liefdevol debatEen liefdevol debat gaat over het rekenen met het goede in de ander.
Een liefdevol debat gaat over het niet zondigen in eigen woord, door te schelden, laatdunkend te spreken, minachting te tonen, en te bouwen op eigen eer en de eer van de wereld en de omstanders.
Maar als we dat dan allemaal hebben vastgesteld, hebben we nog niet het onderwerp van een liefdevol debat bepaald. Is het onderwerp van een liefdevol debat de LIEFDE van God, dan moeten we er heel goed op bedacht zijn dat de LIEFDE van God niet de sussende, zoethoudende, alles accepterende liefde is. God is een verterend vuur en Zijn HEERLIJKE LIEFDE is gekoppeld aan Zijn EER en Zijn ALMACHT.
Dat verschil is nog niet zo duidelijk. Maar voor ons allen is de taak gesteld om de liefde vast te houden van de verlossende kant van God. In geloof en hoop. En daarbij spreken wij over de God van de Liefde die naast de menselijke liefde ook nog onderwerping en eerbiediging eist tot eer en heerlijkheid van de schepper van het heelal.
Zonder dat is onze liefde zonder geestelijke waarde.
verschillende aandachtspuntenEdit: Ik ben het geheel met de postplaatsers eens die opmerken dat de vraag hoe liefdevol iemand is afhangt van diens eigen karakter eerder dan wat iemand gelooft. En ook dat eens flink boos worden liefdevoller kan zijn dan zwijgend liefdeloosheid bevestigen. En ook dat het geloof karakters verandert. Dat is als het goed is een feit en tegelijk ook een taak en een norm. Wedergeboren worden is een bevalling..

Maar er zijn ook verschillen in benadering.
De protestantse kerken leggen veel meer de nadruk op de leer van het Woord van God, die alle kerkleden zich eigen moeten maken opdat zijzelf ook worden opgevoed en opgeleid in de leer van Jezus Christus.
Bij de katholieken is de leer geen onderwerp van noodzakelijke discussie en onderlinge beproeving van de geesten. Discussies over leer en belijdenis vallen in principe binnen het gezag en de taak van de kerkleiding. Daarvoor is er de kerk; en de kerk is onfeilbaar.
Een katholiek ligt zogezegd in een warm bed, dat gespreid is door de kerk. De protestant daarentegen wordt toegerust voor de strijd, en gaat die ook energiek aan; en dat speelt des te meer naarmate de verwarring over de leer toeneemt.
Dat is denk ik het belangrijkste daadwerkelijke verschil dat merkbaar is als het gaat om de verschillen in onderwerpen van publieke discussies. En daar omheen veel onbegrip, en vooroordeel.
liefdevol levenGrappig is dat – hoezeer je ook kunt verschillen over het belang van bepaalde aandachtspunten - al het voorgaande niet is wat de gelovigen dagelijks alleen maar bezig zou moeten houden. Want de leer blijft altijd een issue omdat ook altijd dwaalleer trekt aan allen die geloven. Maar wat dagelijks tot taak gesteld is en wat dagelijks op de maatlat van geestelijkheid wordt afgemeten, dat is niet onze kennis*, maar dat zijn onze daden in het groot en in het klein. Dat is de
wijze waarop wij de
dag invullen en haar tot eer van God bestemmen. Wie zich verliest in het zoeken naar waarheid, en daardoor de waarheid van de dagelijkse beproevingen uit het oog verliest, mist zijn bestemming. God oordeelt in alles de gezindheid van het hart, en de wil van het hart om Hem de zoeken en te dienen en te volgen.
En dat laatste relativeert het strijden voor de zuivere leer, maar ook het vertrouwen op de leiding van de kerk. Hoezeer ook beide zaken door God gevraagd worden.
Wie wat hij ziet en ervaart, in gebed deelt met God, die wordt door God gevoed.
Wie door God wordt gevoed, merkt dat in alles wat hij doet.
En hij niet alleen.