quote:
Maar dan vind je met mij ongetwijfeld ook het antwoord op de vraag die ik stelde en die je niet beantwoorde de enig echt relevante vraag: waar haal je je normen vandaan? Direct uit de Bijbel is onmogelijk, want daar staan ze gewoon niet in. Dan moet je gaan interpreteren, en hoe doe je dat? Is dat feitelijk je eigen norm, je eigen geweten, dat je al dan niet onderbouwt met zelf te kiezen teksten uit de Schrift, of door "inpiratie waarvan jij zeker weet dat dat de Geest is"? Of zoek je je norm ergens anders? Zolang je die vraag onbeantwoord laat, is ieder antwoord zinloos. Of, ieder antwoord moet je feitelijk plaatsen binnen het kader van de bron van normen die de antwoord-gever hanteert.
Zonder de discussie nodeloos breder te willen trekken, maar voor wie beweert zich uitsluitend op de Schrift te baseren, is hier een onoplosbaar probleem. De Schrift geeft geen expliciete antwoorden, daarover waren we het eens geloof ik. Maar dan resteert slechts je privé-interpretatie, die niet te toetsen is aan de Schrift. Het is geen toeval dat juist in gereformeerde kring alle mogelijke visies op dit onderwerp verdedigd worden, met beroep op de Schrift. Als je meent dat God wel heldere antwoorden geeft, en het stoort je niet dat Hij de ene keer dit, en de andere keer dat zegt, kan je in de meer "Geest-geörienteerde" hoek misschien goed terecht. Als je meent dat God nu juist vanwege dit soort kwesties het wel nuttig heeft gevonden om niet alleen een weinig eenduidig boek, maar ook een boek-interpretatie-club aan de mens te geven, dan kan je bij de betreffende club terecht.
quote:
Maar waarom is het kindertal door het niet hebben van seks beïnvloeden wél aanvaardbaar, en door het voorkomen van een zwangerschap terwijl je wel seks hebt, niet? Inderdaad, rechtstreekse regeltjes vind je niet in de bijbel en die wil ik ook niet horen, maar het loskoppelen van huwelijk en seksualiteit gaat toch ook in tegen de "leidraad"?
volgens mij wel. Maar je hebt niets aan mijn mening, als je niet minstens min of meer dezelfde bron van normen accepteert. Waarom zou jij waarde hechten aan wat ik zeg? Ik kan mijn standpunt moeiteloos onderbouwen, maar ik vrees dat op dit forum hooguit Wateengedoe2, Thorgrem, mogelijk Fleur, en Laodicea die onderbouwing zelfs maar het overwegen waard zouden vinden. En zij kennen de onderbouwing al redelijk, vermoed ik
quote:
Nou, ik weet niet of ik dat zo met je eens ben. Dat man en vrouw één vlees worden, het Hooglied, de beschrijvingen van Paulus over het elkaar toegewijd zijn en niet zelf de beschikking hebben over je lichaam maar je echtgenoot geven aan dat seksualiteit binnen het huwelijk door God gewild is denk ik. Al die zaken gaan niet over seks zonder kinderen, maar ook niet over seks mét kinderen. Je kunt er linksom of rechtsom geen conclusies aan verbinden lijkt me.
Dus ben je het wel met me eens. Want ik zei dat je wel teksten zal vinden waaruit het belang van voortplanten, en van (veel) kinderen blijkt, maar nauwelijks teksten die suggereren dat sex los van voortplanting goed is. Wel dat sex in zichzelf goed is, maar niet sex-los-van-voortplanting. Ook niet dat dat slecht is, maar ook niet dat het goed is. Dus wat levert de Schrift:
1. Voortplanting = goed. Veel kinderen = positief.
2. Sex = goed.
Wat de Schrift nadrukkelijk
niet levert is:
3. anticonceptie = positief
quote:
Ik begrijp niet helemaal wat die tekst over pijn bij het baren hiermee heeft te maken? Die tekst is vaak aangehaald om pijnstilling bij bevallingen te veroordelen maar niet het beperken van het aantal kinderen toch? Pijnstilling bij bevallingen ben ik overigens ook niet in alle gevallen op tegen...
Ach, het is maar een brede zwaai om te beargumenteren dat we ons van de Schrift niet zoveel hoeven aan te trekken, zodra we het pad op gaan van "ja maar God heeft ons ook verstand gegeven om mogelijkheden te ontdekken waarmee we al die vervelendigheden kunnen bestrijden"
quote:
Ik zal even eerlijk zijn: ik moet er niet aan moet dénken om 12 kinderen te hebben, en wanneer in het verleden behaalde resultaten enige indicatie geven over de toekomst zou dat, met een "normaal" seksleven, zeker tot de mogelijkheden behoren. Dus ja, ik word zelf wel wat zenuwachtig van het overdenken van deze materie, dat mag je best weten, maar ik probeer zo oprecht mogelijk niet te "doelredeneren".
Ik pleit niet voor 12 kinderen. Ik pleit helemaal nergens voor of tegen. Ik constateer alleen dat alles staat of valt met de echte bron van je normen. Dat is onmogelijk de Schrift alleen, daarover waren we het hoop ik eens. Maar dan resteert toch de vraag, wat dan wel? Ik heb daar voor mezelf wel een antwoord op (en ik heb 4 kinderen
), maar de voor jou relevante kwestie is wat jouw antwoord is, niet het mijne.
quote:
Dat besef ik.
Dan zal je de hoofdvraag moeten beantwoorden. Voor jezelf, minstens.
quote:
Dat vind ik ook, blijft mijn vraag staan:
Waarom is het aanvaardbaar om te besluiten binnen je huwelijk geen seks te hebben (terwijl je in de bijbel aanwijzingen vindt dat die twee bij elkaar horen) en waarom is niet aanvaardbaar seks en vruchtbaarheid los te koppelen?
En dit is geen retorische vraag, evenmin een poging om te horen wat ik wil horen, maar iets waar ik gewoon serieus mee bezig ben. Is de keus: een leven van onthouding of een gezin van 14 personen, dan vind ik dat inderdaad nog niet zo gemakkelijk.
Ik stam uit een geloof waarin een paar dingen wel vrij algemeen geaccepteerd zijn, om het maar eens voorzichtig te stellen:
- Huwelijk en sexualiteit zijn onlosmakelijk verbonden
- Het huwelijk wordt aangegaan met twee doelen: welzijn van de huwelijkspartners, en het voortbrengen en opvoeden van kinderen zo God het wil
- Sexualiteit heeft een belangrijke functie in de viering en de bevestiging van de huwelijksliefde
- Voortplanting is dan wel niet het hoofdoel van sexualiteit, het is er wel onlosmakelijk mee verbonden.
- Onthouding kent, of beter nog, kan kennen, een grote spirituele waarde.
- Het is volstrekt geoorloofd om in het belang van de kinderen, het kindertal of het moment waarop kinderen gewenst worden, te beïnvloeden. Het is volstrekt niet geoorloofd dit te doen om andere motieven.
Overigens geloven wij dat dit alles geen kwestie van Bijbelse of kerkelijke regel is, maar de natuurwet zelf. Kortom, je hoeft ons geloof niet te delen om te weten dat het verbreken van deze "regels" onzedelijk is. Voor wie ons geloof deelt, is daarnaast duidelijk dat sprake is van zonde.
quote:
edit:
Het was misschien niet zo verstandig van me om te laten merken dat het bij mij persoonlijk speelt (hoewel dat natuurlijk niet lastig te deduceren is 
) want dat vervuilt de discussie en wekt de indruk dat mijn motieven helemaal niet zuiver zijn. En misschien is dat inderdaad wel zo. Excuus daarvoor, ik ga niet alles weghalen, daar wordt het ook niet beter van. Het is serieus mijn bedoeling om het hier theoretisch-inhoudelijk over te hebben.
Ik had het niet anders gelezen. Wat je motieven ook zijn, die zijn van jou, en staan niet bloot aan het oordeel van anderen dan God alleen.
