quote:
op 03 May 2003 00:23:50 schreef Jan W:
Op een congres heb ik ooit eens opgemerkt dat een kerkorde niet meer en niet minder moet zijn als een huishoudelijk reglement. De belijdenisgeschriften zijn de statuten om het dan maar eens zo te zeggen. Het enige wat ik in de kerkorde goed geregeld zou willen zien zijn zaken m.b.t.: doop, avondmaal en tucht. Voor de rest laat de vrijheid bij de plaatselijke kerken.
De belijdenisgeschriften als statuten? daartoe zijn ze niet geschikt, als "Mission Statement"zou je ze evt. wel kunnen gebruiken.
Er is in feite weinig veschil tussen statuten en een huishoudelijk reglement. Het gaat er in een kerkorde juistr om dat dergelijke zaken goed geregeld zijn. De wijze van avondmaal en doop ( en ook liturgische kwesties) vind ik nu juist een zaak van de plaatselijke gemeente. Wat betreft de tucht lijkt mij een landelijke richtlijn in de KO vastgelegd inderdaad wenselijk.
Nu is de tucht in de KO slecht geregeld: bij tuchtkwesties treedt de kerkenraad op als aanklager, rechter en beul tegenover een persoon die onder de tucht is gesteld. Dat lijkt mij nu niet in overeenstemming met de principe's van een wettige rechtsgang zoals die in een democratische rechtsstaat geregeld hoort te zijn. Maar goed, nu raak ik wat off topic.
En wat de stelling betreft:
quote:
Kerkorde belemmert de spontaniteit in de kerk.
Dat hangt er vanaf. Het hanteren van een kerkorde kan dodelijk zijn, maar ook structuur bieden om verder te komen. Een kerkorde hanteren vraagt om flexibiliteit en zal ook zonder veel moeite gewijzigd kunnen worden. Zoals Grompie al schreef: je kunt het ook gebruiken om je identiteit te benoemen en een toekomstvisie er in te verwoorden (een zogeheten "Mission Statement" ).