quote:
Piebe schreef op 04 augustus 2010 om 21:14:[...]
Ik wil best met je bespreken of Judas vergeven werd, doch persoonlijk denk ik van niet op basis van dit vers:
Joh 17,12Toen Ik met hen in de wereld was, bewaarde Ik ze in Uw Naam. Die Gij Mij gegeven hebt, heb Ik bewaard, en niemand uit hen is verloren gegaan, dan de zoon der verderfenis, opdat de Schrift vervuld worde.
Judas ging verloren, dus lijkt het mij niet dat hij vergeven werd, maar voor het punt wat ik maakte doet het er niet toe.
Johannes 17 lijkt me geen sluitend bewijs dat Judas voor eeuwig verloren is gegaan…
Joh 17:9 Ik bid voor hen. Ik bid niet voor de wereld, maar voor de mensen die u mij hebt gegeven, omdat zij van u zijn 10 – alles wat van mij is, is van u, en alles wat van u is, is van mij – en omdat in hen mijn grootheid zichtbaar geworden is. 11 Ik ben al niet meer in de wereld, ik ga naar u toe, maar zij blijven wel in de wereld. Heilige Vader, bewaar hen door uw naam, de naam die u ook aan mij gegeven hebt, zodat zij één zijn zoals wij één zijn. 12 Zolang ik bij hen was heb ik hen door uw naam, die u mij gegeven hebt, bewaard en over hen gewaakt: geen van hen is verloren gegaan behalve hij die verloren moest gaan, opdat de Schrift in vervulling ging.Wie is hier aan het woord? Volgens mij draagt Jezus hier het toezicht over zijn kudde over aan zijn Vader. Hier is de Goede Herder aan het woord… Hij heeft het over zijn schapen. Waarvan er niet een is afgedwaald, behalve hij die
moest afdwalen omdat de Schrift nu eenmaal vervuld moest worden.
Hier beschrijft Jezus volgens mij, met het woord απόλλυμι (dat inderdaad OOK iets kan betekenen in de trant van “ten verderve gaan”), in de betekenis van “verloren raken, afdwalen”, het feit dat iemand hem wel verraden MOEST omdat de Schrift in vervulling moest gaan…
Een soortgelijk gebruik van het woord απόλλυμι lees ik b.v. in Mat 5:
verliezen in de zin van
kwijtraken. In het geval van mat 5 de rechterhand. In het geval van Joh 17 het “afdwalen van het schaap Judas uit de kudde”…
Mat 5:30 En als je rechterhand je op de verkeerde weg brengt, hak hem dan af en werp hem weg. Je kunt immers beter een van je lichaamsdelen verliezen dan dat heel je lichaam naar de Gehenna gaat.Kortom: je KAN in Joh 17 lezen dat Judas voor eeuwig verloren ging. Je KAN er m.i. ook een genadiger boodschap in lezen dat Judas nu eenmaal de “opdracht” had om Jezus te verraden: IEMAND moest het (op grond van de voorzegging) doen. Dat hij er op de een of andere manier spijt van had blijkt uit Mat 27, een geschiedenis die moet hebben gespeeld
nadat Jezus zijn gebed, zoals Joh 17 heeft weergegeven, had uitgesproken.
Mijn voorkeur gaat uit naar een uitleg met een “hoop op genade voor Judas”…
NB: je punt was de stelling dat er niet altijd berouw hoeft te zijn om vergeving te krijgen van God… Dat zou een onderwerp kunnen zijn voor een
andere gedachtewisseling… Hij is hier wel heel erg of topic…
Het zijspoor van "Judas" is dat minder, omdat Judas op de een of andere manier een eigen plaats (bestemming) had in de Raad en de Wegen van God... Door de afwijzing van de Messias door Juda kon de wereld worden gered. Die afwijzing is niet permanent volgens Paulus (Rom 11). Een EXTRA aanwijzing voor een uiteindelijke genade voor Juda!!!
