Geloven, zonder de kerk

[Berrie1986]

Hallo mensen, ik ben nieuw hier op dit forum, omdat ik met wat problemen zit. En ik vraag me af, of jullie daar misschien een antwoord op weten.

Ik ben lid van een Gereformeerde kerk (Vrijg) en ga iedere zondag minimaal 1 keer naar de kerk. S'morgens is voor mij geen probleem, omdat dan iedereen nog bij zjin/haar ouders zit, en ik me niet zo buitengesloten voel. Maar des middags is problematischer. Omdat de jeugd, en jong volwassenen dan bij elkaar zitten, en ik vaak in mijn eentje. Dat komt mede doordat ik een sociale beperking heb, dus ik kan niet zomaar naast mensen gaan zitten, bang dat ik ben dat een ander dat niet leuk vind.

In het begin, liet ik me daar niet door ontmoedigen, en was ik ook in de middagdienst aanwezig. De laatste tijd niet meer, ik ben het zat om met maagklachten (van de stress) en zonder iets van de preek te horen, in de kerk te zitten. In de zes jaar dat ik nu bij deze kerk zit, heb ik 1 jaar ook bij de jeugd gezeten, maar voor de rest niets. Naar vereniging ging ik dan nog wel, maar ook dat is afgelopen, omdat er maar weinig mensen naar vereniging gaan, vanwege school en studie ergens anders...

Nou, heb ik vaak gesprekken met mensen die niet van de kerk zijn, en die je gewoon in de waarde laten, hoe je bent. Zij zeggen, dat het probleem van de kerk is, dat er schijnheilige mensen inzitten. Mensen, die in de werkweek, alles doen wat God verboden heeft, maar zondags voorin de kerk zitten, alsof ze daarmee in de Hemel komen.

Dit zijn problemen voor mij, waardoor ik denk, om van de kerk af te gaan. Mensen die geleerd word: Heb je naasten lief, denk om je medemens, en dan je compleet negeren, omdat je sociaal niet zo goed uit de voeten kan.

Geloven zal ik wel blijven doen, al is het op mijn eigen manier: Heb je naasten lief als jezelf, en God bovenal. Dat is voor mij belangrijker als 2 keer per zondag naar de kerk gaan, en collecte geld betalen.

Wat is jullie mening, over dit verhaal?

Alvast bedankt, voor de aandacht!

[grondig christelijk]

quote:

Berrie1986 schreef op 25 januari 2009 om 15:16:
Alvast bedankt, voor de aandacht!

Hoi,

even wat vragen,...

Wat is je leeftijd?
weten de mensen in de gemeente waar je zit van je beperking? Doen ze er wat aan het voor je gemakkelijker te maken? Is het bekend bij de leiders van je gemeente?
ben je onder behandeling van je probleem?
Heb je alle wegen bewandelt die tot een oplossing kunnen leiden?

[gaitema]

quote:

Berrie1986 schreef op 25 januari 2009 om 15:16:
Alvast bedankt, voor de aandacht!

Ik ken dit, het komt in onze familie bij ons ook voor, ik heb het zelf ook geërft. Een lichte vorm ervan waarmee ik heb leren omgaan. Maar laat je geen zand in je ogen strooien, ook mensen buiten de kerk zijn gewoon net als mensen in de kerk. Je kunt ze nooit allemaal over één kam scheren. En dan je eigen familie, je ouders, ze zijn toch geen schijnheiligen voor je?

Van een christen die evangeliseerd onder mensen heb ik in de Visie de volgende uitspraak gelezen: " Door angst, ontmoediging en intimidatie slaagt satan er vaak in om overwinnaars van God te laten geloven dat ze verliezers zijn."

Laat je niet door die angst, ontmoediging en intimidatie overmeesteren, maar wees er bewust van dat God bij je is.

Ik heb zelf ook vrienden buiten mijn eigen kerkelijke kring, bestaande uit twee hervormde randkerkelijken (die gelovig zijn) en een hele goede vriend die lid is van een gereformeerde bondsgemeente en juist heel gewoon en oprecht gelooft, met veel belangstelling voor anderen.

In mijn eigen  midden orthodox confesionele PKN- gemeente met een licht evangelisch sausje ben ik in commissies gaan zitten ter voorberijding van jeugddiensten. Ik merk dat in deze commissies juist heel bewogen oprechte christenen zitten. Het hoeven dan niet direct je vrienden te zijn, maar je merkt dat ze een goed hart hebben. Vaak kan je een taak nuttig vervullen als bijvoorbeeld het regelen van een aansprekelijk bandje in de kerk of een jonge voorganger die je erg aanspreekt, een thema aandragen wat je raakt. Aandragen van een mooi gedicht. Het mooie van die commissie is dat je het samen doet. Ieder met zijn eigen talenten.

Geloof me, er zijn warme mensen in jou gemeente. Soms moet je door de buitenkant heen prikken en in vertrouwen dat God je levenskracht is kan je elke aanval van angst die nooit van God komt overwinnen.

De kerk is ook een voedingsbron van geestelijk voedsel en een plek waar je met medegelovigen samen God de eer geeft. Het is ook een plek waar je je geloof met anderen deelt en zo met elkaar van elkaar leert. als een gemeentelid lijd, dan mag je hem helpen.

[mohamed]

@ Berrie 1986,

Als je zo genegeerd wordt kan ik me voorstellen dat je geen zin meer hebt er naartoe te gaan. Zelf zit ik bij geen enkele kerk en ik denk niet dat ik daardoor minder gelovig ben.

[meems]

quote:

mohamed schreef op 25 januari 2009 om 16:06:
@ Berrie 1986,
Als je zo genegeerd wordt kan ik me voorstellen dat je geen zin meer hebt er naartoe te gaan. Zelf zit ik bij geen enkele kerk en ik denk niet dat ik daardoor minder gelovig ben.

Ik wil geen waarde oordeel of meer of minder geloven geven. Maar ik vind je bijdrage naar Berrie 1986 niet erg positief Christelijk.

Ik zou veeleer willen stellen, de kerk bestaat uit een verzameling gelovigen die met al hun onhebbelijkheden, toch samen een gemeente vormen. Je kent het voorbeeld wel van het lichaam dat Paulus noemt als hij zegt dat het hoofd niet de hand is etc... Toch mogen we dat  aanduiden als lichaam van Christus. Dus je daarvan onthouden lijkt me niet goed.

Ik heb een blinde man gekend die op het laatst van zijn leven ook bijna doof was. Toch ging hij trouw naar de kerk. Zijn motivatie: "Ik krijg elke zondag de zegen van mijn Here en God".

[meems]

Berrie1986 schreef op 25 januari 2009 om 15:16:

quote:

Ik ben lid van een Gereformeerde kerk (Vrijg)

Geloven zal ik wel blijven doen, al is het op mijn eigen manier: Heb je naasten lief als jezelf, en God bovenal. Dat is voor mij belangrijker als 2 keer per zondag naar de kerk gaan, en collecte geld betalen.

Ik ben ook GKv lid. Ik denk en vind dat je een gemeente nodig hebt omdat je dan broeders en zusters om je heen hebt. Ik kan me voorstellen dat je bepaalde moeiten hebt. Maar ik heb de ervaring dat ook mensen met contact of andere problemen bijv. wel naar een bijbelstudie vereniging gaan. Bij ons is het in ieder geval zo dat daar ieder in z'n waarde wordt gelaten en er veel bespreekbaar is. Ik heb vanwege problemen in onze kerk wel eens overwogen om naar een andere kerk te gaan. Maar ik weet zeker dat ik bepaalde mensen erg zou missen. Ook op mij is wel wat aan te merken. En ik hecht eraan dat de gemeente / kerk het lichaam is van Christus. Daar wil ik graag deel van uitmaken.
Een kerkdienst is voor mij een eredienst aan God. Je ontmoet er God samen met mede gemeenteleden. En als je de nadruk legt op het woord EREDIENST dan zul je denk ik minder snel zeggen dat je éénmaal kerkgang wel genoeg vindt.

[tussendoortjes]

Hoi Berrie, graag wil ik je een hart onder de riem steken. Je komt hiermee voor de dag en dat is al een hele belangrijke stap. Gooi het open, ook naar je medekerkleden. Dan kun je zelf beoordelen of die niet-gelovige kennis gelijk heeft dat er alleen maar huichelaars in de kerk zitten. Ik hoop en verwacht dat je door het open te gooien heel wat van Gods liefde, gewenstheid en geborgenheid door mensen heen zult ervaren. Zodat je verder kunt.

Dan nog iets. Geloven in je eentje kan soms niet anders, maar is niet ideaal. God is het brein achter de kerk als levende ontmoeting van mens met mens, God met mens en mens met God. Hij heeft zelf de kerk uitgedacht. En Hij heeft jou uitgedacht. Hij heet je welkom in Zijn huis en vergelijkt de kerk zelfs met het lichaam waarvan Hij het koppie is. Of als de vrouw waarvan Hij de man is. Of de schaapkudde waarvan hij de herder is. Nou, dat is toch prachtig? Het is jammer dat de kerk zo opgeknipt is in kleinere kerkjes, maar zolang zij bij Jezus willen horen blijven zij het lichaam van Christus.

Ik denk dat je ietsje dieper mag gaan met je vraag. Leg het maar in gebed aan de Heer voor. Heer, U kent mijn hart. U woont er zelf met uw Heilige Geest. Niets is voor u verborgen. Heer, hoe wilt U dat ik U zal dienen? Heer, u hebt de kerk bedacht maar hij valt me zo tegen. Wilt u me laten zien wat mijn plaats is? Heer, als u een andere kerk voor mij in gedachten hebt geef me dan wat aanwijzingen. Heer, geef me iemand met wie ik over deze dingen kan praten. Geef me uw liefde Heer, want waar uw liefde is, is geen plek voor angst.

Don't give up Berrie.
Gods zegen en hartelijke groet!
Dick

[Thorgrem]

quote:

Berrie1986 schreef op 25 januari 2009 om 15:16:
Wat is jullie mening, over dit verhaal?

Alvast bedankt, voor de aandacht!

Allereerst welkom.

Ik ben dan wel katholiek, maar wellicht kan een wat andere invalshoek geen kwaad.

Allereerst denk ik dat je eens zou kunnen proberen om hierover te spreken met de dominee. Wellicht heeft hij/zij tips voor je en kan hij anderen aansporen rekening te houden met je gevoelens.
Dat je in ieder geval 1 keer per week naar de kerk gaat lijkt me al heel positief. Vraag je dan niet teveel van jezelf als je jezelf helemaal opvreet voor die tweede keer?

Wellicht komen die jongeren jong/volwassenen in een soos (georganiseerd door de gemeente) bij elkaar en kennen elkaar op deze manier waardoor het wat moeilijk is om tussen te komen.

Zelf vind ik het ook lastig om contact te maken met mensen van mijn leeftijd, nu al een stuk minder als toen ik jong was overigens. Mij hielp het door mij aan te melden als vrijwilliger en zo heb ik stukje bij beetje mensen leren kennen uit mijn parochie. Mensen zijn over het algemeen niet zo vlot met het contact zoeken van anderen die buiten de groep staat als die persoon zelf niet aangeeft deel uit te willen maken van die groep.

Ik ken jou niet, ik ken je sociale beperking niet en ik ken je gemeente niet. Wellicht is er helemaal geen kwade opzet om jou zo'n ongemakkelijk gevoel te geven. Daarom raad ik je aan er eens met je dominee over te praten.

Om deze reden je gemeente verlaten lijkt mij geen echte constructieve oplossing. Een soortgelijke ervaring kun je namelijk ook opdoen in je toekomstige baan of op een nieuwe opleiding. Weglopen voor problemen zonder de oorzaak ervan te kennen leer je nou eenmaal weinig van. Zie dit als een mooie leerervaring die je kan gebruiken in je toekomst.

Zomaar wat gedachtengangen van mij, nogmaals ik weet de situatie niet en je moet helemaal zelf weten of je er wat mee doet of dat je het naast je neerlegt. Sterkte in ieder geval.

[Riemer Lap]

quote:

Berrie1986 schreef op 25 januari 2009 om 15:16:
Hallo mensen, ik ben nieuw hier op dit forum, omdat ik met wat problemen zit. En ik vraag me af, of jullie daar misschien een antwoord op weten.

Ik wil het proberen

quote:

Ik ben lid van een Gereformeerde kerk (Vrijg) en ga iedere zondag minimaal 1 keer naar de kerk. S'morgens is voor mij geen probleem, omdat dan iedereen nog bij zjin/haar ouders zit, en ik me niet zo buitengesloten voel.

zit je dan bij je ouders?

quote:

Maar des middags is problematischer. Omdat de jeugd, en jong volwassenen dan bij elkaar zitten, en ik vaak in mijn eentje. Dat komt mede doordat ik een sociale beperking heb, dus ik kan niet zomaar naast mensen gaan zitten, bang dat ik ben dat een ander dat niet leuk vind.

Okee, je denkt dat de ander iets denkt (vraagje: heb je PDD-nos of Asperger?)

quote:

In het begin, liet ik me daar niet door ontmoedigen, en was ik ook in de middagdienst aanwezig. De laatste tijd niet meer, ik ben het zat om met maagklachten (van de stress) en zonder iets van de preek te horen, in de kerk te zitten. In de zes jaar dat ik nu bij deze kerk zit, heb ik 1 jaar ook bij de jeugd gezeten, maar voor de rest niets. Naar vereniging ging ik dan nog wel, maar ook dat is afgelopen, omdat er maar weinig mensen naar vereniging gaan, vanwege school en studie ergens anders...

helder...

quote:

Nou, heb ik vaak gesprekken met mensen die niet van de kerk zijn, en die je gewoon in de waarde laten, hoe je bent. Zij zeggen, dat het probleem van de kerk is, dat er schijnheilige mensen inzitten. Mensen, die in de werkweek, alles doen wat God verboden heeft, maar zondags voorin de kerk zitten, alsof ze daarmee in de Hemel komen.

Nou ben ik mijn hele leven al lid van een kerk, diverse genootschappen gekend en ik heb weinig schijnheiligheid gezien.
Over het algemeen valt op dat buitenstaanders een mening over iets hebben waar ze niets of weinig van weten.
Maar dat terzijde.

quote:

Dit zijn problemen voor mij, waardoor ik denk, om van de kerk af te gaan. Mensen die geleerd word: Heb je naasten lief, denk om je medemens, en dan je compleet negeren, omdat je sociaal niet zo goed uit de voeten kan.

Hier zeg je iets wat van belang kan zijn. Ben je open over wat je hebt en wat er bij je speelt? Veel mensen met een sociale beperking zijn ook niet zo open om te vertellen wat er is.
Wat ook opvalt bij dergelijke stoornissen (ik werk in die sector) de cliënt vaak dingen denkt voor de ander: Hij zal wel denken dat ik denk dat hij denkt........
dat is ee lastig probleem voor degene met de stoornis!

quote:

Geloven zal ik wel blijven doen, al is het op mijn eigen manier: Heb je naasten lief als jezelf, en God bovenal. Dat is voor mij belangrijker als 2 keer per zondag naar de kerk gaan, en collecte geld betalen.

even een domme vraag: waar in de bijbel lees je dat een gelovige als enige gelooft en geen gemeenschap zoekt? Geloven is voor jezelf vorm geven aan je relatie met God maar óók samen met anderen die relatie met God vorm geven.
Kun je in dit verband HC 21 v+a 55 ook lezen?

Vraag 55: Wat verstaat u onder de gemeenschap der heiligen?

Antwoord:
Ten eerste dat de gelovigen allen samen en ieder persoonlijk als leden gemeenschap hebben met de Here Christus en deel hebben aan al zijn schatten en gaven.
Ten tweede dat ieder verplicht is zijn gaven tot nut en heil van de andere leden gewillig en met vreugde te gebruiken.

quote:

Wat is jullie mening, over dit verhaal?

Alvast bedankt, voor de aandacht!

Mijn mening is denk ik niet zo belangrijk.
Wel kan ik je adviseren om ondersteuning te zoeken om te leren contacten aan te gaan en te onderhouden.
Zelf werk ik wel met mensen van Dit koningskind om te ondersteunen.
In de meeste GKV kerken is een kontaktpersoon daarvan.
Kijk ook eens op kijk, zie, ontdek

[Berrie1986]

Oke, bedankt voor de reacties, en de eerste stap is gezet:

Vanavond had ik een bijbelstudie, en daar heb ik eerlijk gezegd, wat er dwars zat, en ze konden zich er wel in vinden. Aangezien de kerk, waarin zit, erg gesloten is voor "nieuwkomers" en die mensen sneller buitensluit, al hebben ze dat niet zelf in de gaten. Er is voor me gebeden, en ik merk wel, dat ik er nu wat positiever tegenover sta. Zelf heb ik er niet zo voor gebeden, omdat ik dwars was. Elke zondag weer, alsof de Satan ermee bezig was.

Ik zal proberen er open over te zijn, en dan weet ik zeker dat er mensen zijn, die me accepteren, zoals ik ben..
De kerk heb je nodig, maar maakt niet zalig, zoals er soms wel over gedacht word.

Bedankt voor de reacties!

[gaitema]

Mooi dat je het open hebt kunnen delen. Een angst overwonnen en warme reacties zo te zien. Ik wens je een goede week toe.

[Riemer Lap]

quote:

Berrie1986 schreef op 25 januari 2009 om 21:37:
Oke, bedankt voor de reacties, en de eerste stap is gezet:

Vanavond had ik een bijbelstudie, en daar heb ik eerlijk gezegd, wat er dwars zat, en ze konden zich er wel in vinden. Aangezien de kerk, waarin zit, erg gesloten is voor "nieuwkomers" en die mensen sneller buitensluit, al hebben ze dat niet zelf in de gaten. Er is voor me gebeden, en ik merk wel, dat ik er nu wat positiever tegenover sta. Zelf heb ik er niet zo voor gebeden, omdat ik dwars was. Elke zondag weer, alsof de Satan ermee bezig was.

Ik zal proberen er open over te zijn, en dan weet ik zeker dat er mensen zijn, die me accepteren, zoals ik ben..
De kerk heb je nodig, maar maakt niet zalig, zoals er soms wel over gedacht word.

Bedankt voor de reacties!

Mooi dat je er iets aan gedaan hebt ZELF. Knap van je  

een heel dom vraagje: waar woonde je voor je in Axel ging wonen?

[Mellon]

quote:

Berrie1986 schreef op 25 januari 2009 om 15:16:

Nou, heb ik vaak gesprekken met mensen die niet van de kerk zijn, en die je gewoon in de waarde laten, hoe je bent. Zij zeggen, dat het probleem van de kerk is, dat er schijnheilige mensen inzitten. Mensen, die in de werkweek, alles doen wat God verboden heeft, maar zondags voorin de kerk zitten, alsof ze daarmee in de Hemel komen.

Mijn man was de eerste dertig jaar van zijn leven helemaal niet gelovig, integendeel zelfs. Hij vond christenen ook maar schijnheilig.

Maar hij is bijna tien jaar geleden tot geloof gekomen. En hij realiseerde zich dat je niet in de eerste plaats voor andere mensen in de kerk zit. Je zit in de kerk voor God: om Hem te eren, over Hem te leren, tot Hem te bidden enzovoort. Die gedachte, dat het om God draait, heeft hem geholpen om zijn weerzin tegen de kerkgang en de kerkmensen te overwinnen.

Ik praat nu even namens hem omdat hij hier niet post, maar dat vindt hij niet erg  

[mohamed]

Als men graag naar de kerk gaat, prima toch, maar ik denk niet dat het een must is, want er staat geschreven:

1 Kor 3,16    
Weet gij niet, dat gij Gods tempel zijt, en de Geest Gods in u woont?

De Geest Gods woont niet in stenen gebouwen, maar in de gelovigen.

[MaVee]

Kleine aanvulling op mohamed's quote (die in mijn ogen onvolledig is):

Voeg u bij hem, bij de levende steen die door de mensen werd afgekeurd maar door God werd uitgekozen om zijn kostbaarheid, 5 en laat u ook zelf als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijke tempel.
1 Petrus 2

Verder:

Goed bezig Berry! Ik hoop dat je Gods liefde door de mensen om je heen mag ervaren