quote:
elle schreef op 30 december 2010 om 10:48:Op zich zie ik de felheid van katholieken tegen 't pinkster/charismatische gedachtengoed wel. Maar ik denk niet dat die voortkomt uit een afgrijzen over een interne sekteachtige charismatische beweging. Dus "ah, vandaar, de neocatechumenale wegverklaart de allergie/agressie" is denk ik niet juist.
Dat lijkt me gezien de reactie van Thorgrem wel juist. Het is een vrij onbekende beweging voor de doorsnee katholiek, net als voor ons. De chrismatische beweging an sich is meer bekendheid over.
quote:
De RKK-doctrine en het pinkster/charismatische* denken staan erg ver van elkaar af, vooral wat kerkverstaan betreft. De charismatici doen niets met het 'Petrusambt' (matt 16:18
"En ik zeg je: jij bent Petrus, de rots waarop ik mijn kerk zal bouwen, en de poorten van het dodenrijk zullen haar niet kunnen overweldigen."), terwijl die belofte van Jezus cruciaal is voor de RKK. Daardoor missen de charismatici een sterke rem op willeurige en eigenmachtige bijbeluitleggingen, wat natuurlijk een ernstig gevaar is. Het is, kort gezegd, nogal naief om te denken dat 'gewoon luisteren naar wat de Geest je ingeeft' genoeg is. Je hebt iets nodig om die Geest te onderscheiden van valse ingevingen. Voor de RKK is dat de Kerk, voor grefo's is dat de grefo-dogmatiek.
(Dat 'naief' is een constatering, en is niet bedoeld als persoonlijke aanval op iemands geloof.)
Dit verklaart ook wel ja. Ik denk zelf dat goede bijbelstudie ook een hoop doet, en dat het daar vaak al mis gaat. Een kennis van me die betrokken is in de 25+ conferenties zei me dat het probleem vaak is dat de evangelisch/charismatische beweging iets te weinig op kennis zijn gefocust en door dan hoofdzakelijk op het gevoel te spelen zo vatbaar zijn voor andere religies waar ook wel iets van waarheid en gevoelsbeleving in zin, maar wel vals is. Hij zag ook dat gevaar bij Taize-vieringen. Maar daar heb ik dan weer geen kaas van gegeten.
We waren er ook over eens dat het gereformeerdegezinde geloof juist weer te gefocust is op puur de ratio, terwijl ook daar God door heen kan werken. Je ziet binnen de EO-achterban ook dat er eigenlijk een sterk verlangen is naar een soort tussenweg tussen het gereformeerd met zijn ratio en het evangelische met zijn ervaringsleven.
quote:
Gereformeerde kerken staan er tussenin. Maar ik kan me voorstellen dat het voor RKK mensen pijnlijk is om gereformeerden te zien 'afglijden' richting het naieve gedachtengoed van charismatici.
De aantrekkingskracht van charismatici is begrijpelijk: oppervlakkig gezien een levend en intens geloof. Maar dat kan ook binnen de gereformeerde doctrine (en vast ook binnen de RKK). Terwijl je allerlei (geloofs)zekerheden dreigt kwijt te raken.
Blijft het probleem de verdeelheid, dat laat ook sporen van dwaling zien. Er kan maar één waarheid zijn. Dat is echter geen traditioneel probleem, maar een breed christelijk probleem van charismatich tot katholiek.
quote:
Charismatici hechten bijvoorbeeld veel waarde aan (weder)doop, terwijl het avondmaal soms praktisch verdwenen is. Voor mij blijkt daaruit dat er iets goed mis zit bij zo'n stroming. Een ander symptoom is dat charismatische nieuwe gemeenten soms na een tiental jaren weer uiteenvallen door interne problemen. Het lijkt op het graan dat snel opgroeit in de akker maar, niet voldoende wortel schiet om de brandende zon te kunnen weerstaan (matt 13:5-6). De RKK wortelt in de oude Traditie waarvan zij belijden dat die voortkomt uit de Geest.
Daar staat tegenover dat in een grote stadskerk van Tilburg maar 60 bezoekers per mis zitten (normaal beneden de grote rivieren), terwijl de pinkstergemeente van Almelo per ochtenddienst meer dan 900 bezoekers kent en mensen met een niet kerkelijke achtergrond er tot geloof komen.
Dat neemt niet weg dat de pinkstervorm niet de meest idiale formule is, wat je ook wel ziet aan de toestroom vanuit de evangelische/charismatische/babtisten of pinksterbeweging richting de traditionele kerken. Ik denk dat we daarom ook de verantwoordelijkheid hebben om deze terugkerende gelovigen de ruimte te geven om hun geestelijk werk te kunnen doen in de gemeente, mits het natuurlijk zuiver is. Ze nemen namelijk vaak bagage mee dat heilzame uitwerkingen kunnen hebben.
Dat zag je ook bij de sluiting van de gereformeerde kerk in Hellendoorn na dat hun voorganger er weg ging. Ze gingen toen verenigen met de hervormden en vormden vanaf die dag de protestantse gemeente Hellendoorn in de dorpskerk met 2 ochtenddiensten en een avonddienst volgens hervormd gebruik en een deel van die avonddiensten werden ook jeugddiensten volgens gereformeerd gebruik, waardoor de vergrijzende hervormde gemeente ook weer jongeren terug in de kerk zagen komen. Dat zijn van die charismatische gereformeerde dingen zeg maar
quote:
* 't Is lastig om de definities juist te hanteren. De 'charismatische beweging' kenmerkt stromingen binnen het protestantisme en katholicisme. Wat ik bedoel zijn mensen die afstand nemen van die orthodoxe stromingen onder het mom 'terug naar de bron olv de Geest'.
Daar zit bij hen ook een denkfout, omdat gedacht wordt dat de heilige Geest nog moet komen en er mensen zijn die de heilige Geest niet hebben. Echter is God overal, dus hoeft Hij helemaal niet te komen, maar echter de deur voor Hem open gedaan worden. Hij staat aan de deur en Hij klopt. Wie open doet, die zal met Hem een maaltijd hebben.
