wat geef je je kind mee

[naomiaangenaam]

soms zie ik ehbo bij opvoeden, mijn mond valt open, en ik word verdrietig als ik de wanhoop zie van ouders die het vaak zelf zover hebben laten komen. zo voed ik mijn kind op zonder slaan en schelden, met respect voor anderen, en eigelijk is de opvoeding ook het meest waardevolle en ontspannende in mijn leven, het is niet waarom niet daarom niet, maar met uitleg waarom. zij is nu 9, laatst had ik 4 kleintjes van ongeveer 4 a 5 jaar oud, met een grote mond van heb ik jouw daar! hoe ga je daar als ouder (christen) mee om, als dat zover van je eigen situatie staat?

[Priscilla en Aquila]

Modbreak:

chat -> opvoeding

[Thorgrem]

Tsja, hoe ga je daar als ouder mee om. Belangrijk is om je tijdens de zwangerschap te gaan verdiepen in opvoeden. Helaas zullen juist de mensen die dat het hardst nodig hebben het minst snel doen.

Vroeger hadden ouders ook wel problemen met de morele opvoeding van het jonge kind, dan was er echter nog de dominee of pastor die (op zondag) de nodige morele sturing gaf. Helaas is dat deel weggevallen bij de ontkerkelijking. En ouders die het vroeger zelf ook maar half hebben meegekregen zullen nog meer moeite hebben om het over te brengen op hun eigen kinderen.

Overigens heb ik laatst op internet erg leuke pakketten gevonden om thuis het geloof bespreekbaar te maken. Een mooie handreiking voor ouders lijkt me zo: http://www.bijbel.net/kbs/?b=813

[Zijnkind]

Als het zover van je afstaat is het moeilijk om er invloed op te hebben. Dat zou je wel willen maar is nogal lastig. De ouders in kwestie zullen wel zien dat het niet helemaal naar wens gaat maar willen doorgaans niet horen dat ze verkeerd bezig zijn. Elke vorm van correctie wordt dan al gauw als aanval opgevat. En ja, laten we eerlijk zijn...onze kinders doen het natuurlijk altijd beter dan die etters van X en Y .

Kortom...kritiek geven kan alleen als jezelf ook kritiek ontvangt. Een open houding waarbij je eigen tekortkomingen meeneemt en waar mogelijk verbeterd. Vaak is dan de andere kant ook bereid aan de slag te gaan.
 
De kinderen zelf bereik je vooral door eerlijk te zijn en duidelijk over wat er gebeurt en waarom. Dat doe je met je eigen kinderen...dus waarom niet met anderen?  Zelfs als ze erg vervelend zijn zul je zo beter bereiken dan als je ze corrigeert zonder uitleg. De kunst is de kinders het zelf te laten ontdekken en het niet voor te kauwen. Ik geef toe dat ik dat niet zo geweldig beheers met mijn dochters. Maar als het dan lukt en je ziet het groeiende inzicht op de gezichtjes...dan is dat het beste wat je kan bereiken. Verder is het aan God.