quote:
op 14 May 2003 14:53:02 schreef Jetze:
We zeggen heel braaf als er een kind gedoopt wordt: dat is een kind van de gemeente. Iedere aanwezige is getuige geweest van de belofte die de ouders hebben afgelegd. Ze zijn zogezegd medeplichtig. Ze mogen de ouders daaraan houden.
Maar hoe werkt dat ik de praktijk? Als je merkt dat het in een gezin niet goed loopt? Ga je er dan heen? Probeer die ouders op hun beloften aan te spreken? Moet je eens proberen.
Bijvraag: Welke aandacht krijgt een kind in dat opzicht bij het 'huisbezoek'?
Door kinderen zogenaamd "gehoorzaamheid en geduld te leren" , door ze in de grotemensen dienst te laten zitten, ontneem je hun én jezelf een geweldige gelegenheid om de kinderen geestelijk toe te rusten op het leven van alle dag. Het is eigenlijk vergelijkbaar met een kind te verplichten bij de studenten op de universiteit te zetten. Ooit zullen ze het wel gaan begrijpen, thuis moeten ze maar om uitleg vragen aan hun ouders, en ze leren in ieder geval stil te zitten.
Heeft God ons opgedragen kinderen te leren stilzitten, als wij ondertussen geestelijk gevoed worden? Nee, Deuteronomium 6:6 vertelt ons heel anders.
6 Wat ik u heden gebied, zal in uw hart zijn,
7 gij zult het uw kinderen inprenten en daarover spreken, wanneer gij in uw huis zit, wanneer gij onderweg zijt, wanneer gij nederligt en wanneer gij opstaat.
Als je kinderen wilt inprenten en daarover spreken, dan spreek je niet tot volwassenen in de hoop dat zij er ook een graantje van meepikken. Nee je prent het ze in doot tot ze te spreken, elk moment dat je daar voor gegeven is.
Jullie zullen begrijpen dat ook ik hier direkt inspring omdat ik een enorme visie heb voor onderwijs aan kinderen. We houden ze geestelijk over het algemeen te klein. Dátgene wat een aantal van jullie zo blij gemaakt heeft afgelopen zaterdag, dat heeft God ook voor zijn kleine kinderen weggelegd. Onze kinderen in de gemeente komen écht tot bekering, belijden hun zonden, willen "gij geheel anders"zijn, spreken met hun vriendjes over de Heer en willen niets liever dan met ze bidden en ze de volgende keer meenemen naar het kinderwerk. Ze ontvangen de doop in de Heilige Geest, als ze daarom bidden, sommigen profeteren loupe-zuiver, en hun getuigenissen over verhoorde gebeden toen zij andere kinderen de handen oplegden, zijn talrijk.
Denk je dat een kind dat verplicht wordt naar een grote mensenpreek te luisteren, dat graag aan zijn vriendjes wil laten zien?
Als je dan persé de hele dienst samen met de kinderen wilt beleven, dan doe je het toch op kinderniveau
en dan niet één keertje een dienst, maar 52 zondagen per jaar en jaar na jaar najaar. Zouden jullie volwassenen in die kerk blijven? Ik denk het niet, want zij kunnen beslissen een andere kerk te zoeken. Terwijl je zou zeggen, dat die volwassenen het allemaal al weten en ook door de week allerlei bijbelstudies kunnen volgen. Toch kiezen zij voor hun eigen niveau.
Zou ik trouwens ook doen, maar verplicht die kinderen dan niet keer op keer naar een niveau te luisteren wat zij voor 95% nog niet begrijpen.
Ik ga er namelijk vanuit dat het preek niveau van de GKV een stuk hoger ligt dan bij ons, althans dat hoor ik hier wel eens, dat onze preken zo "simpel" zouden zijn.
Kortom ik blijf pleiten voor onderwijs in de gemeente speciaal voor kinderen, en dan bedoel ik beslist niet voor de zoveelste keer het verhaal van Adan en Eva met de bijbehorende kleurplaat. Dat hebben ze op school ook al tig keer gehad. Ik bedoel echt geestelijke waarheden, waar ze in het dagelijkse leven wat mee kunnen. Op hun eigen niveau.
