Het is heel simpel: Ditty kan wat aan haar eigen houding en gedrag veranderen, maar ze kan niet zonder meer haar vriend veranderen. Zij legt hier het probleem neer, dus zij is er mee bezig. Haar vriend heeft hier niet gepost, dus of hij wil veranderen of niet is nog niet eens meteen de vraag hier. Sterker nog: je kunt niet van hem eisen dat hij verandert. De vraag was, hoe Ditty moest reageren/handelen in haar geval. Dus zo raar is het niet dat ik zoveel bij Ditty neerleg, zoals mirt dat noemt.
Wat Ditty kan vragen aan haar vriend is om zijn probleem aan te pakken. Zolang hij dat niet doet, zal zij een houding hierin moeten vinden, een manier om ermee om te gaan.
Komt er nog bij de vraag of het inderdaad fout is wat hij doet, of dat het gewoon een menselijke trek is die misschien wel eeuwenlang door christenen als not done bestempeld is, waardoor er een taboe op ligt en die vriend het dus niet goed openlijk durfde te doen/te bespreken met Ditty.
Overigens zijn ze, naar wat ik begrijp, al van plan om in gesprek te gaan met een psych. Samen. En daar ben ik heel blij om, omdat die vriend blijkbaar er samen met Ditty en eventuele professionele hulp aan wil gaan werken. Maar zolang hij niet hier om tips komt vragen, dit waarschijnlijk niet eens leest, kunnen we hier moeilijk zeggen dat hij moet veranderen