quote:
Mezzamorpheus schreef op 21 april 2009 om 08:55:[...]
Inderdaad ja. Ik geloof er niets van dat mensen die via een achterdeur de gemeente verlaten, omdat de gemeente zich meer richt op buitenkerkelijken, automatisch gelijk hebben en gesteund moeten worden. Het kan heel wel zijn dat de gemeente met recht en met een prima motivatie zich meer is gaan richten op de buitenwereld. Dat dat gevolgen heeft voor vertrouwde vormen en 'nestgeur' voor de huidige kerkleden lijkt me duidelijk. Dat vraagt inderdaad enige flexibiliteit, die niet iedereen makkelijk op kan brengen.
Natuurlijk kán het zijn dat er in je gemeente nu te weinig ruimte voor 'vast voedsel' is, of dat er andere fouten zijn gemaakt tov de huidige leden, maar je meer richten op het trekken van mensen buiten de kerk dan het binnen de kerk willen (be)houden van mensen is
op zichzelf helemaal niet fout. Sterker nog:
op zichzelf is dat Bijbels.
Dus sjaal-om: óf er vinden andere fouten plaats, of je 'probleem' is geen probleem.
Ik pleit voor een gezond evenwicht.
aan de ene kantLaat de gemeente niet in de fout vervallen puur evangelisatiegemeente te zijn. De gemeentedienst is er om de leden te voeden en op te bouwen. Ik heb zelf in een gemeente gezeten waar men zich centraal richtte op buitenstaanders. Gevolg, eenzijdige evangelieverkondiging waarbij de redding centraal staat, maar verloren kunnen gaan een onderbelicht item was. Veel richten op het geven van een warm gevoel voor nieuwe bezoekers, waardoor juist de volwassen christen in een ijzige kou komt te staan. Dat valt in het begin niet op. Maar na verloop van tijd ontstaat een knagende geestelijke honger.
Nog een punt is dat er verschil is tussen mensen nodigen tot aanvaarding van het evangelie of verlokken tot het evangelie. Het eerste is zuiver en laat het werk over aan de roepstem van God, het andere is een vooropgezet doel gebaseerd op inspelen op menselijke aspecten als emotie en kwestbaarheid.
aan de andere kantIn de gemeentedienst kan best meer toegesneden op het persoonlijk geloofsleven en bekering worden gepreekt zonder dat dit iets af doet aan de inhoud. Ook onder gemeenteleden zijn er genoeg die deze bewustwording nodig hebben. Er zijn sterken en zwakken. Geef elkaar ruimte op baisi van hartelijkheid, ook al heb je misschien een andere opvatting. Zolang de norm niet wordt aangetast mag je best andere vormen hanteren. Dit hoeft de kern van het evangelie en Gods Heiligheid niet aan te tasten.
Rondom de dienst kan men dingen organiseren waarbij het persoonlijk meer aan bod komt.
hoe?Voor de dienst duidelijk herkenbare welkomers die
iedereen met een warm gebaar en vriendelijke lach persoonlijk welkom heten en de weg wijzen, of zelfs begeleiden als iemand moeilijk ter been is bijv. (dat moet je durven en zal niet bij iedereen passen, maar zal heel bemoedigend blijken)
Bij de ingang van de kerkzaal iemand die een klein foldertje met de volgorde van dienst (in toegankelijke taal en hier en daar een toelichting) aan de bezoekers van de dienst uitdeelt. Op deze folder een persoonlijk welkomwoord en verdere relevante informatie.
Na de dienst duidelijk herkenbare aanspreekpunten voor bezoekers die vragen hebben en even kort willen door praten, verzorg een kopje koffie voor hen. Dit is een eenvoudige manier om communicatie op gang te brengen.
Eens per maand een dienst gericht op bezoekers is niet verkeerd. Maak die dienst extra feestelijk en toegankelijk. Stimuleer gemeenteleden eens iemand mee te nemen naar deze diensten.
De maatschappij verhardt, er is veel eenzaamheid. Warmte en liefde uitstralen wordt vaak erg gewaardeerd en nodigt uit eens terug te komen.
Er is nog veel meer te bedenken, ideeën?
Wanneer er na de dienst vaak niemand gebruik van maakt niet opgeven, maar doorzetten. Ook al is het maar één per jaar, die je naar Christus kunt leiden, is het al een geweldig feest in de hemel.
wel jezelf blijvenDoe de dingen waar je goed in bent. Laat de dingen die je nog niet kunt of ervaring mee opgedaan. In sommige gemeenten begint men nu af en toe met een band. In de eerste plaats hebben we die ervaring niet voldoende. Het is niet simpel een bandje neerzetten en wat wegspelen. Dat moet doordacht zijn, investeringen in tijd en kwaliteit. Houdt rekening met het geluidsniveau, zoek een goede toegankelijke stijl. Begin met herkenbare rustige muziek in plaats van juichende lofliederen. Dat knalt de bezoekers die daar moeite mee hebben ongelovelijk in de oren. Ga eens buurten en informeren in gemeenten waar men daar meer ervaring mee heeft. De organist hoort bij de gereformeerde cultuur, een bandje niet. Dat vergt inzicht en een andere benadering. Let je daar niet op dan wordt het als een vlag op een modderschuit. Zo zijn er meer cultuurvoorbeelden te benoemen denk ik.
beeld van de gemeente naar buitenZe loofden God en stonden in de gunst bij het hele volk. (Handelingen 2)
In een christelijk nest geboren zijn en weten van het evangelie is een bijzonder gift, maar voor de wereld niet vanzelf sprekend. De meest gangbare taal is die van openheid, liefde, attendheid en vriendelijkheid. Het kost niets, maar kan zo veel opleveren.
nog even ditWat betreft het niet kunnen deelnemen aan onderwijs in de gemeente omdat het seizoen al een tijd gestart is. Daar kunnen voors zijn, maar ik kan me niet herinneren dat Jezus zei "kom volgend jaar maar terug". Dit is een punt en zou doordacht moeten worden.
