quote:
Als het burgerlijk homohuwelijk niet meer is dan dat (het zakelijk vastleggen van een relationeel verband), dan is het burgerlijk "heterohuwelijk" ook niet meer dan dat. De vraag is dan of je met het woord "essentie" niet iets benoemt, wat toch inhoudelijk de essentie mist. Dat denk ik namelijk. Wat vind jij de essentie van een huwelijk; en zou dat overeenkomen met wat anderen ervan vinden?
quote:
En ook eens met homoseksuelen die elkaar een eeuwige trouw willen beloven en die trouw voor God willen uitspreken?
Los van de praxis???
Homosexualiteit is per definitie niet los te zien van de praktijk. Een praktijk die daarvan afwijkt, wijkt dan dus af van de eigen definitie, en bovendien van de schimmige wettelijke huwelijkse plicht tot "getrouwheid".
En trouw uitspreken voor God in een relatie die een man brengt tot bijligging met een man, zoals een man bij een vrouw ligt, is iets vreselijks. Want dat is een trouw tot eeuwige onbekeerlijkheid, en een voor God treden met offers die hem een gruwel zijn. Waarom zou God eeuwige trouw aan elkaar waarderen als wij dat op seconde één formaliseren, tot in den eeuwigheid vastgelegd ten overstaan van God, in ontrouw aan Hem?
Maar het is als in het paradijs: de vrucht van ons verstand is begeerlijk om te zien, om er verstandig van te worden. Als de vrucht is geïsoleerd van de boom is er met de beste wil geen smet aan te ontdekken in ons verstand.
Maar vergeten wordt dat God de vrucht en de boom had verboden om te nemen. En vergeten wordt dat iets wat God heilig heeft gemaakt, tot een gruwel wordt als dat wat heilig is gemaakt, bewust wordt ontheiligd. Net zoals je een offerdier brengt aan God, en dan niet het eerste en het beste neemt, maar een kreupel en gebrekkig beest.
Dat hierbij de liefde wordt gehaald als dragende ondersteuning tot goedmaking voor God is voor mij onbegrijpelijk. Want altijd brengt de liefde tot het onthouden en tot het doen van afstand van de eigen begeerte. En altijd zijn de ultieme vormen van liefde niet gelegen in het mede vervullen van de eigen kortstondige begeerte maar in het geven van ons leven voor een ander of voor anderen. De liefde bedrijven is dus als het erop aan komt juist NIET de behoefte aan de daad die wij eronder willen verstaan.
Maar in een tijdgeest van zogenaamde openheid en vrijheid, is het bedrog en het zand in de ogen strooiende gehalte in de ethiek al even grondig als in de maatschappij en economie, en staat niet in de wet wat de huwelijkse plichten zijn, en duiden wij onze "begeerte bedrijven" met een begrip 'liefde bedrijven' waarvan we geen idee hebben wat dat inhoudt.
Het bedrijven van waarlijke liefde is trouw bewijzen en niet scheiden. Het bedrijven van waarlijke liefde is verzoenen. Het bedrijven van de waarlijke liefde is geduld hebben. Het bedrijven van de waarlijke liefde is ook een klooster ingaan. Het bedrijven van de waarlijke liefde is trouwen met iemand die de liefde niet kan bedrijven. Het bedrijven van de waarlijke liefde is de begeerte in een hok stoppen, waarvan de deur stevig op slot gaat. En soms is het voor het vlees goed toeven in het hok omdat ook de begeerte wordt vervuld. En soms niet. Maar dat heeft helemaal niets met liefde te maken. Want de liefde zoekt de ander, en de liefde zoekt niet de begeerte van het vlees.
Maar alle mens is zodanig geaard in de aarde dat wij in gebondenheid zijn aan de dood en tegen God, en daarvan alleen kunnen loskomen door met de aarde te sterven en in God weer op te staan. Opstaan is niet God van je afschudden en zeggen, ik heb uw Geest al Here, uw Woord heb ik niet meer nodig! En opstaan is ook niet lauw worden in de gerustheid dat een waakvlam voldoende is. Opstaan is volledige overgave tot een volledig branden en een volledig gaan met God. Dat is altijd een omdraaien en teruggaan. Bekering. Want niet één mens verzint in eigen verstand en afweging, wat God verzint. En wat God verzint dat probeert Hij ons te leren, en Hij legt het uit, en Hij toont zoveel geduld. Als we nu maar de juiste richting op willen lopen. Want het gaat om de intentie en de overgave om te gehoorzamen en het goede te willen doen. En bij alles wat we wel graag voor God willen doen, dát namelijk de juiste richting kiezen is er bijna nooit volkomen bij. Wij zitten op witte paarden en meten onszelf witte klederen aan en zijn voorzien van geweldige puntige lansen maar we kiezen niet God's richting, maar onze eigen richting. En we kiezen niet God's wapenen, maar onze eigen wapenen, en we kiezen niet God's liefde maar onze eigen liefde in gebondenheid aan het vlees.
Want wij hebben allen iets gemeenschappelijk met Adam en Eva:
wij weten het beter dan God, wat goed is voor ons; en wij begrijpen wat God wil, veel beter dan Hij het ons ooit heeft kunnen uitleggen..
Maar het Woord van God, dat plaatst al onze werken in een licht waarin onze werken verbleken en wat van God is scherp wordt afgetekend tegenover wat van ons is. Het is wel duidelijk, maar wij zijn in staat om net zolang in rondjes te blijven praten totdat het Woord van God gewoon niet meer gevonden en getolereerd wordt.
Alle gepraat met boogjes is in strijd met God. Want God's Woord is recht.
Alle wijsheid van de wetenschap is in strijd met God. Want God's Woord is Waarheid.
Alles wat er misgaat in deze wereld is te betrekken op verwerping van het gezag. En alles wat aan normloosheid voet aan de grond krijgt is te betrekken op verwerping van God's Woord.
Als zelfs onze eigen hoogstgeleerden de wetenschap als hoogste goed zouden erkennen boven het geloofsvertrouwen in God's overgeleverde Woord, dan is de bijl aan de stam gelegd. Als de wereld de normen mag bepalen voor de kerk, dan is de kerk een lege huls: niet in staat om de beschermen wat zich binnen haar muren bevindt en niet in staat te onderscheiden wat het is dat binnen onderscheidt van buiten.
Dat God's Woord tegenwoordig wordt gebracht door de wereld is niet schokkend. Schokkend is dat de kerk een geestelijk klimaat had waardoor de wereldse ongeestelijke benadering van de bijbel in de kerk in geestelijk opzicht al een fait accompli was..
Dat de kerkgebouwen uit Europa verdwijnen is niet schokkend. Schokkend is dat de kerken een zodanig geestelijk klimaat vormden dat de kerkgebouwen door de engelen niet meer kunnen worden geassocieerd met een teken en roeping van God.
Schokkend is niet dat er geen kerkklokken meer luiden. Schokkend is dat ze luidden en niemand hoorde ervan op.
Schokkend is niet dat de mensen God niet meer vinden; schokkend is als God de mensen niet meer bezoekt en de sleutels tot de hemel haast zoek raken.
Schokkend is niet dat er verwarring is en verbrokkeling. Schokkend is als dat de signalen zouden zijn dat God kennelijk de tijd rijp acht dat Zijn Licht hier voldoende heeft geschenen.
Schokkend is niet dat er gruwelen zijn die worden gedaan in het aanzien van God. Niets nieuws onder de zon. Maar schokkend is dat wij dat wat God een gruwel noemt verheerlijken en onszelf ten overstaan van God daarin verhogen en de gruwel als eeuwig dankoffer aan Zijn voeten leggen.
En off topic wil ik van de gelegenheid gebruik maken om even meer algemeen op te merken dat geen enkel onderwerp over God en geloof een behoorlijke behandeling en invulling en duiding kan krijgen als wij niet eerst de drempel van ef. 6 ons zodanig eigen maken, dat we er ook uit en naar handelen kunnen. Wie niet die drempel neemt, die zal niet echt verrijkt worden met kennis, ook al wordt het hem door de engelen zelf voorgelezen; is mijn gedachte.
