Beste mensen,
Ik heb besloten te stoppen met de discussie op het themaforum 'Reformanda en 95 stellingen'. Dit klinkt wel erg gewichtig, maar dat komt omdat ik aan wil geven dat ik vind dat er geen schot in zit, en dat we niet verder komen. Hoe dit komt wil ik echter in het midden laten. Het is niet mijn bedoeling om de bezwaarden af te schrijven, of in hun sop gaar te laten koken. Ook komt dit niet door reacties van individuele personen. Ik kan echter niet verdergaan en ik zal proberen uit te leggen waarom.
Diegenen die meelezen en/of meepraten op dit themaforum weten dat ik een tegenstander ben van het bezwaarden standpunt, zoals neergelegd in diverse publicaties en geadverteerd in het ND. Mijn bezwaren gaan om de m.i. soms inhoudelijk onlogische redeneringen en om de manier waarop deze discussie gevoerd wordt. Hierover is al uitgebreid gediscussieerd.
Elke keer weer als ik in discussie raak met een Reformandist bekruipt mij het gevoel dat het nodig is de verlossing van Christus te prediken, omdat die buiten beeld raakt. Voor mij is het verlossingswerk van Christus allesbepalend, het is het begin en het einde van alle discussie en bepaalt de zin van ons leven. Hiermee wil ik niet zeggen dat bezwaarden tekort schieten, maar ik vind wel dat consequent de liefde van God en genade die wij door Christus ontvangen mogen onderbelicht worden. Hierbij is de visie op de wet denk ik van doorslaggevend belang. Ik heb de indruk dat de bezwaarden in angst voor het niet houden van de wet leven. Hierdoor wordt je leven heel krampachtig, immers 'wie vreest is niet volmaakt in de liefde.' Ik denk echter dat het bijbels is te zeggen dat de wet een 'leefregel der dankbaarheid' is. Door het verlossingswerk van Christus wordt je wil veranderd (de wedergeboorte) waardoor je niet anders wil dan naar de wet leven. Je kunt het echter niet, deze zonde wordt vergeven door het kruis. Dit is de genade-paradox: volledige verzoening van schuld betekent niet dat je er maar op los kunt leven. Omdat je door God gegrepen bent heb je geen andere keus dan naar Hem toe te gaan, Hij trekt je naar je toe en in Hem is je verlossing zeker, wat je ook doet. Dit is mijn geloof en niemand pakt het van mij af, ook Reformanda niet.
Op mij persoonlijk hebben Reformanda-discussies een leegzuigend effect. Je kunt alleen geven, er is geen geloofsvoeding. Deze leegzuiging is voor mij een serieus probleem, ik voel me in de wortels van mijn geloof aangevallen. Mede door de Reformanda-discussie is mijn relatie met de vrijgemaakte kerk verslechterd. De GKV biedt op dit moment geen veilige plek meer voor mij om mijn geloof te belijden. Om te voorkomen dat er niets van overblijft trek ik mij nu terug. Een discussie voeren op dit forum ervaar ik als mentaal zeer zwaar. Ook vind ik de gedachtegang dat iemand niet bijbels (genoeg) redeneert of gelooft als hij niet achter de bezwaarden staat kwetsend en niet kunnen. Ik beweer hier ook niet het omgekeerde.
Om mijn relatie met God zuiver te houden en om de bezwaarden in hun waarde te laten wil ik er nu dus een punt achter zetten, zodat ik ootmoedig kan blijven wandelen met mijn God.
Een vriendelijke groet,
xgnoom
