quote:
Nee, ik stel dat ze niet expliciet gekoppeld
blijven. Leven = de wet van de Geest. Is uiteindelijk gehoorzaamheid, maar dan wel aan de wet van de Geest. Dat staat idd
voorbij romeinen 6. Romeinen 6 is de opmaat naar zijn conclusie, dat leven slechts mogelijk is in Christus, door de Geest.
quote:
ja, het houden van de geboden blijkt uit liefde, maar dat betekent toch niet dat er geen geboden zijn of dat die niet gehouden dienen te worden? Niet voor niets sprak Paulus in vrij duidelijke termen (slaaf, dienaar, gehoorzamen) tegen de Korintiers.
Waarom niet? Als Paulus daar steeds weer op terug komt, als Jezus dat zelf zegt (Joh 15:
Mijn gebod is dat jullie elkaar liefhebben zoals ik jullie heb liefgehad.), waarom zou het dan niet zo kunnen zijn dat er inderdaad geen ander gebod
is dan lief te hebben? Het jeukt enorm, dat ben ik met je eens, maar het
staat er toch?
quote:
Paulus beschrijft in 1 Kor.6 éérst allerlei zaken die je regelrecht naar de hel zullen helpen (of zoals Paulus het tactvol brengt:
"... zullen het Koninkrijk Gods niet beërven", 1 Kor.6:10). Daarna zegt hij
"Alles is mij geoorloofd, maar niet alles is nuttig. Alles is mij geoorloofd, maar ik zal mij door niets laten knechten." (1 Kor.6:12). Wil jij dat ene vers lezen als een absolute uitspraak dat inderdaad
alles toegestaan is? Kun je verklaren waarom Paulus dan zoveel moeite heeft gedaan om de Korintiers erop te wijzen dat allerlei zaken verboden zijn en de doeners daarvan niet toegelaten zullen worden in het Koningkrijk? Als je vers 12 los leest van z'n context, krijg je dat soort eigenaardigheden. Als je vers 12 begrijpt als nuancering, wordt alles veel logischer. Dan is het namelijk begrijpelijk waarom Paulus in de zinnen erna bv. hoerenloperij in sterke woorden verwerpt ("alles was toegestaan toch?").
Het "alles is toegestaan" is geen absolute uitspraak maar staat in relatie tot het voorgaande en het erop volgende. De reeks zonden die Paulus in 1 Kor.6:8-10 noemt verhinderen dat je het Koninkrijk van Jezus kunt binnen gaan. Het is dus niet meer dan
ironie als Paulus zegt: "alles is toegestaan, maar niet alles is
nuttig". Nee, natuurlijk is niet alles "nuttig", aangezien hij net een reeks voorbeelden heeft gegeven (en daarna nog even zwaarste uitlicht) die je tot in eeuwigheid in het duister zullen laten knarsetanden

Nee, nu doe je Paulus tekort. Hij stelt die hele rij zondaars tegenover hen die geheiligd zijn. Geheiligd zijn in Christus betekent dat je lichaam een tempel van de heilige Geest is. En dus dat wat je doet ter ere van God en/of tot opbouw van je naaste moet zijn.
Alles is geoorloofd (zie ook romeinen 14). Mits je in Christus bent, en je leeft door de Geest.
Hoe verklaar jij anders dat Paulus tot zo'n uitspraak komt, dat 'alles geoorloofd is' terwijl hij ondertussen strikte wetten handhaaft? Dan is toch juist
niet alles geoorloofd? Hoe verklaar jij dat Paulus tot zo'n uitspraak komt, wanneer hij idd verkondigt dat er wetten zijn (anders dan lief te hebben en het volgen van de Geest)?
quote:
je zei: "Het doet imho af aan Christus' genade, wanneer je elkaar weer zwart-op-wit regels gaat opleggen (..) Maar het is geen moeten, het is geen noodzaak.". Maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat "...zullen het Koninkrijk Gods niet beërven." wel een keiharde noodzaak toont.
Da's appels met peren vergelijken. Degenen die niet in het koninkrijk Gods komen, zijn zij die niet in Christus zijn.
'Maar gij zijt geheiligd...' In Christus zijn is idd keiharde noodzaak.
quote:
Wie die houding heeft, komt er niet in. Uiteraard bestaat er vergeving op berouw (genade dus), maar dat is niet waar we het nu over hebben. Wat Paulus hier schrijft, zijn noodzakelijke regels. Je kunt er niet van zeggen dat ze wel heel praktisch zijn en houvast geven, maar geen noodzaak, want ze worden gekoppeld aan het ingaan in het Koninkrijk van Christus.
Wat Paulus hier beschrijft, is dat er zonder wet geen genade is. Dat de wet je ondekt aan de zonde, en dat Christus noodzakelijk is voor onze heiliging. En in Christus zijn wij dood voor deze wet, maar levend voor de wet van de Geest. En die zorgt niet expliciet voor daden, maar voor expliciete karaktertrekken. Liefde enzo. En daaruit volgt alles wat God wil dat mensen doen die hem dienen.
quote:
(...)
Paulus plaatst de regels voor het goede christelijke leven in de context van het vrijgekocht zijn en het hebben van een nieuwe Heer waaraan we gehoorzaam dienen te zijn. Dat is een compleet andere manier van "wet" dan in het oude testament en het is dan ook niet "doe dat en gij zult leven" alsof die wetten je de gerechtigheid geven. Niet voor niets staat de oproep tot heilig leven in het kader van het vrijgekocht en verlost zijn. Die gerechtigheid hebben we al cadeau gekregen, nu dienen wij ons als dienstknechten te houden aan de wil van onze nieuwe Heer. En omdat die nieuwe Heer genadig is, betekent dat niet dat een misstap automatisch verdoemenis inhoudt, omdat we altijd onze zonden kunnen belijden en om genade kunnen vragen. Onze gerechtigheid gaat via Christus, niet via de wet, maar dat betekent niet dat de wet er niet meer is en niet meer laat zien wat Gods wil is.
Klopt! Wij zijn vrijgekocht van de wet (galaten 4). We zijn gesteld onder een nieuwe wet. Maar dat betekent
ook dat er sprake is van een
nieuwe gehoorzaamheid, namelijk aan die van de wet van de Geest. En die is niet vast omschreven op papier.
quote:
Paulus introduceert dat "liefhebben"-gebod in het kader van specifieke geboden uit de wet in Romeinen 13. Hij schrijft toch: Zijt niemand iets schuldig dan elkander lief te hebben; want wie de ander liefheeft, heeft de wet vervuld. 9 Want de geboden: gij zult niet echtbreken, gij zult niet doodslaan, gij zult niet stelen, gij zult niet begeren en welk ander gebod er ook zij, worden samengevat in dit woord: gij zult uw naaste liefhebben als uzelf. 10 De liefde doet de naaste geen kwaad; daarom is de liefde de vervulling der wet.". Paulus heeft het over de liefde als samenvatting, niet als vervanging van de wet. Alle geboden (kennelijk uitgezonderd de ceremoniele wetten) zijn samengevat onder het gebod van de liefde, dus als je het gebod van de liefde wilt houden, dan moet je alle daaronder samengevatte geboden houden. Er staat niet dat liefde de oude geboden vervangt of overstemt.
Maar dat is toch wat Christus zelf zegt:
ik ben de vervulling der wet (uitgelegd door Paulus als dood voor wet van zonde, voortaan levend voor de wet van de Geest), en dus:
heb elkander lief, zoals ik u heb liefgehad. Hoe kun je tegelijkertijd de wet in Christus vervuld laten zijn, en ondertussen hen die in Christus zijn manen tot het houden van die wet? Da's toch per definitie onmogelijk? Paulus werkt dat toch uitgebreid uit (in Romeinen en Galaten), door te stellen dat we voortaan leven door de wet van de Geest?
quote:
hij komt met de vruchten van de Geest, nadat hij heeft aangegeven dat allerlei andere zaken verboden zijn. Je kunt die verboden niet wegstrepen door erop te wijzen dat Paulus over hoe je dan wel moet leven minder concreet is en meer een houding beschrijft!
Ik doe dat niet, Paulus doet dat.
quote:
Paulus beschrijft beide: dingen die niet goed zijn (en dus verboden) en een houding die wel goed is. Dat dekt de hele lading, want uit dingen die verboden zijn, weet je wat je moet vermijden, en uit de houding die je wel hoort te hebben, weet je welke houding je moet vermijden.
Nee, dat dekt het niet. Leven zonder Geest kenmerkt zich door daden, leven uit de Geest kenmerkt zich door karakter. Als het inderdaad een kwestie van explicite regels was geweest, had het leven uit de Geest bestaan uit een serie goede daden.
Ik vind het iig kenmerkend dat de aard van het eerste rijtje zo duidelijk anders is als de aard van het tweede rijtje.
quote:
Rom.13 + 2 Kor.12 + Gal.5 + Kol.3: niet echtbreken, niet doodslaan, niet stelen, niet begeren, geen onreinheid, hoererij en ontucht, geen zedeloosheid, losbandigheid, afgoderij, toverij, vijandschap, tweespalt, jaloerzie, woede, gekonkel, geruzie, rivaliteit, afgunst, bras/slempartijen, hartstocht, lage begeerten, hebzucht, drift, vloeken, schelden, bedriegen, etc.
Dat lijken me allemaal vrij heldere NT wetten die gewoon overeenkomen met de OT regels. Paulus verwijst gewoon naar allerlei wetten uit het OT (maar niet naar de ritueel/ceremoniele).
Je plukt nu zelf ook zaken uit hun contekst. Steeds weer worden dit soort foute zaken
tegenover een leven in Christus gezet. Dit zijn werken van het vlees. Dit zijn werken die onder de wet van de zonde ontdekt worden. Maar in Christus ben je dood voor deze zonde. In Christus leef je door de wet van de Geest.
Als de wet van de Geest levend maakt, als de wet van de Geest in je hart geschreven staat, als je Gods wil ten volle leert kennen en gehoorzamen door de Geest, waarom zou je dan nog in vredesnaam letterlijke wetten
willen hebben. Afgezien van dat het wellicht je eigen leven vermakkelijkt (zie die Joden in het OT: leefden keurig volgens de regels der wet) en je er anderen op kunt beoordelen?
quote:
O. Juist ja. Zo lust ik er ook nog wel een. Stel je voor, dat Paulus daadwerkelijk zou bedoelen dat je een wet in je hart hebt, en dat Gods Geest daarmee werkt, ipv fysiek geschreven regels.
Waarom wil je dat zo graag, regels op papier? Zou dat leidraad zijn voor jezelf? Zou dat leidraad zijn voor de gemeente? Zou dat iets zijn om een ander de maat mee te kunnen nemen? Zouden die norm zijn voor het uitoefenen van tucht? Is in al die gevallen 'liefde voor God en je naaste in Jezus Christus', hoewel ontzetten moeilijk, niet genoeg?