Gemeente in de toekomst

[Hiedeen]

Ik lees in verschillende topics allerlei discussies over wat beter kan of moet in de kerk. Ik was benieuwd hoe jullie de gemeente in de toekomst zien.

Zelf zie ik de gemeente in de toekomst als een plaats waar
- God de eer krijgt en waar we Hem beter leren kennen (boven)
- De gemeenteleden door hun verscheidenheid toch een eenheid vormen (binnen)
- Men open is naar buiten en waar iedereen welkom is, missionair dus (buiten)

Hoe zien jullie dat?

[Marnix]

Ik zou graag meer eenheid zien, meer variatie in vormen, meer een evangeliserende werking, het mag wat mij betreft ook wel iets moderner.

Dit wil ik allemaal niet omdat ik dat maar leuk vind, maar zodat we meer uitstralen naar de buitenwereld, meer mensen God ook kunnen leren kennen en Hij dus meer eer krijgt! Want om Hem draait het.

[Esmee]

Ik zou ook graag de "hekken" rondom onze kerken open zetten.. wij meer naar buiten en van buiten meer naar binnen. Daarbij ook openstaand voor andere kerken, onze hoogmoed moet eruit.

[Hiedeen]

quote:

op 28 Jan 2004 20:44:16 schreef Marnix:
Ik zou graag meer eenheid zien, meer variatie in vormen, meer een evangeliserende werking, het mag wat mij betreft ook wel iets moderner.

Dit wil ik allemaal niet omdat ik dat maar leuk vind, maar zodat we meer uitstralen naar de buitenwereld, meer mensen God ook kunnen leren kennen en Hij dus meer eer krijgt! Want om Hem draait het.

Amen.

Het gaat volgens mij uiteindelijk niet om de verschillende vormen, maar om de echtheid en overtuiging waarmee je christen bent. Binnen die overtuiging kan je zoeken naar nieuwe vormen, die 'de buitenwereld' dichter bij God kan brengen.

quote:

op 28 Jan 2004 23:01:54 schreef Esmee:
Ik zou ook graag de "hekken" rondom onze kerken open zetten.. wij meer naar buiten en van buiten meer naar binnen. Daarbij ook openstaand voor andere kerken, onze hoogmoed moet eruit.

Amen.

We zouden veel meer met een eenduideige boodschap moeten komen, geen energie verspillen aan onderling kerk-gerommel. We mogen ook wel wat meer blij zijn om mensen die God leren kennen, via andere kerken en evangelische gemeenten. Als de boodschap maar echt is, dus inderdaad geen hoogmoed.

Dan horen boven, binnen en buiten ook bijelkaar, ze vormen een eenheid. Die boodschap moeten we individueel uitdragen in ons leven, maar ook als gemeente als collectief. Nederland zal heel snel een zendingsland worden, waar talloze mensen kunnen worden bekeerd. We hebben een ontzettend grote evangelisatieopdracht. Daarom zal de gemeente volgens mij in de toekomst een grotere missionaire uitstraling moeten hebben.

[Neelke]

Het is duidelijk dat (in ieder geval de mensen die nu gereageerd hebben) iedereen hetzelfde wil als Hiedeen. Wat mij meer bezighoud is: hoe wil je dat realiseren? Wat is, volgens jou, nodig om tot die gemeente te komen?

[Hiedeen]

quote:

op 02 Feb 2004 14:45:09 schreef Neelke:
Het is duidelijk dat (in ieder geval de mensen die nu gereageerd hebben) iedereen hetzelfde wil als Hiedeen. Wat mij meer bezighoud is: hoe wil je dat realiseren? Wat is, volgens jou, nodig om tot die gemeente te komen?

Door concreet gemeente te zijn. Er loopt al een topic 'Concreet gemeente zijn' waar we daar al allerlei ideeen hebben geopperd. Kernwoorden zijn daarbij openheid en betrokkenheid. Dezelfde God hebben, dus een eenheid zijn. Die boodschap uitstralen. We moeten allemaal dat besef krijgen, dat kan door preken, bijbelstudies, gesprekken, thema-avonden, bidden, dit forum, boeken lezen  - aanrader: 'De werkers van het laatste uur' (Stefan Paas). We moeten ons bewust worden van de waarde van een gemeente, en van de plaats van die gemeente in de samenleving.
Uiteindelijk kunnen we met z'n allen proberen dit besef te kweken, maar het is God die het uiteindelijk allemaal doet. We moeten daarom in de Bijbel lezen wat we mogen doen.

Waarom groeide de gemeente in de eerste jaren na Pinksteren?
'En zij hieden vast aan de leer van de apostelen, de gemeenschap met elkaar, het breken van het brood en het zeggen van de gebeden. (...) Allen die geloofden, vormden een gemeenschap en deelden alles samen. (...) Trouw waren ze ook iedre dag in de tempel, eensgezind (...). Ze prezen God en ze stonden in de gunst bij het hele volk. En iedere dag vergrootte de Heer de groep van hen die gered worden.' (Handelingen 2: 42-47, Groot Nieuws Bijbel).

Nederland is bijna net zo'n zendingsland als in die tijd; er zijn genoeg 'heidenen' die de boodschap mogen horen. Laten we als gemeente iets uitstralen en open zijn naar elkaar.

[Jakolien]

quote:

op 28 Jan 2004 23:01:54 schreef Esmee:
Ik zou ook graag de "hekken" rondom onze kerken open zetten.. wij meer naar buiten en van buiten meer naar binnen. Daarbij ook openstaand voor andere kerken, onze hoogmoed moet eruit.

Hoe ik de gemeente graag zie?
Ik denk dat dat geen kwestie mag zijn van persoonlijke smaak of wensen. De kerk/gemeente is niet een club of vereniging waar je het met z'n allen zo fijn mogelijk moet zien te maken. Veel belangrijker is de vraag hoe de HERE wil dat Zijn kerk er uit moet zien.
En als je de vraag met een open bijbel wilt beantwoorden, op zoek naar Gods richtlijnen voor een 'ideale' kerk, dan kom je eerder terecht bij een kerk met dikke muren i.p.v. een kerk met open hekken.
In het O.T. symboliseren de muren van Jeruzalem (de kerk) de heiligheid en de veiligheid van de stad! In het nieuwe testament wordt dat beeld nergens teniet gedaan. De heiligheid en de veiligheid van Gods kerk/de gemeente worden steeds benadrukt, ook in de brieven van Paulus. Ook het beeld van de kerk in Openbaring (de vrouw in de woestijn) maakt duidelijk dat zij een eenzame plek in de wereld heeft. We moeten geen 'open marktplein-kerk' willen zijn, want we zijn afgezonderd (geheiligd) voor de Here.
Dat wil niet zeggen dat we op onszelf moeten blijven en het evangelie voor onszelf moeten houden, maar we moeten ons als kerk bewust zijn van onze geheiligde, eenzame positie wanneer we evangeliseren. De HERE heeft ons niet voor niets afgezonderd! Hij kent de gevaren die op Zijn kerk afkomen, de sluwheid waarmee de duivel de kerk probeert te verwoesten. Vandaar die dikke muren, die nodig zijn om de heiligheid en de veiligheid te waarborgen.
Esmee zegt:"de hoogmoed moet eruit". Inderdaad! de hoogmoed moet eruit... Maar wélke hoogmoed? Ik denk vooral de hoogmoed die het beter denkt te weten dan God zelf. Hij is de Bouwmeester en de Beheerder van Zijn Kerk. Zouden we Zijn wil en wensen omtrent Zijn kerk mogen bekritiseren?? Als we ons bewust zijn van de afgezonderde positie van de kerk slaan we onszelf niet hoogmoedig op de borst, maar erkennen we Zijn wil en prijzen we Hem eerbiedig om Zijn wijsheid.

[Hiedeen]

quote:

op 02 Feb 2004 16:24:28 schreef Jakolien:

In het O.T. symboliseren de muren van Jeruzalem (de kerk) de heiligheid en de veiligheid van de stad! In het nieuwe testament wordt dat beeld nergens teniet gedaan. De heiligheid en de veiligheid van Gods kerk/de gemeente worden steeds benadrukt, ook in de brieven van Paulus. Ook het beeld van de kerk in Openbaring (de vrouw in de woestijn) maakt duidelijk dat zij een eenzame plek in de wereld heeft. We moeten geen 'open marktplein-kerk' willen zijn, want we zijn afgezonderd (geheiligd) voor de Here.

Ik denk dat de heiligheid en veiligheid van de kerk niet tegen een open kerk in hoeven te gaan. Ik denk dat de kerk vooral open moet zijn naar de buitenwereld. We hebben van Jezus een zendingsopdracht meegekregen. Dan kunnen we dus niet ons veilig terugtrekken binnen onze muurtjes, dat zal mensen er van weerhouden interesse te tonen in het Evangelie. Een gastvrije, hartelijke en open kerk staat volgens mij niet op gespannen voet met het gevara van het verliezen van heiligheid en veilgheid. Kijk maar naar de eerste gemeenten, die waren open, transparant, midden in de samenleving. Ze kwamen bij elkaar omdat ze steun aan elkaar hadden. En dat werkte, door Gods Geest, velen werden toegevoegd aan de gemeente!

[Bumblebee]

Er zijn zoveel voorbeelden te noemen waarbij Gods Geest juist werkte doordat mensen over hun muurtje heen durfden te kijken!

Ik ben er zelf één, dankzij de open houding van mijn man en schoonouders, dus ik weet een beetje waar ik het over heb  

[Hiedeen]

quote:

op 02 Feb 2004 17:00:24 schreef Bumblebee:
Er zijn zoveel voorbeelden te noemen waarbij Gods Geest juist werkte doordat mensen over hun muurtje heen durfden te kijken!

Ik ben er zelf één, dankzij de open houding van mijn man en schoonouders, dus ik weet een beetje waar ik het over heb  

Fantastisch om te horen!

Hoe zien wij de kerk? Zijn we gericht op de gemeenteleden of op de gasten? Natuurlijk zijn we gericht op God, maar voor wie zijn de kerkdiensten bedoeld?

M.i. moeten we meer besef krijgen dat wij, als gemeenteleden, de 'werknemers' zijn, en de gasten (buitenkerkelijken) de 'klanten' zijn. Als je op deze manier gaat kijken naar de eredienst, dan richt je je ook steeds meer op andere dingen in discussie over vormen, liturgie, muziek, lengte...enzovoort. In het boek 'De werkers van het laatste uur' van Stefan Paas (echt een aanrader!) wordt op een goed manier uiteengezet hoe we als christengemeenten ons zouden moeten opstellen naar geinteresseerden van buiten.
Hoe kunnen we mensen met een interesse (en dat zijn er meer dan je denkt) goed opvangen, welkom heten, een vertrouwde omgeving geven en helpen in hun zoektocht naar God? Hoe staan we daar als gemeente in? Ik wil de volgende stelling neerzetten:

In goede erediensten staan, naast God, de gasten centraal.

[agnes]

ik zou die stelling nog iets breder willen stellen: in de kerkdienst staat de ontmoeting met God centraal, voor gasten én leden.

[Mezzamorpheus]

quote:

op 04 Feb 2004 19:05:58 schreef agnes:
ik zou die stelling nog iets breder willen stellen: in de kerkdienst staat de ontmoeting met God centraal, voor gasten én leden.

Das een mooie, maar zeer vage stelling waar je alle kanten mee opkan. Met die van Hiedeen kan je al heel wat minder kanten op. Zit dus wat mij betreft meer visie in...

[agnes]

quote:

op 04 Feb 2004 19:34:26 schreef Mezzamorpheus:
[...]


Das een mooie, maar zeer vage stelling waar je alle kanten mee opkan. Met die van Hiedeen kan je al heel wat minder kanten op. Zit dus wat mij betreft meer visie in...

een stelling is om over te discussieren. de stelling van Hiedeen vind ik daar zeer geschikt voor, ook gezien haar stukje wat ze daarvoor schreef. ik wilde hem uitbreiden met het woordje 'leden'. Want daar moet je niet aan voorbij gaan vind ik.

[Mezzamorpheus]

quote:

op 04 Feb 2004 20:32:20 schreef agnes:
[...]

een stelling is om over te discussieren. de stelling van Hiedeen vind ik daar zeer geschikt voor, ook gezien haar stukje wat ze daarvoor schreef. ik wilde hem uitbreiden met het woordje 'leden'. Want daar moet je niet aan voorbij gaan vind ik.

Ja, maar daardoor verdwijnt dus weer het aspect dat er wel meer aandacht voor de gasten mag zijn dan er op dit moment vaak is...
Wat is trouwens jouw mening over hoe we met gasten moeten omgaan?

[agnes]

quote:

op 04 Feb 2004 20:56:04 schreef Mezzamorpheus:
[...]


Ja, maar daardoor verdwijnt dus weer het aspect dat er wel meer aandacht voor de gasten mag zijn dan er op dit moment vaak is...
Wat is trouwens jouw mening over hoe we met gasten moeten omgaan?

naar mijn mening is het heel belangrijk om open naar gasten om te gaan. Ze laten merken dat ze van harte welkom zijn. Ik ben ook geneigd om bij deze stelling de nadruk op de zorg voor gasten te leggen. Maar we moeten niet vergeten dat we zelf ook komen om God te ontmoeten.
Ik hoop altijd dat we bij onze gasten open over komen. Dat we een warmte uitstralen, dat de gemeenschap der heiligen zichtbaar is, dat onze gasten denken: wat fijn om bij God te horen, dat wil ik ook!

Helaas merk ik hier in veel gemeenten erg weinig van, en ik schaam me daar best wel voor. Waar is onze naastenliefde? Onze plicht tot evangeliseren? Ik heb wel eens het gevoel dat we als een 'al gearriveerde club' overkomen.
Ik weet dat dit niet in elke gemeente zo is. Je ziet vaak in kleinere gemeenten wat meer gastvrijheid dan in grotere, maar dat zou niet zo moeten.

En wat ik hierbij ook wilt opmerken is nog de andere kant: hoe gaan wij met onze medebroeder/-zuster om? Ook op een open manier? Maar dat is weer een andere dicussie  

[Zwever]

De kerk is een hele bijzonder vereniging:

zij bestaat namelijk voor haar niet-leden.

[Ampliatus]

Ik denk bij kerk niet direct aan de zondagse eredienst.
Ik denk bij kerk of "gemeente in de toekomst"  vooral aan de gemeenteLEDEN gedurende de gehele week.
Hoe gaan we dan met elkaar om, hoe treden we dan naar buiten; gezamenlijk en individueel.
God liefhebben boven alles en de naaste, de naaste als onszelf...
Daar begint de kerk gestalte te krijgen.
Daar ligt de werfkracht van de kerk.

En als die kerkgemeenschap in de week goed functioneert; dan zien we dat zondag ook in de eredienst.
Het "welkom"  in de week zien we terug in het samen-opgaan naar Gods huis.
Een "welkom"  dat IN de week is gestart en op zondag ook voor het aangezicht van de Here wordt gebracht.

De werfkracht, het kerkvergaderend werk van Christus, vindt elke dag plaats.
Schapen lopen BUITEN met de herder.
In de schaapskooi maar zo nu en dan...

[Eduard]

quote:

op 28 Jan 2004 19:45:16 schreef Hiedeen:
Ik lees in verschillende topics allerlei discussies over wat beter kan of moet in de kerk. Ik was benieuwd hoe jullie de gemeente in de toekomst zien.

Zelf zie ik de gemeente in de toekomst als een plaats waar
- God de eer krijgt en waar we Hem beter leren kennen (boven)
- De gemeenteleden door hun verscheidenheid toch een eenheid vormen (binnen)
- Men open is naar buiten en waar iedereen welkom is, missionair dus (buiten)

Hoe zien jullie dat?

Hoe kan men het anders zien dan wat jij beschrijft mijn broeder? De gemeente omvat alles en iedereen, we hebben alleen nog niet die tolerantie geleerd te praktizeren die ons door o.a. Jezus voorgehouden is te praktizeren.

[grompie]

quote:

op 28 Jan 2004 19:45:16 schreef Hiedeen:
Zelf zie ik de gemeente in de toekomst als een plaats waar
- God de eer krijgt en waar we Hem beter leren kennen (boven)
- De gemeenteleden door hun verscheidenheid toch een eenheid vormen (binnen)
- Men open is naar buiten en waar iedereen welkom is, missionair dus (buiten)

Hoe zien jullie dat?

Volgens mij komen de drie bovenstaande punten allemaal neer op liefde(een keer voor God twee keer voor je naaste). Dat was volgens mij ook de kern van de eerste gemeenten. Wij beginnen onze kerkorde door te stellen dat alles in een goede orde moet gebeuren en stellen regeltjes. Dat was omdat onze liefde niet voldeed.(regeltjes->verdeeldheid/conflict->scheuring(en meer regeltjes))
De grote vraag is natuurlijk of het feit dat onze liefde in het verleden niet voldeed ons vrijwaart van het proberen.

[Hiedeen]

Wat een mooie reacties, allemaal constructief en waardevol, we zien volgens mij met z'n allen het belang van gemeente-zijn, zeker ook door de week. We kunnen dan individueel en gezamenlijk uitstralen waarom we christen zijn. Daarbij hoort natuurlijk een open kerk, op de zondag, maar dat mogen we ook uitstralen door de week heen. Dus de kerk mag door de week ook wel eens open.

Wat dachten jullie van een koffiemorgen, een spelletjesdag, een wekelijkse sing-in, een stilteplek in de kerk - een ontmoetingscentrum dus. Hier mogen we ons als gemeenten 'presenteren', laten zien waar we in geloven. De liefde die God voor osn heeft, mogen we doorgeven aan elkaar en onze gasten.

Daarom denk ik dat leden heel belangrijk zijn, het lijkt me zeer waardevol. We kunnen onze gaven en talenten goed inzetten en daarvan genieten. Dat zal volgens mij een missionaire uitstraling hebben, net als de eerste christengemeenten dat hadden. Daarvoor is dus inzet, betrokkenheid, liefde, enthousiasme en bovenal Gods zegen nodig.
In onze eigen gemeente (GKV Ede-Noord) zijn daar al volop mee bezig, zeker ook vanuit de jongeren. We houden vanuit onze organisatie TijdVoorActie www.tijdvooractie.nl allerlei activiteiten die zijn gericht op (missionair) gemeente-zijn. Dat zorgt voor betrokkenheid, enthousiasme, liefde en worden gezegend door God.

[agnes]

hiedeen,

Wat jij beschrijft wat er in je gemeente gebeurt klinkt erg aantrekkelijk. Ik denk dat menigeen er jaloers op is. Zeker ook omdat de jeugd er zo betrokken bij is. In onze gemeente en op onze bijbelstudiegroep zitten we ook wel eens te brainstormen wat we kunnen doen om de jeugd er meer bij te betrekken, dit zou een manier kunnen zijn.
Ik vraag me wel een paar dingen hierbij af: is het niet zo dat het in het begin al dit soort activiteiten erg leuk is, men is enthousiast, maar dat na verloop van tijd het nieuwe eraf is en het op een vast club mensen neerkomt? Het lijkt me moeilijk om hier een gulden middenweg te vinden.
En daarbij: zit onze omgeving te wachten op koffieochtenden en spelletjesdagen enz. terwijl je om je heen ziet dat men van hot naar her vliegt, en de een het nog drukker heeft dan de ander?
Jij kunt vanuit de praktijk hierop reageren. Misschien zit ik er wel helemaal naast met deze vragen?

[Hiedeen]

quote:

op 10 Feb 2004 19:15:27 schreef agnes:
Ik vraag me wel een paar dingen hierbij af: is het niet zo dat het in het begin al dit soort activiteiten erg leuk is, men is enthousiast, maar dat na verloop van tijd het nieuwe eraf is en het op een vast club mensen neerkomt? Het lijkt me moeilijk om hier een gulden middenweg te vinden.

Dat klopt, dat gevaar is reëel. Daarom proberen we binnen een vast aantal activiteiten ook weer nieuwe dingen te organiseren. Dus elk jaar kijken we weer naar nieuwe projecten (dit jaar: straatvoetbalproject in de wijk). We letten daarbij op: zijn het nieuwe, aansprekende dingen waar men zich voor wil inzetten? Sluit het aan op gemeente-zijn? Hoe is de uitstraling naar buiten? Velen binnen de gemeente hebben goede ideeen, dus die kunnen we uitbuiten!

De vaste club?

Goed mogelijk! Maar: aan de gemeente om verschillende talenten en gaven in te zetten, zodat zoveel mogelijk verschillende mensen meedoen en kunnen genieten. In de praktijk zal je waarschijnlijk vaak teruggaan naar een vaste kern, maar dat zie ik niet direct als erg negatief. Je hebt vaste, enthousiasmerende volhouders nodig, ook dat zijn gaven en talenten!

quote:

En daarbij: zit onze omgeving te wachten op koffieochtenden en spelletjesdagen enz. terwijl je om je heen ziet dat men van hot naar her vliegt, en de een het nog drukker heeft dan de ander?
Jij kunt vanuit de praktijk hierop reageren. Misschien zit ik er wel helemaal naast met deze vragen?

Omdat iedereen het zo druk heeft, is het misschien wel goed om af en toe rustig bij elkaar te komen. De ouderen binnen onze gemeente hebben al aangegeven dat ze het geweldig zouden vinden om wat contacten op te zoeken tijdens bijvoorbeeld een koffie-ochtend. Ouderen vliegen niet echt van hot naar her!
Daarnaast zal niet iedereen zich hierdoor aangesproken voelen. Velen hebben hiervoor geen tijd of zien de noodzaak niet zo... maar voor anderen kan het een mooie gelegenheid zijn om betrokken te zijn en elkaar te ontmoeten. Dat is voor de gemeenteleden goed, maar ook voor de mensen buiten de gemeente kan dit drempelverlagend werken. Dan is de kerk niet meer: twee keer samenkomst op zondag, maar is de kerk: een levende gemeente! Midden in de maatschappij.