Hallo Meindert,
Sorry dat ik wat laat reageer.
Je stelt goede vragen.
Ik heb even opgezocht wat een pantheïst is, en iemand anders, op een ander forum vond dat ik maar eens moest zoeken onder panentheïst.
Het zijn nogal wat omschrijvingen die ik vond en wat later besefte ik, dat ik zelf aan het zoeken was in welk "hokje" dat ik heb best paste.
Dus daar ben ik even mee gestopt.
Meindert, alles wat geschreven staat, is hoogstwaarschijnlijk door een mensenhand gedaan. Ik geloof niet dat bepaalde beweringen of geschriften "uit de lucht zijn komen gevallen" (grappig trouwens, want ik denk dus wel dat er een hogere macht uit de lucht is gekomen).
Maar zaken zijn door een mensenhand geschreven.
Iedereen interpreteert gebeurtenissen op zijn manier.
Daar ben ik nu ook mee bezig, en daarom probeer ik deze these te etaleren en door anderen in overweging te laten nemen.
Ik ben nieuwsgierig naar reacties en tot nu toe heeft niemand mijn these tegen gesproken.
Alles wijst er wel op dat zich er bijzondere zaken hebben voor gedaan.
Er is nogal wat geschreven en gekerfd en al wat dies meer zij.
Een van de oudste documenten wat een bijbels verhaal verteld is het Atrahasis-epos. Het lijkt er op dat al het andere hier een afgeleide van is.
Ik denk dat God heel mensenlijk is en wij heel Goddelijk.
We zijn geschapen naar Gods evenbeeld: "Hij die is" kan erg breed geinterpreteerd worden.
Ik geloof in een Goddelijke energie, in een Goddelijk gen en idd, ik geloof in "iets" na de dood. Iets moois.
Doordat ik voor mij een bepaalde invulling aan alles heb gegeven voelt dat zeer bevrijdend. Overigens krijg ik gewoon (onverklaarbare) tekens, die de meesten van ons als toevalligheden betitelen.
Je hoeft je niet druk te maken om God, dat staat ook ergens geschreven.
God is feitenlijk niet meer en niet minder dan zijn schepping: de mens.
Een keizer is ook niet meer of minder dan jij of ik.
We zijn allen zandkorrels op het strand.
Dieren een spuitje geven? We eten ze zelfs op. Is dat liefde? Mijn dochter van 17 is vanaf haar 4e jaar vegetarier ... Dat is liefde volgens mij.
Ze is er voor de goede orde niet allergisch voor, maar ze vindt het een gruwelijke gedachte ...
Mensen die kinderen offeren aan een God? Of dat God iemand op de proef stelt om zijn eigen kind te offeren?
Onvoorstelbaar! Ook ik kan en wil dit niet geloven.
God doet zich hetzelfde leed aan als dat wat wij mensen aan elkaar doen.
God leeft in ons zoals ik nu, tijdens mijn leven al verder leef in mijn 3 kinderen, net als mijn vrouw dat ook doet.
Wanneer ik dood ben, leef ik verder in mijn kinderen zoals God dat nu ook doet in ieder van ons.
We hebben zijn Goddelijk Gen gekregen.
Wanneer we dood gaan en geen kinderen hebben is dat weer een ander verhaal, ik denk dat er dan zo iets is als vanzelfsprekend, iets volmaakt waarbij er geen materie is. Vanuit deze "geest"-wording is het mogelijk om in een ander leven verder te gaan of niet. Misschien bepaalt God dat.
Dat weet ik niet ... Maar ik wil dit wel graag geloven.
Zie hier gelijk een verklaring waarom dat ik voor optie 2 ga.
Met die pottenbakker ben ik niet meer zo zeer bezig hoor.
Meindert, hoe sta jij tegenover één oorsprong van het Geloof?
Geloof jij in God, of iets anders?
Met wie heb ik het genoegen?
Groet,
Pierre
