Als je te maken krijgt met verschillende geloven kom je in een heel complex veld terecht. Een veld waarin ook krachten komen vanuit de omgeving. Een veld waarin eigen barriéres en onbegrip van de ander leidt tot vertwijfeling of moeiten. Een veld waarin de eigen onzekerheid het zicht op al het andere kan belemmeren. Een veld waarin het zicht op de relatie soms niet scherp te krijgen is omdat bij jezelf of bij de ander onduidelijk is welk element tot bepaald gedrag leidt.
Maar er zijn wel wat algemene zaken: trouw of vertrouwen maakt dat mensen soms in het diepe springen. Dat kan betekenen dat de relatie geen kans wordt gegeven uit trouw tegenover de eigen achterban of het eigen geweten (trouw aan God), of dat de relatie juist wel een kans wordt gegeven óndanks de eigen achterban en juist in vertrouwen op God. Aangezien het onderwerp het eigen leven en de eigen relatie is, is in dit perspectief trouw en vertrouwen in elkaar een ideaal.
Als je ervan uitgaat dat er iets is met het geloof - en dat hóeft helemaal niet aan de orde te zijn, dat kan ook in alleen je eigen perceptie zo zijn - dan is er iets gemeenschappelijk en dat is God. Als je samen besluit om voor God te gaan, dan mag je beiden vertrouwen dat God met jullie een weg gaat die niet gaat volgens de lijnen van de buitenwacht, maar die gaat volgens je eigen zoektocht van het hart wat het toch is dat God van jullie vraagt in concrete gevallen. En richting de buitenwacht geldt voor jullie beiden dat de relatie in het geloof van de een geldt als gezegend ook voor de ander. Principe-zaak is daar dat je je niet compromitteert in je eigen geloof, maar juist je eigen geloof blijft vasthouden en deze telkens confronteert met het geloof van de ander. Waar een relatie met een gelijke in het geloof juist op het geloofsvlak kan verstoffen, krijg je dan juist een levende relatie in een levend geloof. Dat levert spanningen op maar zeker ook heel mooie en rijke momenten en een gezamenlijk groeien in, of stoeien met, het geloof.
Maak een praktische keuze welke weg het primaat krijgt. Want niets is dodelijker voor het geloof dan een geloof waarin een beetje links en een beetje rechts wordt gesjoemeld en geprutst op basis van het eigen leven en de eigen wensen. Want God is de enige levende God en schepper van de hemel en de aarde, en niet de afgod van je eigen hart of van het hart van de ander.
Houd er rekening mee dat onderdelen van jouw geloof voor de ander gelden als vervloekte afgoderij (en vice versa). Meegaan met dingetjes van de ander kan gewetensnood opleveren die als een splijtzwam in de relatie kan uitgroeien tot afstand en verkilling. Een schijnbaar succes van een samen beleven van een geloofsdingetje kan geestelijk een verzoeking blijken. Vraag daarom altijd om een persoonlijk antwoord vanuit het geweten en het hart, en laat je nooit verleiden tot het genieten van de betekenisvolle blik van je eigen achterban dat jullie zo saamhorig iets oppervlakkigs gemeenschappelijk doen. Oh, ja en toets samen alles aan de bijbel, want dat is de belangrijkste gemeenschapelijke basis waarop je je persoonlijk geloof baseert en invulling geeft.
Pas op: veel mensen met een gevoel en een emotie spiegelen de eigen gedachten af op de ander. Daar kun je erg bedrogen mee uitkomen. De confrontatie met een ander geloof/geloofszaken kan ook leiden tot een eigen confrontatie met het eigen geloof - zonder dat het maar iets met de ander te maken heeft. Dus ook als je je hebt laten informeren door je omgeving: houd je oren wijd open en probeer te luisteren wat de ander werkelijk beweegt. Want een relatie waarin het geloof een belangrijke factor wordt krijgt alleen een goede kans als er gemeenschap is. En het mooie is dan dat dat kan via de gezamenlijke gemeenschap met God. Bereik je dat, dan heb je van het nadeel een voordeel gemaakt, en mag je, denk ik, zegen verwachten op de keuzes in het geloof.
Wat ik zeg is niet "waar", maar het is slechts een bespiegeling van je situatie vanuit mijn perspectief. Houd je koers vast op God: wie koerst op Hem heeft meer zicht en toekomst dan wie koerst op een ander.
