Nu hebben we dan even een goed voorbeeld hier voor het oprapen:
rkdiak in "Hoe van gedachten wisselen bij verschill..."Adino,is zegt iets over dat ze steeds als medeschuldige wordt aangewezen en spreekt dan in bedekte termen over een user waar ze al een paar maanden niet meer op reageert.
quote:
Adinomis schreef op 27 maart 2009 om 16:11:
[...]
Mijn naam wordt iedere keer als medeschuldige genoemd door een user, terwijl ik al vanaf november niet meer op zijn berichten reageer.
diak
"een user" als je mij bedoelt, zal voor sommigen wel heel vriendelijk klinken, ik vind dit een toonbeeld van achterbaksheid.
Ik noem je overigens niet "schuldig". Ik stel wel vast dat je beroerd argumenteert.
@diak, als jij je dan aangesproken voelt, kun je toch gewoon om uitleg vragen
- waarom ze jouw naam niet noemt
- waarom ze zegt medeschuldige te zijn - dat zeg jij niet zo, jij bedoelt gewoon dat ze niet op jouw manier/wijze discussieert en dat het daarom misloopt.
Ik vind de woorden 'toonbeeld van achterbaksheid' en 'beroerd' (dat laatste wat minder) zeer vervelend en ook iets impliceren dat de betreffende persoon niet te vertrouwen is.
Je stelt er geen gewone vraag over: je denkt wat en komt in mijn ogen met grof verbaal geweld.
En dan kun je wel gewoon bedoelen dat het niet netjes is om jouw naam niet te noemen, maar Adinmois wil een manier van doen duidelijk maken en dit niet perse op jouw persoon betrekken door jouw naam niet te noemen.
Voor Adinomis is denk ik dit vetgedrukte zinnetje ook belangrijk als haar reactie op Fotogravinnetje die zegt dat je
wederzijds kunt aangeven dat je de ander begrijpt zonder het er mee eens te hoeven zijn:
quote:
Fotogravinnetje schreef op 26 maart 2009 om 11:45:
Dan hoef je het niet met elkaar eens te worden, maar je kunt wel laten merken dat je echt begrijpt wat de ander zegt, mee wilt denken in het referentiekader van de ander.
Adinomis
Dat geldt dan ook wederzijds. Mijn naam wordt iedere keer als medeschuldige genoemd door een user, terwijl ik al vanaf november niet meer op zijn berichten reageer. Niettemin word ik steeds aangevallen op wat ik tegen een ander zeg.
Trouwens ik vind het fout om mee te denken in datgene wat ik als een dwaalleer zie.
Punt is: Adinomis vindt het al sinds november verstandiger om niet op jouw te reageren vanwege de misverstanden die er ontstaan.
Toch ga je over haar rug heen met bv Esther in gesprek over haar postst en geeft aan wat er allemaal zo mis mee is. ER volgt dan een rijtje namen (waaronder Adinomis) van mensen die allemaal dingen geheel fout zien.
Dat is niet een prettige manier. Jij wilt haar liever negeren, zij negeert jou.
Toch breng je haar ter sprake en stuurt daarmee de discussie een kant op ten nadele van Adinomis. De ander krijgt een bepaald beeld van iemand vanwege jouw opmerkingen terwijl je niet eens met haarzelf praat.
Ga met Esther praten hoe jij hetzelf ziet, maar geef geen oordeel over de invalshoek van Adinomis, het kan heel goed zonder dat jij dat doet.
Je komt dan vanzelf vanuit jouw eigen overtuiging met Esther wel ergens uit waar je uit wil komen.
Dat bedoelt Adinomis te zeggen m.i.