quote:
Ik vind het lastig om je vraag te beantwoorden omdat ik daarmee voor mijn gevoel al beaam dat er iets schort aan de GKV en dat datgene vervolgens beter is in de katholieke Kerk. Dat is niet de insteek die ik zou willen kiezen
Een uiteenzetting over de verschillen tussen het gereformeerde Avondmaal en de katholieke Eucharistie lijkt me hier niet zo nuttig. Er zijn al veel topics over volgeschreven door mensen die er veel meer verstand van hebben dan ik. Simpel gezegd, als ik de zaken op scherp zou willen zetten (quod non) zou ik kunnen stellen: die verschillen (je kunt ze zo opzoeken), dat is waar 't in de GKV aan schort en die beter zijn in de katholieke Kerk.
De zaak lígt echter niet simpel en ik wíl het niet op scherp zetten.
Linksom of rechtsom, wie de katholieke leer over de Sacramenten niet gelooft, ziet logischerwijs
vanuit zijn eigen standpunt het probleem niet. Wie wel gelooft wat de RKK leert over de Sacramenten, kán naar de aard der zaak niet anders dan verlangen deze te mogen ontvangen.
Wordt het gereformeerde Avondmaal daarmee gediskwalificeerd als Sacrament? Weggezet als 'niet goed genoeg'? Ik kan me voorstellen dat gereformeerden dat op die manier voelen. Dat is echter geenszins wat ik wil uitdragen. Sterker, de gemeenschap in geloof die ik heb met mijn man (zoals gezegd ervaar ik die als vrijwel 100% en hij gelukkig ook) en de beleving ervan in het samen Avondmaal vieren vinden wij beide van essentieel belang.
Nogmaals, de kerkenraad hád kunnen zeggen, vanuit een bepaalde manier van redeneren: "hoor eens meisje, jij wil gewoon een beetje te veel. Wat denk je nou, dat de gereformeerde kerk en de katholieke kerk om jou draaien? Je moet maar een keus maken!"
Zij hebben echter niet vanuit de theorie geredeneerd, maar vanuit de situatie zelf: hier hebben we een zuster die op een bepaald punt anders gelooft dan wij. Is er een mogelijkheid waarop zij, zonder dat ze wat ze gelooft en verlangt aan de kant hoeft te zetten, toch géén scheiding aan hoeft te brengen binnen het kerkelijk leven van haar gezin? Vinden we de overeenkomst in geloof tussen haar en ons groot genoeg om samen het Avondmaal te vieren?
Het antwoord daarop was ja, en de oplossing is er gekomen, en wij zijn er, nogmaals, heel erg dankbaar voor
Ik kan me best indenken dat veel mensen het een minder dan ideale situatie vinden, en 't is ook niet iets om naar te streven, maar gezien hoe de zaken liggen is het op dit moment in onze ogen het hoogst haalbare.
