Ik ken een andere variant, Elle. Ik heb 'm eens bij de Bijbelkinderclub gebruikt zien worden, maar briljant was hij wel.
Het verhaal Jona werd verteld op de BKC. Geen plaatjes (wat normaal wel zo is), alleen woorden.
Toen moesten de kinderen in tweetallen een tekening maken over een deel van het verhaal (iedereen kreeg iets toegewezen). Zo kwam er een Jonaverhaal in stripvorm en iedereen had z'n eigen beelden bij het verhaal. Er kwamen echt bijzondere dingen uit. Zo had een kind God voorgesteld als een wolk met twee ogen.
't Lijkt kinderachtig, maar eigenlijk is dit ook voor volwassenen goed te doen met een iets onbekender bijbelgedeelte. Of Openbaringen... Kijken wat eruit komt. En daar dan weer over door praten.
De kinderen moesten trouwens tekenen met een grijs potlood en gummen was verboden. Zo kreeg je het meest pure idee wat een kind heeft bij een verhaal.