Gisteren debat bijgewoond over dit onderwerp.
Opvallende uitkomst was dat alle groningse huisartsen en huisartsen-in-opleiding unaniem tégen deze vaccinatie waren terwijl het ND vandaag bericht dat de 1000 door de Landelijke Huisartsenvereniging geïnterviewde huisartsen unaniem vóór waren! Nou zijn wij vast een niet-representatieve populatie maar vermoedelijk de onderzoeksgroep van de LHV ook

Anyway, nog een paar leuke feiten gehoord:
Bij een onderzoek onder 600 vrouwen (is uitgevoerd in gynaecologische kliniek vandaar alleen vrouwen) bleek dat slechts 56% het correcte antwoord gaf op de vraag 'wat denkt u dat een grotere kans is, een kans van 1 op 384 of een kans van 1 op 112?'. Hieruit blijkt maar weer dat het nadenken over kansen en risico's helemaal zo makkelijk nog niet is en de vraag rijst of mensen zonder uitgebreide informatie/coaching een risico-afweging kunnen maken. Kunnen we dat vragen van iedereen?
Het risico voor een meisje van twaalf jaar oud om in de komende
vijftig jaar aan baarmoederhalskanker te overlijden is
0,12% (slechts ruim ééntiende procent, dus). Dit heet in de media "een groot gezondheidsprobleem". Het risico van
5% van een patiënt om in de komende
tien jaar te overlijden aan een ziekte van het hartvaatstelsel heet in de landelijke richtlijnen echter "laag". Dat zet de zaken ook weer enigszins in perspectief. Beide aandoeningen zijn voor een groot deel "gedragsziekten": onveilige seks met hoge partnerwissel en roken.
Ook een interessante invalshoek is dus dat voor meisjes van twaalf jaar oud de kans om de komende vijftig jaar
niet te overlijden aan baarmoederhalskanker, 98.8% bedraagt. Zo lees je het nooit in de media.
De kans om een auto-ongeluk te krijgen onderweg naar het Groene Kruis om je prikje te halen is aanzienlijk groter dan de kans op kanker, lijkt me.
Ook interessant: de baarmoederhalsuitstrijkjes resulteren in 14.000 fout-positieve (in deze context betekent positief een
ongunstige uitslag, dat weten trouwens ook heel veel patiënten niet en interpreteren het verkeerd) uitslagen per jaar met alle onnodige vervolgonderzoeken en onrust van dien.
En dat alles omdat het nationale onderbuiksgevoel "je zal die ene maar zijn" of iets in die richting is. Ik vond 't wel boeiende gegevens!