quote:
St. Ignatius schreef op 06 november 2009 om 03:53:quote:
Merk ik terecht op dat u hier een onfeilbare kerk belijdt?
Absoluut! Indien die er niet was geweest had ik het christendom allang de rug toegekeerd. (U mag mij overigens tutoyeren, want zo oud ben ik nog niet)
Vestig uw hoop niet op koningen of prinsen of graven ! Want alle leden van de kerk, dat is ook alle apostelen, verlieten Jezus Christus, en het Schriftwoord luidt: ik zal de Herder verslaan en de schapen zullen verstrooid worden. Wat geldt voor de apostelen geldt voor de kerk. En natuurlijk ook voor uw fundament Petrus. Dankbaarheid past als we God zien weerspiegeld in aarden vaten. Het oordeel past als we mensenwerk onfeilbaar verklaren.
quote:
quote:
u zegt: Onfeilbaarheid is aan de kerk,
de kerk bepaalt de betekenis van de geschriften;
Wat daarvan afwijkt is ketters.
Amen! Zo is het en niet anders.
Zalig wie het Woord van God herkent en het ook bewaart. Maar denk nu niet dat de Schrift door de kerk geschreven is. De kerk mag op de knieën dank U wel zeggen. Maar als er zodanig onfeilbaarheid aan de dag komt is het niet de kerk die dit werk tot stand brengt maar is het God die in een zondige en afvallende kerk toch steeds Werken van Genade tot stand brengt.
quote:
quote:
Een kerk zonder feilen? Een kerk die geen zonde kent in leer noch leven?
Dat is heel wat anders. Onfeilbaarheid is niet hetzelfde als zonder zonde zijn. Mijn Kerk leert bijv. dat het boek Psalmen tot de onfeilbare bijbel hoort. Maar Koning David was niet zonder zonde. Hij pleegde zelfs overspel. Toch speelt de schrijver van de psalmen een belangrijke rol in God’s heilsplan. Ook de Psalmen van David zijn onfeilbaar. Of heeft u deze verwijderd vanwege de zondigheid van de schrijver? Hetzelfde geldt voor Mozes, weliswaar een doodslager maar toch belangrijk voor ons heil. Zo ook de Kerk, onfeilbaar maar haar leden zijn zeker niet zonder zonde. Ook de Kerk is
essentieel belangrijk voor ons heil.
Akkoord. Maar denk dan ook mee: David zijn regeerdaden waren niet onfeilbaar. Dan ook niet de regeerdaden van de paus. David had profeten nodig om hem terecht te wijzen; dan ook de paus. Van David zal niemand beweren dat hij Heilig is; dan ook niet van de paus. Van David zal niemand beweren dat hij zonder zonden is; dan ook niet van de paus. God sprak met Mozes persoonlijk, want God hield van Mozes. God vervulde het hart van David, want God hield van David. God werkte in Petrus rechtstreeks zonder tussenkomst van mensen. Waarom zouden mensen bepalen en selecteren van wie God houdt? Is dat niet aan God en het hart van die betreffende mens? Jawel, en daarom past niet dat mensen zichzelf meer eer en macht toeschrijven dan aan Petrus, David, en Mozes, en dat zij God’s overeenkomstige liefde claimen. Het zijn de vruchten waaraan de boom te herkennen valt. Geen status, geen titel, geen macht kan God’s Liefde opeisen. Jacob heb Ik liefgehad, maar Ezau heb Ik gehaat. Maar Ezau was de hoogste in de kerk als eerstgeborene van Izak. Ergo: Een Paus kan Ik haten en een pastoor liefhebben.
quote:
quote:
Op welke bijbel is dat gebaseerd? Welk oudtestamentisch Woord verwijst hiernaar? Is het paradijs dan teruggekeerd op aarde? Is het nieuwe Jeruzalem in Rome gesticht?
Op de door de Kerk samengestelde bijbel van 72 boeken. Waarom moet een oudtestamentisch woord hiernaar verwijzen? Nee, een paradijs op aarde zou zondeloosheid impliceren en, zoals we net zagen, dat is niet hetzelfde als onfeilbaarheid. De Kerk is overigens niet in Rome gesticht, maar in de streek van Caesarea (Matt 16:13-20). De hoofdzetel van het Westers Christendom is wel verplaatst naar (net buiten) Rome inderdaad.
De vraag is dus waar dan in al die boeken staat wat ik vroeg, namelijk: dat de kerk onfeilbaar zou zijn. Onfeilbaarheid past niet in het woordenboek over de kerk. Het tegenovergestelde is waar: Adam en Eva waren de kerk, maar zij faalden. Het volk Israel was God’s kerk, maar het faalde keer op keer al op het moment dat God het geestelijk gezag instutionaliseerde of verkondigde (saul, david, salomo, elia, elisa, etc.) De apostelen waren de kerk, maar het was Petrus die faalde (slaan met het zwaard), en faalde (Christus verloochenen), en faalde (Christus bestraffen – Mark.8:32), en faalde (de christenen aanzetten tot tradities - Gal.2:11,12). Is dit de onfeilbaarheid? Volstrekt niet. Wat dunkt u dan van een kerk die de heidense wereldheerser-staf tussen de voeten heeft geplaatst? Zij kan nog niet één stap zetten in onfeilbaarheid omdat de feilen reeds in haar instituut en eigenmachtigheid zijn. Wie zichzelf verhoogt zal verlaagd worden.
quote:
quote:
Ik vrees dat hier de geestelijke hormonen opspelen. Wie constructief wil spreken moet zijn eigen ballast afwerpen. Ketters komen op geestelijke brandstapels.
Dat is geheel voor uw rekening. Misschien is dat een gevoel vanuit uw belevingswereld. De mijne is het niet.
Ten diepste bent u van Petrus en ik van Paulus. Maar dat is ons niet geoorloofd. Het zou dus een taak zijn om in de eenheid van de Geest ons bij het begin van elk gesprek te onderwerpen aan ons gemeenschappelijk Hoofd. Dat zijn we Hem verschuldigd. Als we ons laten verleiden een paar stappen over te slaan op de protestants<->katholieke kruistocht, eindigen we met de punten van de twee zwaarden in elkaars borst, vergetende dat beide zwaarden van Christus zijn en dat geen van deze twee gezag heeft om ook maar de kleinste tempel van het Koninkrijk van God te vernietigen. Vandaar mijn critisch geluid over uw voorschot op het vervolg. Het Koninkrijk is het mosterdzaadje van geloof in een tempel van de Geest. Groei leidt tot vruchten, maar het is ook mogelijk dat er wrange vruchten komen. Aan de vruchten herkent men de boom, maar geen mens is onfeilbaar.
quote:
quote:
Het gezag dat u ziet in Christus als Hoofd van de kerk zie ik ook. Maar het Hoofd van de kerk leidt de kerk op de vaste grond van het geloof. Niet omgekeerd.
Inderdaad. Gelukkig staat de Kerk ook op vaste grond. Op de door Christus aangewezen rots zelfs. Omgekeerd zou inderdaad niet kunnen.
God is de Rots, Christus is de hoeksteen van het fundament; het fundament dat zijn de apostelen, en de profeten; de gemeente dat zijn de overige bouwwerken of aarden vaten of tempels binnen welke zich de Heilige Geest bevindt. Nu over uw vaste grond. Wat Petrus had, dat was Heilig geloof en vuur. Als Jezus tegen hem zegt, jij bent de rots, dan is dat omdat Jezus ziet dat in Petrus God is: God is in Petrus want Hij Zelf heeft aan Petrus geopenbaard wie Jezus is. Christus spreekt dus in Petrus God aan als hij spreekt over binden en ontbinden; hetgeen hij ook tegen anderen heeft gezegd. Jezus ziet God en weet dat de poorten van de hel hem niet zullen overwinnen. Dat is een belangrijke statement aan iemand die steeds bezweek voor zijn menselijke kant en die zeer begeerd is door de satan. En Jezus wijst er dus op dat door deze directe werking van God in Petrus de kerk gebouwd zal worden. Maar Christus zegt niet dat Petrus de hoeksteen is. En als Christus spreekt van bindingen door de kerk die ook gelden in de hemel, dan is dat in een context waarin geloven als een kind centraal, staat, onrecht lijden geprezen wordt, en heersen uit de boze is. Juist Petrus is het symbool voor een brandend geestelijk vuur gevolgd door menselijke krachten tot verloochening van Christus. Wij zagen ook bij David en Mozes dat het brandend hart geliefd en gewenst is door God, en dat het ons aller roeping is. Bij Mozes sprak God zelf, bij David vervulde God zelf het hart en spreken van David, en nu bij Petrus is een zodanige vervulling door de Heilige Geest dat God zelf aan hem openbaart wie Jezus is. In die zin is in Petrus een rots waarop de gemeente gebouwd kan worden. God zelf is zichtbaar in Petrus. Maar als zelfs Petrus al bijgestuurd wordt, hoeveel temeer niet zij die zich op dat fundament vestigen?!
quote:
quote:
Het geloof geeft ons de houvast van de bijbel. Wie het hoofd van Christus wil toeëigenen, kan hij dan de vaste grond onder Christus komst en prediking weglaten?
Ten eerste, het geloof geeft ons niet de houvast van de bijbel. Dat is ook een eigenaardige onlogische formulering. Men kan prima geloven zonder bijbel, omdat Christus de houvast is. Niet de bijbel. Zoals ik eerder zei: in de eerste eeuw was er helemaal geen bijbel en toch werden mensen christen. Ten tweede, uw vraag. Christus is niet toe te eigenen. De Kerk strijdt overigens al 2,000 jaar tegen diverse stromingen die dat geprobeerd hebben en die de grond onder Christus’ komst corrumperen en verminken.
Wie Christus aanneemt zonder de bijbel nodig te achten is als het koninkrijk van God gezaaid op een rots: snelle groei en bloei, en snelle verdorring en afsterving. Christus is de enige Weg en de Waarheid, en wie Hem aanneemt zoekt groei in Hem. En die is te vinden in de bijbel. NIET in uw kerk omdat uw kerk een eigen Enige weg heeft: niemand komt tot God dan door de enige Weg van de paus. Het is krom om de gelovigen toegang te ontzeggen aan Christus door de bijbel in status te verminderen en een mens voor Christus in de plaats te stellen. Of Christus nu wel of niet het Woord is geincarneerd in Hem, wat doet dat af aan het feit dat deze twee EEN zijn? Helemaal niets. Maar dan een weg inlassen van een Reincarnatie van Christus in een mens….. De kerk strijdt al 2.000 jaar en vanaf het begin is ze gecorrumpeerd omdat ze liever heerst dan dient; liever afwijkt dan volgt; liever de mens behaagt dan God. Zeg mij uw werken en ik zeg u wie u bent.
quote:
quote:
Het Hoofd bepaalt wat tot het Lichaam behoort. Het is niet het lichaam dat het Hoofd verkiest zonder acht te slaan op het Woord van God. Als een of meerdere lichaamsdelen of zelfs een hele romp u tot zonde verleidt, ontdoe u ervan opdat u het koninkrijk van God beërve.
Inderdaad, het Hoofd heeft inderdaad bepaald wat tot het Lichaam behoort. In de eerste eeuw al, niet in de 16e of daarna. Vanaf de 16e eeuw heeft men getracht de kerk te reconstrueren aan de hand van het boek dat door de Kerk is samengesteld en vervolgens zichzelf tot deel van het Lichaam te verklaren. Maar dat boek is geen statuut voor een kerk, maar een geinspireerde neerslag van Traditie. Zoals gezegd, de Kerk gaat aan dat boek vooraf.
Nog een keer dan over de traditie: U gaat eraan voorbij dat het woord niet de lading dekt. Immers traditie is overlevering van wat de apostel heeft geleerd. Dat zou dus de kern moeten zijn van de traditiologie. Maar als het erop aankomt wordt het daadwerkelijk overgeleverde van de eerste apostel vervangen in de elkaar opvolgende eeuwen door allerlei inzichten en adaptaties. Maar dat is niet meer een integer opvolgen van de leer van de eerste apostel, maar een VERANDEREN van de leer van de eerste apostel. We kunnen prachtige namen geven van Levende traditie, of zuivere elementen overnemen van inheemse gebruiken, of Heilige inzichten in het gedachtengoed van de apostel, maar de Waarheid blijft dat als u refereert aan traditie, de kern is dat het gaat over veranderingen. Traditie is bij u de set van veranderingen die de kerk in de loop van de tijd heeft geintegreerd in haar leer. Die veranderingen zijn NIET gebaseerd op Petrus. Uw vastigheid is gegrond niet werkelijk op een rots zoals u meent, maar op een traditie, en die traditie is gegrond op de rots Petrus. Uw fundament is niet Christus maar Petrus en tot uw bouwwerk gaan dus in de eerste plaats de woorden van uw fundament: Men zal uit hebzucht met verzonnen redeneringen u als koopwaar behandelen. En verder: daar gij het nu van tevoren weet, weest op uw hoede, dat gij niet, door de dwalingen medegesleept, afvalt van uw eigen standvastigheid; gij, die wedergeboren zijt door het levende en eeuwig blijvende Woord van God. Want alle vlees is als gras, en alle heerlijkheid des mensen is als een bloem van het gras. Het gras is verdord, en zijn bloem is afgevallen; Maar het Woord des Heeren blijft in der eeuwigheid; en dit is het Woord, dat onder u verkondigd is.
quote:
quote:
Christus is de middelaar, het Hoofd van het lichaam.
Juist.
Laten we het er dan samen over eens zijn dat het Hoofd door zijn Geest in ons allen aanwezig kan zijn. Het hoofd stuurt de hand en ook de voet. Het hoofd is hoofd niet alleen van de edele delen, maar ook van de minder edele delen. Als het hoofd een plaatsvervanger geeft, dan past het niet dat het lichaam bij de fysieke afwezighed zelf nog een plaatsvervanger benoemt. Dus de paus dient afgezet te worden als plaatsvervanger van Christus. Geef de paus wat van de paus is, en Gode wat van God is.
quote:
quote:
Of u en ik tot dat lichaam behoren wordt bepaald door Het Woord.
Door het Woord, zijnde Christus. En Christus heeft daartoe een Kerk gesticht en haar de opdracht gegeven Zijn Evangelie te verkondigen aan de volken en de mensen te dopen in de Naam van de Vader, de Zoon en Heilige Geest. Die Kerk vervult die opdracht al 2,000 jaar wereldwijd.
Als we gewoon vaststellen dat wat u hier zegt de waarheid is, namelijk dat het Evangelie verkondigen en het dopen in de naam van de Vader, de Zoon, en de Heilige Geest, gebeurt door de kerk, dan moeten we ook vaststellen dat de kerk blijkbaar is gescheurd in meerdere stammen.
quote:
quote:
Het Woord dat nuttig is tot onderwijzing en weerlegging van dwalingen.
Het woord, zijnde de Schrift inderdaad.
Amen. Wie de Heilige Schrift accepteert als richtsnoer, kan groeien in de Geest.
De kerk fundeert zichzelf op de bijbel. Helder en eenduidig. Christus’ Woord in de bijbel is de basis. Op dat Woord rust het gezag van Petrus. Daarop rust het gezag van de paus. Daarop rust het gezag van de kerk.
Echter als het erop aankomt wilt u zich niet op de bijbel funderen omdat dan de afwijkingen op de bijbel veroordeelbaar worden door die bijbel. Daarom introduceert u het begrip traditie als onderliggend fundament voor de bijbel. Dus voor ù begint deze fundering met met: De kerk fundeert zichzelf op de Traditie. Helder en eenduidig. Daarop rust het gezag van de bijbel. Christus’ Woord in de bijbel is de basis. Op dat Woord rust het gezag van Petrus… enz.. Ergo: de Traditie levert het gezag van God aan de kerk, en fundeert dat niet op de Rots, maar op de traditie, dat is ZICHZELF. Waarvan akte. Dat is geen Traditio maar Translatio.
Wordt u echter verlost van uw tradities dan komt u volkomen naakt te staan tegenover het evangelie. Vervalt de status van de traditie, dan heeft de kerk een herijking nodig die zijn weerga niet kent.
Vervalt de status van de traditie, dan geeft de Schrift bijvoorbeeld precies aan wat te doen met de overleden heiligen: geen verfraaide graven voor de profeten, maar gehoor aan het Woord van de profeten.
Vervalt de status van de traditie, dan geeft de Schrift bijvoorbeeld precies aan wat niet mag met de gesneden beelden die gemaakt worden. Maar u erkent de Schrift voor zover niet in de loop van de geschiedenis wijzigingen in de katholieke kerk
traditioneel zijn geworden (formulering als in uw catechismus..). Steunend op het
mysterie van het mensgeworden Woord heeft u de beeldenverering goedgekeurd: van Christus, maar ook van Zijn moeder, van de engelen en van alle heiligen. “Want door mens te worden heeft de Zoon van God een
nieuwe ordening wat betreft beelden ingesteld.” Een scherp voorbeeld waarin u zegt dat traditie
overlevering is, u gebruikt het voor
verandering en hetgeen werkelijk bewijsbaar is overgeleverd, de Ware Overgeleverde tradite, verwerpt u.
Vervalt de status van de traditie, dan geeft de Schrift een directe veroordeling van het aanroepen van de doden. Maar als u de doden om voorspraak vraagt gaat u daar tegenin omdat om voorspraak vragen niets anders is dan spreken met de doden.
Wenst u ware traditie, en gaat het om Petrus, dan geldt zijn Woord om op uw hoede te zijn om niet door dwaling medegesleept te worden, en af te vallen van uw eigen standvastigheid. Gaat het om Maria, dan geldt dat haar Woord is dat we in stil ontzag alles van God verwachten, en in eenvoud de Geest die in ons geopenbaard is vasthouden en er uit leven. Christus is het Hoofd van de kerk, onze middelaar en pleitbezorger bij God, en de Heilige Geest is uit de hemel tot ons gezonden als plaatsvervanger van Christus om ons te troosten, te inspireren, en te ondersteunen. Is de kerk dat dan niet genoeg dat zij een andere plaatsvervanger voor Christus benoemt en zichzelf andere pleitbezorgers aanstelt in de hemel?
quote:
quote:
Als u dat Woord verwerpt heeft u geen basis meer voor onderwijzing en een volgen van het Hoofd Christus.
Het woord, zijnde de bijbel bedoeld u? Zoals gezegd, dan kan men nog prima Christus volgen als men zich houdt aan wat Zijn Kerk leert. In de eerste eeuwen had men ook geen bijbel en kon men bijv. prima Dopen en de Eucharistie vieren zoals door Christus ingesteld. Lees de kerkvaders er maar op na.
Ja, dat kunt u menen, maar het stukje ervoor geeft denk ik wel aan dat wie genoeg heeft aan Christus, is als het koninkrijk van God gezaaid op een rots. Groeien en bloeien zult u doen en de heerlijkheid van God aan de dag leggen. Maar het houdt niet lang stand, hoe vast uw fundament ook was. Maar houdt u daarentegen vast aan de Bijbel als het Woord van God, dan blijft u gevoed door de Geest, en zult u zijn als het Koninkrijk van God gezaaid in vruchtbare aarde.
Toen Christus leefde had men al de bijbel hard nodig om te begrijpen wat er tijdens hun leven gebeurde. Het praten over eerste eeuwen zonder bijbel is kletskoek. U wilt toch niet beweren dat de brieven van de apostelen nooit zijn aangekomen en pas geschreven zijn door uw kerk ergens in de 4e eeuw? Ik zeg het: kletskoek. Erken toch liever dat de bijbel Goddelijk gezag heeft, dat doet uw kerk ook. En put uw kennis uit dit Goddelijk gezag want een hoger gezag bestaat niet.
quote:
quote:
En dan kan zelfs gebeuren dat het lichaam tegen het hoofd zegt: ik neem uw rol van u en geef het uw moeder.
Nee dat kan niet. Het lichaam heeft dat nog nooit gezegd en zal dat ook niet zeggen. De kerk dwaalt namelijk niet, zij is onfeilbaar.
De kerk ziet de paus als plaatsvervanger van Christus, en de paus bekleedt officieel het hoogste priesterambt, gekozen door de keizer, en sindsdien instandgehouden: Pontifex Maximus. Deze functie is het geestelijke gezag van Ceasar, sinds Keizer Augustus de aanduiding van het hoogste geestelijke ambt van de keizer totdat de keizer deze titel aan de paus gaf.
Pontifex, de grootste bouwer van de enige brug of weg. Nee zegt Christus; IK ben de WEG en de waarheid ! Niet Christus volgen maar een eigen weg gaan is hier dus niet echt de gewezen weg. Maar ziet u ook de wrange speling van het lot die maakte dat de plaatsbekleder van Christus Christus heeft gekruisigd?! En met dat gezag Zijn lichaam weer opbouwt?!
De keizer koos wijs om afstand te doen van deze titel want onder haar gezag is Christus gemarteld en vermoord, en zo ook Johannes de Doper, en zo ook Petrus, en zo ook Paulus, en zovele andere Christenen meer. Dit is de pontifex maximus die de leiding geeft aan uw kerk. En dezefde Pontifex maximus voert als titel: Plaatsvervanger van God, en dezelfde pontifex maximus verklaart zichelf Heilig, en zalft Maria tot pleitbezorger voor alle mensen bij God. Dat is de rol van Christus, zoals u kunt lezen in de bijbel. Erg onvoorstelbaar dat de kerk voor het Hoofd een dergelijke gezag heeft willen claimen of overnemen, en het sindsdien nooit meer af heeft willen staan. De meeste willen zijn, zich meerdere of Vader laten noemen, zich Heilig verklaren, zich onfeilbaar noemen, zich plaatsvervanger noemen van God’s Zoon, de baan/titel/gezag ja zelfs de kroon van de moordenaars van de Heiligen willen voeren om het gezag van de kerk op te funderen…. Dat is echt niet te herleiden tot Petrus – anders dan in de zwakte van Petrus.
Dus: ja het is gebeurd dat het lichaam tegen het hoofd zegt ik neem uw rol en geef het uw moeder. Omdat ik in uw begrippen een leek ben, en uw kerk reeds 2000 jaar ervaring heeft met het knijen van de leer, mag u het ook zo verstaan dat de kerk de rol neemt van Christus en deze aan de kerk geeft – want uw kerk noemt de kerk ook “de moeder”. Daarom kunnen we alleen maar verzuchten: wilt u werkelijk heilig zijn? Geef dan terug aan de keizer wat van de keizer is en terug aan Christus wat van Christus is, en terug aan de Geest wat van de Geest is, en terug aan Maria wat van Maria is.
quote:
quote:
Ketters? Nee. Het Woord van God scheidt de geesten, en wie het Woord van God niet volgt als gezaghebbend..is off topic
Wie het Woord, zijnde Christus, niet volgt is geen christen. Wie lid is van de door Christus gestichte Kerk en het Woord niet volgt is ketters.
Vat u wel dat uw woord ook slaat op uzelf? Christus is EEN met het Woord. Wie de bijbel verwerpt en Christus toch wil volgen is een ketter naar de letter. Accepteert u die bijbel, zoals uw kerk officieel ook doet, dan heeft u uw handen ineens vol aan de leer van uw kerk.
Maar uw kerk leert dat de bijbel heilig is, maar de paus nog heiliger. Dat Christus gezag heeft, maar de paus nog meer gezag, dat Petrus de rots is met gezag, maar de traditie met nog meer.
quote:
quote:
Weet u, ik volg u wel als het erom gaat dat de Geest de doorslaggevende factor is. Maar het probleem is dat de mens de macht over de Geesten wil uitoefenen. En hij kan dat ook. De Schrift zegt onderwijzend: Is de geest van de profeet niet onderworpen aan de profeet? U ziet hier dat de mens de macht heeft over de geest die in hem is; en de mens moet sterven om de Geest in hem te kunnen laten werken.
Maar de Geest van God laat zich niet knechten en komt en gaat en Zijn vruchten ziet men op vruchtbare akkers en op rotsbodem. Ook in doornenstruiken.
En wat is nu precies uw punt?
Geef de Paus wat van de paus is en Gode wat van God isGeef de paus wat van de paus is, maar aan God wat van God is.
Kennelijk is het noodzakelijk dat er een tegenbestuur van aardse geestelijken aanwezig is om elke gelovige te confronteren met de waarheid: Het koninkrijk van God is het zaadje van geloof, mag heel klein zijn, dat tegen alles in, niet vertrouwt op koningen, prinsen en witgepleiserde graven, maar op God alleen. Kennelijk moet het zo zijn dat alle op deze aarde gevestigde geestelijkheid de weelde van zichzelf niet kan dragen. Is het toeval dat de katholieke kerk zo op een lijn staat in tradities als de farizeeërs? Feit is dat Jezus’profetie tegen de farizeeërs teveel overeenkomsten heeft om niet haastig afstand te willen nemen van elke schijn van overeenkomst… Ook de paus zal zeggen: als ik Pontifex Maximus was geweest in die tijd was het niet gebeurd. Maar hij bewijst dan tegelijk dat hij de drager is van de kroon en titel en mantel der moordenaars. Wat doet hij in vredesnaam met zo’n positie? De meeste van u zal uw dienaar zijn zegt de Schrift, hij zal geen meester genoemd worden want Christus is meester. Hij zal geen Vader genoemd worden want God is alleen Vader, Hij zal zich niet verhogen, want dan zal hij vernederd worden, Hij heeft de sleutels van het Koninkrijk der hemelen samen met de andere apostelen om mensen binnen te sluiten – niet om kinderen God’s buiten te sluiten!
Rome, Rome! Waren het ketters die u hebt vervolgd, of profeten die tot u gezonden waren tot uw behoud?! U zegt dat het nieuwe Jeruzalem in Rome is gezeteld. Nu dan, hoe vaak heeft Jezus niet de kinderen van Jeruzalem willen vergaderen, maar Jeruzalem heeft niet willen luisteren!
Aarden vatenGraag ben ik met u van mening dat een kerk meer dan andere groepen van gelovigen te herkennen is als deel van het Lichaam en opgewassen in geloof en heiliging. En dan is er ook maar één kerk, en niet vele. Maar de realiteit is dat de kerk scheurt, en is gescheurd, en dat het profetische Woord gelding houdt tot de jongste dag. Dat betekent dat de kerk onderdrukking te wachten staat, aanvechting, scheuring, en verstrooiing. Het nieuwe Jeruzalem komt nog en het Koninkrijk is reeds aangebroken. Maar de mens die dit Nieuwe Jeruzalem in ijver zelf wil bouwen en bewaren is als Petrus die de Galaten tradities leert, en terecht gewezen wordt door Paulus. Die is als Petrus hanterende met twee zwaarden het gezag van Christus terwijl het zwaard juist dient om de geprofeteerde geweldloosheid te volbrengen: Maar over het huis van Juda zal Ik Mij ontfermen, en zal ze verlossen door den HEERE, hun God, en Ik zal ze niet verlossen door boog, noch door zwaard, noch door krijg, door paarden noch door ruiteren. Bekeer u, zegt de Schrift, en zo niet: Ik zal u haastelijk bijkomen, en zal tegen hen krijg voeren met het zwaard Mijns monds. Die is als Petrus die in vurige ijver Christus bestraft, beschermt, en bewaart, en verdedigt, maar door Jezus Christus herhaaldelijk terecht gewezen wordt. Werk mij niet tegen Petrus,maar ga achter mij staan. Petrus is de rots in de branding van de eerste Christengemeente. Maar hij is ook menselijk falen. Als Christus spreekt van bindingen door de kerk die ook gelden in de hemel, dan is dat in een context waarin geloven als een kind centraal, staat, onrecht lijden geprezen wordt, en heersen uit de boze is. Christus zond ons de Trooster, Inspirator, en Ondersteuner. Deze Trooster, Inspirator, en Ondersteuner werkt in alle geroepenen. Maar als een petrus in zijn ijver deze Trooster, Inspirator, en Ondersteuner gaat helpen en zich een stoel aanmeet van Christus zelf, dan zal De Heilige Geest zeker communiceren dat er iets mis is. Zelfs als Petrus is bekeerd, en Christus opgevaren is, wordt Petrus nog gecorrigeerd: Kijk bijvoorbeeld hoe hij zijn eigen eigen verhoogde positie zelf beschrijft: Mannen broeders, gij weet, dat God van over langen tijd onder ons mij verkoren heeft, dat de heidenen door mijn mond het woord des Evangelies zouden horen, en geloven. Maar het is Paulus die dat vervolgens flink relativeert : Want Die in Petrus krachtelijk wrocht tot het apostelschap der besnijdenis, Die wrocht ook krachtelijk in mij onder de heidenen. Dat is dezelfde Petrus die zich afzondert van zijn niet-Joodse broeders en daarop door Paulus fel aangevallen wordt op het volgen van menselijke overlevering eerder dan God en de Christelijke Vrijheid. Juist Petrus is het symbool voor een brandend geestelijk vuur gevolgd door tegenkrachten tot verloochening van Christus. Wij zagen ook bij David en Mozes dat het brandend hart geliefd en gewenst is door God, en dat het ons aller roeping is. Bij Mozes sprak God zelf, bij David vervulde God zelf het hart en spreken van David, en nu bij Petrus is een zodanige vervulling door de Heilige Geest dat God zelf aan hem openbaart wie Jezus is. In die zin is Petrus een rots waarop de gemeente gebouwd kan worden. Als Petrus al bijgestuurd wordt, hoeveel temeer niet zij die zich op dat fundament vestigen?! Maar de Heilige Geest is gelukkig gezonden niet aan één persoon maar aan alle geroepenen om ons niet alleen te vervullen, maar ook te inspireren, sturen, leiden, verootmoedigen, en van tijd tot tijd ook om ons te bekeren.
Alleen God is onfeilbaarMaar terug naar uw woorden; u ziet de kerk 2000 jaar strijden tegen dwalingen. Dan ziet u ook dat de kerk is gesplitst en gescheurd. Wat leert de Heilige Schrift over scheuring en verstrooiing van God’s volk? Dat het de onbekeerlijkheid is die de oorzaak is van scheuring, verdrukking, en verstrooiing. Terwijl het twee-stammenrijk werd gevormd vanwege de onbekeerlijkheid van het volk, kwam er ook de profetie dat het volk weer één zou worden. Ook is ergens geprofeteerd dat tot de wederkomst van Christus vervolging en verstrooiing zal plaatsvinden. Is dit Woord dan niet meer van toepassing in de laatste 2000 jaar geschiedenis van God’s Heil? Is het gezag van de kerk groter dan het gezag van God? Is Christus niet zelf het fundament, de hoeksteen waarop de kerk wordt gebouwd? Is de Heilige Geest niet in de kerk als bron van inspiratie en geloof zonder aanzien des persoons? Zou Christus een plaatsvervanger voor zichzelf benoemen in de persoon van een mens? “Op deze rots bouw ik mijn gemeente” zegt u na. Waarom beroept u zich erop die gemeente te zijn en daaraan gestalte te geven, maar verwerpt u Hem die dit gezag volgens u in het leven roept? Ik bedoel dit: Als Christus sleutels geeft aan Petrus, zou Christus zich daarmee dan zelf buiten of binnen sluiten? Geeft hij dan ook zijn koningschap op? Neemt Hij dan Zijn Geest mee? Zeker niet. U weet heel goed dat u geen plaatsvervanger van Christus kunt benoemen. Want ook uw heilige traditie leert dat het de Heilige Geest is die die eer enkel toekomt. Het is de Geest die komt in vrijheid die de plaatsvervanger is.
Dus de kerk is niet onfeilbaar, De kerk of het volk van God, of de kerkleiding is niet onfeilbaar; Christus is onfeilbaar en de Geest is God, en dus onfeilbaar, en de kerk verzamelt inderdaad werken van de Geest; maar de aarden vaten met heil breken bij de kracht van de Geest; zij bloeien, branden, verlichten, maar ook verduisteren zij en vergaan, en verbreken het heil dat hen zelf deelachtig is geworden.
En, natuurlijk; Ook de Kerk is belangrijk voor ons heil. Zoals het Woord belangrijk is. In concrete omstandigheden kan het woord ‘belangrijk’ ook ‘essentieel’ worden, akkoord. Maar het zijn geloof ik uw eigen woorden waar ik mij bij aansluit, die getuigen dat ons heil ten diepste enkel afhankelijk is van het aannemen van Christus als God’s Zoon, en onze verlosser en onze middelaar.
Maar beproeft de geesten of zij uit God zijn;Kan men zoals u herhaalde nog prima Christus volgen als men zich houdt aan wat Zijn Kerk leert ?? Jawel, wie in gehoorzaamheid en overgave de leiding van de kerk volgt kan niet schuldig gesteld worden voor een dwaling door de kerk. Maar wie kennis heeft gekregen en de Geest heeft, beproeft de geesten en zoekt wat uit God is eerder dan wat uit mensen is. Het hoofd van de kerk is Christus, en niet een kerkleider. Hoezeer een kerkleider ook gezag heeft gekregen van God. Hoezeer God ook mensen of groepen van mensen verschillende roepingen kan geven. Maar u fundeert uzelf niet in Christus maar in Petrus. Petrus was de apostel op wie u uw macht en functie fundeert. Maar ook dat fundament is in wezen niet uit Petrus, maar een fundament uit uzelf voortgekomen, een menselijke inzetting rond de figuur van Petrus. Want Petrus zelf leert ons: En wij achten het profetische woord (daarom) des te vaster, en gij doet wèl, er acht op te geven als op een lamp, die schijnt in een duistere plaats, totdat de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw harten. Toch zijn er ook valse profeten onder het volk geweest, zoals ook onder u valse leraars zullen komen, die verderfelijke ketterijen zullen doen binnensluipen, zelfs de Heerser, die hen gekocht heeft, verloochenende en een schielijk verderf over zichzelf brengend.
Zou wat uw eigen fundament u leert niet het meest en het eerst tot uzelf gericht zijn? De Heerser die u gekocht heeft is Christus. Waar u leert dat de kerkleider de plaats van Christus vervult, loochent u Christus’ eigen plaats, positie, en Zijn waarlijke plaatsvervanger, de Heilige Geest. Als u niet meer bent dan Petrus, dan bent u zeker geen plaatsvervanger van Christus. En als u plaatsvervanging in een persoon claimt, dan loochent u de echte plaatsvervanger, de Heilige Geest. Wat zegt de apostel Johannes? Geliefden, vertrouwt niet iedere geest, maar beproeft de geesten, of zij uit God zijn; want vele valse profeten zijn in de wereld uitgegaan.
Ik geloof onbekommert in uw oprechtheid. Maar u en ik en allen die gevoed worden door de Geest zijn voldoende bekwaam om elkaar te vinden in de eenheid van de Geest opdat we ons eensgezind kunnen richten op andere krachten, op valse profeten die uit de wereld voortkomen. Zij spreken de taal van de wereld en de kerk luistert naar hen. Maar wie uit God is wacht hoon en spot en het oordeel van scheurmakerij. Dat oordeel overkwam ook Christus.
Zal dan niet het Lichaam blijven bestaan tot aan de voleinding der wereld? Jawel. Ook het volk Israel bleef bestaan. Maar het werd wel gescheurd, weggevoerd, en verstrooid. Maar in de Geest is het Lichaam één en is een kleinste zaadje van geloof voldoende om de volheid van het Koninkrijk gestalte te geven, en waar twee of drie zijn vergaderd in Christus’ naam, is ook de macht van het hemelse koninkrijk ten volle aanwezig. Aardse machten zijn daar niet vereist of gewenst.En gezag in de kerk ordent, maar schept geen nieuwe norm.
En weest Gode meer gehoorzaam dan de mens.Het Hoofd van de kerk leidt de kerk op de vaste grond van het geloof. Gelukkig staat de Kerk ook op vaste grond. Op de hoeksteen Christus zelf. Maar uw fundament is niet Christus de hoeksteen, maar Petrus. Maar ook niet eens Petrus, maar de traditie. Want Petrus mag wel een fundament zijn, dan blijft dat zo als de kerk vele eeuwen later door God tot tweestammenrijk wordt gemaakt. Maar de traditie dat Petrus’ functie wordt overgenomen is een traditie, die uitsluitend bestaansrecht heeft als het is in onderworpenheid aan de Schriften. Gezag is van God gewild en verordend, maar het binden en ontbinden door de kerk is een zodanig gevoelige materie dat zowel de kerk vóór de reformatie als de kerken na de reformatie het verwarden met heersen op deze wereld. De gesuggereerde macht wordt heersen, maar de kerken vergeten dat die macht veeleer een oproep is tot dienen; tot hard werken om de wasdom van God te krijgen. En dan nog is het de Heilige Geest die de vrijheid tot binden bedient, die in alles God zoekt en nooit zichzelf zal loochenen, dat is een tempel van zichzelf afbreken. De Geest zoekt geen heersen, of gezag, of macht. Wie de kleinste in het koninkrijk schendt, schendt God. Ook Christus maakt scherp onderscheid bij de toegang tot het koninkrijk: wie hem van de Vader gegeven wordt brengt Hij binnen. En voor de apostelen heeft hij speciaal gebeden om ze aan de overwinning van de verleiding en tegenstand te onttrekken. (In dat verband kan ook gelezen worden dat het daarom juist Petrus is die de boodschap krijgt dat de poorten van het dodenrijk hem niet zullen overwinnen.) Zoals Christus uitsluitend de wil van de Vader doet en zijn macht onderwerpt aan de wil van de Vader, zo onderwerpt de Geest zich aan Christus. En zo onderwerpt Petrus zich aan de Geest, als hij wordt terechtgewezen. En zo zou de plaatsbekleder van Petrus zich moeten onderwerpen aan Petrus, aan Christus, aan de Schriften, en aan de Heilige Geest. God is één en niet tegenstrijdig in zichzelf. De Schriften getuigen dat een ieder naar het meetsnoer krijgt toegemeten dat hijzelf heeft toegepast. Op wat is het dan dat u uw hoop vestigt? Op menselijke middelaars of op de Enige middelaar? Voor welke geesten staat u dan open? Geesten gefundeerd op aardse machten en inzettingen of op de ene Geest die u zelf aanspreekt maar ook weerklinkt in vele aarden vaten van velerlei soort en maat. Uiteindelijk is het niet u of ik of welke gezagsdrager ook in onze kerken, maar de Geest die het geweten beproeft en deze richt op God, de Geest, en de Schriften.
Wil ik u dan protestant maken? Nee, verwerp niet uw eigen gezagsdragers, noch de roeping en plaats die God u gegeven heeft. Maar accepteer van Christus (niet uit de mystiek maar uit Zijn directe concrete onderwijzing) het volgende: geef de paus wat van de paus is, en Gode wat van God is.
Dus:Wie ijkt aan de Schrift geeft meer inhoud aan het begrip traditie, dan degene die zich beroept op traditie, maar daar vervolgens allerlei nieuwe leer en richtingen aan toevoegt.
De apostelen roepen op tot vasthouden aan de inzettingen, die u geleerd zijn, hetzij door hen persoonlijk, hetzij door de Schriften. De Schrift verleent gezag aan de Schrift, en gezag van die schrift ontlenen aan tradities is het gezag van de apostelen verwerpen, en van de Geest die ook nu in u is. Nuchterheid gebiedt dan ook uit te spreken dat tradities slechts tradities zijn indien ze teruggaan naar de aloude inzettingen van de apostelen; naar hetgeen van oudsher overgeleverd is. Alles van latere datum is niet traditie maar een nieuwe inzetting die de naam traditie krijgt om tegenstand tegen de nieuwe inzetting bij voorbaat de mond te snoeren. Onderzoek het bij uzelven: Wat werkelijk van de apostelen overgeleverd was wordt ontkracht en het nieuwe wordt in de plaats gesteld. Op het moment dat u daar het fundament van Petrus onder legt en u zich beroept op het gezag van de Heilige Geest, heeft u zichzelf metterdaad in de plaats gesteld van de Heilige Geest, dat is God, en inhoud gegeven aan uw eigen merkteken: plaatsvervanger van God. Gedenk dan de Schrift die waarschuwt voor de mens zittende in de tempel van God, dat is het koninkrijk van God, of zoals u leert: de kerk. Deze zal zichzelf vertonen als God en een leugengeest brengen. Opdat zij allen veroordeeld worden, die de waarheid niet geloofd hebben, maar een welbehagen hebben gehad in de ongerechtigheid.
Gezag is een goed ding en de kerk heeft vrijheid van handelen. Maar de Geest beproeft en stelt de geesten van deze wereld aan de kaak.
Inspiratie door de GeestMoeten we dan verwerpen wat naar uw gevoelen in de Geest is of was? Zeker niet, er is in de Geest meer dan alleen de Schrift. Gelovigen kunnen brieven zijn, geschreven in harten, en bekend en gelezen van alle mensen; Gelovigen van wie openbaar is geworden, dat zij een brief van Christus zijn, en door de dienst van de apostelen bereid, die geschreven is niet met inkt, maar door den Geest des levenden Gods, niet in stenen tafelen, maar in vlezen tafelen des harten. En zodanig een vertrouwen hebben wij door Christus bij God. Niet dat wij van onszelven bekwaam zijn iets te denken, als uit onszelven; maar onze bekwaamheid is uit God; Die ook bekwaam gemaakt heeft, tot dienaars van het Nieuwe Testament, niet der letter, maar des Geestes; want de letter doodt, maar de Geest maakt levend. De Heere nu is de Geest; en waar de Geest des Heeren is, aldaar is vrijheid. En wij allen, met ongedekten aangezichte de heerlijkheid des Heeren als in een spiegel aanschouwende, worden naar hetzelfde beeld in gedaante veranderd, van heerlijkheid tot heerlijkheid, als van des Heeren Geest.
Wie zou deze heerlijkheid zien en niet getuigen van de eenheid van de Schrift? Van de eenheid van het Koninkrijk der hemelen? Van het gezag van de Schriften boven het gezag van de mensen? Wie zou de Geest en haar vrijheid herkennen en erkennen, en vervolgens haar vrijheid teniet doen voor jukken van geesten en machten? Naar de oude mens zijn wij dienstknechten van gezagsdragers van verschillende soort en status. Maar in de Geest zijn wij bevrijd en getuigende in volledige vrijheid van het Licht dat voor de wereld is opgegeaan. Niet tot revolutie of tot nieuwe heerschappij. Maar tot nieuwe dienstbaarheid aan elkaar en tot onderwerping aan het gezag waaronder God ons heeft gesteld. Met een oogmerk te Dienen, vervuld om te Eren, en vrij om te Onderwijzen.
