zelden tot nooit, als je "de zin van mijn leven" bedoelt.

quote:
- voegt het iets toe aan mijn leven als ik er overna denk?

Nee.

quote:
- hebben vakken zoals levensbeschouwing en filosofie invloed op de frequentie waarmee ik over mijn leven nadenk?

Heb de schoolbanken al zo lang geleden verlaten, dat deze vraag voor mij niet relevant is.

quote:
- denken bepaalde groepen vaker over het leven na dan andere groepen, bv het verschil tussen jongeren en ouderen?

Ik denk dat het per mens verschilt. Het ligt naar mijn idee niet aan de groep waartoe je zou behoren.

Ursa · « **Reactie #16 Gepost op:** september 14, 2007, 12:53:05 pm »

Hoi Moniek,

ik neem ook even de vrijheid je vragenlijstje te beantwoorden:

quote:
moniekstrijdveen schreef op 13 september 2007 om 16:56:
- hoe vaak denk ik over mijn leven na

Niet direct over de zin van het leven, wel over andere dingen van betekenis die in je leven gebeuren.

quote:
- voegt het iets toe aan mijn leven als ik er overna denk?

Nadenken is verwerken. Verwerken van ervaringen, leren, volwassen worden. Dat is voor mij een doorgaand proces en zeker toevoegend.

quote:
- hebben vakken zoals levensbeschouwing en filosofie invloed op de frequentie waarmee ik over mijn leven nadenk?

Zulke vakken bieden de vragen, gedachte(gange)n en oplossingen van anderen. Interessant, soms wonderlijk, hier en daar stimulerend. Maar me met die vakken bezighouden levert geen toename van denkmomentjes op.

quote:
- denken bepaalde groepen vaker over het leven na dan andere groepen, bv het verschil tussen jongeren en ouderen?

Ik denk niet dat dat per leeftijdscategorie (of een andere factor) verschilt. Het gaat erom of je bewust leeft of niet.

quote:
groetjes moniek

Doei!

Harm

moniekstrijdveen · « **Reactie #17 Gepost op:** september 16, 2007, 01:58:52 pm »

hallo allemaal, even wat verduidelijking, aangezien ik sommige vragen een beetje raar had gesteld

ik ben moniek en ik moet voor levensbeschouwing een onderzoek doen of de zinvraag van het leven 'in' of 'uit' is? Mijn mening hierover is dat de vraag altijd wel in is, en altijd in zal blijven. Ik denk dat je minstens één keer in de week wel na denkt over de zin van je leven. Voor mijn gevoel is de zinvraag dus in, in de samenleving.

Geeft dus als het kan (zo uitgebreid mogelijk) antwoord op deze vragen mee een goede onderbouwing.
- hoe vaak denk ik over de zin van mijn leven na?
- voegt het iets toe aan mijn leven als ik er over de zin ervan nadenk?
- hebben vakken zoals levensbeschouwing en filosofie invloed op de frequentie waarmee ik over de zin van mijn leven nadenk?
- denken jullie dat bepaalde groepen vaker over het leven na denken dan andere groepen, bv het verschil tussen jongeren en ouderen?

Alvast bedankt

groetjes moniek

Ursa · « **Reactie #18 Gepost op:** september 16, 2007, 02:17:26 pm »

Je vraagstelling (of de zin van het leven 'in' of 'uit' is) vind ik wel erg post-modern. Alsof men bij vlagen over de zin van het leven nadenkt, als een soort modeverschijnsel. Je bezighouden met de zin van het leven lijkt me iets van alle tijden. Het antwoord op de vraag acht ik niet eens 'zinvol': wat bomt mij het nou weer of nadenken over de zin van het leven 'hip' is?

elle · « **Reactie #19 Gepost op:** september 16, 2007, 09:47:02 pm »

Je verwacht dat ik mijn zieleroerselen op dit forum gooi in verband met jouw onderzoekje? Wat schuift dat?

diak2b · « **Reactie #20 Gepost op:** september 16, 2007, 09:59:25 pm »

quote:
moniekstrijdveen schreef op 16 september 2007 om 13:58:
hallo allemaal, even wat verduidelijking, aangezien ik sommige vragen een beetje raar had gesteld

ik ben moniek en ik moet voor levensbeschouwing een onderzoek doen of de zinvraag van het leven 'in' of 'uit' is? Mijn mening hierover is dat de vraag altijd wel in is, en altijd in zal blijven. Ik denk dat je minstens één keer in de week wel na denkt over de zin van je leven. Voor mijn gevoel is de zinvraag dus in, in de samenleving.

Geeft dus als het kan (zo uitgebreid mogelijk) antwoord op deze vragen mee een goede onderbouwing.
- hoe vaak denk ik over de zin van mijn leven na?
- voegt het iets toe aan mijn leven als ik er over de zin ervan nadenk?
- hebben vakken zoals levensbeschouwing en filosofie invloed op de frequentie waarmee ik over de zin van mijn leven nadenk?
- denken jullie dat bepaalde groepen vaker over het leven na denken dan andere groepen, bv het verschil tussen jongeren en ouderen?

Alvast bedankt
groetjes moniek

Moet ik nou voor de derde keer dezelfde vragen gaan ebantwoorden?

Els · « **Reactie #21 Gepost op:** september 16, 2007, 10:15:42 pm »

Moniek, welk woord begreep je niet?

mirt · « **Reactie #22 Gepost op:** september 16, 2007, 10:36:15 pm »

Ik vind het wel leuk om de vragen nog een keer te beantwoorden.

- hoe vaak denk ik over de zin van mijn leven na?

Bijna nooit in de zin van: heeft mijn leven zin of niet, maar wel, soms bijna constant in de zin van: hoe sta ik in het leven op dit moment en hoe is dat zo gekomen en hoe zou ik in het leven willen staan en waarom lukt dat niet.
En hoewel ik er eigenlijk nooit aan twijfel of mijn leven zin heeft, ben ik wel vaak bezig met de vraag: moet ik mijn leven niet meer zin geven door bijvoorbeeld minder, ik zeg maar wat, achter de computer te zitten en meer mensen te spreken. Of door sneller m'n huis te doen zodat ik meer tijd overhou om bijvoorbeeld eens een boek te schrijven of een schilderij te maken.

- voegt het iets toe aan mijn leven als ik er over de zin ervan nadenk?

Vaak niet. Ik vind het leven zelf heel eenvoudig. Ik vind het leven niet pas echt leven als ik erover nadenk. Maar ja, ik heb echt het gevoel dat het er bij mij (en ik dacht bij iedereen) in gebakken zit.

- hebben vakken zoals levensbeschouwing en filosofie invloed op de frequentie waarmee ik over de zin van mijn leven nadenk?

Ja, mijn ervaring is van wel. Het geeft een beetje handen en voeten aan je denken over het leven en de zin ervan. Het denken is er al wel, maar je kunt er dan meer mee.

- denken jullie dat bepaalde groepen vaker over het leven na denken dan andere groepen, bv het verschil tussen jongeren en ouderen?

Ik denk dat er veel van invloed kan zijn op het feit of iemand wel of niet veel over het leven en de zin ervan nadenkt. Ik denk dat je niet zo makkelijk daarin groepen kunt onderscheiden. Wel is het zo dat als er bijvoorbeeld in een vriendengroep relatief veel mensen zijn die zo in elkaar zitten dat ze veel over het leven nadenken ze anderen kunnen 'besmetten'. Of die anderen moeten zo in elkaar zitten dat ze door al dat 'gezeur' in één keer helemaal genezen raken van het over het leven en de zin daarvan nadenken.

Ik denk wel dat er veel meer mensen zijn die op oudere leeftijd pas (veel meer) over het leven gaan nadenken dan ze eerder deden dan dat er mensen zijn die daar juist op oudere leeftijd mee stoppen. Dan zou de conclusie zijn dat ouderen gemiddeld meer over het leven nadenken.

Diak, heb jij altijd zo in het leven gestaan,

quote:
Als het God heeft behaagd mij het leven te geven, wat ben ik dan voor ondankbare vlerk als ik daar een doel, een zin, een betekenis in wil leggen?

of is dit de uitkomst van een vergelijkbaar geworstel als de Prediker meemaakte?

diak2b · « **Reactie #23 Gepost op:** september 17, 2007, 12:43:56 am »

quote:
mirt schreef op 16 september 2007 om 22:36:
Diak, heb jij altijd zo in het leven gestaan,
[...]
of is dit de uitkomst van een vergelijkbaar geworstel als de Prediker meemaakte?

Nee, ik heb altijd zo in het leven gestaan. Toen ik Prediker las, en Job, wist ik wel dat ik de waarheid in handen had. Dat er nog een boel anders in het zelfde boek stond, was toen even bijzaak

dsWim · « **Reactie #24 Gepost op:** september 17, 2007, 12:46:30 am »

Wat bedoel je sowieso met de vraag naar de zin van het leven? Bedoel je iets als het 'doel' van je leven, dat waar je goed voor bent? Ik heb zo'n vaag gevoel dat een mensenleven in die zin helemaal niet zoveel zin heeft. Of bedoel je meer iets als de 'betekenis' van je leven of, nog weer anders, dat wat 'betekenis' aan jouw leven geeft. Misschien is de zin van jouw leven wel niet veel meer dan dat er Iemand van jou houdt...

mirt · « **Reactie #25 Gepost op:** september 19, 2007, 02:38:23 pm »

Dat is een mooie toevoeging op Prediker. Het uit de hand van God ontvangen van je eten en drinken en andere goede dingen en daarvan genieten is eigenlijk ervan genieten dat er Iemand van je houdt...

Waar ik zelf nog mee zit:
we zeggen wel dat wij op aarde leven om de eer van God. Dat kun je dan zien als de zin van je leven. Gevoelsmatig hebben velen waaronder ik, daar wel wat moeite mee, het is zo moeterig. Ik heb zelf in mijn leven ook vaak het gevoel dat ik veel moet.. Maar als ik erover nadenk waar dat vandaan komt, (ik ben dan snel geneigd te denken dat zal wel door die insteek komen die er altijd ingehamerd wordt) kan ik ook komen op de gedachte dat het zo ontzettend machtig mooi is dat er Iemand van ons houdt en van deze wereld, beide zijn schepping, dat ik geen tijd wil verliezen om dat te uiten. Op allerlei manieren. Wat klinkt dit heilig eigenlijk... Maar toch ik hou van de wereld en van de mensen omdat God van daarvan houdt en ook van mij. En daar wil ik dan wat mee doen. Daarvan uit wil ik van alles doen. Ik ervaar daarbij dan wel een spanningsveld die er waarschijnlijk mee te maken heeft dat ik het soms misschien wel graag van God over zou willen nemen. Terwijl het dan weer zo heerlijk veel rust kan geven te beseffen dat God best wel voor zijn eigen eer kan zorgen. En natuurlijk is dat 'heilige' van mij (men begrijpt mij wel) altijd op z'n minst wel verweven met de behoefte gewoon bevestiging te zoeken van mijzelf door 'de dingen goed te doen'.

dsWim · « **Reactie #26 Gepost op:** september 20, 2007, 12:20:28 am »

Het leukste is om de levende God te eren omdat hij zo werkelijk liefde is dat wij zelfs niet zijn geschapen om hem te eren. God is niet alleen en hij is geen narcist

diak2b · « **Reactie #27 Gepost op:** september 20, 2007, 08:45:35 am »

quote:
mirt schreef op 19 september 2007 om 14:38:
Dat is een mooie toevoeging op Prediker. Het uit de hand van God ontvangen van je eten en drinken en andere goede dingen en daarvan genieten is eigenlijk ervan genieten dat er Iemand van je houdt...

Waar ik zelf nog mee zit:
we zeggen wel dat wij op aarde leven om de eer van God.

Tip: zeg dat niet, en veel van waar je mee zit is opgelost

Ulysses · « **Reactie #28 Gepost op:** september 21, 2007, 11:57:46 am »

quote:
diak2b schreef op 20 september 2007 om 08:45:
[...]
Tip: zeg dat niet, en veel van waar je mee zit is opgelost

Bedoel je hier mee te zeggen dat dát dus niet de reden is dat wij op aarde zijn, of dat je er maar beter niet over na kunt denken omdat wij het toch niet kunnen bevatten?

diak2b · « **Reactie #29 Gepost op:** september 21, 2007, 12:02:03 pm »

quote:
Ulysses schreef op 21 september 2007 om 11:57:
[...]

Bedoel je hier mee te zeggen dat dát dus niet de reden is dat wij op aarde zijn, of dat je er maar beter niet over na kunt denken omdat wij het toch niet kunnen bevatten?

zoals de eerwaarde dominee al opmerkt: God is geen narcist. Ik bedoel inderdaad dat dat dus niet de reden is dat wij op aarde zijn. Er over nadenken moet ieder vooral voor zichzelf weten, ik doe er niet aan. Ik ben God dankbaar voor de schepping waar ik onderdeel van mag uitmaken, en waar ik aan mag bijdragen, en ik vind het bijzonder boeiend dat allerlei mensen allerlei fantastische theologische overwegingen hebben over de zin van het leven, maar ik zie op geen enkele manier in waarom ik mij die vraag zou moeten stellen. Vraagt de pot aan de pottenbakker, laat staan aan zichzelf!, waarom hij bestaat?

Els · « **Reactie #30 Gepost op:** september 21, 2007, 05:21:55 pm »

En toch.. Diak, begint de rk katechismus met de vraag: waartoe zijn wij op aarde?
Het antwoord was zoiets als: wij zijn op aarde om God te dienen en om hier en in het hiernamaals gelukkig te worden (?).
Eigenlijk wel een zinvraag, toch?
Ik zelf heb die zinvraag nooit zo gehad, maar omdat ik weet dat jij in hart en nieren katholiek bent en je houdt aan wat de Kerk leert, verbaast het mij dat jij er zo over praat. Snap je wat ik bedoel? Ik zeg het weer wat krom

mirt · « **Reactie #31 Gepost op:** september 21, 2007, 05:39:12 pm »

Ik stelde eigenlijk een vraag, of stelde dat ik ergens mee zat.
De dominee gaf een antwoord.
Diak bevestigde dat antwoord en wordt 'ter verantwoording' geroepen.

Dat doet me sterk denken aan de anekdote die mij werd verteld over mijn oma die vaak dominees op bezoek had. Toen er één tijdens het eten slurpte met het soep eten, zei mijn oma tegen mijn moeder die er als kind bijzat: niet slurpen kind. Met het beoogde effect, dat de dominee stopte met slurpen.

Ik denk zelf eigenlijk dat we het inderdaad niet zo moeten zeggen en denken als we het deden, het benadrukken van het feit dat we op aarde leven om God te eren, dat dat het doel van ons bestaan is.
Het kan niet anders of wij doen goede werken (Hem eren) staat er in de catechismus. (Als wij geloven)
Omdat wij dan beseffen dat God ons liefheeft. Maar God heeft ons niet lief gehad alleen maar omdat Hij geeerd wil worden toch?

Els · « **Reactie #32 Gepost op:** september 21, 2007, 05:55:21 pm »

@ Mirt: het was geenszins mijn bedoeling wie dan ook ter verantwoording te roepen. Diak niet, de dominee niet en ook jou niet

Ik zei al: ik zeg het weer wat krom.. maar ik hoop dat Diak me begrijpt.

diak2b · « **Reactie #33 Gepost op:** september 22, 2007, 09:18:44 am »

quote:
Els schreef op 21 september 2007 om 17:21:
En toch.. Diak, begint de rk katechismus met de vraag: waartoe zijn wij op aarde?

weet ik. Om hier en in het hiernamaals gelukkig te zijn, door God te dienen.

De uitleg daarvan is echter geen antwoord op de zin van ons leven, maar geeft aan hoe wij gelukkig worden. Blijkbaar is het Gods wens dat wij gelukkig zijn. Is dat de zin? Mogelijk. Als iemand dat de zin van ons bestaan wil noemen, zal ik daar geen bezwaar tegen maken, maar ik denk bij "zin" aan iets dat ahw functioneel is buiten onszelf.

quote:
Het antwoord was zoiets als: wij zijn op aarde om God te dienen en om hier en in het hiernamaals gelukkig te worden (?).
Eigenlijk wel een zinvraag, toch?
Ik zelf heb die zinvraag nooit zo gehad, maar omdat ik weet dat jij in hart en nieren katholiek bent en je houdt aan wat de Kerk leert, verbaast het mij dat jij er zo over praat. Snap je wat ik bedoel? Ik zeg het weer wat krom

ik snap het, en vind het trouwens erg leuk dat je hier mee komt, serieus. Ik realiseer me daardoor dat ik de term "zin" mogelijk anders gebruik dan jij, of dan bijvoorbeeld de TS. Ik onderschrijf inderdaad volledig wat de Kerk hier leert, maar ik zie dat niet als "zin" eigenlijk.

Overigens: ik geloof alles wat de Kerk me leert te geloven, alle dogma's dus, maar daarbuiten neem ik de vrijheid die de Kerk ook geeft om mijn eigen mening te vormen

diak2b · « **Reactie #34 Gepost op:** september 22, 2007, 09:21:39 am »

quote:
mirt schreef op 21 september 2007 om 17:39:
Ik stelde eigenlijk een vraag, of stelde dat ik ergens mee zat.
De dominee gaf een antwoord.
Diak bevestigde dat antwoord en wordt 'ter verantwoording' geroepen.

In het geval van Els ervaar ik vragen eigenlijk nooit als "ter verantwoording" roepen. Misschien is het goed te weten dat Els en ik wortelen in hetzelfde geloof, en daarover wel vaker hier wat ideeën en ervaringen uitwisselen. Nooit in een andere sfeer dan wederzijdse interesse, volgens mij.

Els · « **Reactie #35 Gepost op:** september 22, 2007, 12:57:54 pm »

quote:
diak2b schreef op 22 september 2007 om 09:21:

In het geval van Els ervaar ik vragen eigenlijk nooit als "ter verantwoording" roepen. Misschien is het goed te weten dat Els en ik wortelen in hetzelfde geloof, en daarover wel vaker hier wat ideeën en ervaringen uitwisselen. Nooit in een andere sfeer dan wederzijdse interesse, volgens mij.

Dat van die interesse klopt Diak. En weet je, het geeft een rijk en warm gevoel wat je zegt over het wortelen in hetzelfde geloof.
Bedankt ook voor je duidelijke antwoord op mijn vraag.

Emanuel · « **Reactie #36 Gepost op:** september 23, 2007, 02:54:32 pm »

Ik ben van mening dat men niet hoeft na te denken over de zin van het leven. Een lege emmer heeft pas zin, als hij kan gevuld worden (met liefde). Automatisch leef je de zin van het leven. Ik zou zeggen vertrouw op God de Schepper. Het kan dus ook weinig toevoegen.
Verder hoeft men daar niks over te weten. Het grootste weten is het niets te weten, dan is men pas volkomen in zijn weten. Paulus stelt: "het enige dat ik weet is dat mijn Here gekruisigd is.."
Leef God, leef liefde. Natuurlijk iemand die niet in God gelooft, probeert altijd maar te weten te komen...
Shalom

tomp · « **Reactie #37 Gepost op:** september 23, 2007, 09:19:10 pm »

Citaat

moniekstrijdveen schreef op 13 september 2007 om 16:56:
bedankt al voor al deze reacties. Maar de vraag is niet echt of het leven zin heeft. Het gaat erom of je vaak over het leven nadenkt, dus of je vaak met de zinvraag bezig bent?

quote:
Geeft dus antwoord als het kan op deze vragen:
- hoe vaak denk ik over mijn leven na
Iedere dag vraag ik me wel af wat ik op aarde doe.
quote:
- voegt het iets toe aan mijn leven als ik er overna denk?
Integendeel, het maakt me alleen maar onrustig, omdat er geen goed antwoord lijkt te zijn.
quote:
- hebben vakken zoals levensbeschouwing en filosofie invloed op de frequentie waarmee ik over mijn leven nadenk?
De collegetijd ligt lang achter me. De colleges van prof. Schuurman in het verleden waren wel zinvol, moet ik zeggen. Het helpt je om je gedachten te ordenen.
quote:
- denken bepaalde groepen vaker over het leven na dan andere groepen, bv het verschil tussen jongeren en ouderen?
Als het al een vraag is, hoor ik er niets van. Iedereen lijkt gewoon maar door te leven alsof het de gewoonste zaak van de wereld is.

Riemer Lap · « **Reactie #38 Gepost op:** september 24, 2007, 12:51:18 am »

Vandaag meldde een client van mij dat de zin van ons bestaan beslagen ligt in wat wij (ofwel de individu) op onze grafsteen wilden zien staan.
dan denk ik aan Harrie Jekkers zijn tekst: IK BEN ER GEWEEST.

Zin van bestaan is te overdenken op verschillene lagen: mijn zin in gezin, in kerk, on sameleving maar ook mijn zijnswezen als individu.
Wat maakt dat ik als OkiDoki zin heb om te bestaan zeg maar.

Daar zal ook Diak2b over denken neem ik aan (overigens ook de anderen!!!)?
Wie ben ik vandaag in Gods wereld? Wat is het recht dat mij bestaan geeft deze dag?

diak2b · « **Reactie #39 Gepost op:** september 24, 2007, 09:39:05 am »

quote:
okidoki schreef op 24 september 2007 om 00:51:
Zin van bestaan is te overdenken op verschillene lagen: mijn zin in gezin, in kerk, on sameleving maar ook mijn zijnswezen als individu.
Wat maakt dat ik als OkiDoki zin heb om te bestaan zeg maar.

Daar zal ook Diak2b over denken neem ik aan (overigens ook de anderen!!!)?

Eh, niet echt.

Riemer Lap · « **Reactie #40 Gepost op:** september 24, 2007, 03:46:15 pm »

quote:
diak2b schreef op 24 september 2007 om 09:39:
[...]
Eh, niet echt.

Hoe doe je dat dan ?

Els · « **Reactie #41 Gepost op:** september 24, 2007, 05:42:00 pm »

quote:
okidoki schreef op 24 september 2007 om 00:51:

Wat maakt dat ik als OkiDoki zin heb om te bestaan zeg maar.

Wie ben ik vandaag in Gods wereld? Wat is het recht dat mij bestaan geeft deze dag?

Denk je daar echt over na, Okidoki? Krijg je antwoorden op die vragen en waar zoek je die?

diak2b · « **Reactie #42 Gepost op:** september 24, 2007, 07:38:51 pm »

quote:
okidoki schreef op 24 september 2007 om 15:46:
[...]

Hoe doe je dat dan ?

Nou niet dus.

Ofwel: ik snap je vraag niet denk ik?

Riemer Lap · « **Reactie #43 Gepost op:** september 24, 2007, 07:43:57 pm »

ja, daar denk ik over na. Het schept tot dankbaarheid dat ik er mag zijn.
De mens is niet om niet.
Elk mens heeft een betekenis.
Neem het ernstig gehandicapte kind dat amper zijn bed uit komt, niet kan praten etc.
Ook dat leven heeft zin: het spiegelt mij, het laat mij merken dat de complexe wereld veelal door mijzelf complex gemaakt word.

Het gaat overigens niet om het krijgen van antwoorden maar door het denken over zingeving kom ik op veel gebieden ontdekkingen tegen.

Riemer Lap · « **Reactie #44 Gepost op:** september 24, 2007, 07:52:17 pm »

quote:
diak2b schreef op 24 september 2007 om 19:38:
[...]

Nou niet dus.

Ofwel: ik snap je vraag niet denk ik?

Het lijkt mij [ en dat is dus een persoonlijk iets] dat elk mens nadenkt over de zin van zijn bestaan, over het waarom of waartoe ben ik op aarde.
Hoe doe je dat, daar niet over nadenken?
Is dat een bewuste keuze? Een niet kunnen of niet willen?

Els · « **Reactie #45 Gepost op:** september 24, 2007, 08:22:08 pm »

quote:
okidoki schreef op 24 september 2007 om 19:43:
ja, daar denk ik over na. Het schept tot dankbaarheid dat ik er mag zijn.
De mens is niet om niet.
Elk mens heeft een betekenis.
Neem het ernstig gehandicapte kind dat amper zijn bed uit komt, niet kan praten etc.
Ook dat leven heeft zin: het spiegelt mij, het laat mij merken dat de complexe wereld veelal door mijzelf complex gemaakt word.

Het gaat overigens niet om het krijgen van antwoorden maar door het denken over zingeving kom ik op veel gebieden ontdekkingen tegen.

Ik ben ook dankbaar hoor, Okidoki, dat ik er ben, echt wel. Ik leef ook best wel bewust, volgens mij. Maar wat nu specifiek de zin ervan is dat juist ík er ben, daar sta ik nooit bij stil.
Daar wordt het misschien wel eens tijd voor dan...

diak2b · « **Reactie #46 Gepost op:** september 25, 2007, 01:34:14 am »

quote:
okidoki schreef op 24 september 2007 om 19:52:
[...]

Het lijkt mij [ en dat is dus een persoonlijk iets] dat elk mens nadenkt over de zin van zijn bestaan, over het waarom of waartoe ben ik op aarde.

Dat lijkt je dan ten onrechte, zoals je inmiddels geconstateerd kan hebben. Mijn ervaring is dat het wat gevaarlijk is je eigen denken en handelen op de gehele mensheid te projecteren. Het blijkt vaak niet te kloppen.

quote:
Hoe doe je dat, daar niet over nadenken?

Ongeveer net zoals jij het doet niet na te denken over, ik gok even, het verschil tussen imaginaire tijd en reële tijd, en de consequenties daarvan voor ons begrip van het ontstaan van het universum. Gewoon: NIET.

quote:
Is dat een bewuste keuze?

De vragen die je hier noemt, waar jij denkt dat de gehele mensheid zich mee bezig houdt, zijn nog nooit bij me opgekomen. Ik weet niet precies hoe ik een bewuste keuze zou kunnen maken om me een vraag die jij jezelf stelt mezelf niet te stellen. Als ik heel eerlijk ben, begin ik het gevoel te krijgen dat ik in een sketch van Monty Python ben beland.

quote:
Een niet kunnen of niet willen?

Wat valt er niet te kunnen of niet te willen aan het NIET stellen van een vraag die nog nooit bij me is opgekomen, en waarvan ik, geheel terzijde, na kort onderzoek, inmiddels weet dat niemand aan wie ik het vraag, zich die vragen ooit gesteld heeft, of zelfs maar het bestaan of de nuttigheid van die vragen heeft overwogen?

Ik zal wel te dom zijn, of me buiten de menselijke soort plaatsen ofzo, maar ik snap er he-le-maal niks van.

Priscilla en Aquila · « **Reactie #47 Gepost op:** september 25, 2007, 09:09:31 am »

Als we niet 'toevallig' op deze aarde zijn, zal er een zin zijn van ons bestaan.
Als we zomaar hier zijn, dan is er ook verder geen diepere zin.

Je zou de zin van het leven toch zoeken in dat God je op aarde heeft geplaatst. Dat doet Hij toch niet 'doelloos'.

Horizontaal zie ik de zin in het er zijn voor anderen om mij heen: man, kinderen, eigen broers/zussen..
Verdere mensen uit mijn omgeving. Je probeert elkaar tot een hand en een voet te zijn zeg maar.

Diepere zin is dat God ons heeft gered door het geloof in zijn zoon. En hierin hebben we een taak - het kan/mag niet zonder gevolgen blijven.

Bv: Joh 15,16
Niet gij hebt Mij, maar Ik heb u uitgekozen en u aangewezen, opdat gij zoudt heengaan en vrucht dragen en uw vrucht zou blijven, opdat de Vader u alles geve, wat gij Hem bidt in mijn naam.

Blijvende vruchten voor God voortbrengen......

2 Kor 4,10
te allen tijde het sterven van Jezus in het lichaam omdragende, opdat ook het leven van Jezus zich in ons lichaam openbare.
11 Want voortdurend worden wij, die leven, aan de dood overgeleverd, om Jezus’ wil, opdat ook het leven van Jezus zich in ons sterfelijk vlees openbare.

Niet dat dat een makkelijke zaak is, maar wel de essentie van ons bestaan: God wil contact met ons.
Hij wandelde in de hof en sprak met Adam en Eva voor de zondeval.
Nu hebben we een blijde boodschap voor de wereld.
God wil ons eeuwig leven geven, en niet een leven wat ophoudt na 80 jaar.
En dan wil Hij ons die euwigheid bij Zich hebben.
Dat is de zin van het bestaan.

diak2b · « **Reactie #48 Gepost op:** september 25, 2007, 03:48:04 pm »

quote:
Priscilla en Aquila schreef op 25 september 2007 om 09:09:
Dat is de zin van het bestaan.

ZIjn we daar ook weer uit

Ik begrijp hieruit dat jij dus ook de zinvraag niet stelt.

Els · « **Reactie #49 Gepost op:** september 25, 2007, 04:07:10 pm »

quote:
Els schreef op 24 september 2007 om 20:22:
[...]

Daar wordt het misschien wel eens tijd voor dan...

dit schreef ik gisteren en dacht er eens mee te gaan beginnen, met de Zinvraag, maar het lukt me gewoonweg niet. Ik stop daarom ook maar met me zelf geweld aan te doen. Het heeft voor mij geen zin en ik heb er geen zin in ook.