quote:
pyro schreef op 11 juni 2011 om 19:32:Als we kijken waar het BP topic was aangeland na 180+ pagina's:
- 'is BP eigenlijk wel een (goede) JG?' hiervan heeft 'ie aangegeven het er niet (meer) over te willen hebben.
Waarom respecteren we dat dan niet? Wat is dan zo belangrijk, of iemand bij het genootschap is aangesloten waarvan hij vindt dat het de waarheid aanwijst? Belangrijker is m.i. dat we onszelf de vraag stellen of we eigenlijk wel (goede) Christenen zijn als we kennelijk moeite hebben de naastenliefde op te brengen iemand in zijn waarde te laten.
- 'BP moet zich fatsoenlijk gedragen door zich te excuseren voor fouten (onjuiste citaten, het toedichten van motieven, beschuldigingen e.d.).'
Het blijkt zonneklaar dat BP zich niet excuseert, zich in plaats daarvan beroept op wat hij bedoelt: het verkondigen van de Waarheid.
Ook hier overschrijdt de discussie een grens, als BP bijv aangeeft het niet meer over licentie rechten te willen hebben maar de reacties in de trant van fatsoen -> goede JG enz. enz. blijven onverminderd doorgaan.
Je wilt je gelijk halen of je wilt hem weg hebben, volgens mij. In beide gevallen proef ik er een 'barbertje moet hangen' mentaliteit uit die ik op zich best kan begrijpen, maar die ik de Christelijke naastenliefde onwaardig vind.
Dus: goed dat het topic afgesloten is en ik hoop dat we met zijn allen niet in dit soort patronen blijven hangen, maar verder mogen gaan.
Ik heb er lang over getwijfeld of ik hier in dit FB topic wel een reactie zou moeten geven. En misschien doe ik er wel geen goed aan...
De vraag was waar we waren aanbeland na 180 pagina's... Ik heb me die vraag al eerder gesteld nadat ik veel (te veel) energie gestoken had in dit topic in een poging een gesprek op gang te brengen maar geen enkele vorm van beweging zag aan "de overkant"... Let wel: iemand
hoeft op ideologisch vlak ook helemaal niet te "bewegen" om toch een "normaal gesprek" met een ander te voeren... Ik was niet uit op "het halen van een eigen gelijk" of "het wieberen van de ander"... Misschien was ik wel uit op een blijk van "erkenning"... Ik weet zo gauw niet hoe ik dat anders zou moeten zeggen... "Gezien te worden als
persoon"...? Het zal het gemis van iets dergelijks zijn geweest dat me heeft doen afhaken een maand of twee geleden...
Want
daar ligt oorzaak van
mijn "doorzagen"... Als iemand me op ideologisch vlak geen gelijk kan geven, dan kan ik daar best mee leven... Maar als mijn woorden
verdraaid worden om slechts de
eigen prediking te illustreren (en er dus volledig aan "
mijn" bijdragen voorbij gegaan wordt,
ja erger) dan steekt me dat enorm... Die "ergernis" en wat daaruit voortvloeide siert me niet, dat geef ik eerlijk toe... En het resultaat (een slot op het topic) maakt me niet blij of tevreden...
Maar ik heb me
echt persoonlijk geraakt gevoeld en ik had
echt wel "beweging" verwacht op een punt dat helemaal niets met ideologie te maken had... Waarbij het maken van een excuus absoluut geen "knieval maken op levensbeschouwelijk vlak" in zou houden... (zie het "hameren op de leefwijze van een JG" maar vooral als juist een
hulpmiddel om het aanbieden van een excuus te vergemakkelijken...)
Zie hier de hand in
eigen boezem... Het erkennen van de
eigen lange tenen...
Maar ik
hoop dan ook nog
steeds op beweging "aan de andere kant van de gesprekstafel"... Op een "
sorry, ik had je inderdaad niet fout moeten citeren"... Maar
tot die tijd hoeft er van
mij niet opnieuw een "WTG-topic" geopend te worden...
