Sinds enige tijd vraag ik me een aantal dingen af wat betreft het vertrouwen op God, dat hij mijn leven leidt. Ik heb gemerkt dat als ik op Hem vertrouw(waar hij dan weer voor zorgt bij mij), dat ik dan een ontspannen leven kan leiden. Ik maak me minder druk om dingen, omdat ik erop vertrouw dat God mijn leven leidt, en dat hij het tot een goed einde zal brengen. Dit betekend niet dat ik achterover kan leunen en op Gods actie kan wachten, ik ben immers nog wel zelf verantwoordelijk. Het is een leven in vrijheid.
Door het vertrouwen op Christus zijn verlossingwerk en Gods werk in mijn leven, ben ik bevrijd van verschillende zonden. Ik ben ervan overtuigd dat als ik mijn vertrouwen op God stel, dat hij dan een enorme kracht in mijn leven kan zijn. Jah zelfs als ik even niet op hem vertrouw, weet ik zeker dat hij mijn leven ook nog leidt.
quote:
1 Petrus 4: 1-5
1 Nu dan, omdat Christus tijdens zijn leven op aarde heeft geleden, moet u zich net als hij wapenen met de gedachte dat wie in zijn aardse leven geleden heeft, met de zonde heeft afgerekend. 2 Zo iemand laat zich gedurende de rest van zijn leven niet meer leiden door menselijke verlangens maar door Gods wil. 3 U hebt al genoeg tijd verspild aan allerlei zaken waarin de ongelovigen plezier hebben: losbandigheid, wellust, dronkenschap, bras- en slemppartijen en verwerpelijke afgodendienst. 4 Zij vinden het vreemd dat u niet langer meedoet aan hun liederlijke uitspattingen en ze spreken daarom kwaad over u. 5 Maar ze zullen zich daarvoor moeten verantwoorden tegenover hem die zich gereedhoudt om recht te spreken over levenden en doden.
Ik ben bang om door medechristenen als 'doorgeslagen' ervaren te worden. Toch wil ik mijn leven volkomen op God richten, omdat ik geloof dat God dat wil en dat ik zo uit zijn genade kan leven.
quote:
2 Korintiërs 1: 8-10
8 U moet weten, broeders en zusters, dat de tegenspoed die we in Asia hebben moeten doorstaan, uitzonderlijk groot was. We hadden het zwaar te verduren, zo zwaar dat het onze krachten te boven ging. We vreesden ernstig voor ons leven, 9 we waren er zelfs zeker van dat het doodvonnis al over ons was uitgesproken. Maar juist dat liet ons beseffen dat we niet op onszelf moeten vertrouwen, maar alleen op de God die de doden opwekt, 10 die ons heeft gered en ons opnieuw zal redden uit eenzelfde doodsgevaar. Op hem hebben we onze hoop gevestigd: hij zal ons altijd redden.
Ik wil dus aan de ene kant mijn leven aan God wijden. Aan de andere kant ben ik bang daarin door te slaan en zo teleurgesteld te worden.
Wat vinden jullie hiervan?
