Nog een korte overweging van een pastoor;
5 april 2009
Marcus 14-16
De weg die Jezus gaat, is onze levensweg. Voor ons die bang zijn voor de dood, angst hebben om te lijden, benauwd zijn voor iedere ziekte die een aanslag doet op ons zo veilige gewaande bestaan, gaat Jezus onze levensweg.
Aan de ene kant is Jezus' weg een weg van vernedering, In zijn menszijn staat Jezus aan onze zijde door het alleen-zijn, de verlatenheid, het afdalen tot in de wortels van het menselijk leven. Dit wordt uitgedrukt in: "God mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten"
Op het kruis voelt Jezus de verlatenheid die wij kennen. Denk aan het abrupt afscheid, door de dood van een geliefde, bij een scheiding, het sterven van een klein kind, een auto ongeluk met dodelijke afloop. Jezus roept het uit, net als wij in onze onmacht: Mijn God, mijn God waarom hebt Gij mij verlaten? Dit is Jezus`doodstrijd en de doodstrijd van alles wat ons menselijk leven bedreigt: zonde, verleiding, jalouzie, angst, de leugen, de pijn, de woede. In de doodstrijd van Jezus worden zij vernietigd.
Aan de andere kant voelt Jezus de verbondenheid met de hemelse Vader van alle leven. In zijn God- zijn is en blijft de verbondenheid tussen Hem en de hemelse Vader. Zij zijn é&eactue;n!
Hier zien wij het grote wonder, waardoor wij niet hoeven te wanhopen. Jezus stopt niet bij de dood, de liefde van de hemelse Vader trekt Hem door het lijden en de dood heen.
Op deze manier kunnen ook wij aan de hand van Jezus door de dood heen getrokken worden.
Wie Jezus liefheeft en volgt, mag het leven voelen, zelfs eeuwig leven hebben, als wij thuiskomen bij de Heer.
Amen.
Pastoor H. van der Vegt
