Elle haar punt is wel terecht. De wereld wordt steeds kleiner. Transport is relatief goedkoop, communicatie is geen probleem meer, dus we krijgen steeds meer te maken met arbeidsconcurrentie uit het buitenland.
Op den duur groeit dat naar elkaar toe: de verwachtingen van lage-lonen-landen (lll) worden hoger (die mensen willen ook vakantie, en een auto), onze verwachtingen zullen naar beneden moeten worden bijgesteld. Zolang er mensen genoegen nemen met 1 vakantie, in plaats van 3, voor hetzelfde werk, is het vrij logisch dat die mensen de baan krijgen.
Dan blijven er een aantal groepen over die voorlopig buiten schot blijven:
- Hoogopgeleiden. Daaraan is in veel lll nog gebrek. Specialistisch werk kan vaak niet zomaar uitbesteed worden. Maar dit probleem wordt snel kleiner. Een land als China heeft misschien een relatief laag aantal universitair geschoolden, maar dat zijn er nog altijd miljoenen.
- Lokatiegebonden werk. Boeren en alles wat met de grond te maken heeft, technici en dienstverleners (monteurs, bouwvakkers, schoonmakers, zorg, onderwijs).
- Ondernemers. Zolang je voor werkgelegenheid zorgt, ipv een baan 'kost', ben je de moeite waard voor de economie. Als je dat gaat afstraffen, loopt een land meteen leeg. Niet zozeer fysiek, maar je gaat geen ondereming drijven als je er niet wat voor terugkrijgt.
Verder moeten mensen af van het denken in 'rijk' en 'arm', terwijl het over inkomen gaat. Niemand in Nederland met een volledige baan is arm. Armoede moet je bestrijden bij de zwakken in de maatschappij: ouderen, kinderen, zieken. Niet bij werkende garnalenpellers.
Tenslotte denk ik dat het
elsevier-voorbeeld erg nuttig is om over na te denken.
Mirt: Je laatste post snap ik niet helemaal. Kun je die uitleggen? Die verpakkers zitten ook in Marokko, die logo-ontwerper en logistiek manager zijn de laatste Nederlanders. Als je die vervangt, zit je binnen no-time met een marokkaans bedrijf dat de garnalen levert, en nog minder banen in Nederland. Is dat vooruitgang? Of vind je dat bedrijven (en burgers) zoveel mogelijk in eigen land zouden moeten inkopen en uitgeven? Daar valt een boel voor te zeggen (met name vanwege milieuaspecten), maar het klinkt vooral als naief protectionisme. Dat ga je niet winnen, en daarnaast is vrijwel niemand bereid een eerlijke prijs voor z'n eten te betalen.