quote:
Piebe schreef op 16 mei 2011 om 21:42:[...]
Kruiden zijn vooral bedoeld om de smaak te camoufleren en zelden benodigd als je verse ingrediënten gebruikt van uitstekende kwaliteit, waarbij de grootst mogelijke matigheid in acht genomen dient te worden. De Chinese keuken is een kruidentuin omdat het vlees wat ze gebruiken niet al te kakelvers is.
Ik kook vaak "Chinees", en gebruik steeds minder kruiden. Laatst las ik een blog waar iemand om een Tjap Tjoy recept vroeg, en een Chinees een (m.i. uitstekend) recept gaf. De Hollander die om het recept mopperde nota bene dat het geen authentiek recept kon zijn omdat er geen stapel kruiden aan te pas kwam.
Tjap Tjoy is een goed voorbeeld: ik maak het als volgt. Knoflook en gember (geen poeders!) in olie licht bakken; dan vlees (vooraf gemarineerd) bakken tot net gaar; verse groenten erbij, allemaal netjes gesneden maar niet te klein: ui, kool of selderij, paprika's, wortel (in plakjes), misschien broccoli of bloemkool; tegen het eind gooi ik er wat komkommerplakjes bij, dat geeft een milde smaak; tauge toevoegen als alle groenten zo'n beetje gaar zijn. Aan het eind water of een lichte bouillon toevoegen met wat maizena erdoor om te binden. Een beetje soja en/of peper kan geen kwaad, maar is eigenlijk niet nodig. Het gerecht krijgt z'n smaak van de groenten, niet van de kruiden.
(De grote uitzondering in Azie is natuurlijk de vetsin, ofwel msg, die net als zout een goede smaakversterker is. Ik heb begrepen dat in sommige Aziatische steden billboards te vinden zijn met waarschuwingen tegen dit goedje vanwege gezondheidsrisico's.)
De Indonesische keuken is iets meer van de kruiden, zoals kerriepoeder en andere mengsels. Dat geldt zeker voor Indisch eten. Maar ook daar geldt: een goede curry heeft verse ingredienten met kruiden die de smaak versterken (en yoghurt om datzelfde te doen). Als ik een curry maak gaan er meestal vier of vijf kruiden in, zoals coriander, cayennepeper en komijn. Lekker potjes kerriepoeder of chilipoeder leegschudden is geen goed idee; je krijgt altijd dezelfde smaak, die niet altijd goed bij de verse ingredienten past.