quote:
dingo schreef op 03 oktober 2009 om 12:59:[...]
Één van de verwijten van de "herstelde gereformeerde" kant was dat "Kampen" geen leiding en richting meer geeft. Eigenlijk hoor ik jou dat ook zeggen als je zegt dat ontwikkeling van beleid en visie niet in ons kerksysteem zit verankerd. Of lees ik dat verkeerd? Voor de duidelijkheid dat nog even los van de vraag of het "Kampen" zou moeten zijn.
Ik ben er niet zo zeker van of 'Kampen' ooit leiding en richting heeft gegeven. Ik heb wel de indruk dat er jarenlang een groep geweest is die in feite veel leiding en richting gaf. Die groep bestond niet alleen uit Kamper docenten en niet alle Kamper docenten maakten er deel van uit. Maar als je de combinatie maakt van 'Kampen', 'De Reformatie' en de moderamina van synodes uit de jaren zestig (eind), zeventig en tachtig, dan kom je een aardig eind. Dat dit vereenvoudigd kan worden tot 'Kampen' dat leiding geeft snap ik wel. Maar ik ben er niet positief over en duid de groep in gesprekken meestal, niet helemaal gekscherend, aan als 'het politbureau'.
Ik ben er dan ook behoorlijk blij mee dat 'Kampen' zich bezig is gaan houden met theologie en opleiding en niet met allerlei pogingen om leiding te geven aan de kerken. In ieder geval, dat de leiding zo genomen kon worden hangt wel samen met het ontbreken van een leiding gevende instantie in het systeem.
Ik weet ook niet of ik er wel zo voor ben dat er een leidende instantie in het systeem zou worden opgenomen. Dat komt al snel neer op een Hongaars systeem met niet alleen synodes en zo, maar ook bisschoppen. Ik noem het meer om te verklaren dat we in onze huidige overgangstijd ook logischerwijs wat met de handen in haar zitten.
quote:
Ook het oplossen van geschillen komt nu uiteindelijk op het bordje van de synode terecht. Een bepaalde vorm van mediation zou daar in kunnen helpen natuurlijk. Maar wat ik nu zie is dat men expliciet de mogelijkheden om bezwaar te maken verder inkrimpt om de grote hoeveelheid bezwaarschriften terug te dringen. Persoonlijk vind ik dat geen goede ontwikkeling, want het maakt dat bezwaren straks niet meer gehoord worden. Ik zie meer heil in het aanpakken van de werkwijze waarbij mediation ook een middel zou kunnen zijn maar ook bijvoorbeeld een deputaatschap bezwaarschriften waar terzake kundigen zitting in hebben. Komt dat overeen met jouw gedachtengang of bedoelde je iets anders?
Ik schrijf vanuit de ervaring van het kerkenwerk op classis en particuliere synode. Daar valt me al te vaak op dat mensen in feite een meningsverschil over beleid en zo hebben met hun kerkenraad, daarin geen gelijk krijgen, dan zich beroepen op classis en zo, en daar in een juridische molen terecht komen die niks oplevert dan afwijzingen. Op één van die vergaderingen bedacht ik me dat het ook niet terecht is om mensen die ongelijk krijgen (op een normale en niet schofferende manier) langs de weg van art. 31 KO ('wanneer iemand onrecht aangedaan is') verder het kerkelijk systeem in te sturen. Ze zouden er veel meer belang bij hebben dat er een ander soort instantie was, meer op bemiddeling gericht, die hen zou helpen om een weg te vinden met de nieuw ontstane situatie en hun kerkenraad bij de omgang met hen.
We hebben in de jaren negentig, toen veel later hersteld gereformeerden hun verschillen van mening met hun kerkenraden in de kerkelijke weg uitvochten, volgens mij ten onrechte de 'bezwaarprocedure' opgetuigd en aangescherpt, terwijl we beter op bemiddeling gericht elementen, zoals de kerkvisitatie, hadden kunnen optuigen, en de route over art. 31 beperken tot zaken waarin het echt over onrecht gaat. Kortom, ik denk dat wat jij zegt best overeen kan komen met mijn gedachtegang...
