Trouwen (zelf geen belijdend lid, vriendin wel)

[Kultivate]

Sinds 3 jaar heb ik een relatie met een meisje wat gereformeerd vrijgemaakt is. Zelf ben ik wel christelijk opgevoed en mijn ouders gaan ook naar de christelijke kerk alleen heb ik het kerkbezoek niet voorgezet na mijn tienerjaren. Alleen is mijn levenswijze wel kerkelijk alleen ik heb niet de behoefte om een kerk te bezoeken of bij een gemeente te horen.

Nu heb ik dus sinds 3 jaar een relatie met een meisje wat wel naar de kerk gaat en sindsdien ga ik ook met haar mee naar de kerk. Zij hecht daar veel waarde aan. Ik vind het niet vervelend om er heen te gaan dus ik ga 1x per zondag mee. Dit verloopt tot nu toe allemaal prima. Alleen nu zijn we naar een huis aan het kijken. Dit heeft ook tot gevolg dat trouwen om de hoek komt kijken. Het samenwonen ziet ze niet zitten ivm afkeurende reacties van haar ouders. Dit heeft ze bij haar zus al gezien en daar heeft ze geen zin in.

Op zich heb ik niks tegen trouwen dus dat is voor mij ook totaal geen probleem. Alleen wil mijn vriendin in de kerk trouwen. Nu zit ik met de vraag of dat zo maar mogelijk is dat ze met mij in de kerk trouwt terwijl ik (nog) niet beleidend lid ben. Zelf vind ik het zo wel prima qua kerkbezoek en heb ik niet zo de behoefte om beleidend lid te worden. Ik kijk meer naar mijn eigen levensstijl en hoe ik in het leven sta. En dat vind ik op dit moment prima. Daar voegt belijdenis doen voor mij niet veel aan toe.

Ik weet dat ik dit natuurlijk het beste met mijn vriendin kan bespreken maar ik wil eigenlijk wat informatie vooraf.

Alvast bedankt voor de reacties.

[Fotogravinnetje]

Ik vraag me in dit soort situaties altijd af: als je serieus als christen wil leven, hoe kun je dan niet willen horen bij het lichaam van Christus? Hoe kun je het dan voor jezelf houden? Wat is er dan tegen om er openlijk voor uit te komen en je te laten gezeggen door mede-christenen?
Kortom, ik vraag me af hoe serieus christen jij wilt zijn en in hoeverre je de consequenties van het christen-zijn erbij wil nemen. Of ben je meer een humanist en heb je Christus eigenlijk niet zo hard nodig omdat het belangrijker is dat je goed voor je medemens bent? Een christen die op zichzelf wil blijven, neemt naar mijn idee God niet serieus, want door de hele bijbel heen zie je dat God wil dat mensen Hem samen dienen. God heeft een volk gekozen, niet een paar losse individuen.
Ook de reden om niet te gaan samenwonen lijkt mij meer ingegeven door omgevingsfactoren dan omdat jullie zelf ervan overtuigd zijn dat God wil dat je trouwt voor je gaat samenwonen. Ik kan het mis hebben. Ik hoop het eerlijk gezegd. Maar kijk alsjeblieft heel eerlijk en serieus naar hoe je relatie met God is

[Kultivate]

Ik kan niet ontkennen dat ik meer humanist ben dan christen. Met bepaalde christelijke normen ben ik het ook totaal niet eens (abortus en euthenasie bv)

Ik wil niet zeggen dat we voor de vorm trouwen in de kerk. Maar als het heel belangrijk is voor mijn vriendin dan ben ik uiteraard bereid daar dingen voor te doen. Dus mijn vraag was meer wat daar allemaal voor moet gebeuren.

[Fotogravinnetje]

Wat ik nu ga zeggen vinden jullie waarschijnlijk helemaal niet leuk. Maar als je bij zo iets belangrijks als het geloof is niet op 1 lijn staat, dan zou je mijns inziens niet een zo diepgaande relatie aan moeten gaan. Laat staan trouwen en de rest van je leven samen delen.
Het geloof is als het goed is niet maar een sausje over je leven heen, maar iets dat op alle onderdelen van je leven grote invloed heeft. Als je niet allebei vanuit afhankelijkheid van God leeft, is er zo'n groot verschil in basis, dat je een te smalle gezamenlijke basis hebt om een echt goede relatie op te kunnen bouwen waarin beide personen volledig tot hun recht komen. Jij kunt haar alle ruimte geven, maar dan mist ze de steun die ik (nu al, maar straks helemaal) krijg van Wybo. Of samen volledig God dienen, of geen leven samen aangaan. Paulus waarschuwt daar ook voor in 1 Kor. 6 (in vers 14 staat: 14 Vormt geen ongelijk span met ongelovigen).

[Fotogravinnetje]

Ik wil toch nog even wat toevoegen. Als je het mij vraagt, hebben jullie 3 opties.
1.) Allebei serieus bezig gaan met God en je relatie met Hem, waarna belijdenis doen iets logisch is en niet omdat het nu eenmaal hoort (en niet trouwen voor je allebei God serieus neemt), trouwen in de kerk is dan ook geen enkel probleem, daar verlang je zelfs allebei naar
2.) Zij gelooft en neemt ook de consequenties serieus, jij bent daar niet toe bereid, dan is de enige optie de relatie verbreken
3.) Zij komt er eerlijk voor uit dat jij en zijzelf belangrijker voor haar zijn dan God, herrie met de familie, maar wel eerlijkheid en openheid en je kunt doen wat je wilt, want met God en zijn geboden hoef je dan ook geen rekening meer te houden

[Kultivate]

Je bekijkt het wel erg zwart wit allemaal.

Dan blijft nog steeds de vraag staan: Wat is er voor nodig om in de kerk te kunnen trouwen?? 2 beleidende leden is dat een noodzaak ofn iet?

[Kultivate]

Ik snap weinig van dit forum. Telkens zie ik alleen mijn openings post staan. En wanneer ik er dan wat neerzet zie ik de andere reacties.

[Fotogravinnetje]

Tsja, kiezen voor of tegen God is ook zwart-wit. Je kunt niet een klein beetje voor God kiezen. God wil ons helemaal hebben. Of je het nu leuk vindt of niet, je wordt voor het blok gezet en je moet kiezen. Kies je niet, dan kies je tegen God. Zo simpel is het. Maar wees dan ook niet verbaasd als christenen radicale keuzes maken. Ik ben christen, dus als het gaat om mijn leven, zal ik radicale keuzes moeten maken. Is niet makkelijk, ben er vaak te laks in, maar als God belangrijker voor mij is dan ikzelf, dan moet ik het toch doen.
De vraag of er twee belijdende leden voor nodig zijn is voor mij dus irrelevant. Want, of je gelooft allebei, komt daar openlijk voor uit en bent dus belijdend lid, of je gelooft geen van beide, hebt dus ook geen boodschap aan de kerk, of een van beide is belijdend lid en de ander niet en wil dat ook niet, en zal de keuze moeten maken dan de relatie maar te verbreken. In geen van die gevallen zie ik 1 belijdend lid en 1 nietbelijdendlid die met elkaar trouwen.
En dan ga ik er dus wel van uit dat iedereen eerlijk is en niet voor de schijn belijdenis doet, of omdat dat de enige mogelijkheid is om toch in de kerk te kunnen trouwen, of omdat er anders heibel met de familie komt. Een christen die God serieus neemt, zal niet kunnen trouwen met iemand die God niet serieus neemt. Zo simpel is het

[Bumblebee]

Dat laatste snap ik ook niet  
(dat je het forum niet goed ervoor krijgt bedoel ik, Fotogravinnetjes post kwam ertussendoor)

Of je trouwens in de GKV mag trouwen zonder belijdenis te hebben gedaan weet ik niet precies. Volgens mij kan de kerkenraad met je in gesprek gaan of je de christelijke leer voldoende onderschrijft om te kunnen spreken van een christelijk huwelijk wat zij kunnen inzegenen. "Even" belijdenis doen is overigens ook niet echt een oplossing want ook daarvoor zal de kerkenraad eerst met je willen praten en als blijkt dat je eigenlijk humanist bent en alleen belijdenis doet zodat je kunt trouwen om geen gezeik met je schoonfamilie te krijgen zullen ze daar niet om staan te springen.

Dat brengt me op jullie situatie.
En geloof me, ik loop niet alleen wat in het luchtledige te preken, ik heb in dezelfde situatie gezeten.

Blijkbaar wil zij trouwen in plaats van samenwonen omdat ze geen zin heeft in gezeik met haar ouders, zoals haar zus wel kreeg, en jij wilt wel trouwen omdat zij het wil en je vind 't niet echt vervelend. Lijkt me van jullie allebei niet echt een goede basis om te gaan trouwen. Bovendien denk (en hoop!) ik dat haar ouders er ook helemaal niet op zitten te wachten dat jullie, eigenlijk tegen jullie zin in, gaan trouwen om de schijn tegenover hén op te houden. Als ze mijn dochter was zou ik zeggen: ga lekker samenwonen, een toneelspelletje hoeft van mij niet. Dat trouwen zou ik dus laten zitten en belijdenis doen helemáál.

Belijdenis doen is namelijk "ja" zeggen tegen God. Als je dat doet met alleen de intentie dat je wilt trouwen zonder gedoe, en dat alleen omdat je geen gedoe wil met je schoonfamilie, wie houd je dan eigenlijk voor de gek? Jezelf? God? Beide erg onwijs.

Mijn eerste gevoel is daarom:
- Ga niet trouwen, ga voor mijn part samenwonen of wacht er helemaal mee
- Ga geen belijdenis doen als je niet achter datgene waar je "ja" op gaat zeggen staat
- Ga allebei (en liefst samen) uitzoeken waar je staat in je geloof, bijvoorbeeld met een alpha-cursus.

Sterkte.

[Alja]

quote:

Kultivate schreef op 21 mei 2008 om 21:21:
Ik snap weinig van dit forum. Telkens zie ik alleen mijn openings post staan. En wanneer ik er dan wat neerzet zie ik de andere reacties.

F5 gebruiken . En ja, dat is ook vaag. Maar 't werkt wel  

[Harold-2]

In de GKV is het volgens mij wel gebruikelijk dat je beiden beleidend lid bent wil je gaan trouwen. Ik (en mijn partner) hebben destijds ook nog even een spoedcursusje beleideniscatechesatie gedaan omdat we toch wel in de kerk wilden trouwen (ik vond/vind het vragen van Gods zegen over mijn huwelijk wel belangrijk en dat was toen ook mijn reden). Nu kan ik je vertellen dat zo'n 9 jaar geleden bij ons de beoordelingscommissie om je toe te laten tot het doen van beleidenis niet zoveel voorstelde.

Dus als jij je hebt voorgenomen om in de kerk te trouwen zul je dat wel voorelkaar krijgen door beleidenis vooraf te doen. Ik heb nog nooit van iemand gehoord die daarvoor is gezakt...

Maar de vraag is: wie houd je voor de gek. Ons is destijds geadviseerd door de predikant om na het doen van beleidenis nog een jaar weer beleidenis catechesatie te volgen, maar je snapt wel dat dat nooit weer gebeurd is. Toch zijn we na 9 jaar van plan om toch een soort cursus te gaan volgen omdat we best wel een magere basis hebben.

Dus mijn advies, ga eerst eens na (dmv een cursus oid) waar je staat in je relatie met God voordat je je voorneemt om te trouwen in de kerk.

Heb je daar allemaal geen zin in, skip dan lekker de kerkelijke inzegening, want dan heeft het totaal geen toegevoegde waarde, en houd niet jezelf en God voor de gek.

[Kultivate]

Het is lastig om het via tekst allemaal uit te leggen. MAar misschien komt het wat te strikt over. Ik wil niet voor de schijn trouwen. Ik vind alleen dat belijdenis doen niets toevoegd aan mijn geloof. Ik geloof punt. Zo zie ik het. En ik probeer mijn leven zo goed mogelijk te leiden zodat ik een zo goed mogelijk leven lijd en goed ben voor de medemens enz. En zo veel mogelijk naar gods regels leef.

Ik wil zeker wel trouwen. Het trouwen in de kerk lijkt me zoals al genoemd goed met de zegen van God. Maar dat kan dus waarschijnlijk alleen maar als je belijndend lid bent.

Bedankt voor alle info.

[Thorgrem]

Is het in de GKv zo dat beide belijdend lid moeten zijn?
In de katholieke kerk hoeft slechts 1 partner christelijk te zijn bij mijn weten. Deze neemt dan ook de verantwoording op zich voor de christelijke opvoeding van de kinderen.

[Kultivate]

quote:

Thorgrem schreef op 21 mei 2008 om 22:32:
Is het in de GKv zo dat beide belijdend lid moeten zijn?
In de katholieke kerk hoeft slechts 1 partner christelijk te zijn bij mijn weten. Deze neemt dan ook de verantwoording op zich voor de christelijke opvoeding van de kinderen.

Ja dat is dus ook iets wat mij bij staat, daarom vroeg ik me het ook af.

[Mezzamorpheus]

quote:

Kultivate schreef op 21 mei 2008 om 22:25:
Het is lastig om het via tekst allemaal uit te leggen. MAar misschien komt het wat te strikt over. Ik wil niet voor de schijn trouwen. Ik vind alleen dat belijdenis doen niets toevoegd aan mijn geloof. Ik geloof punt. Zo zie ik het. En ik probeer mijn leven zo goed mogelijk te leiden zodat ik een zo goed mogelijk leven lijd en goed ben voor de medemens enz. En zo veel mogelijk naar gods regels leef.

De hamvraag is: wát geloof je? In Wíe geloof je?

Het punt is dat 'naar gods (Gods) regels leven', 'een zo goed mogelijk leven leiden' en 'goed zijn voor de medemens' NIET hetzelfde betekend als geloven (in de christelijke God).
En belijdenis doen in de kerk kan je alleen doen als je gelooft in (dat betekend: je toevertrouwd aan) God. God, die de Vader is van Jezus Christus, in wie God zelf méns is geworden en door Wie de rottigheid in en van de wereld een halt is toegeroepen en die zelfs met Zijn Geest ín jou wil wonen.

Die Geest helpt je bij het leven van een goed leven met oog voor de ander. Je komt dus niet bij God door goed te doen, maar je gaat goed doen omdat God zich aan jou verbonden heeft. Dát betekent christen-zijn. En als je dat niet gaat geloven, of daar meer over wilt leven kan je geen belijdenis doen.

En ik zie dus ook maar 4 opties:
-Jullie geloven dit allebei niet en gaan dús samenwonen
-Jullie geloven dit allebei wél en doen dus belijdenis en gaan (ook in de kerk) trouwen
-Jullie willen hier meer over weten en gaan eerst samen hier meer over leren, bijv. d.m.v. een Alpha-Cursus.
-Je vriendin gelooft dit wel en jij gelooft dit niet en jullie trouwen wel. Maar of je dan in de kerk kan trouwen betwijfel ik ten zeerste.

Ik zou in ieder geval zeggen: doe geen dingen waar je zelf niet overtuigd achter staat, alleen omdat anderen dat graag willen of bonje te omzeilen.

[Kultivate]

Is er een instantie die ik over mijn vraag kan mailen? Want jullie weten het allemaal niet helemaal zeker. Of verschilt dat per kerk (kerkenraad)

[Bumblebee]

Waarom ga je niet eens praten met de dominee of met een ouderling van de gemeente van je vriendin? Of met haar ouders?

[Kultivate]

Ja ik wilde dus eerst even wat vooraf informatie voordat ik daar aan begin. De reactie van de dominee, ouderling of ouders kan ik nu al wel raden. Dat is dat ze willen dat ik belijdenis doe en in de kerk trouw.

Mijn vraag is dus of dat per se noodzakelijk is.

[Mezzamorpheus]

Wat bedoel je nou precies?

Ik denk dat de dominee, ouderling en ouders vooral willen dat je een duidelijke en eerlijke keuze maakt. Een keuze vóór God houdt in (lijkt me) belijdenis doen en in de kerk trouwen. Een keuze tégen God houdt in géén belijdenis doen en niet in de kerk trouwen.

edit:En nee, je kan geen keuze maken voor de kerk zónder dat je voor God kiest, alleen maar om je vriendin (en evt. familie).

[Fotogravinnetje]

Ik zal nog eens proberen duidelijk te maken hoe het zit.
1.) Of je gelooft allebei, dan is het logisch dat je daar in het openbaar voor uit wil komen, dus doe je openbaar belijdenis van je geloof en wordt je belijdend lid van een gemeente.
2.) Of je gelooft geen van beide en hebt dus niets te maken met God (of tenminste, je trekt je niets aan van God) en al helemaal niet met trouwen in een kerk.
3.) Een van beide gelooft wel, de ander niet en de gelovige moet op grond van de bijbel de relatie verbreken.

Dan heb je natuurlijk nog de optie die ook al eerder genoemd is: samen je verdiepen in wie God voor je wil zijn en dan kom je uiteindelijk weer uit op 1 van de 3 punten die ik net noemde.

Belijdenis doen omdat mensen dat van je vragen of omdat je geen heibel met anderen wilt krijgen, is jezelf, de ander, de kerk en vooral God voor de mal houden.

Eerlijk gezegd verbaast het me dat je pas na 3 jaar over dit soort dingen blijkbaar gaat nadenken. Heeft je vriendin er nooit over gesproken? Durfde ze dat niet of kapte jij het af? Of kon het haar eigenlijk niet zoveel schelen?

Wat anderen ook al gezegd hebben: christen zijn is niet zozeer een manier van leven (goed zijn voor elkaar enzo), maar vooral een je afhankelijk weten van God, een beseffen dat je zelf niets kan verdienen bij God en dat je dus puur uit genade moet leven. Als jij dat niet wil, zul je dat eerlijk tegen je vriendin moeten zeggen. En als zij wel zo met God wil leven, zal ze dat zonder jou moeten gaan doen. Wil je dat wel, dan is belijdenis doen een logische vervolgstap.

Als je dat dan ziet, dan snap je toch wel dat het trouwen in de kerk waarvan 1 geen belijdenis gedaan heeft (en dus ook niet aangesproken wenst te worden op leer en leven) geen optie is?

Je vraagt of belijdenis per se noodzakelijk is. Ik zou zeggen: echt christen worden is noodzakelijk voor het voortzetten van de hele relatie. Dat is niet een manier van leven, een keertje ja zeggen alsof het een formaliteit op het gemeentehuis is. Het is een heel andere manier van denken, heel andere visie op het leven, op de mensheid.

[Mezzamorpheus]

quote:

Fotogravinnetje schreef op 22 mei 2008 om 11:49:
Wat anderen ook al gezegd hebben: christen zijn is niet zozeer een manier van leven (goed zijn voor elkaar enzo), maar vooral een je afhankelijk weten van God, een beseffen dat je zelf niets kan verdienen bij God en dat je dus puur uit genade moet leven.

Even ter aanvulling: Christen zijn is niet 'niet zozeer' een manier van leven, maar niet allereerst en niet alleen. Christen zijn is ook een manier van leven, maar een manier van leven die voortkomt uit die afhankelijkheid van God en niet bedoeld om iets bij God te verdienen, of in een goed blaadje terecht te komen ofzo. Dát heeft niets met christendom te maken.

[Kultivate]

Ik vind het wel erg rigoureus om te zeggen dat wanneer 1 niet gelooft of minder fanatiek gelooft, dat de bijbel dat zegt dat je de relatie moet verbreken.

[Fotogravinnetje]

t is ook rigoureus om te zeggen dat de mensheid ten diepste volledig verdorven is en ook dat is wat de bijbel ons leert. En ook de scheiding uiteindelijk tussen wie God als redder aangenomen heeft en wie zichzelf belangrijker vindt is bijzonder rigoureus. De scheiding tussen leven en dood is ook nogal zwart-wit. En voor een christen is dat in essentie de keus: wil je je hier uitleven en uiteindelijk eeuwig zonder God zijn of wil je ondanks de extra moeite die het kan geven eeuwig mét God zijn. Kies je voor de dood of voor het leven?
Dat heeft niets te maken met fanatiek geloven. Het heeft alles te maken met of God op plaats nummer 1 in je leven staat of dat op plaats nummer 1 iets of iemand anders staat (jijzelf, je geld, je gezondheid, je 'geluk', je status, je prestaties, je vrienden etc)

[tomp]

In de GKv kun je een burgelijk huwelijk sluiten zonder dat de partner belijdenis gedaan heeft. Je kunt het huwelijk niet kerkelijk laten inzegenen. Heel soms zijn daar uitzonderingen op, maar dan zijn er bijzondere omstandigheden. Voor zover ik nu begrijp van jouw situatie, zijn die niet van toepassing.

Bij de doop van eventuele kinderen zal in eerste instantie de belijdende partner als verantwoordelijke voor de christelijke opvoeding worden aangesproken.

[Mezzamorpheus]

Hmm, volgens mij zegt de Bijbel idd niet glashard dat je dan de relatie móet verbreken. Het adviseert dat zeker wel.
Er staat idd ergens dat een ongelovige man of vrouw 'geheiligd is' in de gelovige echtgeno(o)t(e), als ik het goed heb. Maar dat kan ook (en misschien wel vooral) slaan op de situatie dat een van beiden ná een gesloten huwelijk tot geloof komt.

Je moet je in ieder geval wel realiseren voordat je een huwelijk instapt met iemand die bewuster of overtuigder gelooft dan jij, dat dat heel wat van jullie allebei zal gaan vragen. Dat het niet de makkelijkste weg wordt.  En dat je zult moeten knokken voor je huwelijk op bepaalde momenten. En dat de een van de ander op bepaalde momenten bepaalde dingen helemaal niet leuk vindt. Etc. Dat soort spanningen kan je verwachten en daar moet je van tevoren goed over nadenken lijkt me.

Ik ken idd huwelijken die zo zijn en die goed gaan, maar dat is niet de 'regel'.

[Bumblebee]

Wij zijn trouwens getrouwd met een samenkomst (zelf georganiseerde kerkdienst) omdat ik nog geen belijdenis had gedaan en we nog niet wisten welke kerk we ons samen bij zouden aansluiten.

Geen ideale keus achteraf, maar 't kan dus wel. Ik zou het je overigens niet aanraden omdat trouwen geen vrijblijvend gebeuren is en je ook binnen je kerkgemeenschap wilt trouwen en alvast samen bij een kerkgemeenschap wilt horen vantevoren.

Wat de ouders van je vriendin willen weet ik niet maar ik kan me in elk geval van een dominee niet voorstellen dat hij wil dat jij, zoals je nu in je overtuigingen staat, belijdenis doet in de vrijgemaakte kerk. De overtuigingen van de club waarbij je je dan gaat aansluiten komen namelijk totaal niet overeen met wat ik hier van jou hoor en dat wordt dus één groot toneelspel. Ik vermoed dat de dominee zal zeggen eerst bijvoorbeeld een alphacursus, catechisatie, weet ik veel te gaan volgen en dan pas belijdenis te doen.

[Alja]

quote:

Bumblebee schreef op 21 mei 2008 om 21:41:Belijdenis doen is namelijk "ja" zeggen tegen God.

Onzin. Belijdenis afleggen van je geloof (ik vind 'doen' zo'n lelijke uitdrukking) = openbaar "ja" zeggen tegen God. En daar zit een groot verschil tussen.

Als ik Kultivate goed begrijp, ziet hij daar het nut niet zo van in.

[Bumblebee]

Het is dus "ja" zeggen tegen God. Dat het openbaar is, doet daar niks aan af. Als Kultivate een humanist is gaat het lastig worden om eerlijk "ja" te zeggen tegen de christelijke God, openbaar of privé.

[Kultivate]

quote:

tomp schreef op 22 mei 2008 om 12:27:
In de GKv kun je een burgelijk huwelijk sluiten zonder dat de partner belijdenis gedaan heeft. Je kunt het huwelijk niet kerkelijk laten inzegenen. Heel soms zijn daar uitzonderingen op, maar dan zijn er bijzondere omstandigheden. Voor zover ik nu begrijp van jouw situatie, zijn die niet van toepassing.

Bij de doop van eventuele kinderen zal in eerste instantie de belijdende partner als verantwoordelijke voor de christelijke opvoeding worden aangesproken.

Dus je zou de kerk dan wel als locatie kunnen gebruiken maar dan is het puur omdat kerken mooie gebouwen zijn zeg maar, maar het echt trouwen in de kerk zeg maar is dus niet mogelijk?

[Kultivate]

quote:

Alja schreef op 22 mei 2008 om 14:35:
[...]

Onzin. Belijdenis afleggen van je geloof (ik vind 'doen' zo'n lelijke uitdrukking) = openbaar "ja" zeggen tegen God. En daar zit een groot verschil tussen.

Als ik Kultivate goed begrijp, ziet hij daar het nut niet zo van in.

Precies. Geloven vind ik iets voor jezelf. Waar je zelf mee bezig bent. Om daar in het openbaar "Ja" op te zeggen vind ik dan weer weinig toevoegen.

bovendien vind ik dat je geloof ook best individueel kan benaderen. Dus dat je het lang niet allemaal overal over eens hoeft te zijn. Wat ik in de kerk soms wel merk. Ik denk over sommige dingen anders dan andere mensen in de kerk. Maakt dat mijn geloof minder dat vind ik niet wel anders. Maar dat vind ik niet per se slecht.

[tomp]

quote:

Kultivate schreef op 22 mei 2008 om 16:01:
[...]


Dus je zou de kerk dan wel als locatie kunnen gebruiken maar dan is het puur omdat kerken mooie gebouwen zijn zeg maar, maar het echt trouwen in de kerk zeg maar is dus niet mogelijk?

De GKv kent alleen het burgelijk huwelijk as wettig huwelijk. Op welke locatie dat afgesloten is maakt niet uit. Het wordt lastig om je huwelijk te laten inzegenen (in de volksmond "trouwen in de kerk", maar die term klopt van geen kant). Trouwen in de kerk geeft aan dat je voor God en de gemeente de beloften doet (op basis van wat de Bijbel over het huwelijk leert). Dat publieke karakter geeft aan dat je er ook op aangesproken mag worden als je je daar niet aan houdt (weer door God, maar ook door de gemeenteleden)
Als tweede vraag je God om een zegen over dit huwelijk. Maar die vraag is gekoppeld aan het feit dat je binnen de gemeente als koppel fungeert.

Belijdenis doen heeft ook iets in zich van commitment. Ik bind me aan een gemeente, aan deze broers en zussen, zolang ik er woon. En dat doe ik publiek, ik laat het aan iedereen zien. Ik mag er op aangesproken worden. Zolang je die stap niet zet, is het publieke karakter van een trouwbelofte aan elkaar in de gemeente ook niet zinvol. En God moet dan toch zijn zegen geven? Buiten alle structuren om?

[Bumblebee]

Nogmaals, dat doet toch niets af aan het feit dat belijdenis doen "ja" zeggen is tegen God?

In het geval van belijdenis doen in de GKV bedoelen we dan natuurlijk: God zoals de GKV gelooft dat Hij bestaat. Tussen die overtuiging en die van Kultivate is volgens mij nog een groot verschil. Het is prima om privé "ja" te zeggen tegen God, en je kunt vinden dat een openbare bevestiging daarvan onnodig is (ben ik het overigens niet mee eens) maar feit blijft dat je bij belijdenis doen "ja" zegt tegen God op wat voor manier dan ook.

[Bumblebee]

quote:

Kultivate schreef op 22 May 2008 om 16:05:
bovendien vind ik dat je geloof ook best individueel kan benaderen. Dus dat je het lang niet allemaal overal over eens hoeft te zijn. Wat ik in de kerk soms wel merk. Ik denk over sommige dingen anders dan andere mensen in de kerk. Maakt dat mijn geloof minder dat vind ik niet wel anders. Maar dat vind ik niet per se slecht.

Het ligt er wel een beetje aan wáár je anders over denkt. Voor veel overtuigingen is binnen de GKV plaats, maar we zijn in de eerste plaats met elkaar verbonden dóór een bepaalde overtuiging. Onderschrijf je die overtuiging niet, dan kun je uiteraard niet in het openbaar gaan vermelden dat je die overtuiging wél deelt (want belijdenis doen is niets anders dan dat).

[Kultivate]

quote:

Bumblebee schreef op 22 mei 2008 om 16:51:
Nogmaals, dat doet toch niets af aan het feit dat belijdenis doen "ja" zeggen is tegen God?

In het geval van belijdenis doen in de GKV bedoelen we dan natuurlijk: God zoals de GKV gelooft dat Hij bestaat. Tussen die overtuiging en die van Kultivate is volgens mij nog een groot verschil. Het is prima om privé "ja" te zeggen tegen God, en je kunt vinden dat een openbare bevestiging daarvan onnodig is (ben ik het overigens niet mee eens) maar feit blijft dat je bij belijdenis doen "ja" zegt tegen God op wat voor manier dan ook.

Belijdenis is nogmaals ja zeggen vind ik. Dat voegt weinig toe vind ik maar ja daar kan je het niet mee eens zijn. Dus trouwen zonder belijdenis is bijna onmogelijk wat ik nu begrijp.

[Bumblebee]

De vraag is, of je wel op hetzelfde "ja" zegt tijdens je eventuele belijdenis als waarop je "ja" hebt gezegd privé. Misschien wil je nog eens wat nader (bondig) toelichten wat jij zelf nou eigenlijk gelooft?

[tomp]

quote:

Kultivate schreef op 22 mei 2008 om 16:54:
[...]

Belijdenis is nogmaals ja zeggen vind ik.
Dat voegt weinig toe vind ik maar ja daar kan je het niet mee eens zijn.

Belijdenis doen is meer dan Ja zeggen tegen God. Het is ook ja zeggen tegen een gemeente, ja tegen een leer, en ja tegen het feit dat je aanspreekbaar bent op je keuzes. Dat publieke gedeelte is daarvoor noodzakelijk. Hoe kijk je hier tegen aan?

quote:

Dus trouwen zonder belijdenis is bijna onmogelijk wat ik nu begrijp.

Je burgelijk huwelijk wordt gewoon erkend binnen de GKv, ook zonder kerkdienst. Maar het samen met al je andere broers en zussen in de gemeente vragen om een zegen over je huwelijk, dat zal menige kerkenraad niet doen. En terecht, denk ik. Je geeft immers aan dat die broers en zussen voor jou niet zo belangrijk zijn. Of is dat te ongenuanceerd gezegd door mij?

[Bumblebee]

En het gaat er ook om of dat huwelijk wel gesloten is onder de voorwaarden (en dan bedoel ik niet het belijdenis doen, maar de christelijke kaders) die de GKV eraan stelt! Als twee mensen beide belijdenis hebben gedaan mag je ervan uitgaan dat ze de christelijke leer, zoals verkondigd in de GKV, onderschrijven, bij anderen mag je daar niet zomaar vanuit gaan. Dan zal op zijn minst een gesprek moeten volgen. Blijkt vervolgens dat je het eigenlijk over alles eens bent dan is belijdenis doen de logische stap!

[dingo]

Binnen de gkv is er formeel geen eis dat je belijdend lid om in de kerk te trouwen wel dat je lid bent, daarbij moet je denken aan doopleden of catechumenen waarbij de kerkenraad beslist of het huwelijk wel of niet in de kerk bevestigd wordt.

[Alja]

He, hier worden verschillende, elkaar tegensprekende dingen gezegd. Wat is waarheid?
Kunnen dingo en tomp met bronnen komen?

[dingo]

quote:

Alja schreef op 22 mei 2008 om 20:29:
He, hier worden verschillende, elkaar tegensprekende dingen gezegd. Wat is waarheid?
Kunnen dingo en tomp met bronnen komen?

Ja hoor onze onvolprezen kerkrecht site hier.

[tomp]

Dingo benoemt die zaken die ik als even als uitzonderingen op de regel had bestempeld. In dit geval (catechumenen) en in andere bijzondere gevallen beslist de kerkenraad per geval. Ik ga er van uit dat de TS, gezien zijn mening over belijdenis doen, ook niet op (belijdenis-)cat zou zitten. Maar misschien heb ik het wel mis.

[dingo]

quote:

tomp schreef op 23 mei 2008 om 09:48:
Dingo benoemt die zaken die ik als even als uitzonderingen op de regel had bestempeld. In dit geval (catechumenen) en in andere bijzondere gevallen beslist de kerkenraad per geval. Ik ga er van uit dat de TS, gezien zijn mening over belijdenis doen, ook niet op (belijdenis-)cat zou zitten. Maar misschien heb ik het wel mis.

De kerkenraad beslist als aangewezen orgaan en er is door de synodes expliciet gezegd dat die bevoegdheid daar ook blijft en dat er geen aanvullende regelingen komen. Het is voor mij ook niet duidelijk of Kultivate nog ergens dooplid is of is geweest, aangezien zijn ouders hem christelijk opgevoed hebben is dat een reële mogelijkheid. In dat geval zou hij zich als dooplid bij de gkv kunnen inschrijven en op termijn een verzoek tot kerkelijke huwelijks- bevestiging doen. De kerkenraad beslist dan hierover en zij zullen uiteraard Kultivate's kerkelijke motivatie meewegen in hun beslissing.

[Kultivate]

Ik ben idd gedoopt.

Dus dan zou ik me kunnen inschrijven als dooplid. En dan maak ik er dus kan sop de de kerkenraad hier toestemming voor geeft zonder dat ik belijdenis doe?

[tomp]

quote:

Kultivate schreef op 23 mei 2008 om 11:16:
Ik ben idd gedoopt.

Dus dan zou ik me kunnen inschrijven als dooplid.

Ja, dan kan.

quote:

En dan maak ik er dus kan sop de de kerkenraad hier toestemming voor geeft zonder dat ik belijdenis doe?

Ik zou me maar goed voorbereiden op de vraag waarom je geen belijdenis wilt doen. Want dat wordt natuurlijk dé vraag van de kerkenraad aan jou.

[Promtus]

Ik heb hetzelfde meegemaakt, alleen niet in de GKv. Mijn vrouw was ook niet belijdend lid. Om alle schijn weg te nemen heeft zij na het trouwen belijdenis gedaan. Mede omdat ik niet zo enthiousiast ben over belijdenis doen. Maar dat heeft verder geen invloed gehad op de inzegening, gelukkig.

[Keesss]

Fotogravinnetje wat zeg je dat allemaal weer gemakkelijk. Zoals je het schrijft ben je voor mij een typisch product van de GKV. De theorie is allemaal prachtig en heel vroom. Maar die mensen HOUDEN van elkaar.

[Kultivate]

quote:

Promtus schreef op 23 mei 2008 om 14:50:
Ik heb hetzelfde meegemaakt, alleen niet in de GKv. Mijn vrouw was ook niet belijdend lid. Om alle schijn weg te nemen heeft zij na het trouwen belijdenis gedaan. Mede omdat ik niet zo enthiousiast ben over belijdenis doen. Maar dat heeft verder geen invloed gehad op de inzegening, gelukkig.

Kon je toen dus eerst trouwen zonder dat je vrouw belijdenis had gedaan.

quote:

Keesss schreef op 23 mei 2008 om 15:08:
Fotogravinnetje wat zeg je dat allemaal weer gemakkelijk. Zoals je het schrijft ben je voor mij een typisch product van de GKV. De theorie is allemaal prachtig en heel vroom. Maar die mensen HOUDEN van elkaar.

Ja daar heb ik ook wat moeite mee. En dat kom je meer tegen.

[dingo]

Fotogravinnetje zegt nergens dat het eenvoudig is, maar het alternatief is dat je meer van je partner houdt dan van God. Nu geeft Kultivate aan dat hij geen ongelovige is, ook al is mij niet duidelijk wat hij nu wel is, dus daar gaat het vorm geen span met een ongelovige niet op. Rechtsom of linksom je komt toch bij de kerkenraad terecht.

[MaVee]

quote:

Keesss schreef op 23 mei 2008 om 15:08:
Fotogravinnetje wat zeg je dat allemaal weer gemakkelijk. Zoals je het schrijft ben je voor mij een typisch product van de GKV. De theorie is allemaal prachtig en heel vroom. Maar die mensen HOUDEN van elkaar.

'Just because it feels good doesn't make it right'

In feite heb je als christen ook een liefdesrelatie met God, welliswaar van een iets andere orde, maar toch... dan wil je tegenover God toch ook geen consessies doen?
Als je als man je hart heb beloofd aan de ene vrouw, maar stiekum scharrelt met een ander, noem je dat vreemdgaan...
Zo ook in je relatie met God.

[Keesss]

Het gaat er mij om dat het zo makkelijk tegen iemand wordt gezegd als het over zulke grote dingen gaat. Ik vind het nog al wat wat er door haar "geleerd" wordt. Lees toevallig net haar blog dat ze de DVD Dirty Dancing heeft gekocht. Nou kijk dat bedoel ik dus. Als ik haar redenering en theorie hier op los laat zeg ik: kan je dat verantwoorden, kan je een film kijken die druipt van de sex, kan je een film kijken waarin mensen met elkaar naar bed gaan alsof het de gewoonste zaak van de wereld is? Kan je zo'n film met God kijken??? Waar maak je nou de keuze in zoiets kleins? Maar wel over grote zaken als de sterke liefde tussen mensen zo makkelijk de theorie even oplepelen....