Auteur Topic: Memorialisme (gelezen 3452 keer)

Laodicea · « **Gepost op:** maart 17, 2011, 10:20:36 pm »

Dit is de doctrine van Zwingli over het H. Avondmaal. Het houdt in dat brood en wijn slechts symbolisch voor het Lichaam en Bloed van Christus staan.

Mijn vraag is dit; klopt het dat dit in de Calvinistische theologie in feite een dwaling is? En indien dat zo is, komt dit nog wel eens voor? Zijn hier binnen de GKv wel eens veroordelingen/tuchtzaken over geweest?

Qohelet · « **Reactie #1 Gepost op:** maart 18, 2011, 04:37:40 am »

quote:
Laodicea schreef op 17 maart 2011 om 22:20:
Dit is de doctrine van Zwingli over het H. Avondmaal. Het houdt in dat brood en wijn slechts symbolisch voor het Lichaam en Bloed van Christus staan.

Mijn vraag is dit; klopt het dat dit in de Calvinistische theologie in feite een dwaling is? En indien dat zo is, komt dit nog wel eens voor? Zijn hier binnen de GKv wel eens veroordelingen/tuchtzaken over geweest?

Ja, dat klopt. De gereformeerde theologie zegt dat, wanneer de sacramenten bediend worden, de Heilige Geest op bijzondere wijze genade geeft aan wie geloven. Contra de katholieke en lutherse theologie wordt het gelovig gebruiken van de sacramenten benadrukt; God heeft ervoor gekozen om het geloof van zijn mensen op te bouwen via het gebruik van de sacramenten (net als via het gebruik van zijn Woord). Er is dus geen "mechanische" overdracht van genade in de sacramenten, en de element van brood en wijn zijn niet onlosmakelijk verbonden met Christus. Maar tegenover Zwingli hebben de calvinisten gezegd dat het sacrament meer is dan een terugdenken; Christus is aanwezig door zijn Geest om zijn gemeente te versterken door het gebruik van de elementen.

Het is mij regelmatig opgevallen dat in vrijgemaakte kring vooral "memorialistisch" gesproken wordt over het avondmaal. Een kwestie van accent misschien; of er was zoveel angst voor de katholieke/lutherse dwaling dat men niet zo royaal over het avondmaal durfde spreken.

Ik ben niet bekend met een tuchtzaak tegen de Zwingliaanse dwaling (of, vriendelijker gezegd, onderwaardering van het avondmaal).

elle · « **Reactie #2 Gepost op:** maart 18, 2011, 08:55:01 am »

Brood en wijn zijn nog steeds symbool. Maar gelovigen worden daadwerkelijk gevoed met het lichaam en bloed van Christus tijdens het avondmaal (was best een schok toen ik daarachter kwam; ben ook meer memorialistisch opgevoed).

't Is mij onduidelijk wat nu precies het verschil is met RKK, anders dan dat wij zonder problemen na afloop het brood aan de eendjes kunnen voeren en kunnen schelden op de zoete troep die de kosters als wijn serveren.
Geen transsubstantiatie, maar het is meer de handeling die belangrijk is.

Laodicea · « **Reactie #3 Gepost op:** maart 18, 2011, 09:23:50 am »

Ik ben eigenlijk wel benieuwd wat het verschil met Luther is.

Hendrik-NG · « **Reactie #4 Gepost op:** maart 18, 2011, 09:37:38 am »

quote:
Laodicea schreef op 18 maart 2011 om 09:23:
Ik ben eigenlijk wel benieuwd wat het verschil met Luther is.

Ik ben eigenlijk meer benieuwd hoe we de verschillende visies binnen het christendom kunnen verenigen (lees: elkaars visie accepteren) binnen één Kerk (lees: intercommunie).

En (bijvoorbeeld) om kunnen gaan met een visie als die van Augustinus:

quote:
Augustinus, Doctrina Christiana III. XV, 55 (Ambo 1999, vertaling Den Boeft/Sluiter)
"Als de tekst een voorschrift is dat of een schanddaad of een misdaad verbiedt, of nuttige daden of weldadigheid voorschrijft, is hij niet figuurlijk. Maar als hij een schanddaad of een misdaad schijnt voor te schrijven, of nuttige daden of weldadigheid schijnt te verbieden, dan is hij wel figuurlijk. De tekst "Tenzij u het vlees van de Zoon des mensen zult eten en zijn bloed zult drinken, zult u geen leven in u hebben" schijnt een misdaad of een schanddaad voor te schrijven. Het is dus een figuurlijke uitdrukking, die ons voorschrijft dat wij deel moeten hebben aan het lijden van de Heer en ons moeten inprenten, in een vorm die het aangename met het nuttige verenigt, dat Zijn vlees voor ons is gekruisigd en gewond."

Christus kan op verschillende wijzen waargenomen worden in/bij brood en wijn... ALS Hij maar in de gelovige aanwezig is, zou ik zeggen! ALS de gelovige maar deelneemt aan het lijden van de Heer!!

Oogje · « **Reactie #5 Gepost op:** maart 18, 2011, 03:23:56 pm »

Ik denk vooral, Elle, dat na de Eucharistie het brood volgens het katholieke geloof geen brood meer is, maar daadwerkelijk het Lichaam van Christus. Het symbool van brood en wijn verwordt dus daadwerkelijk tot hetgeen waar het symbool naar verwees. Daarom dus geen eendjesvoer.

(Waarbij gezegd moet worden dat het Avondmaalsbrood bij lang niet alle protestantse kerkgemeenschappen aan eendjes wordt gevoerd, maar met enige eerbied verder wordt genuttigd door de kerkeraad totdat het op is. Althans, zo las ik laatst eens.)

Laodicea · « **Reactie #6 Gepost op:** maart 18, 2011, 07:22:36 pm »

@HendrikG:

Het is een goede zaak dat verschillen niet onnodig groter worden gemaakt dan dat ze zijn, maar intercommunie lijkt me nog echt te ver weg. Laten we eerst maar eens wat meer aan symmetrische doctrinaire doorontwikkeling doen, zoals bij de rechtvaardigingsleer (Augsburg'99).

quote:
Oogje schreef op 18 maart 2011 om 15:23:
Ik denk vooral, Elle, dat na de Eucharistie het brood volgens het katholieke geloof geen brood meer is, maar daadwerkelijk het Lichaam van Christus. Het symbool van brood en wijn verwordt dus daadwerkelijk tot hetgeen waar het symbool naar verwees. Daarom dus geen eendjesvoer.

(Waarbij gezegd moet worden dat het Avondmaalsbrood bij lang niet alle protestantse kerkgemeenschappen aan eendjes wordt gevoerd, maar met enige eerbied verder wordt genuttigd door de kerkeraad totdat het op is. Althans, zo las ik laatst eens.)

Neemt niet weg dat de eendjesvriendelijkheidsfactor toch stukken hoger is in het Protestantisme.

Hendrik-NG · « **Reactie #7 Gepost op:** maart 18, 2011, 07:45:32 pm »

quote:
Laodicea schreef op 18 maart 2011 om 19:22:
Neemt niet weg dat de eendjesvriendelijkheidsfactor toch stukken hoger is in het Protestantisme.

De schepping ziet er reikhalzend naar uit dat openbaar wordt wie Gods kinderen zijn. Want de schepping is ten prooi aan zinloosheid, niet uit eigen wil, maar door hem die haar daaraan heeft onderworpen. Maar ze heeft hoop gekregen, omdat ook de schepping zelf zal worden bevrijd uit de slavernij van de vergankelijkheid en zal delen in de vrijheid en luister die Gods kinderen geschonken wordt.

God houdt van Zijn eenden...!!

(en dit bedoel ik ook heel serieus... het brood is niet te heilig om die eenden niet te laten delen in "vrijheid en luister"...)