quote:
Het was bij ons ook een stuk strakker en stijver geweest. Het zijn vooral de voorgangers die er nieuw leven in wisten te brengen. En de huidige zijn ook al positieve voorgangers die maar wat graag in de kerk staan. Eèn van de drie omschrijft het als dat het steeds meer als je huis voelt. Dat gevoel herken ik. Het is gezellig. Er mag gelaggen worden en soms raakt een dominee zomaar met je in gesprek
, maar vooral met de kinderen. Wel hebben de mensen bij ons dikwels de instelling: "o, maar dat doet iemand anders wel." We hebben daarom wel eens een kerkdienst gehad met als boodschap: "iemand anders is
dood "
Toch een mooie sfeer, zoals ze zelf vertellen in:
http://www.gkderegenboog....category&id=36&Itemid=207
De onderste dominee is net nieuw en van huis uit nog gereformeerd vrijgemaakt opgegroeid, later nederlands gereformeerd met de ouders. Joost wag weten hoe hij bij ons terecht is gekomen. Misschien een stem die hem terug riep naar de kerk van oer
een mooi beeld van de kinderen die erbij betrokken worden, letterlijk met de microfoon voor hun neus, leuk gezicht
:
http://www.gkderegenboog...._zoom&Itemid=215&catid=90
quote:
Dat is goed. Je zou natuurlijk ook kunnen kijken of ze ideeen hebben over hoe je meer jongeren betrekt bij gewone diensten. Waar ze behoefte aan hebben, welke vragen er spelen.
Verder is het voor een deel de verantwoordelijkheid van ouderen om te zorgen dat hun koters in de kerk zitten. Maar als die cultuur daar niet naar is, dan is het lastig om ze daarop aan te spreken.
Dat laatste is een groot probleem. Het cultuur. De ouders die zijn wel heel makkelijk, nemen genoegen met te weinig vindt ik. En dan lopen ze uiteindelijk weg, ja gek hè.
Maar we proberen van alles. We hebben ideeën van opsplitsen van de jeugddiensten in twee zalen, voor de jeugd en de oudere mensen een appart pragramma. Zo kan je gericht op twee doelgroepen in werken. Of zo iets kan zijn we aan het prakkeseren met enkele jeugdouderlingen. We denken ook na over hoe we de jongeren het beste mee kunnen laten doen. Via cathechese is geprobeerd, maar tot nu toe nog niet echt wat geworden, maar we hebben hoop bij een jonge theologiestudente die een heel enthausiaste groep heeft. Wie weet. We willen eens met haar van gedachten wisselen.
quote:
Ik kom er een keer of 3 per jaar. Ben nog niet ontzettend onder de indruk van hun nieuwe predikant. Maar wel leuk om te zien dat er ruimte is voor een 'inter'(kuch)kerkelijke voorbereiding op pasen bijvoorbeeld.
Onze dirigent is er wel enthausiast over merk ik. De man die ik sprak nog niet zo. Het is enorm touwtrekken daar begreep ik ook uit zijn woorden.
Een meid van hun gemeente heeft een vriend uit een enthausiastere gemeeente met wie we namens Youth for Christ eens mee van gedachten hadden gewisseld over dingen, en hij omschreef de jongeren daar als met de instelling: "ik geloof, ik ga naar de kerk, ik ga naar de jeugdkerk, dus in kom in de hemel." Daar was hij niet zo over te porren. Hij miste bezieling. Mijn zusje heeft een vriendin van de gemeente daar die belijdenis heeft gedaan maar niet het verschil weet tussen pinksteren en pasen. Al met al inderdaad wat minderen signalen, maar wie weet wat er groeiende is, bij ons was het ook eens stijf en strak
quote:
Tenenkrommend! Maar zeker herkenbaar. Wanneer je als gast daar binnenkomt heb je de neiging met grotere vaart weer naar buiten te hollen. Ze zijn nog ontzettend weinig gastvrij. Als je om een extra boekje vraagt, dan hebben ze dat heust wel (meestal word je eerst doorgestuurd naar een ander: vraag het maar aan hem). Het moet doorgaans onder een laag stof vandaan komen. Brrr.
Gelukkig tegenwoordig een beamer, dat scheelt.
En vrolijke nummers onder begelijding van onze vrolijke dirigent
