Als je geen kinderen kunt krijgen.....

[Jan W]

Uit een aantal topics over kinderen, voorbehoedsmiddelen etc. blijkt ook dat er mensen zijn die geen kinderen kunnen krijgen maar wel graag willen. Hoe ga je daar mee om als je het betreft?  Maar ook hoe ver kun je in dit soort zaken gaan, ofwel welke medische methoden zijn aanvaardbaar? Is adoptie wel een goed alternatief? Maar ook hoe ga je hier als gemeente mee om?

[elle]

Wel lastig hoor...
Ik zie de medische wereld deels als door God gegeven, zodat we een deel van de gevolgen van de zondeval (ziekte dus) kunnen verhelpen. Dus: als je alleen zwanger kunt worden door IVF, vind ik dat niet altijd onder het kopje 'geen kinderen kunnen krijgen' vallen.

Daarnaast: d'r zijn ook lieden die onvruchtbaar zijn en daar helemaal niet zo'n probleem mee hebben. Die denken dan 'kennelijk heeft God iets anders voor mij in petto', en gaan carriere maken ofzo. Is dat dan fout? Hebben die niet bij uitstek de gelegenheid, mogelijk zelfs de plicht, om zich over wezen ea te ontfermen?

[golf]

Ik beschouw voor mezelf ongewenst-kinderloos-zijn niet als ziekte.
Dus vind ik behandelen daarvan een vervelende zaak.

Even over IVF........
Heiligt het doel de middelen??
Vind ik niet.

Een gezond lichaam volpompen met hormonen, 20 eitjes forceren (of meer), 2 ebryo's uitkiezen, de rest in de vriezer, .................en dan nog maar 15% kans op zwangerschap.

Voor mij is IVF niet een keuze.

Ik ben benieuwd naar andere meningen.

[elle]

quote:

op 19 May 2003 13:26:14 schreef golf:
Ik beschouw voor mezelf ongewenst-kinderloos-zijn niet als ziekte.
Dus vind ik behandelen daarvan een vervelende zaak.
(...)

Dat bedoelde ik ook niet helemaal. Zowel ziekte als onvruchtbaarheid zijn gevolgen van de zondeval, imho. Beide kunnen (soms) 'behandeld' worden. Iemand die genezen is van een longontsteking, in niet meer ziek.
Iemand die een kind heeft gekregen, is niet onvruchtbaar, naar mijn mening. Ook al gebeurde dat met behulp van IVF ofzo. Dat is wat ik wilde zeggen.

De 'behandeling' van onvruchtbaarheid beschouw ik dan ook als een medische behandeling. Als er kanker is geconstateert, wordt je ook volgepompt met allerlei zooi (of niet, als je dat niet wilt). Zelfde bij IVF. Daarin zijn ze niet verschillend, volgens mij.

Alleen: hoewel ze allebei een gevolg van de zonde zijn, is kanker ea een ziekte, onvruchtbaarheid is dat niet. Onvruchtbaarheid is niet iets dodelijks of mismakends, naar mijn mening.
En dus is het inzetten van de medische techniek van een andere orde. Er wordt niet gepoogd om een leven te redden, of om een achteruitgang te voorkomen. Er wordt gepoogd iets toe te voegen, een gemis op te heffen. Daar zit het verschil.

Volgens mij is dat ook de reden om er anders mee om te gaan. Niet alleen op medisch gebied, maar ook bijv. psychisch, of in je levensstijl/verwachting.
Het krijgen van kinderen is geen noodzaak (tenzij je de bijbel anders leest dan ik). Het is wel noodzaak om je leven in te richten zoals God dat wil. Naar mijn mening passen kinderen kennelijk niet in het plan van God voor sommige mensen. Dan wordt wanhopiglijk kinderen proberen te krijgen iets dat in strijd is met Gods plan (al vind ik dat wel een ietwat gevaarlijke stelling).
Daar zit 'm vervolgens de moeilijkheid. Als je niet op de natuurlijke manier zwanger kunt worden, maar wel via IVF (bijv. bij beschadigde ei-/zaadleiders), dan lijkt me een IVF behandeling niet in strijdt met Gods plan. Dan is iemand ook niet onvruchtbaar, maar heeft zo iemand op een bepaalde manier last van de gevolgen van de zondeval.
Aan de andere kant heeft God een plan met mensen, waar eigen kinderen soms niet in passen. Dan is het redelijk zinloos om ten koste van veel moeite, toch proberen om kinderen te krijgen (bijv. in het geval van ontbreken van eicel-/zaadcelproductie). Adoptie kan dan een alternatief zijn, maar een carriere kan dat ook.

(kBen trouwens tegen het weggooien van de tijdens IVF bevruchte eicellen.)

[golf]

quote:

op 19 May 2003 17:00:58 schreef elle:
Iemand die een kind heeft gekregen, is niet onvruchtbaar, naar mijn mening. Ook al gebeurde dat met behulp van IVF ofzo. Dat is wat ik wilde zeggen.

De 'behandeling' van onvruchtbaarheid beschouw ik dan ook als een medische behandeling. Als er kanker is geconstateert, wordt je ook volgepompt met allerlei zooi (of niet, als je dat niet wilt). Zelfde bij IVF. Daarin zijn ze niet verschillend, volgens mij.
....
Er wordt gepoogd iets toe te voegen, een gemis op te heffen. Daar zit het verschil. Volgens mij is dat ook de reden om er anders mee om te gaan. Niet alleen op medisch gebied, maar ook bijv. psychisch, of in je levensstijl/verwachting.
Het krijgen van kinderen is geen noodzaak (tenzij je de bijbel anders leest dan ik).

Elle,
Als ik het goed begrijp ben jij voor IVF als er een duidelijke belemmering bestaat voor een conceptie. Vind je onbegrepen vruchtbaarheid geen reden?

Het ideale IVF-concept zou ik vinden:
een spontaan ontwikkelde eicel aanprikken, die bevruchten, als het bevrucht is terugplaatsen
(hiernaar doet men onderzoek in Nijmegen dacht ik)

quote:

Het is wel noodzaak om je leven in te richten zoals God dat wil. Naar mijn mening passen kinderen kennelijk niet in het plan van God voor sommige mensen.
......
Aan de andere kant heeft God een plan met mensen, waar eigen kinderen soms niet in passen. Dan is het redelijk zinloos om ten koste van veel moeite, toch proberen om kinderen te krijgen (bijv. in het geval van ontbreken van eicel-/zaadcelproductie).

Gods plan, ik vind dit punt heel lastig bij onbegrepen onvruchtbaarheid.
God heeft allerlei beloftes in het OT over vruchtbaarheid en kinderen....
God wil dat mensen vruchtbaar zijn.

Blijven bidden om een wonder (Hij kan het)
Je leven inrichten op het feit dat er geen kinderen zullen komen?

[Luc]

Een kinderwens kan erg sterk zijn en je wilt er ver voor gaan.

Ook wij zijn via hormoonbehandelingen in verwachting geraakt.

Ook IVF is een goede mogelijkheid, dus niet direct afwijzen.

[elle]

quote:

op 19 May 2003 17:30:18 schreef golf:
Als ik het goed begrijp ben jij voor IVF als er een duidelijke belemmering bestaat voor een conceptie. Vind je onbegrepen vruchtbaarheid geen reden?
(...)
Gods plan, ik vind dit punt heel lastig bij onbegrepen onvruchtbaarheid.
God heeft allerlei beloftes in het OT over vruchtbaarheid en kinderen....
God wil dat mensen vruchtbaar zijn.

Blijven bidden om een wonder (Hij kan het)
Je leven inrichten op het feit dat er geen kinderen zullen komen?

Ik weet niet precies waar ik voor of tegen ben. Als er zaad- of eicelproductie ontbreekt, kun je geen 'eigen' kinderen krijgen, en lijken mij procedures om toch zwanger te worden te ver gaan.

Maar bij een goede eigen zaadcel- en eicelproductie, en ook bij onbegrepen onvruchtbaarheid, zie ik in eerste instantie niet zo'n probleem met IVF ea.
Maar na 1 poging zonder resultaat, zou ik mij toch achter de oren gaan krabben. Zeker bij een IVF procedure, die lichamelijk maar ook vooral geestelijk erg ingrijpend is. Maar dat zijn dingen waar ik zelf niet in de praktijk mee te maken heb gehad.

Uitspraken als 'God wil dat mensen vruchtbaar zijn' en 'Blijven bidden: Hij kan het' vind ik dus een nare claim leggen (al vermoed ik dat je het niet zo bedoelt). Het suggereert dat je leven zonder eigen kinderen 'onaf' is. Of sterker nog: als je jarenlang geen kinderen krijgt maar ze wel wilt, je relatie met God kennelijk niet optimaal is. Je bidt dan vast niet goed genoeg, lijkt het te zeggen.
Da's naar, want het suggereert dat onvruchtbare lieden toch een boel zouden moeten doen om kinderen te krijgen, en niet 1-2-3 zouden mogen kiezen voor een carriere. Daar heb ik dus een probleem mee .

unedit

[golf]

quote:

op 20 May 2003 13:47:43 schreef elle:
[...]
Uitspraken als 'God wil dat mensen vruchtbaar zijn' en 'Blijven bidden: Hij kan het' vind ik dus een nare claim leggen (al vermoed ik dat je het niet zo bedoelt). Het suggereert dat je leven zonder eigen kinderen 'onaf' is. Of sterker nog: als je jarenlang geen kinderen krijgt maar ze wel wilt, je relatie met God kennelijk niet optimaal is. Je bidt dan vast niet goed genoeg, lijkt het te zeggen.
Da's naar, want het suggereert dat onvruchtbare lieden toch een boel zouden moeten doen om kinderen te krijgen, en niet 1-2-3 zouden mogen kiezen voor een carriere. Daar heb ik dus een probleem mee .

Ik bedoel inderdaad wat anders. Namelijk:
Ik heb geaccepteerd dat ons leven waarschijnlijk zonder kinderen blijft. Dat weet ik voorlopig nog niet zeker.
We hebben veel mogelijkheden en vrijheden en genieten daarvan, werk en vakantie.  
Tegelijkertijd is het diepe verlangen er nog steeds dat we heel graag  een kind willen baren, voeden en opvoeden. In die zin blijft het een "onaf" gevoel.
God kan het toch laten gebeuren (zolang wij blijven vrijen).
Ik bid daar niet zoveel meer voor.

Hij is er ook bij terwijl Hij ons gebed niet verhoord door kinderen te geven. Wel geeft Hij ons veel liefde etc.
Wees blij met wat je hebt zeg ik tegen mezelf.

[elle]

quote:

op 20 May 2003 14:36:04 schreef golf:
Wees blij met wat je hebt zeg ik tegen mezelf.

Zeg ik ook tegen mijzelf...

[Wybo]

Ik ben voor zover ik weet niet onvruchtbaar. Maar ben wel bang dat ik geen kinderen zou moeten nemen ivm mogelijke erfelijke aandoeningen.
Dus toch een vorm van ongewenste kinderloosheid. Het is fijn dat er mensen zijn die daarmee kunnen leven. Ik zelf heb het daar wel moeilijk mee.
Ik moet er niet aandenken om kinderloos oud te worden. Ik vind dat echt een doemscenario. Ook als God dat zo wil vind ik het een verschrikkelijk toekomstbeeld.

Verder weet ik het niet zo goed wat ik hier neer moet zetten....

[angel]

Ik ben er op dit moment niet zo mee bezig. Op zich is het ook wel handig om eerst een vriendje te regelen voordat er kindjes gaan komen. Maar genen doorgeven vind ik wel eng.
Een leven zonder kinderen? Ik weet het niet. Lijkt me wel wat saai, maar ik heb in elk geval al twee toffe nichtjes, dus ben al heel gelukkig  

[Zacharov]

Het lijkt me niet makkelijk als je weet dat je geen kinderen kunt krijgen. Je hele toekomstbeeld verandert en je zult je hele leven opnieuw in moeten delen. Dat lijkt me niet makkelijk

[lonneke]

[Wybo]

quote:

op 21 May 2003 14:12:43 schreef lonneke:
Ik weet niet of ik het mag zeggen maar kinderen krijgen wordt soms ontzettend ge-idealiseerd. En natuurlijk helemaal wanneer je geconfronteerd wordt met het feit dat je ze niet kunt krijgen. Kinderen krijgen is een zegen maar is ook een ontzettende zware taak die nogal m.i verwaarloosd wordt. Maar goed, mijn zusje heeft een kind van een donor, is inmiddels gescheiden van haar (onvruchtbare) man en ziet nu ook dat een kind opvoeden heel wat anders is dan van een kind bevallen..

hoe zwaar en moeilijk het ook is, de meeste ouders zullen het met me eens zijn dat de vreugde absoluut opweegt tegen de nadelen. Soms kun je ze wel achter het behang plakken, zoals mijn moeder vroeger wel eens zei.
Maar je krijgt er ook veel voor terug. Wat me wel opvalt is dat er zo weinig opgevoed wordt eigenlijk. Kinderen krijgen als ze een jaar of 10 zijn een tv en een computer op hun kamer en gaan hun gang maar. Dat makat het voor de ouders misschien een stuk makkelijker, maar persoonlijk vind ik dat echt slecht. Kinderen krijgen is een verantwoordelijkheid, en die moet je dus ook nemen.

Ik zou die graag nemen, maar word daar dus in belemmerd. En dat blijf ik dus, ook ondanks de moeiten van het opvoeden, geen fijn vooruitzicht vinden.

[golf]

quote:

op 21 May 2003 14:12:43 schreef lonneke:
Ik weet niet of ik het mag zeggen maar kinderen krijgen wordt soms ontzettend ge-idealiseerd. En natuurlijk helemaal wanneer je geconfronteerd wordt met het feit dat je ze niet kunt krijgen. Kinderen krijgen is een zegen maar is ook een ontzettende zware taak die nogal m.i verwaarloosd wordt. Maar goed, mijn zusje heeft een kind van een donor, is inmiddels gescheiden van haar (onvruchtbare) man en ziet nu ook dat een kind opvoeden heel wat anders is dan van een kind bevallen..

Beste Lonneke, wat betreft het topic, hoe ga jij er dan mee om, als je iemand tegen komt die graag kinderen wil maar ze niet kan krijgen??
Die eerste zin lijkt me dan niet helemaal geschikt, zoals je zelf al aangeeft.

[golf]

quote:

op 21 May 2003 15:28:36 schreef Alfredt:
[...]

Kinderen krijgen is een verantwoordelijkheid, en die moet je dus ook nemen.
Ik zou die graag nemen, maar word daar dus in belemmerd. En dat blijf ik dus, ook ondanks de moeiten van het opvoeden, geen fijn vooruitzicht vinden.

Wat betreft het eerste: ben ik met je eens.

Heftig als je ook nog zelf een beslissing in het wel/niet kinderen moet nemen zeg!
Ik ben benieuwd of je vermoed dat erfelijke aandoeningen in de familie jou beletten kinderen te willen krijgen of dat je daarover geadviseerd bent.
Afdelingen klinische genetica in academische ziekenhuizen houden zich met advies bezig in jouw geval.

[golf]

gewoon eerlijk gesprekje met meisje van 2,5 jaar, (heeft zelf zusje en broertje van 8 maanden)

- heb jij ook baby's?
- nee, die heb ik niet
- in je buik dan?
- ook daar niet
- straks?
- wie weet
- geeft de Here jou geen baby's
- inderdaad

[lonneke]

[lonneke]

[quote

[THINKER]

quote:

op 21 May 2003 19:57:49 schreef lonneke:
[...]


Ik vind dit forum een uitstekend middel om je mening te geven. Dat kan positief maar ook negatief. Uiteraard mag er over kinderen krijgen ( en daarmee het ouderschap) nog steeds niet negatief gesproken worden (lijkt het) en onterecht vind ik. Want het ouderschap kan heel erg zwaar zijn. Nu wil ik dit niet wijten aan kinderen maar zeker aan ouders. En tegelijk wordt van ouders ook veel (te veel) soms verwacht.
Kom ik iemand tegen in het dagelijkse leven die geen kinderen kan krijgen dan zal ik met haar of hem gaan praten over wáárom ze graag kinderen willen krijgen.
Ik zal ze het niet ontraden ofzo. Uiteindelijk is iedereen vrij om er wel of niet aan te beginnen.
Het feit dat je wél! kinderen kunt krijgen zegt overigens ook niet of je wel geschikt bent om ze te krijgen (en op te voeden)

Lonneke,
Ik reageer ook als iemand die geen kinderen kan krijgen.

Het gaat er volgens mij niet om dat je bovenstaande niet mag zeggen / dat over kinderen opvoeden niet negatief gesproken mag worden, maar daar is dit topic niet echt voor bedoeld. Natuurlijk besef ik dat kinderen opvoeden knap zwaar kan zijn. Maar ik vind het hier wat misplaatst. Start hier vooral een eigen topic over.

Ik herken bij mezelf dat de wens om kinderen te krijgen iets 'natuurlijks' is; het zit gewoon in me. Ik ben iemand tegen gekomen, daar ben ik van gaan houden, daar ben ik mee gaan vrijen en daar wil ik graag kinderen mee krijgen. Een 'logisch' gevolg voor mij. Maar zeker geen automatisme.

Wanneer mensen mij vragen of ik wel of geen kinderen heb, en ze reageren met de reactie zoals Lonneke doet, dan klap ik dicht van agressie. Niet omdat ik het niet snap wat ze zeggen, maar omdat zo'n reactie totaal niet bij mij aansluit. Ik zeg erbij: dat geld voor mijzelf.

[lonneke]

..

[golf]

quote:

op 18 May 2003 16:38:47 schreef Jan W:
Maar ook hoe ver kun je in dit soort zaken gaan, ofwel welke medische methoden zijn aanvaardbaar? Is adoptie wel een goed alternatief?

even opnieuw deze vragen voorleggen!

[lonneke]

..

[lonneke]

Uit respect voor de andere forumgebruikers betreffende kinderloosheid heb ik mijn berichten verwijderd. Het was niet mijn bedoeling mensen te kwetsen.

[golf]

Ok Lonneke,
wel geschikt van je.

Maar zijn er op dit forum ook mensen die iets van adoptie vinden als je geen kinderen kunt krijgen?

Wat mij opvalt, is de stelligheid waarmee (in het Nederlands dagblad) geadverteerd wordt als mensen een kind geadopteerd hebben.
'op deze manier heeft God ons een kind gegeven'

Ik heb drie vragen:
1. Is Gods weg bij kinderloosheid juist dat een echtpaar samen blijft?
2. Kan je wel van een eigen kind spreken bij adoptie?
3. Is een geadopteerd kind wel beter af bij niet-natuurlijke ouders in een vreemde cultuur?

[elle]

Modbreak:

Topic is 3 jaar oud. Recente posts afgesplitst naar: Wat te doen met ongebruikte embryo's na IVF?