Riten zie je in het NT niet veel terug.
Het OT staat bol van symboliek, een tempel die gemaakt is naar het voorbeeld wat God heeft gegeven. Alles wat beschreven staat hoe die moest worden gebouwd, de materialen waarmee, de voorwerpen die er in moesten staan, - het was allemaal precies door God Zelf zo vastgesteld.
Bv de Tabernakel was aan Mozes getoond.
In het NT is van dit alles niets terug te vinden.
De aanbidding geschiedt in Geest en Waarheid (zie Johannes 4) en niet meer specifiek in de tempel te Jeruzalem (ergo: een vaste plek)
De tempel is nu een geestelijke zaak: Alle gelovigen vormen samen een geestelijke tempel, waarin de Heilige Geest woont.
Als die gemeente samenkomt brengen zij door de Geest vanuit die geestelijke tempel: als priesters die tot God naderen 'geestelijke offers van lof en dank'.
1 Petr 4
4 En komt tot Hem, de levende steen, door de mensen wel verworpen, maar bij God uitverkoren en kostbaar, 5 en laat u ook zelf als levende stenen gebruiken voor de bouw van een geestelijk huis, om een heilig priesterschap te vormen, tot het brengen van geestelijke offers, die Gode welgevallig zijn door Jezus Christus.
Je mag ook veel zingen in de gemeente: lofoffers
Ef 5,19
en spreekt onder elkander in psalmen, lofzangen en geestelijke liederen, en zingt en jubelt de Here van harte,
Kol 3,16
Het woord van Christus wone rijkelijk in u, zodat gij in alle wijsheid elkander leert en terechtwijst en met psalmen, lofzangen en geestelijke liederen zingende, Gode dank brengt in uw harten.
Over de dienst zelf:
1 Kor 14,26
Hoe staat het dan, broeders? Telkens als gij samenkomt, heeft ieder iets: een psalm of een lering of een openbaring of een tong of een uitlegging; dat alles moet tot stichting geschieden.
Wie zijn er in de aanwezigen met een bepaalde taak: bv:
Efeze 4
11 En Hij heeft zowel apostelen als profeten gegeven, zowel evangelisten als herders en leraars, 12 om de heiligen toe te rusten tot dienstbetoon, tot opbouw van het lichaam van Christus,
Verder zijn er opzichters en diakenen waarvan wordt gezegd wat voor man dat moet zijn.
Ook bleven de eerste christenen bij dez dingen:
De gemeenschap, het breken van het brood,
het onderwijs van de apostelen,
de gebeden.
Drie 'soorten' samenkomsten, aspecten van de samenkomst zou je ook kunnen zeggen. De bidstond, de eredienst: we brengen God lof en dankoffers als we het Avondmaal vieren, en we ontvangen onderwijs door de herders, leraars - zie de tekst uit 1 Kor 14.
In het christendom is er veel judaistisch ingeslopen: gestoeld op de OT-eredienst.
Ook bv het kerkelijk jaar: hiervan zegt Paulus: dagen, jaren, vaste tijden neemt gij waar.
Een aparte priesterklasse is ook een judaistisch gegeven, zoals het was bij het volk Israel. Evenzo de mooie gewaden en allere;lei symbolen.
In het NT wordt alleen gesproken over een geestelijke eredienst waarbij de letterlijke uitbeelding zich beperkt tot doop en Avondmaal. Dat is het enige wat is ingesteld in het NT.
Ik zie dus ook niks in het kerstenen van heidense symbolen door ze een christelijk tintje te geven. Als Paulus van Judaistische ingeslopen dingen in de gemeente al zegt dat hij vreest zich voor hen tevergeefs ingespannen te hebben, geldt dit zeker voor heidense invloeden die verchristelijkt worden.
