Volgens mij is het nu voorgestelde kunstwerk wel postmodern te noemen: het is een symbool waarin iedereen zijn eigen waarheid kan inlezen. Dat is m.i. volledig in tegenspraak met Calvijns eigen opvattingen, maar who cares - hij is een icoon geworden, beeldvorming bepaalt wie hij is, niet wat hij zelf schreef, geloofde, leefde.
Kortom: als kunstwerk vind ik het een geslaagd hedendaags werk, alleen ben ik niet zo'n fan van die postmoderne (kunst)opvattingen.
Wat ik mij afvraag: waarom is er geen calvinistische kunstenaar gevraagd om een kunstwerk te ontwerpen? Volgens mij is ook dat weer zo'n postmodern trekje: Calvijn wordt geannexeerd als rolmodel - maar dan wel zonder de scherpe randjes, alleen voor zover dat model ons (hedendaagse Nederlanders) aanstaat. En stel je voor dat een calvinist een kunstwerk maakt met hem als onderwerp: dan krijg je toch een kunstwerk dat Calvijn niet voor 'het grote publiek' neerzet als het herkenningspunt, het symbool dat ons samenbindt...
Of ben ik nu te cynisch?