avondmaal

[lkm]

In onze kerken was het voorheen altijd zo dat het avondmaal op een aantal zondagen per jaar werd gevierd (in de ene plaats 4 keer per jaar, in de andere gemeente 5 of zelfs 6 keer per jaar). 's Middags was er dan een zgn. nabetrachting. Dat waren zgn. "avondmaalszondagen". De hele zondag stond in het teken van de avondmaalsviering. Veel mensen zorgden ervoor dat ze op de avondmaalszondagen in hun eigen gemeente waren om het avondmaal te vieren (het regelen van een avondmaalsbriefje is vaak zo'n "gedoe"). Omdat bijna iedereen aanwezig was, werd de avond van de avondmaalszondag gebruikt om zgn. wijkavonden te houden, waarbij je bijv. werd uitgenodigd door mensen uit je eigen wijk of een naburige wijk.
Sinds een aantal jaren wordt in onze gemeente het avondmaal ca. 8 keer per jaar gevierd en dan of alleen 's morgens of alleen 's middags (afwisselend). De 1term "avondmaalszondag" is dan ook niet meer van toepassing.
Hoe is dat bij jullie geregeld?

[Bumblebee]

Precies zoals jij beschrijft dat het 'voorheen' was  

Het heet "Avondmaalszondag", 's avonds is er "wijkkoffiedrinken", 's morgens het 'echte' Avondmaal en 's middags worden er nog broodjes doorgegeven in de eerste twee rijen. Voor zover ik het kan beoordelen functioneert het prima op die manier.

[gaitema]

Hoe het precies bij ons loopt week ik niet, maar enkele verschillen vallen op. Omdat het bij ons een PKN-gemeente betreft met 3 wijkkerkenraden die ieders een subgemeente op zich is, voert elke wijk een eigen avondmaal. We hebben 2 gebouwen. In beide gebouwen is er 's ochtends een avondmaal en er is een gezamelijke avonddienst wat ook een avondmaaldienst is.

We hebben in de ochtend in het ene gebouw een avondmaal waar kinderen aan mogen en in het andere gebouw een avondmaal waar de kinderen niet aanmogen. De avonddienst mogen kinderen ook wel aan mee doen. Er zijn drie soorten avondmaalsdiensten bij ons. Het zogeheten zittend avondmaal in 2 vormen en een lopend avondmaal. Lopend avondmaal gaat zoals bij de katholieken ongeveer: je haalt het voor in de kerk bij een ouderling op. Het zittend avondmaal is in de oude traditionele vorm met z'n allen aan tafels waar het avondmaal wordt uitgedeeld, of in de modernere vorm, dat de ouderdingen de kerkbanken/stoelen langs gaan en het brood/wijn doorgeven in de rijen.

[elle]

De term 'avondmaalszondag' vind ik bijzonder 'onbijbels', wanneer het inhoudt dat er slechts 6 keer per jaar het avondmaal gevierd wordt. Het staat imho nogal in contrast met 1 kor 11:23-26, waar Paulus 'dikwijls' het brood breekt en uit de beker drinkt.
Het avondmaal krijgt daardoor inderdaad een exclusief (en nogal saai/vervelend) karakter, terwijl men in de jonge gemeente (handelingen) voortdurend met elkaar het brood brak. Niets exclusiefs dus. Avondmaal vieren is de dood van Jezus Christus verkondigen, tot heil van de gemeente. Je wordt gevoed met Christus zelf! Het ontgaat mij waarom je dat tot een aantal maal per jaar zou willen beperken, hoewel het inderdaad niet iets moet worden dat 'uit macht der gewoonte' gedaan wordt.

Bij ons vieren we 1x per maand avondmaal ('s ochtends). Soms wordt daar een gemeentemaaltijd aan vastgekoppeld, dan wordt er een uitgebreide lunch na afloop verzorgd. Er is geen briefjessysteem: gasten mogen na instemmen met de belijdenis aangaan (God ziet het hart aan; Hij oordeelt).

We werken sinds kort met het begrip 'thuiszondag', waarbij het de bedoeling is dat alle gemeenteleden die zondag in Amsterdam zijn. Het is 'thuis in de gemeente', waarbij na afloop van de dienst bij diverse adressen koffie gedronken kan worden en gelunched. Deze zondagen zijn niet per se aan 't avondmaal gebonden.

[Bumblebee]

quote:

elle schreef op 18 January 2012 om 09:58:
Het avondmaal krijgt daardoor inderdaad een exclusief (en nogal saai/vervelend) karakter, terwijl men in de jonge gemeente (handelingen) voortdurend met elkaar het brood brak. Niets exclusiefs dus. Avondmaal vieren is de dood van Jezus Christus verkondigen, tot heil van de gemeente. Je wordt gevoed met Christus zelf! Het ontgaat mij waarom je dat tot een aantal maal per jaar zou willen beperken, hoewel het inderdaad niet iets moet worden dat 'uit macht der gewoonte' gedaan wordt.

Ik kan je betoog volgen, echter de sprong naar "saai en vervelend" snap ik niet zo goed. Is het 't woord 'Avondmaalszondag' dat die associaties bij je oproept? Afgezien van de frequentie en de exacte invulling (koffiedrinken versus maaltijd) zie ik namelijk niet zoveel fundamentele verschillen tussen 'ons' en jullie systeem.

Jullie vormgeving lijkt meer 'losjes' en daar is best iets voor te zeggen. Nader bekeken krijg ik echter de indruk dat het toch een beetje op hetzelfde neerkomt: samen Avondmaal vieren, wat belangrijk is want gevoed worden met Christus, en dan vormgeven aan gemeenteleven buiten kerkdiensten waarbij het zeer gewaardeerd wordt als je ook daadwerkelijk aanwezig bent.

Kun je uitleggen waarom je bij systeem X een saai en vervelend idee hebt, en bij systeem Y niet?

(Van zowel 'thuiszondagen' als 'Avondmaalszondagen' kan ik het overigens ook een beetje benauwd kan krijgen, ik kan er niet zo best tegen als mijn agenda door anderen wordt ingevuld, maar dat is meer mijn frustratie   )

Sorry, loop te prutsen met 'wijzig' en 'citeer'. Lang niet meer gepost hier  

[Bumblebee]

.

[elle]

Saai en vervelend is zoals ik 'avondmaalszondagen' ervaren heb als kind. Onze gemeente had denk ik 600 man in een dienst met een tafel waar ~100 man tegelijk aan kon (waardoor 't eerder 6 avondmaalsvieringen leken). De broodronde werd eerst afgehandeld voor de wijnronde mocht aanvangen, dus zat je als kind heeeel lang te niksen. Het wisselen van de mensen aan de tafel nam ook best wat tijd in beslag. Als kind baalde je best als 't weer avondmaalszondag was. Het sentiment 'saai en vervelend' werd ook wel gedeeld door sommige volwassenen.

'Ons' systeem houdt (momenteel) in dat iedereen in de kerk in een kring gaat staan. Geen ge-emmer met een tafel waar niet iedereen tegelijk aan past. Geen kinderen die wat verloren temidden van een zee van lege stoelen zitten.
Soms wordt de formule voor het breken van het brood uitgesproken tesamen met de dankzegging voor de wijn. Brood wordt dan iets eerder rondgedeeld dan de beker. Dat systeem leidt tot veel minder lange doodse stiltes dan de klassieke variant.

[Bumblebee]

Ja, daar zou ik inderdaad ook niet echt vrolijk van worden, niet als kind en niet als volwassene. Een mirakel dat ze de ochtenddienst afkregen voor de middagdienst moest beginnen als je op die manier twaalf rondes moet afwerken...! Mocht de laatste broodlichting wel blijven zitten voor de eerste wijnronde, of moesten die dan ook nog eerst weer plaatsmaken voor de mensen die als eerste brood hadden gehad om de wijn in dezelfde volgorde uit te delen?

Mgoed, het saai en vervelend heeft dus meer te maken met hoe je het Avondmaal zélf vormgeeft binnen de dienst, niet zozeer met de frequentie van vieren door het jaar of hoe je als gemeente de rest van zo'n zondag invult.

(Nu krijg ik allemaal nare mental images van jullie avondmaalszondagen van vroeger waarbij iedereen in lichtingen koffie moest halen, en daarná pas om de beurt een koekje en dergelijke   )

[elle]

Onee, sorry, ik bedoel het anders; per tafel een ging eerst de schaal brood rond, en aansluitend de wijn. Maar pas wanneer de laatste persoon aan die tafel 't stukje brood had weggekauwd mocht de eerste een slok wijn. Overigens waren er wel 4 schalen brood en 4 bekers oid, dus ze hadden al een knieval gemaakt richting de tijd.

Bij ons zit er dus soms een 'man of 8' tussen de schaal brood en de beker. Dan kun je 't brood dus wegspoelen met de wijn.

[Qohelet]

quote:

elle schreef op 18 januari 2012 om 09:58:
De term 'avondmaalszondag' vind ik bijzonder 'onbijbels', wanneer het inhoudt dat er slechts 6 keer per jaar het avondmaal gevierd wordt. Het staat imho nogal in contrast met 1 kor 11:23-26, waar Paulus 'dikwijls' het brood breekt en uit de beker drinkt.

"Zo dikwijls als" vertaalt ὁσάκις, wat niet zozeer "dikwijls" betekent, maar "even vaak als", "elke keer dat". Paulus zegt dus niet dat er vaak avondmaal gevierd wordt of moet worden, maar dat áls het gebeurt, de dood van Jezus verkondigd wordt. De boodschap is dus niet: doe het vaak, maar: als je 't doet, doe 't dan goed.

Hoe vaak de eerste christenen avondmaal vierden is niet helemaal duidelijk. Wel duidelijk is dat "het breken van brood" een kernactiviteit was in de gemeente. Was dat een avondmaalsviering, een "liefdemaal" (ἀγάπη, zie Judas :12), of een gewone maaltijd...? Anderzijds koppelde Jezus het gedenken van zijn dood aan het breken van Pesach-brood en de bijbehorende dankzeggingsbeker, en dat werd maar eens per jaar gevierd.

[elle]

Da's waar. En hoe vieren jullie het?

(ps: feli!)

[Qohelet]

quote:

elle schreef op 20 januari 2012 om 08:44:
Da's waar. En hoe vieren jullie het?

(ps: feli!)

Elke oneven maand (jan mrt mei jul sep nov) en op Goede Vrijdag.

Een schaal met brood en een schaal met kleine bekertjes wijn gaan rond door de rijen. (Hier in de VS vinden ze het maar erg onhygienisch om samen met één beker te doen.)

(ps: thx!)